เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 507 มาเยี่ยม

ชายวัยกลางคนในวิดีโอไม่ต้องเดาก็รู้แล้วว่า “เธอ” ที่ห ยางซูเยี่ยเอ่ยถึงเป็นใคร เขามองหยางซูเยี่ยนอย่างอึ้งๆ “ท่าน หัวหน้า คุณ…”

“ยืนยันได้ยังไง?” หยางซูเยี่ยพูดตัดบทเขา

หยางซูเยี่ยนคิดอยู่เสมอว่าตัวเองเฉยชาเกินไป แต่เป็น ครั้งแรกที่เขาเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับคนคนหนึ่งแบบนี้

แม้แต่พันธมิตรใต้ดินก็เกือบจะจางหายไปจากรัฐ M ในช่วงสองปีที่ผ่านมา

การที่ชายวัยกลางคนสามารถนั่งอยู่ในตําแหน่งนี้มา จนถึงทุกวันนี้ได้นั้น แน่นอนว่าเป็นเพราะรู้จักสังเกตสีหน้า และคําพูดของเขา เขารู้ว่าเปลือกนอกของหยางซูเยี่ยนที่ดู นุ่มนวลเป็นคนอย่างไร

เมื่อได้ยินหยางซูเยี่ยนเอ่ยประโยคนี้ขึ้นมา เขาก็สั่น สะท้านอยู่ในใจ “ตอนที่เกิดไฟไหม้ในสลัม เราส่งคนไป สังเกตการณแบริเวณโดยรอบมาหมดแล้วครับ พบว่ามี ผู้เสียชีวิตจํานวนหกคน ไม่เจอใครที่หนีออกมาเลยครับ พิกัด

สุดท้ายบนซิมการแดของเธอก็ตรวจสอบแล้วว่าอยู่ที่นั่นด้วย …”

และที่สําคัญก็คือ ชายวัยกลางคนคิดว่าถ้าเธอมีชีวิตรอด เธอก็คงไม่ติดต่อพวกเขา

“จริงหรอ?” หยางซูเยี่ยนหน้าเข้ม เขามองชายวัย กลางคนด้วยสายตาเย็นเฉียบ

“คุณคงไม่ได้สงสัยคุณหนูฉินหรอกนะครับ” ชายวัย กลางคนขมวดคิ้ว “คุณก็รู้นี่ว่าเป็นเธอไปไม่ได้ เธอเป็นคนขอ งอวิ๋นกวงกรุ฿ป และยังเป็นลูกสาวบุญธรรมของอดีตท่าน หัวหน้ากลุ่ม…”

หยางซูเยี่ยนเม้มปาก เขายื่นมือดึงผ้าเช็ดหน้าสีขาวหิมะ ออกมาจากกระเป฻า เช็ดน้ําบนมือออกทีละนิด “สนามมวย ค่งไป฻ เอาข้อมูลทั้งหมดที่สามารถตรวจสอบได้มาให้ฉัน”

พันธมิตรใต้ดินมีนักแฮกเกอรแ แต่ไม่มีระบบข้อมูลที่ แข็งแกร่งพอ มีเพียงรากฐานที่ใหญ่โต

ช่วงเวลาแบบนี้เป็นการดีที่สุดที่จะสืบจากตระกูลมาส แต่หยางซูเยี่ยนไม่เชื่อตระกูลมาส

เขาตัดบทสนทนากับชายวัยกลางคน หยิบโทรศัพทแออก มาแล้วโทร.ออกโดยตรง

สายเชื่อมต่อได้ในสามวินาที ทางด้านนั้นไม่มีคนพูด แต่หยางซูเยี่ยนไม่สน เขาพูดเรียบๆ “พ่อ ผมมีเรื่องจะคุยกับ พ่อ”

**

ทางด้านนี้

โซนสอง

ตอนที่ตระกูลสวีกลับมาก็เย็นแล้ว

คนรับใช้ประจําฐานที่มั่นนําอาหารมาวางไว้บนโต฿ะ

เฉิงมู่ไปเคาะประตู ฉินหร่านกําลังหลับอยู่จริงๆ

“คุณหนูฉิน เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?” เขายืนถามอยู่ หน้าประตูห้องฉินหร่าน

แม้ว่าฮาโรลดแจะแพ้ แต่เขาก็ลงมือได้อย่างโหดเหี้ยม เพราะถึงอย่างไรเขาก็เป็นถึงแชมป฼มวย เฉิงมู่เห็นตอนที่ฉินห ร่านเช็ดเลือดตรงมุมปากบนจอฉายภาพอย่างชัดเจน

อาการบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยไม่นับว่าเป็นอะไรสําหรับ ฉินหร่าน เธอส่ายหน้าและเอามือแตะริมฝีปากพลางขมวดคิ้ว “ยกมานี่ ฉันจะไม่ลงไปข้างล่าง นายอย่าไปบอกพวกเฉิงสุ่ย ละ”

ถ้าเฉิงสุ่ยรู้ เฉิงเจวี้ยนก็ต้องรู้แน่ๆ

เฉิงมู่มองเธอพลางคิดในใจว่าเรื่องใหญ่ซะขนาดนี้ เกรง ว่าเฉิงสุ่ยคงได้ข่าวตั้งนานแล้ว แต่ก็ยังพยักหน้า “ครับ”

จากนั้นลงไปข้างล่าง

ชั้นล่าง

มีโต฿ะอยู่สองตัว สวีเหยากวงกับอารองสวีนั่งอยู่โต฿ะหนึ่ง เหลือที่นั่งข้างๆ ไว้สองที่

“เหลือให้คุณหนูฉินส่วนนึงก็พอแล้ว เธอกําลังเขียน บทความอยู่” เฉิงมู่อธิบาย

คนตระกูลสวีคนอื่นๆ ไม่ได้สนใจ เพราะถึงอย่างไรฉินห ร่านก็เรียนภาควิชาฟิสิกสแ

การที่เธอเขียนบทความทําการทดลองจึงเป็นเรื่องปกติ มาก

สวีเหยากวงเหลือบมองไปข้างบน ขมวดคิ้ว

“คุณเฉิงมู่ ขอบคุณนะครับ” คนอีกโต฿ะชูแก้วไปทาง เฉิงมู่ “วันนี้ผมได้ยินที่คุณพูด ก็เลยลงเดิมพันด้วยเงิน ครึ่งหนึ่งของบัญชี ได้มากว่าสามล้านหยวนแน่ะ!”

เฉิงมู่ลองคิดๆ ดู คนนั้นเขามีเงินในบัญชีหกแสนหยวน

เขามองคนคนนั้น “อ้อ” แล้วไม่ได้พูดอะไรต่อ

พอพูดถึงเรื่องนี้ อีกคนก็อดเสียอกเสียใจไม่ได้ ทอดถอน ใจซ้ําๆ “พูดเรื่องนี้แล้ว สหายเฉิงมู่ นายรู้ได้ยังไงว่าตระกูล มาสจะชนะ? ไหนจะค่งไป฻นั่นอีก เป็นผู้หญิงแท้ๆ ฉันไม่มี เบราวแเซอรแใบเมเปิ้ลสําหรับใช้ในพื้นที่ก็เลยหาข่าวสนามมวย ไม่ได้ ฉันตัดสินใจว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปค่งไป฻คือไอดอลของ ฉัน!!”

บางครั้งความสัมพันธแมิตรสหายก็มาได้ง่ายๆ

หลังจากวางเดิมพันก็เกิดมิตรภาพระหว่างเฉิงมู่กับคน ตระกูลสวีหลายคน

เฉิงมู่ก้มหน้ากินข้าว พูดพึมพํา “ฉันเดาเอา”

หัวหน้าใหญ่ในทีมผู้คุ้มกันตระกูลสวีพยักหน้าอย่าง จริงจัง “เก่งจริงๆ ด้วย”

คนตระกูลสวีส่วนใหญ่ที่เดินทางมาครั้งนี้ล้วนเป็นผู้ที่ ผ่านการฝึกฝนมาก่อน เช่นเดียวกับพวกเฉิงชิงหนิงที่ชื่นชม คนมีความสามารถ

ก่อนหน้านี้เคารพเทิดทูนเบิรแตมาก ตอนนี้เนื่องจากการ ปรากฏตัวของค่งไป฻ ความเคารพเทิดทูนจึงเปลี่ยนไปที่ตัวค่ง ไป฻แทน

เมื่อได้ยินที่พวกเขาคุยกัน อารองสวีก็อดไม่ได้ที่จะเงย หน้าขึ้น “พวกนายไม่คิดว่าเธอเหมือนคุณหนูฉินมากเหรอ?”

ปิดหน้าได้แต่ปิดรูปลักษณแภายนอกไม่ได้

บางคนที่คุ้นเคยกันมากๆ แค่แผ่นหลังก็แทบจะจําได้ ทันที

อารองสวีกับฉินหร่านไม่เข้าขั้นสนิทกัน แต่เพราะเรื่องผู้ สืบทอดกับ ICNE เขาจึงให้ความสนใจในตัวฉินหร่านมาก แม้ จะไม่เชื่อว่าเป็นฉินหร่าน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าฉินหร่านมี ความสามารถ

“คุณคงไม่เป็นไรนะ?” หัวหน้าผู้คุ้มกันมองอารองสวี เขานิ่งไปสักพัก “คนของตระกูลมาสบอกว่าค่งไป฻นั่นโด่งดังใน สนามมวยมาตั้งแต่สองปีก่อนแล้ว ช่วงเวลานั้นคุณหนูฉินยัง เรียนม.ปลายอยู่เลยมั้ง เธอจะมาโผล่อยู่ที่นี่ได้ยังไง และที่ สําคัญก็คือ เธอเป็นคนเก่งของสถาบันวิจัย…”

นักวิจัยส่วนใหญ่ล้วนมีร่างกายอ่อนแอ เขาเข้าใจข้อนี้ อย่างลึกซึ้ง

อารองสวีไม่ได้พูดต่อ

ประเด็นนี้เขาก็สงสัยเหมือนกัน ตามประวัติฉินหร่าน เธออยู่ที่อวิ๋นเฉิงมาโดยตลอด จะเกี่ยวข้องกับรัฐ M ได้ อย่างไร…

**

ชั้นบน

หลังจากเฉิงมู่ไปแล้ว ฉินหร่านก็ดึงผ้าห่มอยากหลับต่อ อีกสักพัก

จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้นทันที

ห้องค่อนข้างมืด ผ้าม่านหน้าต่างก็ปิดอย่างแน่นหนา เธอ มองออกไปทางนอกหน้าต่าง

ผ่านไปนานสักพักก็เม้มปาก ไม่พูดอะไร

เปิดไฟบนหัวเตียง สวมรองเท้าแตะเดินไปที่ริมหน้าต่าง อย่างช้าๆ แล้วเปิดม่าน

เมื่อมองผ่านกระจกไปก็เห็นร่างเฉิงเจวี้ยนนั่งครึ่งตัวอยู่ บนหน้าต่าง มองเธอโดยไม่ขยับเขยื้อน

ฉินหร่านแอบถอนหายใจอย่างเงียบๆ ไม่พูดอะไร เอื้อม มือไปกดเซฟตี้แล้วเปิดหน้าต่างให้เขาเข้ามา