เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1047 สำนักงานใหญ่เลือกเมืองอันหยาง?
งานใหญ่ขนาดนี้ ย่อมมีเจ้าหน้าที่มารับที่สนามบินโดยเฉพาะ
ถึงรอเชสเตอร์แห่งมินนิโซตา ก็ประมาณบ่ายสามแล้ว
หลังจากซุนกว่างอวี่รวมตัวกับทีมย่อยอื่นๆ ก็เข้าพักที่โรงแรม
รอเชสเตอร์เป็นเมืองอันดับสามของมินนิโซตา แม้บอกว่าเป็นเมือง แต่…ต่างกับในจินตนาการของทุกคนมาก
รอเชสเตอร์เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนาน มีอาคารประวัติศาสตร์หลายแห่ง หลายสถานที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนโบราณสถานแห่งชาติแล้ว เช่น เบิร์กเธียเตอร์ อวาลอน มิวสิค ฮอลล ล์เป็นต้น
ทว่า สิ่งที่ทำให้เมืองนี้มีชื่อเสียงระดับโลกอย่างแท้จริง เป็นเพราะสำนักงานใหญ่ของศูนย์การแพทย์เมโยตั้งอยู่ที่นี่
ทุกคนไม่มีกะจิตกะใจจะเที่ยว หลังจากเดินเล่นอยู่รอบหนึ่งก็กลับโรงแรม
พวกเขาลงทะเบียนเข้าพัก รับเอกสารการเข้าร่วมงานประชุม ในนั้นมีกำหนดการอย่างละเอียด
งานประชุมครั้งนี้กินเวลาค่อนข้างยาว ถ้าเทียบกับงานประชุมที่จัดขึ้นในวันเสาร์และอาทิตย์ที่ผ่านๆ มา การประชุมครั้งนี้เวลายืดหยุ่นกว่า จะจบในสี่ถึงห้าวัน
การประชุมครั้งนี้ดึงดูดสื่อจากทั่วทุกมุมโลก และทุกคนก็ตั้งตารองานประชุมครั้งนี้มานานแล้ว
โดยเฉพาะการที่องค์กรศัลยกรรมตับอ่อนประเทศจีนถอนตัวออกจากทีมวิจัยตับอ่อน ทำให้เฉินชางและจิม ลอว์เรนซ์กลายเป็นผู้เข้าชิงที่ถูกพูดถึงอย่างดุเดือด
แม้แต่ฝ่ายผู้จัดงานยังดีใจที่ได้เห็นการแข่งขันดึงดูดความสนใจของผู้คนได้ขนาดนี้
คณะกรรมการองค์การอนามัยโลกและสำนักเลขาธิการได้ส่งเจ้าหน้าที่และผู้เชี่ยวชาญมาดูแลโดยเฉพาะ
งานประชุมครั้งนี้เป็นโครงการที่ตัดสินใจจัดขึ้นในการประชุมองค์กรอนามัยโลกคราวก่อน นอกจากนี้ ทีมผู้บริหารก็มากันหลายคน ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้การประชุมครั้งนี้เป็นไปอย่างราบ บรื่น
เฉินชางเพิ่งมาถึงหน้าประตูโรงแรมก็มีนักข่าวกลุ่มนี้ล้อมเข้ามา
เฉินชางหลบเลี่ยงไม่ได้ จึงเผชิญหน้ากับสื่ออย่างสงบ
แต่ดูออกว่า นักข่าวหลายคนถามคำถามกลับกลอก อยากได้ข่าวเด็ดจากปากเฉินชาง
“คุณเฉินชาง ตอนนี้โลกภายนอกบอกว่าคุณจะเข้าชิงตำแหน่งประธานสมาคม ไม่ทราบว่าจริงหรือไม่ครับ”
“คุณเฉินชาง คุณคิดว่าคุณมีคุณสมบัติที่จะเข้าชิงตำแหน่งประธานสมาคมจริงๆ เหรอคะ”
“คุณเฉินชาง คุณคิดอย่างไรกับคุณจิม ลอว์เรนซ์…”
คำถามต่างๆ ถูกยิงมาอย่างต่อเนื่อง
เฉินชางกลับมองทุกคนอย่างนิ่งสงบ พูดอย่างมั่นใจ “ใช่ครับ ผมจะเข้าชิงตำแหน่งประธานสมาคม ทหารที่ไม่อยากเป็นนายพลไม่ใช่ทหารที่ดี! ส่วนเรื่องคุณสมบัติ ผมมีคุณสมบัติที่จะได้ รับการเสนอชื่ออยู่แล้ว แต่คุณมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงหรือไม่ อันนี้ผมไม่ทราบครับ
สุดท้าย ผมเคารพรุ่นพี่จิม ลอว์เรนซ์และฮิวเบิร์ต พวกเขาถือเป็นรุ่นพี่ของผม วิทยานิพนธ์และความคิดทางวิชาการของพวกเขาเป็นแรงบันดาลใจให้ผมอย่างมาก แต่แนวคิดความก้าวหน้าเป็นผล มาจากความขัดแย้งทางวิชาการ การแข่งขันเป็นแรงผลักดันให้เกิดความก้าวหน้า ผมปรารถนาที่จะแข่งขันบนเวทีเดียวกับพวกเขา!”
คำพูดอันเด็ดเดี่ยวของเฉินชางทำให้คนในทีมอดชื่นชมไม่ได้!
พูดได้ดี!
เฉินชางเอาคืนอย่างตาต่อตาฟันต่อฟันจริงๆ ทำให้พวกนักข่าวประหลาดใจเล็กน้อย
ในสายตาของพวกเขา คนจีนถ่อมตัวมาก แต่เฉินชางกลับแตกต่าง
นักข่าวที่ถูกเฉินชางบอกว่าไม่มีสิทธิ์ต่างอึ้งงันไป พวกเขาไม่คิดว่าเฉินชางจะพูดว่าพวกเขาไม่มีสิทธิ์ต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้ พลันโกรธจนพูดไม่ออก
เพราะ…นักข่าวอย่างพวกเขาไม่มีสิทธิ์จริงๆ
หลังจากพูดจบ เฉินชางกลับเข้าโรงแรมทันที เขาอยู่ห้องเดียวกับฉินเยว่
หลังจากเข้าห้อง เฉินชางยิ้มพูด “เมื่อกี้ผมพูดเกินไปหรือเปล่าครับ”
ฉินเยว่ส่ายหน้า “สะใจมากค่ะ!”
เฉินชางยิ้ม ก่อนจะเปิดกำหนดการงานประชุมออกมาอ่าน
พรุ่งนี้เป็นวันแรกของงานประชุม หลักๆ คือประกาศก่อตั้งสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกอย่างเป็นทางการ องค์การอนามัยโลกประกาศประเทศสมาชิกที่เข้าร่วม
จากนั้นผู้นำองค์การอนามัยโลกและฮิวเบิร์ตผู้นำศูนย์การแพทย์เมโยขึ้นกล่าว
ในช่วงบ่ายจะมีการประชุมสมาชิกอย่างเป็นทางการ
งานประชุมควบคุมโดยทีมผู้จัด และทีมผู้จัดงานประชุมในครั้งนี้ หลักๆ ประกอบด้วยผู้นำด้านระบบย่อยอาหารจากสมาคมศัลยกรรมทั่วไประดับโลก อย่างพวกฮิวเบิร์ต จิม ลอว์เรนซ์ แฮมิลตั น หลี่เจิ้งจิน เออร์สเต็ด…ทั้งหมดเก้าคน
จากนั้นประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงตำแหน่งกรรมการบริหาร โดยทีมผู้จัดงานประชุมเสนอชื่อ แนะนำผู้สมัคร และต้องมีคำแนะนำเพื่อนำเสนอผู้สมัครแต่ละคน
จากนั้นเป็นการลงคะแนนคัดเลือกกรรมการบริหาร
การลงคะแนนครั้งนี้น่าสนใจมาก ไม่เพียงแค่สมาชิกทีมผู้จัดงานประชุมทั้งเก้าคนที่มีสิทธิ์ลงคะแนนเสียง แต่ยังมีสมาชิกระดับบริหารจากองค์การอนามัยโลกห้าคน และผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนเ เสียงอีกห้าคนที่องค์กรสื่อวิชาการส่งตัวมาร่วมลงคะแนนเสียง
เพราะฉะนั้นภาพรวมถือว่ายุติธรรม
ช่วงบ่ายวันพรุ่งนี้เป็นการเลือกกรรมการบริหาร
จากนั้นงานประชุมในวันแรกจบลงอย่างเป็นทางการ
วันที่สองเป็นการประชุมแรกของกรรมการบริหาร
ทีมผู้จัดการประชุมและกรรมการบริหารเป็นผู้ควบคุมการประชุม นี่เป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุด เพราะผู้จัดการประชุมต้องเสนอชื่อและแนะนำผู้สมัครเบื้องต้นสำหรับตำแหน่งประธาน รองประธา าน และเลขาธิการ และสรุปรายชื่อผู้สมัคร!
ขั้นตอนนี้ค่อนข้างซับซ้อน เพราะทั้งประธาน รองประธานและเลขาธิการล้วนเป็นตำแหน่งที่สำคัญ การเสนอชื่อและการแนะนำค่อนข้างยุ่งยาก
จากนั้นผู้เข้าชิงตำแหน่งต่างๆ ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ ขึ้นแนะนำตัว รวมถึงอธิบายแนวคิดบนเวที พูดง่ายๆ ก็คือการหาเสียง
กระบวนการนี้ใช้เวลาสองวัน!
วันที่สี่เป็นการจัดประชุมใหญ่ครั้งที่สอง
สภากิตติมศักดิ์จะประกาศผู้สมัครตำแหน่งประธาน รองประธานและเลขาธิการอย่างเป็นทางการ แล้วเริ่มลงคะแนนเสียง
จากนั้นองค์การอนามัยโลกประกาศผลคะแนนและมอบโล่ประกาศเกียรติคุณ!
วันสุดท้ายซึ่งก็คือวันที่ห้าของงานประชุม
ประธานจะจัดการประชุม กำหนดโครงสร้างภายใน แบ่งหน้าที่สมาชิก แต่งตั้งประธานกิตติมศักดิ์ รองประธาน ที่ปรึกษา และเจ้าหน้าที่อื่นๆ
งานประชุมในครั้งนี้จะมีอีกเรื่องหนึ่งเพิ่มเข้ามา นั่นคือการกำหนดตำแหน่งที่ตั้งของสำนักงานใหญ่
โดยพื้นฐานแล้วจะเลือกโดยประธานคนแรก
จากนั้นเป็นการประกาศปฏิบัติหน้าที่
หลังจากอ่านกำหนดการทั้งหมดแล้ว เฉินชางเองยังรู้สึกปวดหัวมาก งานประชุมครั้งนี้ยิบย่อยมาก
นอกจากนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ เฉินชางนึกบางอย่างขึ้นได้…
เหมือนว่าตนจะลืมคิดเรื่องตำแหน่งที่ตั้งของสำนักงานใหญ่
อยู่ที่ไหนดี
ถ้าตนได้เป็นประธาน จะเลือกที่ไหนเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่
จะให้อยู่ที่เมืองรอเชสเตอร์เหรอ
ไม่มีทาง!
ต้องเอาไว้ใกล้ตัว
ไม่อย่างนั้นมีเรื่องอะไรก็ต้องนั่งเครื่องบินสิบกว่าชั่วโมงเพื่อเดินทางมา ยุ่งยากเกินไปแล้ว
หรือจะให้อยู่ที่เมืองหลวง
จู่ๆ เฉินชางก็นึกถึงสถานที่แห่งหนึ่ง!
“เมืองอันหยาง!”
จริงสิ ให้สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองอันหยางแห่งมณฑลตงหยางดีกว่า
คิดได้แบบนี้ เฉินชางกำลังคิดว่าจะโทรเกริ่นกับผู้นำข่งสักหน่อยหรือไม่
ถ้าในเมืองมีองค์กรระดับโลกแบบนี้ตั้งอยู่ ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเมืองนี้
ในแต่ละปี เพียงแค่การจัดงานประชุมก็กระตุ้นเศรษฐกิจได้แล้ว
จู่ๆ เฉินชางก็ลังเลขึ้นมา โทรไปตอนนี้ ถ้า…ถ้าไม่ได้ตำแหน่งล่ะ จะอายแค่ไหน
ถ้าอย่างนั้นรอลงคะแนนเสียงเสร็จก่อนค่อยว่าแล้วกัน ถึงอย่างไรเวลาของทั้งสองประเทศก็ต่างกันเป็นวัน
ไม่อย่างนั้นถ้าท่านผู้นำดีใจเก้อขึ้นมาจะน่าอายมาก!
YOU MAY ALSO LIKE
