Alchemy Emperor of the Divine Dao - ตอนที่ 948

ชายชราใช้กระบี่โจมตีใส่หลิงฮันจากด้านซ้าย ในขณะที่รุ่นเยาว์ใช้ดาบฟันช่วงท้องของหลิงฮันจากด้านขวา การโจมตีทั้งสองด้านแทบจะปะทะกับร่างของหลิงฮันพร้อมกัน

ตามหลักปกติแล้ว ร่างของหลิงฮันจะต้องถูกฟันแยกออกเป็นสามส่วน เพราะจอมยุทธระดับทลายมิติจะสามารถต้านทานการโจมตีของจอมยุทธระดับภูผาวารีได้อย่างไร?

แต่กายหยาบของหลิงฮันกลับไม่ปกติเหมือนจอมยุทธทั่วไป

พลังทำลายของดาบและกระบี่สะท้อนซึ่งกันและกัน ส่วนหลิงฮันที่อยู่ตรงกลางนั้นไม่เป็นอะไรเลย

“อั่ก!” รุ่นเยาว์ร้องโอดครวยด้วยความเจ็บปวด

ร่างของหลิงฮันในตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากแร่โลหะระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นหนึ่ง เมื่อทั้งสองคนโจตีใส่เขาพร้อมกัน ชายชราที่ดูแล้วท่าทางจะเป็นอัจฉริยะสี่ดาวนั้น แน่นอนว่าต้องมีพลังต่อสู้สูงกว่ารุ่นเยาว์ เมื่อการโจมตีของทั้งสองสะท้อนซึ่งกันและกัน รุ่นเยาว์จึงเป็นฝ่ายได้รับบาดเจ็บ

ชายชราเองก็ตกตะลึงจนดวงตาแทบจะถลนออกมา

สัตว์ประหลาด! รุ่นเยาว์ผู้นี้ต้องเป็นสัตว์ประหลาดแน่ๆ!

หลิงฮันกัดฟันเนื่องจากรู้สึกไม่สบอารมณ์

นี่พวกเจ้าคิดว่าข้าเป็นกระสอบทรายรึยังไง?

เขาใช้โอกาสนี้โคจรทักษะจิตเจ็ดสังหารโจมตีจิตวิญญาณของรุ่นเยาว์จนอีกฝ่ายตกอยู่ในสภาพไร้สติ ทักษะนี้สุดยอดเป็นอย่างมาก มันช่วยให้เขาสร้างช่องโหว่กับจอมยุทธระดับพระเจ้าได้

“บังอาจ!” ชายชรากลับมารู้สึกตัวหลังจากนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ เขาใช้กระบี่ในมือจู่โจมหลิงฮันอีกครั้ง

‘ตูม!’

หลิงฮันถูกโจมตีจนร่างกระเด็น แม้กายหยาบจะคงกระพันแต่เขาก็ไม่สามารถตอบโต้จอมยุทธระดับภูผาวารีได้

ร่างของเขาลอยไปไกลหลายร้อยฟุต โชคดีที่ร่างของเขาไม่ได้กระเด็นเข้าไปยังส่วนลึกของหุบเขา ไม่เช่นนั้นเขาต้องถูกหนามบนเถาวัลย์ทิ่มแทงเอาแน่

แม้เขาจะมีกายหยาบที่แข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่แน่ใจอยู่ดีว่าหนามเหล่านั้นจะคุกคามเขาได้หรือไม่

หลิงฮันลุกขึ้นพร้อมกับนำคันธนูและคันศรออกมาพร้อมกับโคจรทักษะศรฆ่ามังกรทะลวงดารา

จอมยุทธตระกูลหลางทั้งสามรู้สึกเย็นวูบไปถึงสันหลังและไม่กล้าลงมือผลีผลาม

สัญชาติญาณบอกพวกเขาว่าหากพวกเขาไม่ระวัง ชีวิตของพวกเขาอาจจะดับสิ้น

โดยเงื้อมมือจอมยุทธระดับทลายมิติน่ะรึ?

พวกเขามองมายังหลิงฮันอย่างไม่เชื่อสายตา

“ทักษะธนูนั่นมันอะไรกัน? เขาเป็นแค่จอมยุทธระดับทลายมิติแท้ๆ แต่ทำไมข้าถึงสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม?”

“ลูกศรนั่น… จะต้องสร้างจากแร่โลหะระดับศักดิ์สิทธิ์แน่นอน!”

มีเพียงจอมยุทธที่กำลังปะทะอยู่กับสุ่ยเยี่ยนยวี่เท่านั้นมีไม่มีเวลามาระวังตัวเนื่องจากเขาถูกสุ่ยเยี่ยนยวี่ไล่ต้อนอยู่

หลิงฮันยิ้มเล็กน้อย ทักษะศักดิ์สิทธิ์ทักษะนี้คือทักษะจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เมือตอนอยู่โลกใบเล็ก ด้วยพลังบ่มเพาะที่ต่ำต้อยของเขาทำให้เขาใช้ทักษะศักดิ์สิทธิ์นี้ได้อย่างไม่มีประสิทธิ์สูงสุด

แต่ตอนนี้เขาอยู่ห่างจากระดับพระเจ้าเพียงครึ่งก้าว พลังของทักษะศักดิ์สิทธิ์ถึงแตกต่างออกไป

ศรฆ่ามังกรทะลวงดาราคือทักษะศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังที่สุดของเขา มันช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ให้เขาอย่างน้อยหนึ่งดาว

เพราะอย่างไรมันก็เป็นถึงทักษะลับที่เป็นมรดกตกทอด!

หลิงฮันโคจรทักษะค้างไว้ไม่โจมตีออกไปเสียทีทำให้ชายชราและรุ่นเยาว์รู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก เป้าหมายของเขานั้นชัดเจน เขาทำเช่นนี้เพื่อสร้างโอกาสให้สุ่ยเยี่ยนยวี่สังหารจอมยุทธอีกคน

ตระกูลหลางอีกสองคนรู้ความจริงเรื่องนี้ดี ทั้งสองคนหันมามองหน้ากันและพุ่งโจมตีเข้าใส่หลิงฮันพร้อมกันสองฝั่ง

เจ้าจะยิงธนูใส่ฝั่งไหน?

ด้วยพลังของจอมยุทธระดับทลายมิติ หลิงฮันคงจะยิงทักษะได้อย่างมากก็หนึ่งดอกเท่านั้น หากจะยิงดอกต่อไปเขาต้องใช้เวลาเตรียมตัว

หลิงฮันหัวเราะ หน้าที่ของเขาคือการดึงความสนใจเท่านั้น

“พวกเจ้ายังไม่เข็ดอีกรึ?” หลิงฮันเก็บคันธนูและคันศรกลับไปและเอื้อมมือออกไปเพื่อคว้าดาบและกระบี่ที่ฟันเข้ามา

“ฮึ่ม!”

ชายชราเป็นฝ่ายใช้กระบี่เข้าใส่หลิงฮันก่อน ส่วนรุ่นเยาว์เป็นฝ่ายฟันดาบตามมา ผลลัพธ์คือการโจมตีของพวกเขาไม่เข้าปะทะกัน

‘ปัง!’

หลิงฮันที่ถูกโจมตีติดต่อกันสองครั้งก็ร่างสั่นสะท้านทันที

“น่าหงุดหงิดชะมัด!” หลิงฮันพึมพำ เขาที่เคยไร้เทียมทานในโลกใบเล็ก เมื่อใดกันที่เขาต้องมาตกอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถตอบโต้ได้เช่นนี้?

ฝ่ายที่หงุดหงิดยิ่งกว่าก็คือเหล่าจอมยุทธของตระกูลหลาง เจ้าเป็นจอมยุทธระดับทลายมิติจริงๆรึ? ทำไมเจ้าถึงได้ดูแข็งแกร่งยิ่งกว่าพวกข้าที่เป็นจอมยุทธระดับภูผาวารีเสียอีก?

แต่ก็ใช่ว่าหลิงฮันจะไม่เป็นอะไรเลย อาวุธที่ทั้งสองคนใช้ถูกหลอมขึ้นจากแร่โลหะระดับศักดิ์ศิทธิ์ขั้นหนึ่ง การที่ถูกอาวุธเช่นนี้โจมตีติดต่อกันทำให้บนร่างของเขาปรากฏรอยช้ำเล็กน้อย

“เฮ้อ พวกเจ้าทำช่างรุนแรงจริงๆ ดูสิข้าเจ็บตัวไปหมดแล้ว!” หลิงฮันจงใจกล่าวออกมา

จอมยุทธตระกูลหลางทั้งสองแทบจะเป็นบ้าเพราะคำพูดของหลิงฮัน

“เจ้าหนุ่ม จะอย่างไรพวกเราก็ไม่มีความบาดหมางต่อกัน” ชายชราเก็บกระบี่และยิ้ม “นี่เป็นแต่การเข้าใจผิด พวกเราจบเรื่องนี้เสียแต่ตอนนี้เป็นอย่างไร?”

“เข้าใจผิดน้องสาวเจ้าน่ะสิ!” หลิงฮันชูนิ้วกลางออกมา

ใบหน้าของชายชรากระตุก เขาเห็นว่ารุ่นเยาว์ที่ถูกสุ่ยเยี่ยนยวี่ไล่ต้อนกำลังจะต้านไม่ไหวแล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องการหยุดการบาดหมางเสียตั้งแต่ตอนนี้และค่อยหาวิธีจัดการกับพวกหลิงฮันทีหลัง

หลิงฮันนั้นแปลกประหลาดเกินไป ถ้าหากเขาสามารถล้วงความลับของหลิงฮัน บางทีมันอาจจะล้ำค่ากว่าการเก็บเกี่ยวในเขตแดนลี้ลับนี้ก็ได้

เขาเค้นเสียงก่อนที่จะนำกระบี่ยาวออกมาอีกครั้งและกล่าว “เจ้าคิดจะบังคับให้พวกเราลงมือจนถึงที่สุด?”

“พวกบัดซบ!” หลิงฮันสบถคำด่าออกมา

ชายชราแน่นิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะกล่าว “ข้าจะรั้งตัวเขาเอาไว้ ส่วนเจ้ารีบไปช่วยจัดการผู้หญิงคนนั้นซะ”

“อืม!” รุ่นเยาว์ไม่คิดจะโจมตีหลิงฮันอีกต่อไป หลิงฮันนั้นเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่สามารถสังหารได้ ดังนั้นเขาจึงเลิกล้มความคิดที่จะจู่โจมหลิงฮันและไปจัดการสุ่ยเยี่ยนยวี่แทน ไม่เช่นนั้นพรรคพวกของเขาอาจจะตกตายด้วยเงื้อมมือของนาง

หลิงฮันแสยะยิ้มและนำคันธนูออกมาอีกครั้ง

“ฝันไปเถอะ!” ชายชรากวัดแกว่งกระบี่

‘ทักษะจิตเจ็ดสังหาร!’

หลิงฮันโจมตีจิตวิญญาณของชายชรา แม้ชายชราจะเตรียมใจเอาไว้แล้วแต่เขาก็ยังสูญเสียสติไปเล็กน้อย แม้ครั้งนี้หลิงฮันจะทำให้อีกฝ่ายหมดสติไปไม่ได้ แต่เขาก็ยังสร้างโอกาสให้ตนเองเว้นระยะห่างกับอีกฝ่ายและยกคันธนูขึ้นมา

ศรฆ่ามังกรทะลวงดารา!