ไหปีศาจ - บทที่ 1085 โอกาสเดียว
บทที่ 1085
โอกาสเดียว
ในป่าหวงชามีโศกนาฏกรรมอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ควันดินปืนเต็มไปในอากาศ
ทรายสีเหลืองทั้งหมดถูกย้อมเป็นสีแดงด้วยเลือด
มิติบริเวณนี้ถูกทำลายยับเยิน และความปั่นป่วนของมิติสามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอได้โดยตรง
ผู้คนของสำนักเฉียนหลงมา และหลี่หวู่หยวนก็นำกองกำลังทั้งหมดของสำนักเฉียนหลงเข้าร่วมในสนามรบ
เป็นอีกครั้งที่ความภาคภูมิใจในสวรรค์ที่เคยเฉิดฉายในทุกยุคทุกสมัยได้ปรากฏขึ้น
แต่ละชื่อล้วนเป็นตำนานที่มีชีวิต
พวกเขาอาจอยู่อย่างสันโดษ แต่เมื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์กำลังจะล่มสลาย พวกเขาจะไม่มีวันงกพลังของตนเอง
ในยามปกติ แต่ล่ะคนสามารถทำให้โลกสั่นสะเทือนได้ และตอนนี้พวกเขาได้มารวมตัวกัน แต่ไม่ต้องมีสัญญาณใด ๆ พวกเขาก็เริ่มการต่อสู้ที่บ้าคลั่ง
ชาวอาณาจักรภูเขาแห้งแล้งก็มาด้วย
หน่วยหมาป่าจันทราเงิน กองทัพอู่หลง ทหารช้างเผือก และสรรพสัตว์ต่าง ๆ ที่มีชื่อเสียงในด้านความกล้าหาญ พวกเขากำลังแบกทหารผู้กล้าหาญเพื่อสังหารปีศาจในป่าหวงชา
แต่ถึงกระนั้น ก็ยังไม่สามารถพลิกความเสียเปรียบของมนุษย์ได้
ศึกนี้มาเร็วเกินไป ไม่มีเวลาเตรียมการเพียงพอ
ผู้แข็งแกร่งแห่งมนุษย์หลายคนยังมาไม่ถึง และสถานการณ์ก็เกือบจะเหมือนกับความตาย
นอกจากนี้จำนวนของปีศาจก็มากกว่าจำนวนมนุษย์
แผ่นดินแตกแยก และปีศาจก็เหมือนภูเขาไฟที่ปะทุ
จำนวนผู้แข็งแกร่งแห่งมนุษย์ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
แต่มีปีศาจมากขึ้นเรื่อย ๆ จนดูเหมือนว่าเราไม่สามารถฆ่าพวกมันทั้งหมดได้
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือมีปีศาจที่ทรงพลังหลายตัวอยู่ใต้พื้นดินซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อน
เดาว่ามันคงต้องการจะปรากฏตัวตอนที่ระดับกึ่งจักรพรรดิของมนุษย์หมดแรง
สถานการณ์ร้ายแรงมาก
“ฝ่าบาท โปรดถอยกลับไปก่อน” ใบหน้าเปื้อนเลือดของ หนิงเจี่ยหยู่คำราม
เขาและหน่วยรบค่ายกลสังหารได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่แทบจะไม่มีใครยอมถอย
เป็นโศกนาฏกรรมอย่างยิ่ง
หลี่ซวนซงยังคงต่อสู้อยู่ข้างหน้าพวกเขา เขากำลังต่อสู้กับปีศาจระดับเพชรหลายตัวเพียงลำพัง พลังมังกรของเขาก็ทรงพลังและแสงสีทองของเขาก็ระเบิดออกมา เขาเหมือนกับยอดนักรบจุติจริง ๆ
เขารักษาคำพูดที่ให้ไว้และไปต่อสู้ที่แนวหน้า
”จะให้ข้าถอยไปไหน?” หลี่ซวนซงคำรามราวกับมังกร “นี่คือประเทศของข้า ข้าไม่อนุญาตให้ปีศาจที่สกปรกและต่ำต้อยเหล่านี้มาเหยียบย่ำแผ่นดินของข้า พวกมันไม่สมควร! จักรพรรดิของมนุษย์จะยอมถอยได้ยังไง!”
เขาต่อสู้ทั้งที่ตัวชุ่มไปด้วยเลือด
ดวงตาของหนิงเจี่ยหยู่เต็มไปด้วยเลือดเนื่องจากบาดแผลของเขา เขาตะโกนอย่างขมขื่น “ข้ายอมตายเพื่อจักรพรรดิ! หน่วยรบค่ายกลสังหารฟังคำสั่งของข้า ฆ่าพวกมันซะ”
”ฆ่ามัน”
”ฆ่ามัน”
ทหารจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งไปข้างหน้าและต่อสู้กับปีศาจที่บดบังท้องฟ้า
เนื่องจากฝืนดึงพลังออกมาใช้มากเกินไป ตอนนี้ลั่วอู๋จึงแทบไม่มีกำลังเหลือเลย เขาทำได้เพียงพักฟื้นตัวอย่างสิ้นหวังโดยหวังว่าจะเข้าร่วมต่อสู้ได้โดยเร็วที่สุด
เป็นเรื่องยากมากที่จะต้องทนเห็นมนุษย์ที่แข็งแกร่งจำนวนมากล้มตาย
คนอื่น ๆ ไปสู้กันหมด
ทั้งฉูจงฉวน หลินยูหลัน เหวินเสี่ยวทั้งสอง หยู่เฮา และแม้แต่หลี่หยินและเจี่ยโรวก็เข้าร่วมต่อสู้ ลั่วอู๋ไม่มีเหตุผลที่จะห้ามพวกเขา
“ถึงเวลาที่ต้องใช้ต้องใช้กองทัพของเราบ้างแล้ว”
“กองทัพนายพลผี ทีมล้างแค้น และนกวิญญาณ ทุกคนไปต่อสู้เพื่อข้า!” ลั่วอู๋ได้ปลดปล่อยกองกำลังทั้งหมดที่เขาฝึกฝนออกมา
เขาคำรามดังที่สุดเท่าที่จะทำได้
เหล่าทีมล้างแค้นกลายเป็นเงาและพุ่งเข้าสู่สนามรบ
“พระเจ้าคุ้มครองมนุษย์”
“พระเจ้าคุ้มครองมนุษย์”
ภายใต้การนำของไป่ฉี ใบหน้าที่หมองคล้ำของนายพลผีก็ปรากฏขึ้นในขณะนี้ พวกเขาดูโกรธและดุร้ายราวกับว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่
ในตอนนี้ พวกเขาไม่ใช่ผีที่จิตใจถูกทำลายไปนานแล้ว
พวกเขาคือกองกำลังแห่งมนุษย์ที่ถูกสังหารในตอนนั้น
พวกเขากลับมายังดินแดนแห่งนี้หลังจากผ่านไปเกือบหมื่นปี
การมีอยู่ของปีศาจกระตุ้นจิตสังหารและจิตวิญญาณดุร้ายอย่างสมบูรณ์
จิตต่อสู้อันดุเดือดกำลังรวมตัวกัน
ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพื่อปกป้องเท่านั้น แต่ยังเป็นการต่อสู้เพื่อแก้แค้นอีกด้วย
พวกเขาขานประโยคเดิมอีกครั้งและฆ่าศัตรูแต่เดิมของพวกเขา
“พระเจ้าคุ้มครองมนุษย์!”
ส่วนพวกนกวิญญาณ พวกมันก็ถูกบังคับให้เข้าร่วมการต่อสู้
นกโง่เบ่งบานแสงสีขาวศักดิ์สิทธิ์ไม่รู้จบ เฉกเช่นนกศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ มันเอียงคออย่างจองหอง แต่น้ำตาจากหางตาเปลี่ยนเป็นแสงสว่างและร่วงหล่น
แม้ว่าความตายและการบาดเจ็บของนกวิญญาณจะทำให้มันปวดใจ
แต่ในเวลานี้ มันไม่ได้แสดงความไม่พอใจใด ๆ และยืนเคียงข้างลั่วอู๋อย่างมั่นคง
“โฮ่ง”
เสียงกระตุ้นของต้าหวงดังขึ้นอีกครั้งในทะเลแห่งความรู้
ในที่สุดลั่วอู๋ก็เห็นต้าหวงในโลกไห
รูปร่างของมันไม่ได้เปลี่ยนไป มันยังดูธรรมดามาก แต่มีพลังของแก่นแท้พัวพันกัน พลังแห่งการทำลายล้าง และพลังแห่งการกลืนกิน
ลั่วอู๋หายใจเข้าลึก ๆ
นี่คือเส้นทางแห่งการกลืนกินและทำลายล้าง!
ในที่สุดต้าหวงก็เติบโตขึ้นมาถึงจุดนี้
นอกจากสิ่งมีชีวิตระดับจักรพรรดิโดยกำเนิดเหล่านั้นแล้ว มันคือสิ่งมีชีวิตที่พัฒนามาจนถึงขีดสุด
ตามปกติ ต้าหวงวิ่งมาชนแขนของลั่วอู๋อย่างแรง จากนั้นมันก็เลียใบหน้าของลั่วอู๋อย่างอบอุ่น และส่ายหางไปมา
ลั่วอู๋ต้องใช้ร่างอมตะของเขาเพื่อป้องกันแรงกระแทกนี้
“เจ้าหมาโง่ เจ้าพุ่งชนคนไปทั่วไม่ได้แล้วนะ”
ลั่วอู๋ลูบหัวของต้าหวงด้วยความรัก
ต้าหวงแลบลิ้นและดูงี่เง่า
ไม่มีความเป็นสัตว์ร้ายเลย
“ต้าหวง! ได้เวลาต่อสู้แล้ว” ลั่วอู๋พูดเบา ๆ
ต้าหวงพยักหน้า ร่างกายของมันเปลี่ยนเป็นแสงและค่อย ๆ รวมเข้ากับร่างของลั่วอู๋
ลั่วอู๋รู้สึกถึงพลังใหม่ที่ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา
ตู้ม!
อากาศกำลังหมุนวน
ลมปราณของเขาพุ่งถึงจุดสูงสุดในทันที
ข้างหลังลั่วอู๋มีเงาขนาดใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวของสุนัข ซึ่งปกคลุมไปด้วยความมืด เหมือนกับทูตจากนรก กลิ่นอายของการทำลายสวรรค์และโลกเทียบได้กับมังกรมนตราโบราณ
”ถ้าวันนี้ต้องเป็นศึกสุดท้ายก็ต้องสู้” ลั่วอู๋อยู่ในเปลวเพลิงสีทอง
ลมปราณของเขาพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง
ถึงขั้นทะลวงผ่านขอบเขตของมิติวิญญาณ สัมผัสได้ถึงระดับเพชรสูงสุดราง ๆ
หลี่หยินประหลาดใจ “นายน้อย”
”ไม่มีอันตรายหรอก” ลั่วอู๋พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ข้ายังเด็กมาก เผาพลังชีวิตสักหน่อยจะเป็นอะไรไป ทุกคนก็ทำเช่นนั้นไม่ใช่หรือ?”
หลี่หยินกัดริมฝีปากของนาง
หมอกสีดำบนร่างกายของนางหมุนและพลุ่งพล่าน
จิตสังหารอันน่าสยดสยองเปิดเผย ราวกับจะทะลวงสวรรค์ นางกลับเข้าสู่สถานะราชินีแห่งฝันร้ายอีกครั้ง
ฆ่า
ทุกคนตาเป็นสีแดง
”ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้การแน่” ชายที่แข็งแกร่งในสำนักเฉียนหลงไอเป็นเลือดและมีรอยแผลเป็นปกคลุมทั่วร่าง “ท่านรองเจ้าสำนัก ท่านคิดวิธีดี ๆ ได้ไหม?”
หลี่หวู่หยวนก็อยู่ช่วงเวลาที่ยากลำบากเช่นกัน
การต่อสู้ทำให้เขาเหนื่อย
ความเหนื่อยล้าทำให้เขาเจ็บหนักมาก
เขาเกือบจะเป็นคนที่รู้จักนรกมนตราดีที่สุด เพราะเขาเตรียมการมานับพันปีเพื่อทำลายนรกมนตรา
”ผนึกไม่ได้พังจริง ๆ มันแค่ถูกทำให้เสื่อมเท่านั้น มันเป็นถึงสิ่งที่ตกผลึกจากความพยายามของผู้แข็งแกร่งแห่งยุคทั้งหมด มันไม่พังง่าย ๆ หรอก”
”ในผนึก ยังมีพลังมหาศาล ซึ่งเป็นความทุ่มเทที่บรรพบุรุษนับไม่ถ้วนทิ้งไว้”
“ตราบใดที่มีใครสักคนสามารถเข้าไปในนรกมนตราและปลุกพลังส่วนนั้นด้วยเลือดของมนุษย์ผนึกจะทำงานใหม่ได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ทำได้เพียงครั้งเดียว เพียงครั้งเดียวเท่านั้น” เสียงของหลี่หวู่หยวนเริ่มเบาลงเรื่อย ๆ
ตราบใดที่ผนึกกลับเป็นปกติในช่วงเวลาสั้น ๆ ก็มีโอกาสที่จะเสริมกำลังอีกครั้ง
เสียงของเขาแผ่ไปทั่วป่าหวงชา
ผู้คนทั้งหมดจ้องมองไปที่ประตูที่ปีศาจกำลังหลั่งไหลออกมา
ให้เข้าไปในนรกมนตราผ่านประตูนั่น?
มันสามารถทำได้จริง ๆ หรือ?
YOU MAY ALSO LIKE
