เส้นทางดวงดาว - ตอนที่ 21 เธอนั่นเอง
ตอนที่ 21 เธอนั่นเอง
: การปรุงยาล้มเหลว ท่านได้รับค่าทักษะปรุงยา 1 หน่วย :
เสียงของระบบดังขึ้นหลังจากที่เจมส์เปิดฝาหม้อออก ภายในหลงเหลือเพียงแค่เศษตะกอนสีดำที่ส่งกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ อย่างไรก็ตามเจมส์ไม่ได้รู้สึกผิดหวังมากนัก ระดับทักษะการปรุงยาของเขายังน้อยจนเกินไป แม้แต่เม็ดยาเริ่มต้นอัตราความสำเร็จในการผลิตยังอยู่แค่ 50/50
เจมส์ทำความสะอาดหม้อยาก่อนที่จะเริ่มต้นขั้นตอนใหม่อีกครั้ง วัตถุดิบทั้งสองถูกใส่ลงไปและหลังจากนั้นเสียงป๊อปก็ดังขึ้น
: ท่านได้รับเม็ดยาเร่งวิญญาณ เกรด 1 x 1 :
: ประสบความสำเร็จ ท่านได้รับค่าทักษะปรุงยา 3 หน่วย :
: ค้นพบสูตรใหม่ เม็ดยาเร่งวิญญาณ เกรด 1 :
“ ในที่สุด “ เจมส์พึมพำก่อนที่จะคว้าเม็ดยาสีน้ำตาลเข้มที่นอนนิ่งอยู่ภายในหม้อ นี่คือเม็ดยาเร่งวิญญาณซึ่งมันจะช่วยแก้ไขปัญหาค่าพลังวิญญาณที่ไม่พอใช้ได้ในระดับหนึ่ง
เม็ดยาเร่งวิญญาณ เกรด 1 : เพิ่มอัตราการฟื้นฟูค่าพลังวิญญาณ 150% เป็นเวลา 1 ชั่วโมง (ไม่มีผลซ้อนทับ)
ในความเป็นจริงใช่ว่าผู้เล่นทุกคนจะสามารถสร้างเม็ดยาได้โดยที่ใช้สูตรผสมมั่วๆแต่สำหรับเจมส์เขาแตกต่างจากคนเหล่านั้น เจมส์มีประสบการณ์มากมายเกี่ยวกับการปรุงยาอยู่แล้วดังนั้นเขาจึงมีสูตรยานับไม่ถ้วนอยู่ภายในหัว มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะสร้างเม็ดยาเริ่มต้น
เจมส์ยังคงมีวัตถุดิบในการสร้างเม็ดยาเร่งวิญญาณอยู่หลายร้อยชุด ในทันทีเขาเริ่มต้นการปรุงยาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
: ยินดีด้วย ระดับทักษะปรุงยาเพิ่มขึ้นถึงระดับ 3 :
ทักษะปรุงยา ระดับ 3 [ 72/500] : เพิ่มอัตราความสำเร็จในการปรุงยาเกรด 1 20% เพิ่มอัตราในการเกิดผลลัพธ์เม็ดยา x2 0.5%
[ ทักษะปรุงยา ระดับ 4 เปิดการสร้างเม็ดยาเกรด 2 ]
::
“ จากสามร้อยยี่สิบชุดฉันได้เม็ดยาเร่งวิญญาณหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเม็ด มันเพียงพอแล้ว ” เจมส์พึมพำด้วยความพึงพอใจในผลงานของตนเอง
ในที่สุดการเตรียมการทั้งหมดก็เสร็จสิ้น ในขณะนี้เจมส์พร้อมแล้วสำหรับการตามหาดอกไม้วิญญาณสามฤดูเพื่อเติมเต็มความปราถนาของดาริน
เจมส์มุ่งหน้าออกเดินทางผ่านทุ่งหญ้าเริ่มต้น โดยรอบเขาเห็นผู้เล่นมากมายที่กำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์ บ้างก็จับกลุ่มกันเป็นปาร์ตี้ บ้างก็ฉายเดี่ยวดวลกับมอนสเตอร์อย่างดุเดือด
“ ดูเหมือนว่าในขณะนี้ปัญหามอนสเตอร์ไม่เพียงพอต่อความต้องการของผู้เล่นกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ” เจมส์พึมพำ
ปัญหามอนสเตอร์ไม่เพียงพอต่อความต้องการนั้นมีให้เห็นได้บ่อยๆในเกมออนไลน์ที่มีชื่อเสียง แต่เมื่อเทียบกับเส้นทางดวงดาวที่ซึ่งเป็นเกมโลกเสมือนแห่งศตวรรษปัญหานี้จะร้ายแรงกว่ามาก
ปัญหาดังกล่าวจะทำให้การพัฒนาของผู้เล่นใหม่ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด โชคดีที่เกาะเริ่มต้นนั้นจำกัดจำนวนของผู้เล่นเหตุนี้จึงทำให้ปัญหามอนสเตอร์ขาดแคลนจะเกิดขึ้นเพียงช่วงสั้นๆ
หลังจากที่ผู้เล่นชุดแรกพัฒนาความสามารถของตัวละครเพียงพอแล้วพวกเขาจะย้ายไปยังพื้นที่ป่าที่อยู่ถัดไปซึ่งจะทำให้จำนวนประชากรผู้เล่นในทุ่งหญ้าลดลงอย่างมากและเมื่อถึงตอนนั้นปัญหามอนสเตอร์ขาดแคลนจะค่อยๆบรรเทาลง
ในรอบนี้เจมส์ใช้เวลาในการเดินทางข้ามพื้นที่ทุ่งหญ้าไปยังแนวป่าเพียงหนึ่งชั่วโมงเศษๆเท่านั้น ด้วยความที่ว่ามันเป็นตอนกลางวันที่ซึ่งมอนสเตอร์ส่วนใหญ่จะไม่โจมตีผู้เล่นก่อนและจำนวนผู้เล่นที่กำลังออกล่านั้นมีอยู่มากจึงทำให้ในระหว่างการเดินทางเจมส์แทบจะไม่ต้องต่อสู้เลย
เจมส์กลับมายังเส้นทางเกวียนที่ตัดผ่านป่า ซึ่งบรรยากาศแตกต่างจากสองสามวันที่แล้วอย่างสิ้นเชิง เส้นทางที่เจมส์ใช้ไม่ได้เปลี่ยวเหงาอีกต่อไป บางครั้งเจมส์จะพบกับกลุ่มผู้เล่นระดับสูงที่มีความสามารถมากพอที่จะล่าในพื้นที่แถบนี้
เมื่อเวลาผ่านไปเจมส์ก็ยังคงเดินอยู่บนเส้นทางเกวียนแต่ในปัจจุบันเขาได้ผ่านเลยจุดพื้นที่ของเถาวัลย์ปีศาจมาแล้ว
ผ่านทางแยกที่แบ่งออกเป็นสองเจมส์เลือกเส้นทางที่มุ่งลงใต้ซึ่งเป็นที่น่าประหลาดใจเจมส์พบว่ายังมีกลุ่มของผู้เล่นอยู่บนเส้นทางนี้ด้วย
“ พวกเขากำลังจะสำรวจหาพื้นที่ใหม่ๆเหรอ ? หลังจากนี้จะเป็นเขตของมอนสเตอร์ที่มีร่างกายโคจรไม่ต่ำกว่าสิบห้า ฉันควรจะเตือนพวกเขาดีไหม ? ” เจมส์พึมพำ
ผู้เล่นอาจจะยังไม่ทราบว่ามอนสเตอร์ที่มีร่างกายโคจรมากกว่า 15 นั้นแตกต่างจากมอนสเตอร์ที่มีร่างกายโคจรที่ระดับ 14 อย่างสิ้นเชิง มันคล้ายกับมอนสเตอร์ที่เพิ่มระดับไปอีกเกรดหนึ่งแม้ว่าระดับร่างกายโคจรจะแตกต่างกันเพียงแค่หนึ่งระดับก็ตาม
มอนสเตอร์ที่มีร่างกายโคจรมากกว่าระดับ 15 จะสามารถใช้ทักษะได้ นอกจากนั้นค่าสถานะ พลังป้องกันและค่าพลังชีวิตของมอนสเตอร์จะถูกอัพเกรดไปอีกระดับหนึ่ง มันเกือบจะมากกว่าเท่าตัวเมื่อเทียบกับมอนสเตอร์ที่มีร่างกายโคจรต่ำกว่า 15
แม้แต่เจมส์ก็เลือกที่จะหลีกเลี่ยงพื้นที่มีมอนสเตอร์เกินกว่าระดับ 15 หากว่าเขายังไม่เปิดทักษะที่สองของศาสตร์จักรวาลพื้นฐาน
สุดท้ายแล้วเจมส์ก็ล้มเลิกความคิดของตน บางทีการหวังดีต่อคนแปลกหน้าอาจจะไม่ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีเสมอไป
ใช้เวลาในการเดินทางอีกกว่าสามชั่วโมงในที่สุดเจมส์ก็มาถึงพื้นที่แนวเขา เจมส์เลือกเดินออกจากเส้นทางเกวียนและมุ่งหน้าไปตามเส้นทางเล็กๆที่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นโดยบังเอิญ มันนำเขาไปสู่ถ้ำที่อยู่บริเวณตีนเขา
บริเวณหน้าปากถ้ำเป็นพื้นที่โล่งขนาดเล็ก มันถูกโอบล้อมไปด้วยหินผาที่ไม่สูงมากนัก ที่นั่นเจมส์ได้พบกับกลุ่มของผู้เล่นสามถึงสี่กลุ่ม รวมๆแล้วพวกเขามีจำนวนไม่ต่ำกว่าครึ่งร้อย
“ พวกเขามาไวจริงๆ ” เจมส์พึมพำ
อย่างไรก็ตามเจมส์ไม่ได้ให้ความสนใจกับผู้เล่นเหล่านั้น สายตาของเขาจ้องมองเข้าไปในถ้ำที่มืดมิดที่ซึ่งด้านมีวังวนแสงสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏอยู่
“ ฉันมาถึงแล้ว ดันเจี้ยนแห่งแรกของเกาะเริ่มต้น. . . ”
วังวนสีแดงคือสิ่งที่บ่งบอกว่าสถานที่แห่งนี้คือดันเจี้ยน ซึ่งดันเจี้ยนที่เจมส์อยู่นั้นคือดันเจี้ยนที่ถูกเรียกว่า ถ้ำผาแดนผีดิบ มันเป็นดันเจี้ยนแห่งแรกของพื้นที่เริ่มต้นและสิ่งที่เจมส์ต้องการนั้นอยู่ภายในดันเจี้ยนแห่งนี้
“ โอ้ ไม่คิดว่าจะเจอนายที่นี่ . . . ” เสียงที่ไพเราะของหญิงสาวแต่ก็ให้ความรู้สึกเหินห่างดังขึ้น
ในฉับพลันเจมส์มองไปยังที่มาของเสียง ดวงตาของเขาแสดงให้เห็นถึงความประหลาดใจ
“ อ๊ะ เธอนั่นเอง ”
-D-
YOU MAY ALSO LIKE
