ราชาซากศพ - บทที่ 403 ดินแดนภูตวิญญาณ
บทที่ 403
ดินแดนภูตวิญญาณ
หลินเว่ยอาศัยความเร็วในการบินของเสี่ยวเฮยในการบินอย่างต่อเนื่อง เขาใช้ระยะเวลาเกือบวัน ในที่สุด ก็มาถึงชายขอบของดินแดนไร้รอยต่อ ระหว่างทางหลินเว่ยได้พบกับ สัตว์อสูรบิน อยู่มากมาย
แต่หลังจากรู้สึกถึงลมปราณของเสี่ยวเฮย พวกมันต่างก็หลบหลบหนีอย่างรวดเร็ว หลินเว่ยเริ่มต้นจากออกจากป่าลึกในช่วงเช้าตรู่ จากนั้นเขามาถึงที่นี่ในวันวันรุ่งขึ้น และตอนนี้พระอา าทิตย์พึ่งจะโผล่พ้นหุบเขาเล็กน้อย
หลินเว่ยรู้สึกว่าเขาสามารถใช้พลังในอากาศได้อีกครั้ง จากนั้นเขาก็มั่นใจว่า ตนเองนั้นได้ออกมาจากขอบเขตของดินแดนไร้รอยต่อแล้ว หลังจากบินไปอีกระยะหนึ่ง ต้นไม้ที่อยู่เบื้องล ล่างค่อยเพิ่มพูนมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาหยิบแผนที่ที่ซื้อมาก่อนหน้านี้ และเปรียบเทียบตำแหน่งของตัวเองอย่างละเอียด เพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้บินไปในทิศทางที่ผิด
หลังจากร่อนลงในพื้นที่โล่งแล้ว หลินเว่ยกำลังจะพาเสี่ยวเฮยกลับไปพื้นที่มิติ เพื่อพักผ่อน อย่างไรก็ตาม ในที่สุดอีกฝ่ายก็ถอนหายใจ เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ต้องการกลับเข้าไปในเร็ว ๆ นี้ และต้องการอยู่ข้างนอก หลินเว่ยไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม เพื่อลดปัญหาที่ไม่จำเป็น เสี่ยวเฮยจึงกลายร่างเป็นมนุษย์ และเดินไปข้างหน้าพร้อมกับหลินเว่ย
ในป่าหยินเยว่นั้นยังมีสัตว์อสูรจำนวนมากจนนับไม่ถ้วน ดูเหมือนว่าจะมีพืชพรรณที่เจริญงอกงามไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ว่าจะเป็นพืชชนิดใด ต่างก็สามารถสัมผัสลมปราณที่เข้มข้นออกมา
หากคนที่มีธาตุไม้ ได้มาฝึกฝนที่นี่ พลังของเขาจะก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว และมีผลลัพธ์เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
อย่างไรก็ตาม ว่ากันว่าภูตวิญญาณที่นี่ถือว่า ป่าหยินเยว่และเป็นพื้นที่ต้องห้าม และห้ามมิให้ผู้คนจากเผ่าพันธุ์อื่นเข้ามา โดยเฉพาะอย่างยิ่งมนุษย์ หากพบเจอจะต้องถูกขับไล่ออกไ ไป
ในความเป็นจริง หลังจากเข้าไปในป่าหยินเยว่เป็นเวลานาน หลินเว่ยรู้สึกแผ่วเบาว่ามีใครบางคนกำลังเฝ้าดูพวกเขาอยู่ ด้วยการฝึกฝนของจิตวิญญาณของหลินเว่ยที่แข็งแกร่ง เขาสามารถตรวจ พบได้รวดเร็ว
สิ่งที่ทำให้หลินเว่ยประหลาดใจคือ ไม่ใช่คนหรือภูตวิญญาณ แต่เป็นต้นไม้ใหญ่ หลังจากตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลินเว่ยมั่นใจว่า นั่นคือต้นไม้ธรรมดา แม้ว่าดูเหมือนว่ามันจะมีชีวิตอยู่ เป็นเวลาหลายพันปี และมันก็ไม่ใช่สัตว์อสูร และไม่มีสติสัมปชัญญะ เห็นได้ชัดว่าพวกมันโค่นออกไปนานแล้ว
หลังจากคิดถึงเรื่องนี้สักพัก หลินเว่ยก็หยุดอยู่ที่เดิม และรอคอยอย่างเงียบ ๆ เขารู้ดีว่า มีชายที่กำลังเฝ้ามองเขาอยู่ในตอนนี้ และกำลังจะมาพบเขาในไม่ช้า ดังนั้นเขาจึงรออย ยู่เงียบๆ ดีกว่าการเดินไปมารอบๆ
ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที หลินเว่ยรู้สึกว่ามีลมปราณที่คลุมเครืออยู่รอบตัวเขาถึงสิบสองครั้ง หากเขาไม่ได้คาดการณ์เรื่องนี้ล่วงหน้า ทั้งจิตวิญญาณของเขานั้น ยังไม่สามารถตรวจพบได ด้ชัดเจน เรื่องจาก พวกเขาหลบซ่อนตัวและทำตัวกลมกลืนไปกับป่าที่นี่
“ เอ๋?” ทันใดนั้นมีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น ซึ่งดังขึ้นในเวลาที่ค่อนข้างเงียบสงัด ซึ่งไม่ต่างจากฟ้าร้องในเวลากลางคืน
หลังจากนั้นไม่นาน ร่างหนึ่งก็กระโดดออกมาจากต้นไม้ใหญ่ ห่างจากหลินเว่ยประมาณ 100 เมตร จากนั้นก็มีร่างมากมายอยู่รอบ ๆ หลินเว่ย ซึ่งมีอายุราวๆสิบสองปี และทั้งหมดเป็นภูตวิญญาณ ณหญิง
นอกเหนือจาก ภูตวิญญาณตนแรก และภูตวิญญาณอีก 11 ตน ต่างขึ้นสายธนู และลูกศรไปทิศทางของหลินเว่ย ใบหน้าเต็มไปด้วยความเป็นปรปักษ์ต่อหลินเว่ย
“ไม่! อย่าหุนหันพลันแล่น วางคันธนูก่อน” ภูตวิญญาณเพียงตนเดียวที่ไม่เป็นศัตรูกับหลินเว่ย รีบหยุดสหายของนางลง
“หัวหน้า! เขาเป็นมนุษย์ ภูตวิญญาณตนหนึ่งทำหน้าบึ้งและกล่าวประท้วง
“ไม่ต้องห่วง! ไม่เป็นไร นายท่านคนนี้ซึ่งเป็นสหายเก่าของข้า เจ้าต้องเคยได้ยินชื่อของเขา” หัวหน้าของเหล่าภูตวิญญาณยิ้มแย้ม และส่ายหัวจากนั้นค่อยๆอ้าปากและอธิบาย
“โอ้…เจ้ารู้จักข้าหรือ?” หลินเว่ยกะพริบตา จากนั้นขมวดคิ้วและเอ่ยถาม ด้วยความไม่เข้าใจ
“ท่านหลินเว่ย! ข้าคือหงหยู! ลืมไปแล้วหรือ? เจ้าช่วยข้าและองค์หญิง จากนั้น ข้าก็ไปอยู่ที่สถานศึกษาเทียนหยู หัวหน้าของเหล่าภูตวิญญาณเห็นว่าหลินเว่ยจำนางไม่ได้ นางจึงรี บอ้าปาก เพื่อเตือนความจำ
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเว่ยก็จำได้ว่า เขาได้ช่วยภูตวิญญาณหญิง ชื่อหงหยูไว้ เมื่อนึกถึงสิ่งนี้หลินเว่ยก็เอื้อมมือไปเกาหัวของเขา จากนั้นก็พูดด้วยความลำบากใจว่า “เป็นเ เจ้าเอง ขออภัยด้วย ข้าไม่ได้เจอเจ้ามานาน จนถึงขนาดลืมเจ้าไปแล้ว
“ ปรากฏว่าเขาคือ หลินเว่ยนั่นเอง ดูเหมือนว่าเขาจะธรรมดาเอามากๆ”
“หากไม่ได้หัวหน้าช่วยยืนยันข้าเองก็คงจะไม่เชื่อ! เขาช่วยเหลือองค์หญิงไว้
“ฮึ่ม! แม้ว่าเขาจะช่วยองค์หญิงของเรา แต่เขาก็เอาหินหยวนจำนวนมากไปจากเรา ด้วยวิธีนี้ เราถือว่าไม่มีอะไรติดค้าง และไม่อนุญาตให้เขาเข้ามาในอาณาเขตของเรา
“ได้! ไล่เขาไปเถอะ” นอกจากหงหยูแล้ว ทั้งสิบเอ็ดคนยังชี้คันธนูไปที่หลินเว่ย ในคำพูดของพวกเขาพวกเขาต้องการไล่หลินเว่ยออกไป
“หยุดพูดถึงเรื่องนี้ นายท่านหลินเว่ยได้รับการยอมรับจากองค์ราชา เขามาที่นี่ในฐานะแขกของเรา” เมื่อเห็นว่ายิ่งมีคนพูดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไร้สาระมากขึ้นเท่านั้น
เพราะเกรงว่าคนพวกนี้จะทำให้หลินเว่ยขุ่นเคือง หงหยูจึงรีบหยุดพวกเขา เพราะนางได้รับคำสั่งของราชาแห่งภูตวิญญาณ ถ้านางได้พบกับหลินเว่ยนางจะต้องพาเขากลับมา
ภูตวิญญาณทั้งสิบเอ็ดคนหลังจากได้ยินคำพูดของหงหยู พวกเขาก็ปิดปากลงทันที ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีกต่อไป และใบหน้าของพวกเขาก็แสดงความเคารพ
“ ฟู่!” เมื่อเห็นว่าผู้ใต้บังคับบัญชาและสหายของนางเงียบลงไป หงหยูก็ถอนหายใจโล่งอกทันที จากนั้นจึงพูดกับ หลินเว่ยว่า “ท่านหลินเว่ย ข้าขออภัยแทนสหายของข้า พวกเขาเข้าใจผิด ไป โปรดอภัยให้พวกเราด้วย ”
“ไม่เป็นอะไร! ข้าไม่ได้ใจแคบถึงเพียงนั้น หลินเว่ยโบกมือและพูดด้วยรอยยิ้
“ดี! ขอบคุณสำหรับความเข้าใจ ข้าเดาว่าท่านมาที่ป่า หยินเยว่ของเรา ในครั้งนี้เพื่อเข้าร่วมพระราชพิธีของราชวงศ์ พระราชาของเราคาดหวัง ว่าจะได้พบกับท่าน และส่งข้ามาที่นี่เพื่ อพาท่านเข้าไป” หงหยูคำนับด้วยความเคารพ แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อืม! ข้ามาที่นี่เพื่อเข้าร่วมพิธีขององค์หญิงรูธ หลินเว่ยพยักหน้าและยอมรับตรง ๆ
“ดี! ถ้าอย่างนั้น ข้าจะพาท่านไปพบกับราชวงศ์” เมื่อ หงหยูพูดจบ นางก็หันมาสบตากับเสี่ยวเฮยและถามว่า “ข้าไม่รู้จักชายคนนี้ .. ”
“โอ้! เขาชื่อเสี่ยวเฮย เป็นสัตว์เลี้ยงของข้า เขาเป็นมังกรดำ” หลินเว่ยอธิบาย
หลังจากได้ยินหลินเว่ยพูดถึงตัวตนของเสี่ยวเฮย ไม่ใช่เพียงแค่หงหยู แต่ภูตวิญญาณสิบเอ็ดคนของนาง ต่างก็ตกตะลึงและ หงหยู ก็ทักทายเสี่ยวเฮยด้วยความรีบร้อน: ” อา…เป็นเช่นนั น สวัสดีท่านมังกรดำ!”
“ฮ่าฮ่า! เสี่ยวเฮยที่ไม่เคยได้ทักทายผู้ใดมาก่อน เขาเกาหัวของเขากล่าวด้วยความลำบากใจ
“ฮิฮิ!ทั้งสองคนโปรดติดตามข้ามา! ข้าจะพาเจ้าไปหาองค์ราชาของเรา เมื่อเห็นท่าทางของเสี่ยวเฮย หงหยูก็ปิดปากของเขาด้วยรอยยิ้ม ทันทีจากนั้นก็หันหน้าเดินนำทั้งสองคนไป
แม้จะมีหงหยูผู้นำทาง แต่การเดินทางนั้น ยังต้องใช้เวลาครึ่งวันเล็กน้อย ในการมาถึงที่แหล่งพำนักของภูตวิญญาณ
มันถูกสร้างขึ้นรอบ ๆ ต้นไม้แห่งชีวิตโบราณขนาดใหญ่ เมื่อเทียบกับต้นไม้เก่าแก่ที่ หลินเว่ยเห็นในดินแดนลับนั้น ไม่แตกต่างกัน แต่ที่นี่ดูจะเก่าแก่กว่านั้น
หลินเว่ยยังรู้สึกได้ถึงพลังแห่งชีวิตที่ไร้ขอบเขต เช่นเดียวกับลมปราณของต้นไม้แห่งชีวิตโบราณและพืชในป่า หยินเยว่ทั้งหมด ซึ่งมีความแข็งแรงมากกว่าที่อื่น ๆ เนื่องจากได้รับผลกระ ะทบจากมันอย่างเห็นได้ชัด
“ นี่คือต้นไม้แห่งชีวิตโบราณหรือ?” หลินเว่ยเดินไป เรื่อย ๆ และถาม หงหยูขึ้นด้วยความสงสัย
“ใช่! นี่คือรากฐานของเผ่าพันธุ์ของเรา เราเรียกมันว่าต้นไม้แม่แห่งชีวิต มันก็เหมือนกับแม่ของเรา เป็นเพราะมัน เราจึงมีความเจริญรุ่งเรืองมาจนถึงทุกวันนี้ และทั้งดินแดนกังหลัน น มีต้นไม้นี้เพียงสามต้นเท่านั้น” หงหยูพยักหน้า และบอกว่ามันไม่ใช่แค่ต้นไม้แห่งชีวิตโบราณ เมื่อยามที่กล่าวออกมาเต็มไปด้วยความศรัทธา
หลังจากนั้นพวกเขาพูดคุยกันมากมายระหว่างทาง แต่ทางเข้านั้น ถูกปิดกั้นด้วยเกราะแสงสีเขียว ในเวลานี้หงหยูหยิบใบไม้สดสองใบออกจากแขนของนาง และส่งมอบให้หลินเว่ยและเสี่ยวเฮยตา ามลำดับ
เมื่อเห็นความสับสนบนใบหน้าของพวกเขา หงหยูจึงพูดด้วยรอยยิ้ม“ ท่านหลินเว่ย! นี่คือใบไม้จากต้นไม้แห่งชีวิตโบราณ ท่านและข้าสามารถเข้าออกได้โดยใช้ใบไม้นี้ได้
“ข้าเข้าใจแล้ว ไม่คาดคิดว่า เกราะป้องกันจะถูกปลดปล่อยโดยต้นไม้แห่งชีวิตโบราณ ข้าคิดว่ามันเป็นค่ายกล! ดังนั้นต้นไม้แห่งชีวิตโบราณนี้ มีสติสัมปชัญญะใช่หรือไม่?” หลินเว่ยถามด ด้วยความประหลาดใจ
“ นั่นคือธรรมชาติ! ต้นไม้นี้มีอายุมากกว่า 100,000 ปี ไม่เพียงแต่มีสติสัมปชัญญะเท่านั้น แต่ยังมีสติปัญญาที่เฉลียวฉลาดอีกด้วย” เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเว่ย หงหยูก็เงยหน้าขึ้นทัน นทีและกล่าวด้วยความชื่นชม
“มากกว่า 100,000 ปีงั้นหรือ? ข้าเข้าใจแล้ว” เมื่อ หลินเว่ยได้ยินว่าต้นไม้แห่งชีวิตโบราณมีอายุมากกว่า 100,000 ปี เขาก็ตกใจและนึกถึงจินหยูขึ้นมาทันที
หลังจากเดินฝ่าเกราะป้องกันเข้ามาแล้ว ลมปราณแห่งชีวิตก็พลันรุนแรงขึ้น หลินเว่ยรู้สึกว่าลมปราณที่เขาหายใจเข้าไป ดูเหมือนจะเพิ่มอายุขัยให้เขา แม้แต่เสี่ยวเฮย ใบหน้ายังตกอยู่ ในภวังค์
หลังจากเข้ามาแล้วไม่นาน ข่าวการมาถึงของหลินเว่ยก็เริ่มแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางภูตวิญญาณหลายร้อยตน ทั้งชายหญิง คนชราและเด็กน้อย มารวมตัวกัน และภูตวิญญาณหน้าใหม่ๆ เ เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ
ภูตวิญญาณส่วนใหญ่จ้องมองหลินเว่ยอย่างอยากรู้อยากเห็น และพูดคุยกับสหายของพวกเขา อย่างไรก็ตามพวกเขาบางคนยังส่งสายตาเป็นอริกับหลินเว่ย
“สมควรที่จะถูกเรียกว่า สามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งวิญญาณ ความแข็งแกร่งของภูตวิญญาณเหล่านี้ดีมาก ต่างจากฝ่ายมนุษย์ คนส่วนใหญ่ไม่สามารถกลายเป็นนักรบที่แท้จริงได้” หลินเว่ยอดไม ม่ได้ที่จะถอนหายใจ
YOU MAY ALSO LIKE
