ไหปีศาจ - บทที่ 896 ดื่มน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 896
ดื่มน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
ในห้องนั้น แสงอันเจิดจ้าและบริสุทธิ์กำลังส่องประกาย และพลังแห่งภูตหนาแน่นก็ล้นอยู่ทุกหนทุกแห่ง
เจียโรวพยายามอย่างที่สุดเพื่อระงับพลังที่อธิบายไม่ได้ในแก่นวิญญาณ
“โฮก!”
ในห้องมีเสียงทุ้มของมังกร
ปราณมังกรที่อ่อนโยนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากเส้นปราณ มันแข็งแกร่งมากจนสามารถสงบปราณภูตได้ นี่คือพลังงานที่ได้ฝึกฝนมาจาก “คัมภีร์หวงจู”
“โอ้” มังกรสีทองตัวเล็กออกมาสำรวจ
มังกรวิญญาณแห่งปัญญาได้ถือกำเนิดขึ้น
เป็นมันเป็นสัตว์วิญญาณตัวแรกของเจียโรว เสี่ยวจิน
“เจ้าออกมาได้ยังไงเนี่ย?” เจียโรวถามด้วยรอยยิ้มเหนื่อย
เสี่ยวจินลอยไปรอบ ๆ เจียโรวหลายรอบ แต่ร่างกายของมันก็ค่อย ๆ จางลง มันเกิดจากการที่เจียโรวศึกษาคัมภีร์จักรพรรดิมังกรโดยบังเอิญ
แต่ตอนนี้เจียโรวรู้สึกถึงจุดอ่อนของเสี่ยวจิน
มันดูจางลงเล็กน้อย
อันที่จริงนางก็รู้สึกถึงบางอย่าง ดังนั้นนางจึงอยู่แต่ในโลกไห แต่ไม่คิดเลยว่าทำแบบนี้ก็ไม่ได้ผล
พลังงานในร่างกายของนางกำลังเปลี่ยนไป และปราณมังกรก็หายไปอย่างน่าตกใจ นั่นเป็นเหตุผลที่เสี่ยวจินอ่อนแอลงมาก
และในอ้อมแขนของเจียโรวก็มีสิงโตตัวน้อยอยู่
ลูกสิงโตเหมือนหยกขาวแกะสลัก มีความแวววาวและสดใส มันกลืนเมฆและพ่นหมอก มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าอัศจรรย์ มันคือสิงโตเมฆาจากอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ มันคือสัตว์วิญญาณระดับเพชร
สีหน้าของสิงโตเมฆานั้นมีความสุข มันเลียหลังมือของเจียโรวอย่างสนิทสนม และร้องเบา ๆ
“วู~”
เจียโรวส่ายหัวของนาง “ไม่มีทาง”
สิงโตเมฆาดูอยากรู้อยากเห็น
พลังอันแข็งแกร่งของเจ้ากำลังตื่นขึ้น ทำไมเจ้าถึงพยายามสะกดมันไว้? ยิ่งไปกว่านั้น พลังนี้ใกล้เคียงกับภูตมาก
สิงโตเมฆาเพิ่งมาอยู่เคียงข้างเจียโรว และมันรู้สึกได้ว่ามิติวิญญาณของมันที่ไม่ได้พัฒนามาเป็นเวลานานก็พร้อมที่จะเคลื่อนไหวแล้ว ตราบใดที่มันอยู่กับนางนานพอ มันจะไม่มีปัญหาในการยกระดับสู่ระดับสูงสุด
แม้ว่าสิงโตเมฆาจะรู้อะไร แต่ก็มันไม่พูดอะไร
“มันไม่ดีถ้าเราจะไปทำให้นางโกรธ” สิงโตเมฆาครุ่นคิดในใจ
ดังนั้นสิงโตหยกขาวตัวน้อยจึงขดตัวแล้วซุกแขนของ เจียโรว เพลิดเพลินกับพลังภูตที่ยากจะควบคุมจากอีกฝ่าย มันรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง
……
……
ลั่วอู๋ไม่ได้สังเกตอะไรผิดปกติ
ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยความสุขในการค้นหาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าพวกเขาคือน้ำพุหมอกมหึมา น้ำพุที่ใสสะอาดพุ่งออกมาและทำให้เกิดละอองน้ำนับไม่ถ้วน แสงที่บริสุทธิ์ลอยกลับเข้าสู่ท้องฟ้าและกลายเป็นดวงแสง
บนท้องฟ้า ดวงแสงนับไม่ถ้วนส่องประกาย งดงาม และมหัศจรรย์
ภาพนี้ค่อนข้างคุ้นเคย
ลั่วอู๋เคยพบโบราณสถานใต้ป่าแห่งอสูรในอาณาจักรภูเขาแห้งแล้ง มีกำแพงหินมากมายในโบราณสถานนั้น ซึ่งบางแผ่นก็แกะสลักด้วยภาพดังกล่าว
มันสวยจริง ๆ
น้ำพุมีความพิเศษตั้งแต่แรกเห็น และอากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวาน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ออกมาเถอะราชาแห่งน้ำ!” ฉูจงฉวนหัวเราะและเรียกราชาแห่งน้ำออกมา ทันทีที่เขาปรากฏตัว เขาแทบรอไม่ไหวที่จะกระโดดลงไปในน้ำพุ
ประกายระยิบระยับท่ามกลางแสงแดด มันเล่นสาดน้ำ แก่นแท้แห่งชีวิตนับไม่ถ้วนเข้าไหลเข้าสู่ร่างกายของราชาแห่งน้ำ
ราชาแห่งน้ำรู้สึกสบายตัวในน้ำพุนี้
ทำให้ราชาแห่งน้ำเป็นเช่นนั้น นี่น่าจะเป็นน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ในตำนานอย่างไม่ต้องสงสัย
“เป็นเช่นนั้นเอง” ฉูจงฉวนดูเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่ราชาแห่งน้ำต้องการบอก เขาตื่นเต้นและพูดว่า “มีข่าวดีจะบอก”
ทุกคนมองไปอย่างสนใจ
“ราชาแห่งน้ำเกิดในน้ำพุศักดิ์สิทธิ์นี้ และเขาบังเอิญเปิดช่องมิติที่ด้านล่างของน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเขาจึงไปปรากฏตัวในอาณาจักรภูเขาแห้งแล้ง” ฉูจงฉวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็มีความสุข
“งั้นเรากลับจากตรงนี้ได้สินะ” หลินยูหลันถามอย่างตื่นเต้น
ฉูจงฉวนให้ความสนใจมากขึ้น
น้ำพุศักดิ์สิทธิ์เป็นศูนย์กลางของโลก
แต่ไม่คิดว่าจะราบรื่นขนาดนี้ ทุกอย่างดูเหมือนถูกลิขิตไว้ เอาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ไปและกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ
ยิ่งกว่านั้น ยังมีทะเลแห่งความขมขื่นด้านนอกน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่สิ่งมีชีวิตใด ๆ จะออกมาสร้างปัญหาได้ในทันที
ฉูจงฉวนมาที่น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ เอาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ไปโดยไม่กังวล ดื่มในอึกเดียวแล้วพูดด้วยความมึนเมา “รู้สึกเหมือนรับการชำระล้างที่สมบูรณ์แบบ”
เขารู้สึกว่าพลังวิญญาณในร่างกายของเขาบริสุทธิ์กว่าเดิมมาก
ผลของน้ำพุศักดิ์สิทธิ์เป็นมากกว่าการรักษาวิญญาณ
“หลินยูหลันเจ้าก็มาดื่มด้วยสิ มันมีผลในการส่งเสริมความงามนะ” ฉูจงฉวนหัวเราะและขยิบตา
หลินยูหลันหน้าบึ้ง “งั้นข้าก็ไม่ต้องการมันหรอก”
แม้ว่านางจะพูดอย่างนั้น แต่นางก็อดไม่ได้ที่จะก้าวมาและดื่มน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีผู้หญิงคนใดสามารถต้านทานสิ่งล่อใจเช่นนี้ได้
จากนั้นเหวินเสี่ยวก็ไปดื่มน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
หลังจากดื่มน้ำพุศักดิ์สิทธิ์แล้ว พวกเขารู้สึกว่าวิญญาณของพวกเขาสมบูรณ์มากขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดพวกเขาแยกจากกันด้วยพลังแห่งน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ จึงยังมีข้อบกพร่องบางอย่างในวิญญาณของพวกเขาอยู่
ในขณะนี้ข้อบกพร่องเหล่านั้นได้รับการซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์แล้ว
หยู่เฮาพูดอย่างครุ่นคิด “ข้าจะลองดื่มด้วย ข้าไม่รู้ว่าบ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์นี้มีผลกับการฝึกร่างกายด้วยหรือไม่”
นับตั้งแต่เขาฝึกฝน เขาก็มีประสบการณ์การอาบยามานับไม่ถ้วน ซึ่งส่วนใหญ่ก็ผลิตโดยท่านหม่าเฉินและผลที่ได้ก็น่าทึ่งมาก
เมื่อเห็นน้ำพุที่มหัศจรรย์เช่นนี้ เขาก็อดคิดไม่ได้
ใบหน้าของผู้คนเปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขาพูดเป็นเสียงเดียวว่า “หยุดก่อนเลย”
หยู่เฮาดูไร้เดียงสา
เกิดอะไรขึ้นรึ
“อย่างเจ้าน่ะ ไว้เมื่อเราดื่มกันเสร็จแล้ว เจ้าค่อยเข้ามาอาบ ไม่มีใครอยากดื่มน้ำที่อาบแล้วของเจ้าหรอกนะ” ฉูจงฉวนกัดฟัน
“เอ่อ…”
อันที่จริงด้วยผลวิเศษของน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
แม้ว่าตะกอนจำนวนมากจะถูกโยนลงไปในน้ำ มันจะถูกทำให้บริสุทธิ์อย่างรวดเร็วเพื่อขจัดสิ่งสกปรกและกลายเป็นดินที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
แต่ในด้านความรู้สึกมันก็เกินจะรับได้อยู่ดี
ลั่วอู๋ก็รีบไปตักน้ำพุศักดิ์สิทธิ์มาถ้วยหนึ่ง มันปกคลุมไปด้วยแสงและให้ความรู้สึกราวกับเป็นผลึกน้ำ แล้วนำไปให้ หลี่หยิน “เอาล่ะ หลี่หยินดื่มนี่สิ”
หลี่หยินกะพริบตาและพยักหน้า “ขอบคุณ”
นางรู้ว่าทุกคนมาที่นี่เพื่อช่วยให้นางหายดี ดังนั้นนางจึงรู้สึกขอบคุณมาก
หลี่หยินดื่มน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
มันหวานและเย็นในปาก แต่ก็ทำให้รู้สึกสบายมาก พลังงานบริสุทธิ์กระจายไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่พลังวิญญาณหรือพลังภูต แต่เป็นพลังลึกลับที่ส่งผลต่อวิญญาณโดยตรง
หลี่หยินหลับตาและรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของนาง
อารมณ์รุนแรงและเจ็บปวดเหล่านั้นถูกห่อเหมือนรังไหมแล้วก็จางหายไป แน่นอน พวกมันแค่จางหายไป นางไม่ได้สูญเสียพวกมันไป
พลังแห่งฝันร้ายซึ่งยากต่อการควบคุมโดยสิ้นเชิง ดูเหมือนว่าจะควบคุมได้ดีกว่าเดิมแล้วในตอนนี้
“ข้ารู้สึกดีขึ้น” หลี่หยินลืมตา ดวงตาใสสะอาด ยิ้มอ่อนโยน สดใสดุจดวงอาทิตย์
ลั่วอู๋เห็นหมอกสีดำ ลอยออกมาจากร่างหลี่หยินอย่าง ช้า ๆ
มันไม่ใช่สิ่งที่เป็นรูปธรรม
บางทีอาจเป็นแค่ตะกอนในวิญญาณของนาง ซึ่งในที่สุดก็สลายไปด้วยผลของน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
ในที่สุดลั่วอู๋ก็หัวเราะออกมาเช่นกัน
ดีแล้ว
ในอนาคต หลี่หยินจะไม่มีวันเข้าสู่สภาวะของการฆ่าอย่างไร้เหตุผล
แต่พลังก็ยังมีอยู่
นี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด