ไหปีศาจ - บทที่ 1086 มนุษย์ไม่มีวันดับสูญ

บทที่ 1086

มนุษย์ไม่มีวันดับสูญ

 

มันมีทางเดียวเท่านั้น

 

แต่มันยากเกินไปที่จะสำเร็จได้

 

มีปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวหลายตนคุ้มกันผนึกของขุมนรกมนตรา

 

อย่างน้อยก็ระดับเพชรสูงสุดจนไปถึงระดับกึ่งจักรพรรดิ

 

คนธรรมดาจะโดนปิศาจที่ปิดกั้นท้องฟ้านี้จัดการก่อนจะได้เข้าไป แม้ว่าจะใช้วิธีเหนือสวรรค์และฝ่าพวกมันเข้าไปในนรกมนตราได้ แต่ก็ยังมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังคอยปกป้องผนึกไว้อยู่

 

ไม่น่าแปลกใจที่พวกมันไม่เคยปรากฏตัว

เดิมทีคิดว่าเป็นเพราะพวกมันไม่ต้องการที่จะต่อสู้และรอโอกาสเหมาะ ๆ อยู่

 

แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่าทำไม

 

พวกมันได้รู้แล้วว่ามีความลับเช่นนั้นอยู่ในผนึก พวกมันจึงไม่ยอมออกมา

 

”มันเป็นทางเดียว ไปกันเถอะ” ชายชรานามสกุลลู่ ผู้ชำนาญในแก่นแท้แห่งชีวิตยืนขึ้น “ชีวิตเอ๋ย!”

 

เขาหายใจเข้าลึก ๆ และเริ่มบวมเล็กน้อย

 

พลังชีวิตที่น่ากลัวระเบิดออกมาจากตัวเขา

 

วินาทีถัดมา กล้ามเนื้อของเขาเริ่มขยาย ผมขาวของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำตั้งแต่โคนผม รอยย่นบนใบหน้าก็หายไป และแม้แต่ดวงตาของเขาก็เฉียบคมไปจากเดิม

เขาเปลี่ยนจากชายชราที่ผอมแห้งมาเป็นชายหนุ่มในวัยสามสิบ ผมสีดำของเขาสลายและร่างกายส่วนบนของเขาเปลือยเปล่า กล้ามเนื้อของเขาดูเหมือนจะมีพลังที่น่ากลัวราวกับปีศาจ

 

“ฆ่ามัน! เปิดแก่นแท้แห่งชีวิตด้วยร่างกายของข้า”

 

เฒ่าลู่คำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า

 

เขาโบกมือราวกับกบฏในยุคศิลปะการต่อสู้โบราณ พลังปราณและเลือดลมของเขาพุ่งทะยานราวกับเทพสงคราม เขาบดขยี้ปีศาจระดับเพชรด้วยหมัดเดียวซึ่งไม่มีใครเทียบได้

 

“เฒ่าลู่!” ผู้อาวุโสในสำนักเฉียนหลงเศร้า

 

ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว ทางออกก็มีทางเดียวเท่านั้น

 

แต่เขาก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล

 

เพราะถนนเส้นนี้จำเป็นต้องเดินไป

เหวินเสี่ยวด้านมืดและสว่างตกอยู่ในความเงียบพร้อมกัน พวกเขาได้รับบุญคุณจากอาจารย์ลู่ไว้มากแต่ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้ในขณะนี้ พวกเขาต้องเบี่ยงความสนใจไปที่การฆ่าศัตรูเพื่อบรรเทาความรู้สึกผิดของพวกเขา

 

“มาเถอะ ตามผู้เฒ่าลู่ไป! ไปกันเลย” มีหลายเสียงดังขึ้นในความสับสน

 

อาจเป็นเพราะมีหลายคนที่เห็นโอกาส

 

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการเดินทางครั้งนี้จะนำไปสู่ความตาย

 

อย่างไรก็ตาม ก็มีมนุษย์ที่แข็งแกร่งจำนวนหนึ่งติดตามไป จากนั้นก็ต่างบาดเจ็บและล้มตายเพื่อเปิดเส้นทาง

 

ผู้แข็งแกร่งของมนุษย์กำลังเข้าใกล้ประตูมากขึ้น

 

ลั่วอู๋ยังต่อสู้ทั้งที่ตัวชุ่มเลือด ต่อสู้เพียงลำพังจากศัตรูที่เข้ามาจากหลายทิศทาง วงล้อมแห่งดาบที่ไม่มีที่สิ้นสุดพยายามอย่างเต็มที่ที่จะเบ่งบานและปกป้องเขตแดนแห่งดาบ เขาทำลายขีดจำกัดของตัวเองเพื่อช่วยชีวิตของเผ่าพันธุ์มนุษย์

 

เขาจ้องมองไปที่ประตูที่อยู่ไกลออกไปและถอนหายใจ

 

เขาไม่สามารถเข้าไปใกล้ได้

 

แม้ว่าเขาจะเป็นเจ้าแห่งมิติก็ตาม

 

ไม่ว่าทักษะจะแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็ไร้ประโยชน์หากมิติวิญญาณไม่สูงเพียงพอ

 

พลังของแก่นแท้จะถูกหักล้าง

 

มีปีศาจมากมาย และพลังที่พวกมันมีก็เพียงพอที่จะขัดขวางการใช้ครอบครองมิติ ถ้าลั่วอู๋อยากทะลวงไปด้วยกำลัง สิ่งที่เป็นไปได้มากที่สุดก็คือจะเกิดแรงตีกลับและจากนั้นก็จะตาย

 

”ข้าหวังว่าอาจารย์ลู่จะทำสำเร็จ” ลั่วอู๋คิดอย่างเงียบ ๆ

หลังจากการพลิกผันพลังชีวิต ความแข็งแกร่งของผู้เฒ่าลู่ก็เหนือสวรรค์

 

เกือบจะเหมือนกับจักรพรรดิ

 

เขาดูราวกับว่าได้เข้าไปในโลกที่ไม่มีใคร ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดุร้าย เขาแตกต่างไปจากเดิม เปลวไฟแห่งชีวิตบนร่างของเขาดูเหมือนจะเป็นศัตรูของปีศาจ เขาสามารถฆ่าปีศาจนับไม่ถ้วนได้อย่างง่ายดาย

 

แม้ว่าปีศาจระดับกึ่งจักรพรรดิจะแยกตัวออกจากการต่อสู้และรีบไปหยุดเขา เขาก็ไม่กลัว เขาทักษะแห่งชีวิตของเขา ต่อสู้อย่างกล้าหาญ และลมปราณของเขาพุ่งไปถึงจุดสูงสุด

 

“เขากลืนกินชีวิต!”

 

ในที่สุด ปีศาจก็พบว่ามันผิดปกติ

 

ดูเหมือนว่าเฒ่าลู่จะไม่เหนื่อยเลย ไม่ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บอะไรยังไง เขาก็จะรักษาในทันทีและแข็งแกร่งขึ้น

เป็นเพราะเขากลืนกินพลังแห่งชีวิต

 

มันเป็นสิ่งที่น่ากลัวของผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้แห่งชีวิต

 

ในสนามรบที่วุ่นวาย เขาอยู่ยงคงกระพัน แน่นอนว่าผลข้างเคียงนั้นก็หนักหนามาก พลังชีวิตที่เผาผลาญไปนั้นเพียงพอที่จะฆ่าเขาหลังสงครามทันที

 

“ข้าขอสังเวยเลือดของข้าให้บรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์มนุษย์ และใช้พลังของพวกเขาสร้างผนึกขึ้นใหม่” ลู่เหลาพุ่งไปที่ประตูผนึก กลายเป็นเส้นแสงแล้วเจาะเข้าไปในประตู

 

ผู้แข็งแกร่งของมนุษย์รู้สึกปลาบปลื้มใจ

 

มันจะต้องได้ผล!

 

ในเวลานี้ ปีศาจที่มีพลังมหาศาลสามตนก็ออกมา ตัวตนที่น่าสยดสยองที่ซ่อนอยู่ในนรกมนตรายอมปรากฏขึ้นในที่สุด

 

พวกมันไม่ใช่ระดับจักรพรรดิ

แต่พวกมันทั้งหมดมีมิติวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิ

 

มังกรราตรีทมิฬค่อนข้างคล้ายกับมังกรมนตราโบราณ เว้นแต่ว่ามันเป็นมังกรที่น่ากลัวที่เปลี่ยนร่างเกือบทั้งหมด ดูเหมือนว่าอยู่ห่างจากการเป็นมังกรแก่นแท้อีกเพียงครึ่งก้าว

 

ร่างสีดำเลือดเต็มไปด้วยขนสีเขียวแปลก ๆ แต่มีเปลวไฟสีดำบนขนเหล่านั้น ตัวของมันใหญ่เท่ากับดวงอาทิตย์สีดำ ซึ่งค่อนข้างคล้ายกับสีทองเข้มในตำนาน

 

และยังมีวัวประหลาด

 

สัตว์ประหลาดชนิดนี้มีความลึกลับมาก มีบันทึกไว้ในหนังสือโบราณหลายเล่ม มันดูเหมือนวัวตัวผู้ ตัวมีสีน้ำเงิน แผดเสียงเหมือนฟ้าร้อง และมาพร้อมกับแสงของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ มันแค่ติดเชื้อปราณปีศาจและกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่โหดร้ายไปเท่านั้น

 

วิญญาณกระหายเลือดพ่นไฟนรกและเผาเลือดของเฒ่าลู่เป็นเถ้าถ่านโดยตรง

“ข้ารู้ว่าพวกเจ้าต้องทำแบบนี้ ข้าเลยรออยู่ที่นี่มานานแล้ว” มังกรราตรีทมิฬคำรามและพ่นลมหายใจ พยายามทำลายทุกสิ่ง

 

เฒ่าลู่พยายามขัดขืน ทว่าเนื้อและเลือดของเขาก็ละลายไปในทันที แต่เขาก็เกิดขึ้นใหม่ในเวลาต่อมา

 

แต่ผู้แข็งแกร่งของมนุษย์ที่อยู่ข้างหลังเขาไม่โชคดีนัก

 

พวกเขาตายอย่างคร่ำครวญ

 

ช่างน่าปวดใจ

 

”อ๊าก” เฒ่าลู่คำรามอย่างโกรธเคือง “เจ้าต้องตาย!”

 

ขออีกเพียงนิด

 

นิดเดียวเท่านั้น

 

ข้าจะตายตรงนี้ไม่ได้

ตู้ม!

 

เฒ่าลู่และปีศาจร้ายทั้งสามต่อสู้กัน

 

แต่ผลลัพธ์ก็ชัดเจน

 

เขาเป็นเพียงระดับเพชรสูงสุดและเทียบได้กับกึ่งจักรพรรดิ แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่ได้ไปถึงระดับกึ่งจักรพรรดิจริง ๆ เมื่อเผชิญหน้ากับปีศาจระดับกึ่งจักรพรรดิที่แท้จริง ผลที่ได้คือเต๋าถูกทำลาย พลังชีวิตของเขาเสียหาย และร่างกายของเขาถูกทำลาย

 

“ผู้เฒ่าลู่!”

 

ผู้แข็งแกร่งของมนุษย์นับไม่ถ้วนคำราม

 

แต่ก็หยุดอะไรไม่ได้

 

มนุษย์หมดหวัง

 

ถ้าเขาทำไม่ได้ เราจะทำอย่างไร

 

สิ่งมีชีวิตใต้นรกมนตราไม่ได้ซ่อนตัวอีกต่อไป ทั้งหมดพุ่งออกมาจากพื้นดิน มนุษย์ซึ่งเสียเปรียบด้านจำนวนอยู่เป็นทุนเดิม ตอนนี้ถูกปราบปรามจนแทบจะพังทลาย

 

ลั่วอู๋ดูสิ้นหวัง มีทางอื่นไหม!

 

”จบชีวิตทุกสิ่งซะ”

 

“ทวงดินแดนที่เป็นของเรากลับคืนมา”

 

”ฆ่า”

 

ปีศาจนับไม่ถ้วนคำรามผ่านท้องฟ้า

 

ราวกับว่ามันกำลังจะจบลง

 

แต่ในเวลานี้ จู่ ๆ ประตูผนึกก็เปล่งแสงสีเลือดพร่างพรายออกมา แก่นแท้นับไม่ถ้วนเริ่มวุ่นวาย เจตจำนงอันน่าสยดสยองอย่างอธิบายไม่ได้ปรากฏขึ้นมา

 

เจตจำนงเหล่านี้เต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้และความโกรธ ราวกับว่าจะฉีกทั้งโลก ในที่สุด เจตจำนงเหล่านี้ก็รวมตัวกันเป็นเสียงและระเบิดออกมาในทันที

 

”กลับไปซะ!”

 

”กลับไปซะ!”

 

ปีศาจนับไม่ถ้วนตัวสั่นด้วยความเจ็บปวด

 

สิ่งนี้จะทำให้พวกมันหมดสภาพ

 

เป็นไปได้ยังไง

 

“มันเป็นความประสงค์ของบรรพบุรุษของเรา ผนึกได้เปิดใช้งานแล้ว” หลี่หวู่หยวนอุทานด้วยความประหลาดใจ

ใบหน้าของผู้แข็งแกร่งของมนุษย์มีความสุข

 

สำเร็จแล้ว?

 

ถึงไม่รู้ว่าทำสำเร็จได้อย่างไร แต่มันเป็นเรื่องที่ดี

 

เป็นการแข่งขันกับเวลาที่น่าทึ่ง

 

ในขณะนี้ แสงสีเลือดดูเหมือนจะมาบรรจบกันเป็นภาพ ซึ่งเป็นภาพที่รางมาก แต่กลับทำให้ผู้คนรู้สึกหนักอึ้ง

 

มันเหมือนกลุ่มคน?

 

และที่ยืนอยู่ข้างหน้าสุดเป็นชายชราถือไม้ค้ำ

 

ชายชราเสียงแหบและคำราม เสียงของเขาฟังดูแก่ อ่อนแอ และรุนแรง แต่มีพลังพิเศษที่แผ่กระจาย แตกออก และเกิดใหม่

 

“วันนี้ชาวแซคทุกคนได้ปลุกเจตจำนงของบรรพบุรุษของพวกเขาด้วยเลือดของคนบาปและเปิดใช้งานผนึกของนรกมนตราขึ้นอีกครั้ง และหวังว่าจะไถ่บาปของพวกเขาได้ ขอให้ลูกหลานของข้าไม่ต้องแบกรับชื่อคนบาปอีกต่อไป!”

 

“มนุษย์ไม่มีวันดับสูญ!”

 

คนหลายร้อยคนคำรามอยู่ข้างหลังชายชรา

 

“มนุษย์!”

 

“ไม่มีวันดับสูญ!”

 

ตู้ม!

 

แสงสีแดงระเบิด

 

ผนึกทำงานขึ้นอีกครั้ง