ราชาซากศพ - บทที่ 404 ราชินี
บทที่ 404
ราชินี
อย่างที่หลินเว่ยมองเห็น ภูตวิญญาณรอบตัวเขา ไม่ว่าจะมีอายุเท่าใด ต่างก็เป็นผู้ฝึกตนและเป็นนักรบขั้นที่สอง และพวกเขาก็ยังเป็นเด็กด้วยซ้ำ ตราบใดที่พวกเขาเป็นภูตวิญญาณในวัยผู้ใหญ่ ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะอยู่ในระดับขั้นขุนศึก หรือแม้แต่ขั้นขุนพล
แม้แต่ในระดับราชาแห่งการต่อสู้ ก็ยังมีพวกเขาอยู่เป็นจำนวนมาก สำหรับภูตวิญญาณที่ได้รับการฝึกฝน ในระดับจักรพรรดิ พวกเขายังไม่ได้พบกับหลินเว่ย เขาคิดว่า ไม่ว่าจะอยู่ในฝ่ายมนุษย์หรือภูตวิญญาณการดำรงอยู่ของผู้ฝึกตนขั้นจักรพรรดินั้นมีค่ามาก
ความอยากรู้อยากเห็นของหลินเว่ยและเสี่ยวเฮย ทำให้พวกเขาถูกล้อมรอบไปด้วยภูตวิญญาณนับพัน และพวกเขาติดตามหลินเว่ย จนกระทั่งพวกเขาไปถึงลำต้นของต้นไม้แห่งชีวิตโบราณ พวกเขาหยุดมองดูหงหยูพาหลินเว่ย และเสี่ยวเฮยเดินขึ้นไปบนบ้านต้นไม้
ที่สร้างขึ้นบนต้นไม้แห่งชีวิตโบราณแม้แต่ลูกน้องของหงหยูก็หยุดฝีเท้าลงที่ด้านล่าง
เห็นได้ชัดว่าบ้านต้นไม้ที่สร้างขึ้นบนต้นไม้เก่าแก่นี่คือบ้าน มันถูกเปลี่ยนจากโพรงต้นไม้ เป็นสถานที่อยู่อาศัย น่าจะเป็นสถานที่ที่ราชาภูตวิญญาณอาศัยอยู่
ในระหว่างการเดินทาง มีคนจำนวนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านต้นไม้ และยืนอยู่ด้านนอกโพรง พวกเขาทั้งหมดมองไปยังที่หลินเว่ย
เมื่อเห็นเช่นนี้ หงหยูก็รีบเร่งฝีเท้าของนางทันที ไม่นานนางนัก นางพาหลินเว่ยและ เสี่ยวเฮยไปยืนต่อหน้าคนเหล่านั้น จากนั้นนางก็โค้งคำนับไปทางด้านหน้า ซึ่งมีคนหนึ่ง ที่มีใบหน้าคล้ายกับรูธมาก แต่อยู่ในวัยผู้ใหญ่มากกว่านาง
หงหยูโค้งคำนับ “องค์ราชา! ข้าทำงานที่ท่านมอบหมายให้สำเร็จแล้ว นี่คือท่านหลินเว่ย และคนที่อยู่ข้างๆเขาคือเผ่าพันธุ์มังกรระดับสูง เป็นสัตว์เลี้ยงของเขา ”
“ดี! เจ้าทำงานดีมาก! กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ ราชาภูตวิญญาณพยักหน้าให้หงหยู ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม และกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“รับทราบ!”
ราชาภูตวิญญาณพยักหน้า และมองไปที่หลินเว่ย หลังจากนั้นเหงหยูก็หันหลังเดินจากไป
“ท่านหลิน! เราไปคุยกันในนั้นเถอะ” หลังจากราชาภูตวิญญาณพูดจบแล้ว เขาก็แสดงท่าทางเชิญชวนและมองไปที่หลินเว่ย ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
“ดี!” หลินเว่ยพยักหน้า จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในบ้านต้นไม้ เสี่ยวเฮยมองเห็นสิ่งนี้และรีบเดินตามหลินเว่ยไป จากนั้นราชาแห่งภูตวิญญาณก็เข้ามาพร้อมกับภูตวิญญาณอีกสิบคน
“ท่านหลิน! ท่านมังกร! เชิญนั่งลง ราชาแห่งภูตวิญญาณก็รีบจัดแจงที่นั่งให้หลินเว่ยและเสี่ยวเฮยนั่งลง จากนั้นให้คนสองคนรินของเหลวสีเขียวหนึ่งถ้วย และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “นี่คือน้ำพุแห่งชีวิต...เชิญชิมได้เลย”
“หืม!” ดวงตาของหลินเว่ยสว่างวาบขึ้นทันที ที่เขาได้ยินว่าเป็นชาน้ำพุแห่งชีวิต โดยไม่ลังเลใจ เขาหยิบถ้วยขึ้นมาและดื่มมันลงไปคำเล็ก ๆ
เมื่อเห็นเช่นนี้ เสี่ยวเฮยก็หยิบถ้วยขึ้นมา แต่เขาไม่ได้ชิมรสชาติอย่างระมัดระวัง ดังเช่นหลินเว่ยทำ แต่เขากลับเงยหน้าแล้วดื่มมันลงไปในครั้งเดียว
ท่าทางของเสี่ยวเฮยตกอยู่ในสายตาของภูตวิญญาณคนอื่น ๆ ซึ่งทำให้ใบหน้าของพวกเขาเจ็บปวดทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งทหารรักษาการณ์ที่มีไม่ค่อยชื่นชอบหลินเว่ย ต่างก็มองด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใจ
“ ฝ่าบาทท่านเองก็นั่งลงเถอะ ข้าไม่อาจทนเห็นท่านยืนได้… จริงหรือไม่ท่านผู้อาวุโส … !” หลินเว่ยมีท่าทางราวกับคุ้นชิน เขาทักทายองค์ราชินีภูตวิญญาณให้นั่งลง ในที่สุด เขาก็มองไปที่แกริสันด้วยใบหน้าที่ติดตลก
“ฮึ่ม! เจ้าคนโง่! เป็นเพราะการฝึกฝนของข้านั้นข้าต่ำกว่าเจ้า มาดูกันว่าข้าจะจัดการกับเจ้าอย่างไร?” หลินเว่ยเห็นดวงตาของแกริสันที่ซับซ้อน พลางมองมาที่เขา หลินเว่ยก็อดไม่ได้ที่จะคิดอย่างขมขื่นในใจ
มีภูตวิญญาณสิบห้าตน รวมทั้งราชินีภูตวิญญาณด้วย สิบเอ็ดคนเป็นภูตวิญญาณหญิง ในขณะที่ภูตวิญญาณชายมีเพียงสี่คนเท่านั้น
“หนึ่งคนอยู่ในขั้นอรหันต์ระดับแปด หนึ่งคนอยู่ในขั้นอรหันต์ระดับเจ็ด หนึ่งคนอยู่ในขั้นอรหันต์ระดับหก ห้าคนอยู่ในขั้นอรหันต์ระดับห้า สามคนอยู่ในขั้นอรหันต์ระดับสี่ และสามคนอยู่ในขั้นอรหันต์ระดับสาม นี่ไม่น่าจะเป็นความแข็งแกร่งทั้งหมดของพวกเขา” เมื่อรับรู้ถึงการฝึกฝนของคนอื่น ๆ อีก 15 คน หลินเว่ยไม่สามารถช่วยคิดเรื่องนี้ในใจได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ หลินเว่ยไม่พบ อรหันต์ระดับเก้า และระดับหนึ่งหรือสองเลย
ด้วยพลังของภูตวิญญาณ จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่มีอรหันต์ ระดับเก้า สำหรับระดับของระดับสองของขั้นอรหันต์ เกรงว่าเขาอาจไม่มีคุณสมบัติเข้าสู่ที่นี่ เนื่องจากระดับความแข็งแกร่งไม่เพียงพอ
“ ท่านหลิน … ” เมื่อราชินีภูตวิญญาณกำลังจะพูด หลินเว่ยก็โบกมือและกล่าวว่า “ฝ่าบาทอย่าสุภาพนักเลย เรียกข้าว่าหลินเว่ยเถอะ”
“อืม! ถ้าอย่างนั้นข้าจะเรียกว่า หลินเว่ย และเจ้าไม่ต้องเรียกข้าว่าราชินี” เกี่ยวกับข้อเสนอของหลินเว่ย ราชินีภูตวิญญาณครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม
“ แล้วข้าควรเรียกท่านว่าอะไร? ข้าคิดว่า ท่านยังดูอ่อนเยาว์มากๆ อาจจะแก่กว่าข้าไม่กี่ปี เรียกท่านป้าอาจจะไม่เหมาะสม เช่นนั้นข้าจะเรียกพี่สาวดีหรือไม่? “หลินเว่ยกล่าวอย่างลังเลใจ
“ห๊ะ! หลังจากได้ยินคำพูดของหลินเว่ย เหล่าภูตวิญญาณในที่เกิดเหตุก็ดุด่าหลินเว่ยทีละคน และมองไปที่หลินเว่ยด้วยสายตาดูแคลน
“จริงหรือข้าดูแก่กว่าเจ้าเพียงไม่กี่ปีจริง ๆหรือ?” เมื่อราชินีได้ยินคำพูดของหลินเว่ย นางรู้สึกมีความสุข นางมองไปที่ หลินเว่ยด้วยความสุขบนใบหน้าของนาง
“นั่นเป็นเรื่องธรรมดา หากท่านไม่ใช่ ราชินีแห่งภูตวิญญาณ ข้าอาจจะไล่ตามท่าน หากท่านไม่เชื่อ สามารถถามทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ได้ พวกเขาทั้งหมดเป็นคนของท่าน ดังนั้นจะไม่หลอกลวงท่าน?” หลินเว่ยตบหน้าอกของเขา ด้วยใบหน้าของเขาจริงจังและเขาสาบานออกมา
“ แต่ข้าอายุมากกว่าพันปี เจ้าต้องการไล่ตามข้าจริง ๆเหรอ?” ราชินีภูตวิญญาณกะพริบตาของนาง มองด้วยรอยยิ้มและพูดติดตลก
“แค่กๆ!” เมื่อได้ยินราชินีภูตวิญญาณกล่าวคำพูดแปลกประหลาด เหล่าทหารรักษาการณ์ก็ไม่สามารถทนฟังได้ทันที และพวกเขาไอสองครั้งอย่างรวดเร็ว เพื่อเอ่ยเตือนกันและกัน
สีหน้าของหลินเว่ยไม่เปลี่ยน แต่เขาอับอายมาก ก่อนหน้านั้นเขาพูดอย่างลวก ๆ เขาไม่คาดคิดว่าเขาจะทำตัวโง่ ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะการแสร้งไอของแกริสัน ในท้ายที่สุด ถึงแม้เขาจะผ่านเรื่องราวน่าอับอายมาได้ แต่ใบหน้ายังเต็มไปด้วยความเสียใจ นี่สินะ คู่แม่ลูก ช่างเหมือนกันจริง ๆ
“น้องหลินเว่ย พี่สาวชื่อว่า ซิเลีย เจ้าต้องมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมงาน พิธีบาร์มิทซ์วาห์ใช่หรือไม่?” ซิเลียกล่าวด้วยรอยยิ้ม และอ้าปากเรียกตัวเองว่าพี่สาวทันที
ในเรื่องนี้ทหารรักษาการณ์และคนอื่น ๆ ทำอะไรไม่ถูก จึงทำได้เพียงยอมรับสิ่งนี้เงียบๆ อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงข่าวลือเกี่ยวกับหลินเว่ย พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไร้พลังได้
เมื่อยุติการแข่งขันศิลปะการต่อสู้หลายๆดินแดนต่างทยอยกลับมาทีละคน นอกเหนือจากการติดตามผลของอาณาจักรมืดโบราณแล้ว การกระทำของหลินเว่ยยังแพร่กระจายไปแล้ว ไม่เพียงแต่ในหมู่ของนักรบมนุษย์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงเผ่าพันธุ์อื่นๆ ในดินแดนกังหลันและแม้แต่ในโลกของสัตว์อสูร
ท้ายที่สุดแล้ว สัตว์อสูรขั้นสูงส่วนใหญ่ ล้วนมีสติปัญญาที่เฉลียวฉลาด
ในบรรดาผู้คนที่อยู่ในเวลานี้ อารมณ์ของแกริสันนั้นซับซ้อนที่สุด เขาเคยพบกับหลินเว่ยในสถานศึกษาเทียนหยูมาก่อน เขาจำได้ว่าเมื่อ อีกฝ่ายอยู่ตรงหน้าเขา ราวกับมดปลวก และยังสามารถบีบคอเขาได้
อย่างไรก็ตาม เป็นเวลาเพียงไม่กี่ปี ที่อีกฝ่ายกลับทะลวงขั้นอรหันต์ ทั้งยังรับมังกรดำมาเป็นสัตว์เลี้ยงของตนเองด้วย ว่ากันว่าเขาฆ่าคนไปหลายคน รวมทั้งเทพสงครามในตำนานและยังรับทาสขั้นเทพสงครามในตำนาน เพื่อมาดำรงอยู่สถานศึกษาเทียนหยู ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายในตอนนี้ แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ในสายตาของหลินเว่ย เขาไม่แม้แต่จะเป็นมดปลวกที่ยังไม่ทันได้ขยี้ก็ตายลงไปเสียแล้ว
แม้ว่าหลินเว่ยต้องการอะไร ก็สามารถกล่าวออกมาได้คำเดียวเท่านั้น และสามารถทำลายทุกคนที่นี่ลงไปได้ ในแง่หนึ่งเขาหวาดกลัวความแข็งแกร่งของหลินเว่ย ในทางกลับกัน หลินเว่ยมีผู้รับใช้ระดับเทพสงครามที่ผู้คนต้องการ
“ใช่แล้ว หลังจากนั้น รูธเองก็อยู่กับข้ามานาน ข้าเองต้องไปร่วมงานของนางตามสมควร หลินเว่ยพยักหน้าและกล่าวอธิบาย
ยังมีเวลาอีกหนึ่งเดือนก่อนที่ พิธีบาร์มิทซ์วาห์จะเริ่มขึ้น อย่างไรก็ตามเจ้าอยู่ที่นี่ก่อนได้! นางต้องดีใจมาก ที่รู้ว่าเจ้ามาอยู่ที่นี่ นับตั้งแต่นางกลับมา นางก็มักจะนึกถึงเจ้า เจ้าอยู่ที่ได้ก่อนพิธีจะเริ่มขึ้น และสามารถไปหานางได้ “ซีเลียกล่าวพยักหน้าและยิ้ม
“ไม่! เราจะปล่อยให้คนนอกอยู่ที่นี่ได้อย่างไร นอกจากนี้ หลินเว่ยยังเป็นมนุษย์”
“ใช่! แม้ว่าหลินเว่ยจะเป็นแขกของเผ่าพันธุ์เรา แต่มีเพียงกษัตริย์และทายาทของเขาเท่านั้นที่สามารถอาศัยอยู่ที่นี่ได้ ”
“เราสามารถเลือกบ้านที่ใกล้ที่สุดให้เขาอยู่ได้ แต่การอาศัยอยู่ที่นี่จะไม่ได้รับอนุญาตอย่างแน่นอน”
“ ข้าไม่ยอม”
“ ……” เมื่อได้ยินว่าซีเลียต้องการให้หลินเว่ยอยู่ในบ้านต้นไม้ เหล่าผู้อาวุโสก็เดือดดาลทันที คนอื่นล้วนแย่งชิงกันพูดข้อเสียมากมาย ล้วนแล้วแต่ไม่ต้องการให้หลินเว่ยอยู่ที่นี่
แกริสัน มองไปที่ ซิเลีย ด้วยใบหน้าที่หนักอึ้ง และพูด ช้า ๆ โปรดทบทวนอีกรอบ
“นี้…” ซิเลียไม่ได้คาดหวังว่าผู้อาวุโสทุกคนจะคัดค้าน แม้ว่านางจะเป็นราชินีแห่งภูตวิญญาณ แต่นางก็ไม่สามารถยืนหยัดในแนวทางของตัวเองได้ในเวลานี้ อย่างไรก็ตามนางเพิ่งพูด ในสิ่งที่นางต้องการไป ในตอนนี้ หากจะให้นางเปลี่ยนคำพูด ย่อมทำให้นางรู้สึกอายเล็กน้อย
“ พี่สาวซิเลีย! ข้าคิดว่ามันจะดีกว่า ที่จะลืมเรื่องนี้ไปซะ! ข้าไม่คุ้นเคยกับการอยู่ร่วมกับผู้อื่น ไม่เช่นนั้น หาบ้านให้ข้าต่างหากเถอะ” หลินเว่ยเห็นโดยธรรมชาติว่า อีกฝ่ายลำบากใจ ในฐานะแม่ของรูธ เขาไม่สามารถปล่อยให้อีกฝ่ายเดือดร้อนได้ เขาจึงเปิดปากเพื่อช่วยเหลืออีกฝ่ายออกมา
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาพูดก็เป็นความจริงเช่นกัน เขามีความลับในตัวเองมากเกินไป เขาไม่ต้องการให้ใครสังเกตเห็น หากเขาได้รับอนุญาตให้อาศัยอยู่ในต้นไม้แห่งชีวิตโบราณ เขาย่อมจะรู้สึกอึดอัดใจ
ท้ายที่สุด อีกฝ่ายมีสติปัญญาสูงกว่าคนธรรมดา หากเขาอาศัยอยู่ใกล้ๆ เป็นเวลา ความลับอาจจะแพร่งพรายได้
YOU MAY ALSO LIKE
