เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1112 ไม่กลัวลมฝน ไม่กังวลอดีต

มองเฉินชางที่มือเป็นตะคริว งอตัวแยกเขี้ยว
ทุกคนเผยรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่
เฉินชางมองทุกคน อดพูดไม่ได้ “ยังยิ้มอยู่อีก รีบผ่าตัด
สิครับ!”
สวีจื่อหมิงยิ้มพลางพยักหน้า เขามองเฉินชาง ในใจ
สั่นสะท้านอย่างไม่อาจบรรยาย!
เฉินชางผ่าตัดเอาเนื้องอกที่หลอดเลือดแดงโป่งพองส่วน
ท้องกับเปลี่ยนหลอดเลือดแดงสำ เร็จภายในสิบนาที!
พวกเขาไม่รู้ว่าขีดจำ กัดของโลกนี้คืออะไร แต่พวกเขารู้
ว่า ครั้งนี้เฉินชางช่วยชีวิตอวี๋หวั่นแล้ว!
มิหนำซ้ำ เขากลับช่วยเธอไว้ตอนที่ทุกคนนึกว่าอวี๋หวั่น
จะต้องตาย!
เก่งเกินไปแล้ว!
แต่ว่า…เหอจื้อเชียนอดถามไม่ได้ “อาจารย์เฉิน เมื่อกี้
ทำไม…คุณถึงผ่าตัดหลอดเลือดแดงใหญ่ส่วนท้องเป็นล่ะ”เฉินชางยังไม่ทันพูด หลี่เป่าซานก็พลันสูดหายใจลึกแล้ว
บอก “เฉินชางมีเซ้นส์ในการผ่าตัดที่ดีมาก พรสวรรค์ก็
แข็งแกร่ง ตัวเขาก็มีพื้นฐานที่ดีในการผ่าตัดเปลี่ยน
หลอดเลือดใหญ่ การผ่าตัดเมื่อกี้จึงเข้าใจได้
หลังเขาเห็นการผ่าตัดของผม ไม่นานก็เข้าใจแก่นสำ คัญ
ของการผ่าตัดเปลี่ยนเส้นเลือดแดงใหญ่ส่วนท้อง!
ตอนที่อยู่โรงพยาบาลอันดับสอง เขาก็เป็นแบบนี้!”
วินาทีนี้ ทุกคนงุนงงแล้ว!
พวกเขาหันตัวมองเฉินชางที่กดสองมือไว้บนท้องอยู่บน
พื้นด้วยความเหลือเชื่อเล็กน้อย
มองรอบเดียวก็ทำเป็นแล้วเหรอ
นี่แม่งคืออัจฉริยะ!
ไม่สิ!
นี่คือสัตว์ประหลาด
ชั่วขณะนั้น ทุกคนพลันสงสารหมออาวุโสที่โรงพยาบาล
อันดับสองเหล่านั้น อยู่ด้วยกันกับเฉินชาง แรงกดดันคงสูง
มากเลยสินะเหมือนพวกเขาลืมตัว พากันเรียกอาจารย์เฉินๆ เรียกจน
ไม่มีศักดิ์ศรี
เพราะทุกคนพบว่า ตอนที่เฉินชางทำการผ่าตัด เขายังดู
เชี่ยวชาญกว่าหลี่เป่าซานเสียอีก
ถ้าไม่ใช่เพราะเคยพูดคุยกับเฉินชางมามาก พวกเขาคง
คิดว่าเฉินชางเป็นหมาป่าห่มหนังแกะไปแล้ว
แต่มีชีวิตอยู่ตรงหน้า ไหนเลยจะมีเวลามาเป็นหมาป่า
ห่มหนังแกะ
การผ่าตัดครั้งก่อนตอนที่เปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่
ตรงทรวงอก พวกเขาเห็นทักษะการผ่าตัดของเฉินชาง เขาเก่ง
ไหม เก่งมาก
แต่ตอนนี้ห่างจากตอนนั้นมาก ไม่พูดถึงอย่างอื่นก่อน
เวลาของการเปลี่ยนหลอดเลือดลดลงไปเท่าไร
เฉินชางปรากฏตัวทันเวลา ทำให้อวี๋หวั่นที่เดิมทีอยู่ใน
วิกฤต หรือควรพูดว่าขาข้างหนึ่งก้าวสู่โลกความตายแล้วถูก
ฉุดกลับมาอีกครั้ง!สวีอ้ายชิงมองเฉินชาง ในใจยิ่งทวีความตื่นเต้น บางที
…ลูกชายตัวเองอาจมีทางรอดแล้วก็ได้
ไม่เพียงเขา คนมากมายในห้องมองเฉินชางด้วยใบหน้า
ฉายความหวัง
โดยเฉพาะเหอจื้อเชียนกับสวีจื่อหมิงที่เดิมพันด้วยกำไร
ของแผนกและเงินโบนัสของอาจารย์อาวุโส!
ถนนของพวกเขา กว้างขึ้นแล้ว!
การผ่าตัดดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เฉินชางก็ไม่จำ
เป็นต้องเข้าร่วมการเก็บงานอีก ถึงอย่างไรมือเขายังไม่หาย
เป็นตะคริว ถ้าดึงดันผ่าตัดจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัวอย่าง
ไม่ต้องสงสัย
หลี่เป่าซานที่ในตอนนี้ยืนอยู่ข้างเฉินชาง ใบหน้า
เต็มไปด้วยเหงื่อเย็น
เรื่องเมื่อครู่นี้เสมือนกับฝันร้าย วนเวียนอยู่ในหัวของเขา
ถึงขั้นเริ่มมือสั่นขึ้นมาอีกรอบ
แต่ตอนที่เห็นเฉินชางรีบเข้ามาผ่าตัด หลี่เป่าซาน
ตกตะลึง!ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและการโทษตัวเอง
เขาไม่ควรขี้ขลาด!
เขาขี้ขลาดอีกครั้งแล้ว
ไม่ใช่ไม่เคยล้มเหลวมาก่อน แต่ท่ามกลางการคาดหวัง
ของคนจำ นวนนับไม่ถ้วน หลี่เป่าซานเริ่มกลัวการล้มเหลว
มองเฉินชาง หลี่เป่าซานถอนหายใจ “เสี่ยวเฉิน ผม…ผ
ม…เฮ้อ!”
เฉินชางมองแววตาหดหู่ของหัวหน้าหลี่ อดถอนหายใจ
ไม่ได้ เขาส่ายหน้ายิ้มบอก “หัวหน้า ความจริงคุณสอนผมได้
ดีมาก คุณไม่เห็นหรือว่าการผ่าตัดของผมเมื่อกี้ล้วนเป็นเงา
ของคุณ”
หลี่เป่าซานอึ้งกับประโยคนี้!
ความจริงเฉินชางก็พบความผิดปกติของหัวหน้าหลี่ นี่
น่าจะเป็นแผลใจจากการผ่าตัดล้มเหลว ถึงขั้นสรุปได้ว่าเป็น
ผลข้างเคียงชนิดหนึ่ง
เป็นหนึ่งใน ‘โรคที่เกิดขึ้นจากการเจอเรื่องสะเทือนใจใน
อดีต’!และเฉินชางก็หวังว่าตัวเองจะช่วยหลี่เป่าซานเดิน
ออกจากแผลใจได้ เขาเชื่อว่า หัวหน้าหลี่ทำได้
ได้ยินคำพูดของเฉินชาง หลี่เป่าซานเงียบลงชั่วขณะ เขา
ครุ่นคิดอย่างละเอียด ก็พบเงาของตัวเองในการผ่าตัดของเฉิน
ชางจริงๆ
เวลานี้หลี่เป่าซานเงยหน้าขึ้น “เสี่ยวเฉิน…คุณ
หมายความว่า…”
เฉินชางพยักหน้าอย่างแน่วแน่ “ความจริงหัวหน้า
สุดยอดมาก แล้วก็เก่งมากพอ คุณควรจะมั่นใจอีกนิดครับ”
…
ในเวลาเดียวกัน ภายในโถงใหญ่ที่ด้านนอกกลับพลัน
เหมือนมีหม้อระเบิดขึ้น!
“สวรรค์!”
“นี่…นี่มันเป็นไปได้ยังไง”
“สิบนาทีนะ! ผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดในสิบนาที…”
“อัจฉริยะ! อัจฉริยะชัดๆ!”
ซูเฮ่าเฉียงจ้องหน้าจอใหญ่ ไม่พูดไม่จาอยู่ครึ่งค่อนวันตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเหอจื้อเชียนกับสวีจื่อหมิง
ถึงสนับสนุนเฉินชางสุดกำลังเช่นนี้
เพราะเฉินชางคือปาฏิหารย์!
ในการผ่าตัดนี้ ซูเฮ่าเฉียงคิดว่าอวี๋หวั่นเป็นคนตาย
ไปแล้ว แต่เธอกลับพลันถูกฉุดกลับมา
สิบนาทียาวนานขนาดไหน
ยังไม่พอเล่นเกมต่อสู้สักตา แล้วก็ไม่พอดื่มกาแฟสักแก้ว
…
ทว่าในสิบนาทีนี้ สองมือของเฉินชางเร็วจนถึงขีดสุด
ช่วยผู้ป่วยน่าสงสาร ไม่สิ ผู้ป่วยผู้โชคดีคนนี้ได้สำ เร็จ
ในสายตาของซูเฮ่าเฉียง อวี๋หวั่นเมื่อครู่นี้ ใครก็ช่วยไม่ได้
แล้ว
แต่เฉินชางทำได้
เวลานี้อู๋ถงฝู่ดีใจแล้วจริงๆ
ตอนแรกที่เลือดกระเซ็น อู๋ถงฝู่ถึงขั้นทนมองตรงๆ ไม่ได้
แต่แทบจะในพริบตาเดียวกัน เฉินชางใช้นิ้วอุดเข้าไปในหลอดเลือดตรงๆ หลังห้ามเลือดเสร็จก็เริ่มซ่อมแซม เปลี่ยน
แล้วก็เย็บอย่างรวดเร็ว…
การผ่าตัดนี้ลื่นไหลมาก เรียกได้ว่าเป็นการผ่าตัดกู้ชีพที่
สมบูรณ์แบบ
อู๋ถงฝู่มองเฉินชางที่สองมือกอดท้องอยู่บนพื้น เขาอดยิ้ม
ขึ้นมาไม่ได้
“เก่งมาก เก่งเกินไปแล้ว!”
อู๋ถงฝู่พูดจบก็เริ่มปรบมือ!
วินาทีนี้ทุกคนเริ่มทยอยปรบมือขึ้นมา คนทั้งหมดในที่นั้น
ถอนใจชื่นชมในการผ่าตัดของเฉินชาง
ถอนใจในความน่าทึ่งนั้น!
แม้แต่หัวหน้าที่ดูถูกว่าสวีจื่อหมิงกับเหอจื้อเชียนทำ
เกินตัวก็เริ่มปรบมือ
เพราะไม่ว่าดูถูกอย่างไร ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานของ
คนไข้ พวกเขาก็ไม่ใช่ศัตรู
ศัตรูร่วมของพวกเขาก็คือปีศาจโรคภัยและยมทูต!
นี่คือสองฝั่งที่อยู่ตรงข้ามกันตลอดกาลต่อให้พวกเขาอิจฉาความสามารถของเฉินชาง แต่ก็
จำ ต้องปรบมือให้
เพราะเฉินชางเก่งกาจเกินไปแล้ว
ภายหลังจบการผ่าตัด ตอนที่คนเหล่านั้นมองสวีจื่อหมิง
กับเหอจื้อเชียน ในใจก็ปวดหนึบราวกับกินมะนาว เปรี้ยวจนถึง
ในท้อง
สองคนนี้กอดขาทองคำไม่ปล่อยจริงๆ
ส่วนอู๋ถงฝู่เห็นเหอจื้อเชียนกับสวีจื่อหมิงเสร็จสิ้นการ
ผ่าตัดแล้วก็อดส่ายหน้าไม่ได้ ถนนหนทางทางของทั้งสองคน
กว้างขึ้นทุกที!
แต่ผู้อำนวยการตื่นเต้นดีใจยิ่งกว่า
ถึงอย่างไรนี่ก็คือการผ่าตัดมาร์แฟนนะ ในประเทศนี้นับ
ด้วยมือข้างเดียวยังได้
ถ้าถึงตอนนั้น ศูนย์ฉุกเฉินฝึกฝนบุคลากรเช่นนี้ออกมา
ได้ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว
อีกอย่างอู๋ถงฝู่ชักไม่อยากปล่อยเฉินชางไปแล้วจริงๆ…
อยู่ต่อเลยได้ไหม…ชั่วขณะนั้น ตัวอู๋ถงฝู่อิจฉาสองคนนี้โดยแท้
ยังหนุ่มยังแน่น เจอสัตว์ประหลาดแบบนี้ ใครจะสนว่า
ต้องประจบประแจงกันล่ะ
ทุกการผ่าตัดเป็นการเสี่ยงอันตราย พวกเราพยายามฝ่า
ฝันอุปสรรคไปด้วยกัน แต่กลับเจอพายุลมฝนอย่างไม่อาจ
หลีกเลี่ยง เวลานี้จึงต่อเตรียมใจเคียงบ่าเคียงไหล่ฝ่าลมฝน
ไปด้วยกัน
ไม่กลัวลมฝน ไม่กังวลอดีต