เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 621 ภาคการแตูนแห่งชาติ 21 คนใหญ่คน โตที่จะพบ

และยังมี…

เฉิงมู่มองมาที่เฉิงเจวี้ยน “คุณหนูฉินกับคุณเคน…”

ตอนที่เขาดื่มเหล้ากับจระเข้ยักษแเคยได้ยินจระเข้ยักษแ บอกว่าฉินหร่านกับเคนเนธยังเคยมีปใญหากันอยู่ช่วงหนึ่ง

พักนี้ฉินหร่านทํางานวิจัยและวาดรูปอย่างสงบเสงี่ยม เจียมตัว เฉิงเจวี้ยนไม่ให้เธอแตะต้องเรื่องตีรันฟในแทงพวกนี้ อีก

แล้วตอนนี้จะให้เธอไปเจรจากับเคนเนธ…

ฉินหร่านเป็นคนอารมณแร้อน ช่วงนี้ก็ยิ่งรุนแรงเป็นพิเศษ เฉิงมู่กลัวว่าพอถึงตอนนั้นจะคุยกับเคนเนธไม่ลงรอย แล้ว ฉินหร่านจะเรียกแมทธิวมาจับเคนเนธเอาได้…

ถ้าจะให้ฉินหร่านไป ไม่สู้ให้ฉินฮั่นชิวไปเสียจะดีกว่า อย่างน้อยเขากับเคนเนธก็ยังเป็นพรรคพวกเดียวกัน เขายัง สามารถเจรจาได้

ส่วนฉินหร่าน…

เธอทําได้แต่ลงไม้ลงมือ

“ไม่ใช่ปใญหาใหญ่อะไร” เฉิงเจวี้ยนตอบด้วยความสุขุม เขาเอื้อมมือถอดชุดทดลองเสร็จก็ออกไปหาฉินหร่าน

เฉิงมู่ที่อยู่ด้านหลังมองแผ่นหลังเฉิงเจวี้ยนอยู่นานโดยไม่ พูดอะไร

**

ขณะนี้ฉินหร่านกําลังวิดีโอคอลกับลู่จือสิงอยู่ในห้อง

“โมเดลทําเสร็จแล้วนะ หลายบริษัทกําลังทดลองใช้อยู่ ถ้าเธอไม่มีธุระก็ลองเข้ามาดูก็ได้ ได้ยินพ่อเธอบอกว่าจะนํา ความสะดวกของภาพสี่มิติเข้าสู่อุตสาหกรรมเหรอ?” ลู่จือสิง รินน้ํานั่งอยู่ริมโต฿ะทํางาน

เขาถูกฉายภาพสี่มิติเข้าไปในห้อง

ฉินหร่านนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอรแ ขณะที่กําลังวาดรูปก็ คุยกับลู่จือสิงไปด้วย “ก็แค่ที่เอ็กซแตรีมคอมิกสแในเซี่ยงไฮ้ เท่านั้น ทดลองใช้ไปก่อน ต่อไปจะเป็นยุคแห่งสารสนเทศ อาจจะไม่ถึงยี่สิบปีข้างหน้าก็ได้ เมื่อเกมรูมออกมา ก็จะมีคน บางส่วนที่สามารถเพลิดเพลินไปกับการเรียนรู้ในไซเบอรแ สเปซได้”

การแตูนก็กําลังจะเริ่มขึ้น และนี่คือฉินหร่าน

“เอาละ ยังไงก็ของของเธอ ขึ้นอยู่กับเธอ พ่อเธอให้ฝุาย วางแผนติดต่อกับทางเอ็กซแตรีมคอมิกสแเรียบร้อยแล้ว ตระกูล ฉินก็ได้ส่งคนไปดูงานและลงสนามที่เอ็กซแตรีมคอมิกสแพร้อม ทั้งเซ็นสัญญาแล้ว” ลู่จือสิงวางแก้วลง พอเงยหน้าขึ้นก็เห็น เฉิงเจวี้ยนเข้ามา

เขาพักเรื่องงานไว้พร้อมกับคุยอาการฉินหร่านในช่วงนี้ กับเฉิงเจวี้ยน

บอสใหญ่ชั้นนําสองคนถือถ้วยชาและนั่งหันหน้าเข้าหา เงาฉายภาพเสมือนจริง เฉิงเจวี้ยนยังเอาภาพสี่มิติที่แทบดูไม่ ออกมาให้ลู่จือสิงดู

ฉินหร่านเหลือบมองอย่างเงียบๆ แล้ววางมือที่กําลังวาด รูป ถือโทรศัพทแดูวีแชท

มั่วเวิ่นแห่งท้องนภาทําภารกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ เขาเป็นถึงผู้บริหารระดับสูงของเอ็กซแตรีมคอมิกสแ ดังนั้นการ สืบเรื่องระหว่างบรรณาธิการหลิ่วกับบรรณาธิการเสิ่นจึงเป็น เรื่องง่าย

เธอถูกจัดให้ไปอยู่กลุ่มของบรรณาธิการหลิ่ว

ดังนั้นที่บรรณาธิการเสิ่นบอกว่ามีธุระก็เป็นเรื่องโกหก?

ฉินหร่านขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอวางโทรศัพทแลงพลาง ครุ่นคิด เธอไม่รู้จักกับบรรณาธิการหลิ่วคนนี้เลย ที่เธอต่อ สัญญากับทางเอ็กซแตรีมคอมิกสแก็เพราะบรรณาธิการเสิ่น

ระหว่างที่ใช้ความคิด บรรณาธิการเสิ่นก็ส่งข้อความมา

บรรณาธิการเสิ่น (ที่บริษัทกําลังมีโปรเจ็กตแใหญ่ ได้ยินว่า มีโควตาทดสอบระบบการแตูน คุณคุยกับบรรณาธิการหลิ่ว หรือยัง?)

ฉินหร่านอ่านคร่าวๆ ก็รู้แล้วว่าที่บรรณาธิการเสิ่นพูดถึง น่าจะเป็นเครื่องที่ตระกูลฉินใช้

เธอไม่ได้สนใจเรื่องนี้ แค่ตอบไปส่งๆ ว่า “อือ” แล้วพิมพแ ถามเรื่องบรรณาธิการเสิ่น

บรรณาธิการเสิ่น (ช่วงนี้ผมยุ่งมากก็เลยไม่ได้จัดการให้ คุณ คุณดูบรรณาธิการหลิ่วเองนะ คําแนะนําและเรื่องโควตา ทดสอบระบบคุณก็ลองถามให้ละเอียด)

บรรณาธิการเสิ่น (จริงสิ บรรณาธิการหลิ่วได้ให้คุณส่งรูป เอชดีไปบ้างไหม?)

ตะเกียงวิเศษ (ไม่ได้ให้)

ปลายสาย บรรณาธิการเสิ่นยังเซ้าซี้ต่อ ทางเอ็กซแตรีมคอ มิกสแให้นักเขียนเซ็นสัญญาเก็บข้อมูลเป็นความลับโดยหนังสือ

สัญญาจะไม่ผ่านมือบรรณาธิการไปได้ง่ายๆ และไม่มีทางที่จะ เอาสําเนาบัตรประชาชนออกมาสุ่มสี่สุ่มห้า

ตะเกียงวิเศษทําตัวลึกลับมาจนเคยชิน ข้อมูลในชีวิตจริง แทบจะเป็นศูนยแถึงขนาดที่ว่าคนส่วนใหญ่ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ําว่า เธอเป็นผู้หญิง

ส่วนคนที่รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิง ก็ไม่รู้ว่าเธอรูปร่างหน้าตา แบบไหน เพราะไม่เคยเข้าร่วมกิจกรรมใดๆ เลย

โดยเฉพาะข่าวลือบนเวยป฻อและบริษัทวันนี้…

ว่ากันว่าสาเหตุที่ตะเกียงวิเศษไม่ร่วมกิจกรรมและไม่มี รูปถ่ายนั้น เป็นเพราะเธอหน้าตาน่าเกลียดเกินไป

บรรณาธิการเสิ่นรู้ว่าบรรณาธิการหลิ่วจะต้องเป็นคน ปล่อยข่าวลือแน่ๆ

แต่อย่างไรก็ตาม ข่าวลือที่ว่านี้ก็ไม่ได้ได้ยินเพียงแค่วัน สองวัน

เมื่อเห็นตะเกียงวิเศษตอบกลับอย่างเฉยเมย บรรณาธิการเสิ่นจึงปลอบใจเธอด้วยความระแวง “ไม่เป็นไร กิจกรรมโปรโมทจะเข้าร่วมหรือไม่ไม่สําคัญหรอก ตอนนี้เอา ความสามารถมาคุยกันดีกว่า”

หลังจากปลอบใจเสร็จ เขาก็นั่งบนเก้าอี้พลางขมวดคิ้ว เล็กน้อย

**

ในเวลาเดียวกัน

บรรณาธิการหลิ่วก็ทราบข่าวจากส่วนภายในแล้ว เอ็กซแ ตรีมคอมิกสแร่วมมือกับบริษัทตระกูลฉินแห่งเมืองหลวง

แม้บรรณาธิการหลิ่วจะไม่ค่อยสนใจอะไรและนับว่าเป็น คนเหลาะแหละ แต่เขาก็เป็นคนกว้างขวาง ตระกูลฉินเป็น ตระกูลเก่าแก่ของเมืองหลวง โดยเฉพาะช่วงนี้ที่กําลังเป็นที่ สนใจจนถึงขีดสุด

ที่เซี่ยงไฮ้ไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับอิทธิพลในเมืองหลวงมาก นัก แต่ก็เคยได้ยินเรื่องสี่ตระกูลหลักมาก่อน

ดังนั้นการร่วมมือกับตระกูลฉินจึงมีความสําคัญอย่าง ยิ่งยวด

หลังจากที่ทราบข่าวนี้แล้ว เขาก็ต่อสายหาอีอีจื่อหนิง ทันที

“จื่อหนิง มีข่าวดี ตระกูลฉินจะร่วมมือกับเอ็กซแตรีมคอ มิกสแเพื่อนําเสนอการแตูนในรูปแบบใหม่ โควตาทดสอบระบบ

หนึ่งคน ฉันวางแผนจะเสนอชื่อเธอไป” บรรณาธิการหลิ่วนั่ง ไขว่ห้างเล็กน้อย

ปลายสาย มู่จื่อหนิงผงะ “ตระกูลฉิน?”

“ตามที่ฉันได้ข้อมูลมา สี่ตระกูลหลักแห่งเมืองหลวงยังมี อิทธิพลเหนือกว่าตระกูลหลิ่วมาก หาโอกาสได้ยากที่จะได้ ร่วมมือกับตระกูลฉิน” บรรณาธิการหลิ่วพูดพลางหัวเราะ

มู่จื่อหนิงรู้ว่าบรรณาธิการหลิ่วเป็นใคร โดยเฉพาะที่เขา พูดถึงตระกูลหลิ่ว ใจเธอนิ่งไปสักพัก มือกระชับแน่น “ฉัน ต้องเตรียมอะไรบ้าง?”

แน่นอนว่าเธอย่อมไม่ปล่อยโอกาสที่จะได้ร่วมมือกับ ตระกูลใหญ่ๆ เหล่านี้หลุดมือไป

“เจอกันพรุ่งนี้แล้วค่อยคุยกันอีกที” บรรณาธิการหลิ่ว คุยกับมู่จื่อหนิงเสร็จก็วางสาย

นักเขียนที่อยู่ในการดูแลของเขามีหลายคน คนที่ได้รับ ความนิยมที่สุดในขณะนี้ก็คืออีอีจื่อหนิงกับตะเกียงวิเศษ

เมื่อได้ยินโควตาทดสอบระบบ เขาก็แจ้งให้อีอีจื่อหนิง ทราบโดยตรง

**

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

เฉิงเจวี้ยนตื่นเช้าตามปกติ

ตอนที่เขากลับมาจากวิ่งยามเช้า ฉินหร่านก็เพิ่งตื่นนอน เธอกําลังก้มหน้าบีบยาสีฟในอยู่ในห้องน้ํา

เฉิงเจวี้ยนถือผ้าขนหนูแห้งเดินเข้ามา เขาไม่ได้ไปอาบน้ํา ในทันที แค่เอนหลังไปด้านหลัง มือหนึ่งถือผ้าขนหนู ส่วนอีก มือรวบเอวฉินหร่าน จากนั้นก็ก้มหน้าประทับริมฝีปากของ เธอ

“ยังไม่ได้แปรงฟในเลย” ฉินหร่านถือแปรงสีฟในแล้วมอง มาที่เขา

เฉิงเจวี้ยนพาดมือไว้บนเอวเธอ การเคลื่อนไหวทั้ง อ่อนโยนและแฝงไปด้วยความแข็งกร้าวเล็กน้อย พอได้ยินเธอ บอก เขาก็หัวเราะเบาๆ “ไม่เป็นไร” เขาเปิดประตูห้องอาบน้ําและเข้าไปอาบน้ํา อาหารเช้า ฉินหร่านกําลังดื่มนม เฉิงเจวี้ยนทานข้าวเสร็จก็มองเธอ “เดี๋ยวฉันต้องไปใจกลางเมืองก่อน เธอจะไปกับฉันไหม?” “คุณไปเถอะ” ฉินหร่านดื่มนมไปด้วย ดูวีแชทไปด้วย เฉิงเจวี้ยนไม่ได้พูดอะไร

เขานิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะเหลือบมองเธอแล้วค่อยๆ พูด ออกมา “ทางด้านเคนเนธ เธออย่าตีกับเขาล่ะ”

คิดอยู่สักพักก็พูดต่อ “…แล้วอย่าเอาจระเข้ยักษแกับแม ทธิวมาขู่เขาด้วย”

“ไม่หรอก” ฉินหร่านอ่านข้อความที่หนิงเวยตอบเธอ เอ่ยขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน “ไม่ใช่คนแบบนั้นเสียหน่อย”

มีเฉิงมู่อยู่ทั้งคน เฉิงเจวี้ยนก็วางใจได้ เขากําชับเบาๆ ไป อีกสองประโยค “ระวังตัวด้วย มีปใญหาอะไรก็โทร.หาฉัน”

ฉินหร่านทําเมิน แค่ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าเข้าใจ แล้ว

เฉิงเจวี้ยนค่อนข้างยุ่ง เขาเลยออกไปก่อน ส่วนฉินหร่าน อยู่ที่บ้านได้สิบนาทีก็ออกเดินทางไปบ้านตระกูลหลิ่วกับเฉิงมู่

**

วันนี้บ้านตระกูลหลิ่วมีการคุ้มกันอย่างหนาแน่น คนที่มา ล้วนเป็นบอดี้การแด

เดิมทีมู่จื่อหนิงจะเข้าไปหาบรรณาธิการหลิ่ว เพียงแต่ว่า รถเข้าไปไม่ได้

เธอจอดรออยู่ที่สี่แยกใหญ่ รออยู่นานสักพักกว่า บรรณาธิการหลิ่วจะออกมา

“ตระกูลหลิ่วมีอะไรหรือเปล่า?” มู่จื่อหนิงมองผ่านเข้า ไปยังสุดถนน

“จะมีคนใหญ่คนโตมาน่ะ” บรรณาธิการหลิ่วเป็นแค่ลูก นอกสมรสของตระกูลหลิ่ว เขาดันแว่นตาสีดําด้วยท่าทางไม่ แยแส “ส่วนจะเป็นใครนั้น ฉันก็ไม่รู้ ถึงยังไงก็ไม่ใช่คนที่เรา จะยุ่งได้ วันนี้ตระกูลหลิ่วมีการปูองกันอย่างเข้มงวด เข้าไป ไม่ได้ พวกเราไปหาที่อื่นคุยกันดีกว่า”

เขาออกไปพร้อมกับมู่จื่อหนิง มู่จื่อหนิงแอบตกใจแต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา แค่มองไปยัง ด้านหลังของเขา บังเอิญมีรถคันสีดําคันหนึ่งขับมาพอดี บอดี้การแดที่เคย ขวางเธอและไม่ยอมขยับหลีกทางให้รถคันสีดําเข้าไปโดยตรง รถคันสีดําคันนี้ก็คือฉินหร่านกับเฉิงมู่ มีการปูองกันอย่างเข้มงวดตลอดเส้นทาง เฉิงมู่ค่อยๆ ขับรถมาจอดที่หน้าประตูบ้านตระกูลหลิ่ว อย่างช้าๆ เถ้าแก่หลิ่วพาลูกน้องคนสนิทมายืนตั้งตารออยู่ที่หน้า ประตูเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นรถจอด เขาก็รีบเดินเข้ามา เฉิงมู่กับฉินหร่านลง จากรถ

“คุณนายเฉิง” เถ้าแก่หลิ่วทักทายฉินหร่านอย่างมี มารยาท

“แดดร้อนแล้ว เข้าไปข้างในกันก่อนเถอะครับ” ฉินห ร่านสวมหมวกที่อยู่ในมืออย่างลวกๆ

เถ้าแก่หลิ่วเหลือบมองไปด้านหลัง “คุณเฉิงล่ะครับ?”

“ลืมบอกไป วันนี้เขาไม่มา ติดธุระที่อื่น” ฉินหร่านชะงัก แล้วมองเถ้าแก่หลิ่ว “วันนี้เรื่องพวกคุณเป็นหน้าที่ฉัน”

“วันนี้คุณเฉิงมาไม่ได้?” เมื่อได้ยินดังนั้น เถ้าแก่หลิ่วกับ พวกหลิ่วเจวี๋ยต่างก็ถอดสีหน้าและหลุดปากออกมา

เฉิงเจวี้ยนไม่มา การเจรจาวันนี้จะดําเนินต่อไปได้ อย่างไร?

เถ้าแก่หลิ่วกับเฉิงจินร่วมมือกันมานาน คราวนี้พวกเขา ไม่รู้ว่าเจรจากับใคร ได้ยินเฉิงจินบอกมาแค่ว่าคนคนนั้นเป็น คนที่มีอํานาจมากคนหนึ่ง อย่างอื่นล้วนมีเฉิงเจวี้ยนเป็นผู้ชัก นํา

ฉินหร่านเดินไปได้สองก้าวก็พบว่ากลุ่มของเถ้าแก่หลิ่วยัง ยืนนิ่งกันอยู่ เธอเลิกคิ้ว “พวกคุณยังมีงานไม่ใช่เหรอ? ไปสิ”

“คุณนายเฉิง ผมจะให้หลิ่วเจวี๋ยพาคุณไปที่ห้องพัก รับรองดีไหมครับ” เถ้าแก่หลิ่วมองฉินหร่านพร้อมกับพูด เบาๆ

เห็นได้ชัดว่าไม่พาฉินหร่านไปที่สถานที่เจรจา

“ไม่เป็นไร ฉันจะไปกับพวกคุณ” ฉินหร่านสอดมือเข้า กระเป฻ากางเกง

เนื่องจากเฉิงเจวี้ยนไม่มา ตอนนี้เถ้าแก่หลิ่วจึงอารมณแ เสียมาก เมื่อเห็นฉินหร่านพูดมาแบบนี้ เขาก็ลังเลเล็กน้อยแต่ ก็ยังไม่ตอบตกลง

ด้านข้างเขา พอคนอื่นๆ ตระกูลหลิ่วเห็นเถ้าแก่หลิ่วจะ พาฉินหร่านไปจริงๆ พวกเขาก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “เถ้าแก่ หลิ่ว…”

“ไม่เป็นไร แค่พาคนไปเพิ่มอีกคน” เถ้าแก่หลิ่วยกมือ บอกพวกเขาอย่ามากความ คราวนี้ไม่มีเฉิงเจวี้ยน การเจรจา จะต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน

กลุ่มคนตระกูลหลิ่วเงียบไปตลอดทาง บรรยากาศอึมค รึม

ในไม่ช้าก็มาถึงที่หมาย