ราชาซากศพ - บทที่ 438 การทดสอบขั้นสุดท้าย
บทที่ 438
การทดสอบขั้นสุดท้าย
“เด็กน้อย! เข้าร่วมกับข้า ที่ยอดเขาชิงเสวี่ย! ยอดเขา ชิงเสวี่ยของข้า มีศิษย์หญิงทั้งหมดล้วนหน้าตางดงาม นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ที่ศิษย์ชายทุกคนโหยหา “เมื่อเห็นไป๋หลางแข่งขัน กับเฒ่าชิว เฉินอิงก็รีบเอ่ยโน้มน้าวเนื้อหาของคำพูดนั้นเต็มไปด้วยความเย้ายวน
เมื่อเห็นหญิงสาวในชุดสีเขียวเดินออกมา ไป๋หลางก็ขมวดคิ้วแล้วหันหน้าไปพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เฉินอิง! ได้โปรดอย่าสร้างปัญหาใด หากเจ้าไม่มีอะไรทำ ยอดเขาชิงเสวี่ยของเจ้า รับเ เฉพาะศิษย์หญิง ไม่ใช่ศิษย์ชาย นี่เป็นกฎของยอดเขาชิงเสวี่ย เจ้าจะละเมิดกฎหรือ? ข้าคิดว่าสาวน้อยคนนี้ท่าทางคล่องแคล่ว
เจ้าควรพานางกลับไปดีกว่า! ”
“ข้าต้องการอยู่กับนายน้อย นายน้อยอยู่ที่ไหน ข้าก็จะอยู่ที่นั่น” เมื่อได้ยินคำพูดของไป๋หลาง เหยียนย่าฉีก็ส่ายหัวซ้ำ ๆ และจับแขนของหลินเว่ยไว้แน่น น้ำเสียงของนางหนักแน่น นมาก
“ข้าไม่ต้องการรับเจ้าไปยังยอดเขาชิงเสวี่ย” เฉินอิงส่ายหัวและอธิบาย
ในความเป็นจริงนางไม่ได้นึกถึงเหยียนย่าฉีเลยแม้แต่น้อย นางอายุยี่สิบและอยู่ในขั้นเหล็กดำ ระดับสอง ศิษย์ของนางมีความสามารถเหนือกว่านั้นเสียอีก แล้วนางจะต้องการรับ เหยียนย่า าฉีได้อย่างไร? แม้แต่หลินเว่ยก็มีความแข็งแกร่งไม่ดีเท่าใดนัก ในความคิดของนาง ขั้นเหล็กดำระดับสาม เป็นระดับที่ทุกท่านต้องเข้าร่วมการทดสอบ และนางก็รู้ด้วยว่า ไป๋หลางและชา ายชราเครายาวกำลังต่อสู้เพื่อแย่งชิงหลินเว่ย ต้องเป็นเพราะ หยกวิญญาณน้ำแข็ง
“ข้าขอถามหน่อย! ในสำนักตี้เฉิงซ่ง มีกี่ยอดเขา?” หลินเว่ยถามเฒ่าชิว
“มีทั้งหมด หกยอดเขา ในสำนักตี้เฉิงซ่ง นอกจากยอดเขาว่านโซว่ของข้าแล้ว มียอดเขาชิงเสวี่ยของเฉินอิง และยอดหลิงมู่ ของไป๋หลาง ยังมียอดเหยาหวางและยอดชื่อเหยียน รวมถึงยอดหลัก ก และยอดเขาของสำนักตี้เฉิงซ่งด้วย” เฒ่าชิวไม่ได้ปิดบัง และอธิบายอย่างใจเย็น
“ แล้วอีกสามยอดล่ะ?” หลินเว่ยถามด้วยความสงสัย
“ยอดเขาเหยาหวาง และยอดเขาชื่อเหยียน รับเฉพาะนักปรุงยา และอีกแห่งจะรวบรวมเฉพาะผู้สร้างสรรพาวุธเท่านั้น ส่วนยอดสำนักตี้เฉิงซ่ง มีจำนวนคนที่น้อยที่สุด
ในบรรดายอดทั้งหกยอดเขา ทั้งสามยอดเขาของเรานับว่ามีพรสวรรค์มากที่สุด ศิษย์ทั้งหลายต้องเป็นอัจฉริยะ จะถูกเลือกจากยอดเขาทั้งสามของเราก่อน” ชายชรากล่าวพลางส่ายหัว
“โอ้! ข้าเข้าใจแล้ว ในกรณีนี้ศิษย์น้องและสาวใช้ ควรเข้าร่วมยอดเขาว่านโซ่วของชายชรา ข้าหวังว่าท่านจะดูแลพวกเราในอนาคต”
หลินเว่ยพยักหน้า และเลือกที่จะเข้าร่วมกับหุบเขาว่านโซ่วเฒ่าชิว ท้ายที่สุดยอดเขาชิงเสวี่ย ยอมรับเฉพาะศิษย์หญิงเท่านั้น เขาเป็นผู้ชาย ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่เหมาะ อย่างไรก็ตามยอดเข ขาหลิงมู่ เป็นเพราะความสัมพันธ์ระหว่างไป๋หลางและหลินเว่ย ดังนั้นเขาจึงไม่เลือกมัน
เขากลัวว่าอีกฝ่ายจะกลั่นแกล้งเขาในอนาคต เขาอาจจะปล้นหยกวิญญาณน้ำแข็งไปเมื่อใดไม่รู้ ดังนั้นหลินเว่ยจึงไม่ได้เลือกมัน
“ดี! หากเจ้าสนใจจริง ๆ ในกรณีนี้ เจ้าทั้งสองคน รอที่นี่สักครู่ หลังจากเห็นว่าหลินเว่ยเลือกตัวเอง เฒ่าชิวพยักหน้าและกล่าวอย่างมีความสุข
“ช้าก่อน! ตัดสินใจดีแล้วหรือ?” ไป๋หลางถามพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ ข้าคิดได้ถี่ถ้วนแล้ว! ศิษย์น้องเลือกที่จะเข้าร่วมกับยอดเขาว่านโซ่ว” หลินเว่ยพยักหน้าและกล่าวอย่างจริงจัง
“ดี! ข้าเคารพการตัดสินใจของเจ้า แต่ข้ามีข้อสงสัยบางประการอย่างเกี่ยวกับตัวตนของเจ้า ในฐานะศิษย์หลัก และความแข็งแกร่งของเจ้า เราสงสัยว่าผลการทดสอบของเจ้านั้น อาจจะมีอะไรบาง งอย่างไม่ชอบมาพากล ไป๋หลางพยักหน้า และไม่ใส่ใจหากหลินเว่ยเข้าร่วมกับยอดเขาว่านโซ่ว แต่เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะปล่อยหลินเว่ยโดยง่ายดาย
“หืม! เจ้ากำลังพยายามแก้แค้นงั้นหรือ พยายามจับผิดเนื่องจากเขามีหลักฐานยืนยันฐานะศิษย์ส่วนกลางได้ และเขาเลือกที่จะเข้าร่วมกับยอดเขาว่านโซ่ว” ชายชราเครายาวเอ่ยแย้ง
“ ท่านพูดเช่นนั้นไม่ได้ เนื่องจากศิษย์ส่วนกลางทุกคน ล้วนเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ ไม่คาดคิดว่าเขาจะมีคุณสมบัติเหมาะสม เพียงเพราะเขาผ่านการตรวจสอบมาเป็นเวลานาน ในสำนักตี้เฉิ งซ่งในดินแดนลับ” ไป๋หลางกล่าว
“เราจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่า ข้าเข้าไปไปในโลกนั้นโดยบังเอิญ และหลังจากที่ข้าออกมา ข้าก็หาสถานที่นั้นไม่พบอีก” เมื่อได้ยินคำพูดของไป๋หลาง หลินเว่ยก็ขมวดคิ้วและเอ่ยถามทันที
โดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่บอกอีกฝ่ายว่าดินแดนลับอยู่ที่ใด?
“ใช่! ไป๋หลางอย่าสร้างปัญหา เราเองก็ไม่รู้ว่าดินแดนลับอยู่ที่ใด เจ้าต้องการให้เขาพิสูจน์อย่างไร” เฒ่าชิวเอ่ยถามพร้อมกับขมวดคิ้ว
เมื่อได้ยินหลินเว่ยและชายชราถาม ไป๋หลางก็หัวเราะเยาะและพูดว่า “นี่มันง่ายมาก! ให้เขาทำการประเมินอีกครั้ง อย่าหาว่าข้ารังแกเขา เขาไม่จำเป็นต้องทำข้อบททดสอบทั้งหมดเช่นคนอ อื่น เขาเพียงแค่ต้องทำการทดสอบขั้นสุดท้ายให้เสร็จสิ้น ”
“การทดสอบครั้งสุดท้ายหรือ?” สำหรับข้อเสนอของ ไป๋หลาง เฒ่าชิวลังเลใจ และถามอีกครั้ง
เฒ่าชิวเองก็อยากรู้เกี่ยวกับพรสวรรค์ของหลินเว่ย ว่าเขากลายมาเป็นศิษย์หลักได้อย่างไร? เนื่องจากความสามารถของหลินเว่ยนั้นอยู่ในระดับปานกลาง
“ เจ้าคิดว่าอย่างไร? หากเจ้าไม่ต้องการ ข้าสัญญาว่าจะไม่มีใครบังคับเจ้าได้” เฒ่าชิวหันไปหาหลินเว่ยแล้วเอ่ยถามขึ้น
“ไม่เป็นไร! อย่างไรก็ตาม เนื่องจากผู้อาวุโสไป๋ ต้องการให้ข้าแสดงหลักฐานเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้ ข้าจะอุดปากของเขาด้วยข้อเท็จจริง เพื่อป้องกันไม่ให้เขาใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้างในการห หาเรื่องกลั่นแกล้งข้าในอนาคต” เมื่อได้ยินการซักถามของเฒ่าชิวและใบหน้าของไป๋หลางที่เย้ยหยัน หลินเว่ยก็ยักไหล่และกล่าวอย่างเรียบง่าย
“ดี!” หลังจากได้ยินการตอบรับของหลินเว่ย ไป๋หลางพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและหันไปมองเฒ่าชิวที่ไม่ได้พูดอะไร เอาแต่ดูอยู่เงียบ ๆ
“ถ้าอย่างนั้น เราไปกันเลยดีกว่า อย่างไรก็ตามผลการประเมินของคนเหล่านี้ยังไม่เสร็จสิ้น เราสามารถหาอะไรทำได้ไปพลางๆ .” เฉินอิงแนะนำ ใบหน้าของนางกระตือรือร้นที่จะรอคอยดูกรทดสอบ ของหลินเว่ย
“ดี!” เฒ่าชิวพยักหน้าและพูดกับ หลินเว่ย”มากับพวกเราเถอะ!” หลังจากนั้น คนหนึ่งก็ขึ้นไปบนยอดเขา และบอกให้พวกเขาที่อยู่บนพื้น ติดตามไป
สิบนาทีต่อมาไป๋หลาง และทั้งสามคน หลินเว่ยและ เหยียนย่าฉี หยุดอยู่ที่สถานที่ห่างจากยอดเขาประมาณ 1,000 เมตร
ทั้งสองคนมองเห็นเสาหินที่สูงพอ ๆ กับเสาหินในที่สำนักตี้เฉิงซ่ง
“วัตถุนี้เรียกว่าเสาผนึกวิญญาณ เจ้าน่าจะเคยเห็นมาก่อน เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย!” ไป๋หลางชี้ไปที่เสาหินต้นหนึ่ง จากนั้นอธิบายให้หลินเว่ยฟัง
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลินเว่ยก็ไม่ลังเลใจ เขาร่อนลงไปที่พื้นพร้อมกับเหยียนย่าฉี จากนั้นเขาก็วางมือบนเสาผนึกวิญญาณ เหยียนย่าฉีเดินตามไปอย่างใกล้ชิด แต่นางพบเสาผนึกวิญญาณใกล้ๆ หลินเว่ย จากนั้นนางก็ทำตามหลินเว่ย วางมือของตนไปที่เสาผนึกวิญญาณ
“ ฮึบ … !”ที่ด้านหน้าของหลินเว่ยและ เหยียนย่าฉี แสงจากเสาผนึกวิญญาณที่อยู่ด้านหน้าของพวกเขาสว่างขึ้นอย่างต่อเนื่อง และมีเสียงสั่นสะเทือนเล็กน้อยยังคงดังขึ้น ในตอนแรกแสงปรา ากฏเป็นสีแดงและสีม่วง บนเสาผนึกวิญญาณ จากนั้นมันค่อยๆไต่ระดับขึ้นสูงไปเรื่อยๆ
ไม่กี่อึดใจ ไม่ว่าจะเป็นเสาผนึกวิญญาณด้านหน้า หลินเว่ยหรือเหยียนย่าฉี ถูกเติมเต็มไปด้วยแสงสีม่วงและสีส้มทั้งสามช่อง
“ระดับสี่ และความเร็วของมันยังไม่หยุดลง ดูคล้ายว่าความสามารถของทั้งสองคน อย่างน้อยย่าจะอยู่ที่ระดับห้าหรือหก พวกเขาสามารถกลายเป็นศิษย์ชั้นในได้โดยตรง” เฉินอิงพูดช้า ๆ เ เสียงของนางดังขึ้นอย่างเงียบๆ
ท้ายที่สุด มีคนที่มีความสามารถมากมายในสำนักตี้ เฉิงซ่ง จึงไม่สามารถดึงดูดความสนใจของทั้งสามคนได้
ครู่ต่อมาเสาผนึกวิญญาณที่อยู่ด้านหน้าของเหยียนย่าฉี เติมเต็มแสงสีส้มทั้งหกช่อง และกำลังจะไต่ระดับไปยังช่องที่เจ็ด
เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของเฒ่าชิวแสดงให้เห็นถึงความประหลาดใจ เขาไม่ได้คาดหวังว่า สามารถรับหลินเว่ยเข้ามาได้ และยังได้รับคนที่มีพรสวรรค์มาอีกหนึ่ง แม้ว่าความเร็วในการรวบรวม แสงของเสาผนึกวิญญาณที่ด้านหน้าของเหยียนย่าฉีจะช้ามาก
แต่ทั้งเฒ่าชิว ไป๋หลาง และเฉินอิง ต่างรู้ดีว่าช่องว่างที่เจ็ดกำลังจะถูกเติมเต็ม และมีโอกาสที่ก้าวไปสู่ช่องที่แปด
ด้วยวิธีนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่าพรสวรรค์ของเหยียนย่าฉีน่าจะเป็นระดับแปด โดยมีความเป็นไปได้ที่จะก้าวไปสู่ ระดับมหากาพย์
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความเป็นไปได้ที่ริบหรี่เท่านั้น คนทั่วไปสามารถทะลวงถึงระดับขั้นทองขาว หรือแม้แต่ทองนิล แต่ส่วนใหญ่อาจ ไม่สามารถทะลุผ่านหลายอาณาจักรก่อนหน้าได้ในครั้ง เดียว
ถึงอย่างนั้น เป็นเพราะมีความน่าจะเป็นอยู่เล็กน้อยที่ เหยียนย่าฉีมีความสามารถโดดเด่นกว่าคนธรรมดา
“ถ้าเด็กสาวคนนี้มีพรสวรรค์ระดับแปด ข้าสามารถรับนางเป็นศิษย์หลักของยอดเขาชิงเสวี่ยได้” เฉินอิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าและกล่าวช้าๆด้วยสีหน้าจริงจัง
“เอ๊ะ! เจ้าเคยบอกไว้ก่อนแล้วว่า หากศิษย์หญิงจะไม่แข่งขันกับข้า หวังว่าจะไม่ลืม” เมื่อได้ยินเฉินอิงพูดราวกับบ่นพึมพำกับตัวเอง นางจงใจพูดให้คนอื่นๆได้ยิน จนไป๋หลางอดไม่ได้ ที่จะกลอกตาและขมวดคิ้ว
เมื่อเห็นพวกเขาสองคนเตรียมต่อสู้เพื่อแย่งชิงเหยียนย่าฉี เฒ่าชิวก็อดไม่ได้ที่จะม้วนริมฝีปาก และพูดด้วยความภาคภูมิใจ “ไม่จำเป็นต้องแย่งชิงเพราะเด็กสาวบอกว่า หากเด็กหนุ่มไปที่ ใด นางจะติดตามไปด้วย! เด็กคนนั้นเป็นคนของยอดเขาว่านโซ่วแล้วดังนั้นเด็กสาวก็เป็นคนของยอดเขาว่านโซ่วด้วย
“ทำไมล่ะ เด็กคนนั้น เหมือนกับสาวใช้ของเขา และนางก็มีพรสวรรค์ในระดับแปด ในทันทีที่เฉินอิงจ้องมองไปที่เหยียนย่าฉี จู่ๆนางก็นึกถึงบทสนทนาก่อนหน้านี้ และอุทานด้วยความประหลาดใ ใจ
YOU MAY ALSO LIKE
