เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 495 หวนสู่รัฐ M

“ค่่ะ” ฉินหร่่านผงกหัว

ไม่่มีใครรู้ศักยภาพของจระเข้ยักษแกับฉังหนิงดีไปกว่่าเธอ

การที่คนเหล่่านี้ในเมืองหลวงหวาดกลัวพวกเขา ความ เป็นจริงก็พอเข้าใจอยู่่บ้าง

พวกท่่านสวีพาฉินหร่่านเดินไปทั่วงาน

หากเป็นบุคคลสําคัญ ท่่านสวีก็จะพาฉินหร่่านไปยกเหล้า คารวะ นี่เป็นการวางเส้นสายไว้ให้เธอ

เวลางานจัดเลี้ยงผ่่านไปอย่่างยาวนาน

ตั้งแต่่เวลาสิบโมงจนถึงบ่่ายสอง การดื่มด่ําสังสรรคแของ ผู้คนเพิ่งสิ้นสุดลงได้ไม่่นาน

วันนี้ตระกูลสวีและฉินหร่่านเคลื่อนไหวเยอะไปหน่่อย

คนทั้งเมืองหลวงจึงจําเป็นต้องกลับบ้านไปผ่่อนคลายสัก ช่่วงหนึ่ง

โดยเฉพาะอย่่างยิ่ง…คนที่ไม่่มีทางรู้ว่่าระหว่่างท่่านสวีกับ ท่่านเฉิงกําลังคิดอะไรอยู่่

อธิการบดีโจวออกจากบ้านตระกูลสวีไปพร้อมกับโจวอิ่ง ทั้งสองยืนอยู่่ริมรถ อธิการบดีโจวแหงนหน้ามองฟูา “เมือง หลวง…เกรงว่่าจะมีการเปลี่ยนแผ่่นฟูาเสียแล้ว”

ไม่่รู้ว่่าแผนการของสี่ตระกูลหลักจะพังหรือไม่่ ตระกูลสวี พยายามอย่่างหนักเพื่อเปิดตลาดในรัฐ M ทางด้าน สถาบันวิจัย…จะดําเนินการไปยังรัฐ M อีกครั้งได้ไหม

**

ในห้องโถง ฉินหร่่านกับเฉิงเจวี้ยนยังไม่่กลับ

หลังจากอาจารยแใหญ่่สวีส่่งนายท่่านคนอื่นๆ เสร็จก็พาส วีเหยากวงและอารองสวีสองคนมาหาฉินหร่่าน

จนถึงตอนนี้อารองสวีก็ยังเหม่่อลอย เขามองฉินหร่่าน

ในที่สุดตอนนี้เขาก็เข้าใจที่สวีเหยากวงบอกไว้ก่่อนหน้านี้ แล้วว่่า “ความสามารถมากพอ” นั้นหมายถึงอะไร

สายตาอาจารยแใหญ่่สวีหยุดอยู่่ที่เฉิงเจวี้ยนครู่่หนึ่ง

เฉิงเจวี้ยนทักทายอาจารยแใหญ่่สวีอย่่างมีมารยาท “อาจารยแสวี”

โดยไม่่คิดที่จะหลีกเลี่ยงแต่่อย่่างใด

“หร่่านหร่่าน” อาจารยแใหญ่่สวีไม่่ได้สนใจเฉิงเจวี้ยน เขา ไตร่่ตรองคําพูดก่่อนจะมองไปทางฉินหร่่านอย่่างจริงจัง “ตระกูลสวีเราได้เปิดตลาดที่รัฐ M อีกสามวันตระกูลสวีจะไป ติดต่่อธุรกิจที่รัฐ M ฉันหวังว่่าเธอจะไปได้”

“ฉัน?” ฉินหร่่านอึ้ง

เธอคิดเรื่องห้องปฏิบัติการสักพัก

ลังเลสองจิตสองใจ

ในช่่วงเวลาที่เหน็ดเหนื่อยที่สุด เธอไปๆ มาๆ รัฐ M ถึง สองครั้ง การเดินทางไปกลับค่่อนข้างเสียเวลา

“ไปเถอะ” ขณะที่กําลังลังเลอยู่่นั้น เฉิงเจวี้ยนก็เอามือ แตะริมฝีปาก กระแอมเล็กน้อยและกระซิบข้างๆ

เขาก็ต้องกลับไปเคลียรแธุระที่นั่นเหมือนกัน

ฉินหร่่านเหลือบมองเขา รัฐ M เป็นสถานที่ที่อันตรายไป หน่่อย ถึงขนาดทิ้งเงามืดไว้ให้เธอ แต่่ในอนาคตไม่่ว่่าอย่่างไร สถาบันวิจัยหรือตระกูลสวีก็ยังต้องติดต่่อกับรัฐ M

เธอคิดๆ ดูแล้วก็ตอบตกลง

เมื่อได้ยินว่่าเธอตอบตกลงแล้ว อาจารยแใหญ่่สวีก็ถอน หายใจด้วยความโล่่งอก

จากนั้นก็ไปส่่งฉินหร่่านกับเฉิงเจวี้ยน อารองสวีที่อยู่่ ข้างๆ มองอาจารยแใหญ่่สวี “คุณแน่่ใจแล้วเหรอครับว่่าจะให้ คุณหนูฉินร่่วมทีมไปรัฐ M ด้วย?”

ฉินหร่่านเคยไปแข่่งขันที่รัฐ M มาแล้ว แน่่นอนว่่ามีบัตร ผ่่านของรัฐ M เรื่องนี้อารองสวีไม่่ได้กังวลอะไร

“อืม” อาจารยแใหญ่่สวีละสายตา “เรียกทุกคนตั้งแต่่ ผู้ดูแลขึ้นไปมาประชุม”

พ่่อบ้านสวีที่อยู่่ข้างๆ พยักหน้า จากนั้นก็ไปแจ้งให้คน ตระกูลสวีทราบ

ครึ่งชั่วโมงต่่อมา

การประชุมตระกูลสวี

ผู้ที่ดํารงตําแหน่่งตั้งแต่่ระดับผู้บริหารตระกูลสวีขึ้นไป ต่่างก็มองมาทางอาจารยแใหญ่่สวีอย่่างเงียบๆ

ก่่อนจะถึงวันนี้ยังมีบางคนที่วางแผนจะร่่วมมือกัน ต่่อต้านผู้สืบทอดท่่านสวี แต่่หลังจากวันนี้…

อย่่าว่่าแต่่ผู้สืบทอดคนนั้นมีนายท่่านเฉิงคอยปกปูองอยู่่ เลย เพราะถึงจะไม่่มีพวกเขาก็ไม่่สามารถใช้เหตุผลว่่ามี ความสามารถไม่่พอมาต่่อต้านได้

เด็กสาววัย21ปีคว้ารางวัลชนะเลิศจากโครงการ ICNE ด้วยทีมที่มีอายุเฉลี่ยไม่่ถึง21ปี นอกจากอัจฉริยะแล้วยังจะ พูดอะไรได้อีก? เหตุผลเดียวที่พอจะหาได้ก็คงเป็นคุณสมบัติ และประสบการณแของเธอ

แต่่สิ่งเหล่่านี้ ท่่านสวีได้พยายามชดเชยให้เธอเป็นที่ เรียบร้อยแล้ว

คนตระกูลสวีหาช่่องโหว่่ไม่่เจอเลยจริงๆ ก่่อนหน้านี้คน ส่่วนใหญ่่ค่่อนข้างนับถือเธอ อยากดึงเข้ามาเป็นพวก

แต่่หลังจากเกิดเรื่องนี้ จากดึงเข้ามาเป็นพวกก็กลายเป็น ความหวาดกลัว

อับจนหนทาง ฉินหร่่านมีความสัมพันธแกับตระกูลเฉิง

ต่่อแต่่นี้ไปจะทําอย่่างไรกับสถาบันวิจัย?

หากเธอได้อํานาจที่แท้จริง สถาบันวิจัยจะเป็นของ ตระกูลสวีหรือตระกูลเฉิงกันแน่่?

“จุดประสงคแหลักที่จะพูดคุยกับทุกคนในวันนี้คือเรื่องที่ พวกเราจะต้องไปติดต่่อกับทางรัฐ M เป็นครั้งที่สอง โดยมีเห ยากวงเป็นผู้นําทีม เจ้าหน้าที่ส่่วนใหญ่่ก็ได้คัดเลือกแล้ว อีก สามวันจะเดินทางไปพร้อมกับคุณแครแโรล ฉันจะให้ฉินหร่่าน ไปกับพวกเขาด้วย” อาจารยแใหญ่่สวีนั่งเป็นประธาน พูดด้วย น้ําเสียงราบเรียบ

แต่่กลับเป็นการโยนระเบิดให้คนอื่นๆ

“ให้เธอไปด้วย? ไม่่ได้! ไม่่ได้เด็ดขาด!” กงสุลท่่านหนึ่ง ลุกขึ้นคัดค้านทันที “ท่่านสวี ผมรู้ว่่าคุณให้ความสําคัญกับ ฉินหร่่าน แต่่เรื่องแบบนี้จะพาเธอไปทําไมกัน?”

“เพิ่มพูนความรู้” อาจารยแใหญ่่สวีที่กําลังนั่งอยู่่ชายตา มองคนที่พูดด้วยท่่าทางนิ่งเฉย “เธอเป็นลูกศิษยแอาจารยแเว่่ย และยังมีสายสัมพันธแกับตระกูลมาส”

“แต่่ถึงยังไงเธอก็ไม่่มีประสบการณแทางด้านนี้ จะเป็น การสร้างปัญหาเพิ่มได้ง่่ายๆ นะครับ พอถึงตอนนั้นอาจทําให้ ตระกูลมาสไม่่พอใจ…” มีบางคนพูดความกังวลที่อยู่่ในใจ ตัวเองออกมา

คําพูดของอาจารยแใหญ่่สวีกระตุ้นให้คนส่่วนใหญ่่ต่่อต้าน อย่่างรุนแรง

แต่่ถึงกระนั้น อาจารยแใหญ่่สวีก็ไม่่รับฟัง

จนกระทั่งอาจารยแใหญ่่สวีออกไป คนบนโต฿ะประชุมจึง มองไปทางสวีเหยากวงที่อยู่่ทางด้านซ้ายมือด้วยแววตาเป็น กังวล “คุณชายเสี่ยวสวี คุณจะไม่่เกลี้ยกล่่อมท่่านสวีหน่่อย เหรอ? หาคนนอกมารับช่่วงต่่อสถาบันวิจัยก็มากพอแล้ว นี่ ยังให้เธอติดต่่อธุรกิจสําคัญของพวกเราอีก รัฐ M ไม่่ใช่่ สถานที่ท่่องเที่ยวแล้วก็ไม่่ใช่่สถานที่ที่จะไปเข้าร่่วมการ แข่่งขัน ต้องประมือกันตลอดเวลา นี่เขา…”

ก่่อนหน้านี้ก็เป็นผู้สืบทอด ภายหลังยังให้มาติดต่่อธุรกิจ

คนตระกูลสวีสงสัยกันเหลือเกินว่่าอาจารยแใหญ่่สวีโดน คุณไสยหรือเปล่่า

สวีเหยากวงก็เคยคิดเรื่องพวกนี้ เขาเงียบไปก่่อนจะลุก ขึ้นยืน “สองวันนี้ผมจะเพิ่มทีมคุ้มกันและบัตรผ่่านทาง”

บรรยากาศตระกูลสวีมีความกดดัน

**

ทางด้านท่่านสวี

เขากลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว

พ่่อบ้านสวียืนอยู่่ข้างๆ ทําท่่าเหมือนอยากพูดอะไร บางอย่่าง

“สงสัยเรื่องหร่่านหร่่าน?” ท่่านสวีปรายตามองเขา

พ่่อบ้านสวีลังเล จากนั้นก็พยักหน้า “ครับ คุณหนูฉิน ท่่านนั้น…”

แน่่นอนว่่าเธอโดดเด่่นจริงๆ แต่่ท่่านสวีดูใส่่ใจเธอมาก เหลือเกินและยังมอบสถาบันวิจัยให้เธอแบบนี้ ไหนจะเรื่องรัฐ M อีก นี่เห็นได้ชัดว่่าเขาไว้วางใจเธอมากขนาดไหน

แต่่จิตใจคนจะเรียบง่่ายขนาดนั้นซะที่ไหน

ท่่านสวีติดกระดุมเสื้อนอก เขาเหลือบมองพ่่อบ้านสวี พร้อมกับพูดเบาๆ “เพราะเธอเป็นหลานสาวของหนิงเอ่่อรแ”

สี่สิบปีก่่อน หนิงเอ่่อรแถูกบังคับให้ออกจากรัฐ M

ออกจากเมืองหลวง

ออกจากสถาบันวิจัย

สี่สิบปีต่่อมา ทายาทของเขาหวนคืนสู่่เมืองหลวง

หวนสู่่สถาบันวิจัย

เชื่อมต่่อกับรัฐ M อีกครั้ง