Black Peach Z เดิมพันรักสาวแฮกเกอร์ - ตอนที่ 1801-1 vs 1801-2 vs 1801-3

ตอนที่ 1801-1

เวลานี้ดูเหมือนจะเข้ากับบรรยากาศมาก ผู้บรรยายในชุดสูทหยิบไมโครโฟน ประกาศออกมา “การแข่งเกมเลเจนด์ชิงแชมป์เอเชียเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!”

“สวบ!” แสงสาดส่องลงมา เสียงและภาพทั้งหมดหยุดนิ่ง ก่อนจะได้รวมตัวกันที่ทางฝั่งซ้ายและขวา โดยทางซ้ายเป็นทีมไดมอนด์ ส่วนทางขวาเป็นทีมธีโอ!

ทุกคนต่างกู่ร้องชื่อทีมที่ตัวเองเชียร์! ลมพัดขึ้น ชุดที่สีดำสลับแดงสะบัดจนเกิดเสียง ผู้คนที่สวมชุดเดียวกันต่างเดินออกมาจากด้านใน แววตาของพวกเขาลุ่มลึก เหมือนมีไฟกำลังลุกโชน

มีคนบอกว่า ร่างของพวกเขามีความเยาว์วัยสถิตอยู่

คุณกับเพื่อนซี้ในหอพัก ส่งเสียงเอะอะกันอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อเฝ้าดูการแข่งขัน

แฟนคุณเคยกอดคุณ แล้วบอกว่าดูสิ ดิ นั่นเป็นทีมที่ฉันชอบ

คุณกับเพื่อนสาวคลุมผ้าห่มผืนเดียวกัน คุยกันเรื่องพวกเขาจนถึงรุ่งสาง

คุณคิดว่าชีวิตตัวเองจะเป็นแบบนี้ พอเงยหน้าขึ้นอีกที ก็เห็นว่าทีมหนึ่งไม่เคยแก่เลย

ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี พวกเขาก็ไม่มีวันลืม ทว่าทีมไดมอนด์ในสภาพดังกล่าว กลับหายไปสองคน คนสองคนที่ควรอยู่ด้านหน้าสุดของทีมกลับไม่ปรากฏตัวออกมา แม้บางคนจะทำใจไว้แล้ว ทว่าเมื่อดูฟอร์มของทีมนี้ สีหน้าถึงกับซีดขาวไปชั่วอึดใจ

ผู้ชมที่ลุกขึ้นยืน บ้างก็นั่งลงไป สีหน้าผิดหวังเผยออกมาอย่างไม่ต้องสงสัย บางคนถึงกับสุมหัวซุบซิบกัน

ทำไมถึงไม่มีเทพฉิน?”

“ฉันคิดว่าแบล็กพีชกับเทพฉินของฉันจะมาด้วย”

“ถึงจะมีข่าวลือพวกเขาอยู่ในโลกออนไลน์ แต่ไม่น่าจะถึงขั้นที่แบกรับความกดดันไม่ได้”

“จริงด้วย จ่ายตังส์ค่าบัตรฟรีเลย”

บางครั้งนักกีฬาอีสปอร์ตต้องเจอกับสถานการณ์แบบนี้  คนที่หาว่าฉินมั่วไม่เก่งก็คือพวกเขา พอฉินมั่วไม่มาจริงๆ ก็หาว่าชายหนุ่มแบกรับความกดดันไม่ได้

ใช่ว่าสมาชิกในทีมไดมอนด์จะไม่ได้ยินเสียงเหล่านี้ กระทั่งทีมธีโอยังได้ยินกันหมด แม้ไม่รู้ว่าหมายความว่าอะไร แต่มองดูจากความเคลื่อนไหวก็หันไปถามล่ามข้างตัว

บรรยากาศในเวลานี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ไม่ว่าสถานการณ์นี่จะเป็นอย่างไร พิธีกรย่อมดึงความสนใจของผู้ชมกลับมา “ทุกท่านคงกำลังรอคอยว่าทั้งสองทีมจะนำความสนุกสนานให้เราอย่างไร งั้นผมคงไม่พูดมากล่ะครับ มาดูลำดับการเข้าแข่งขันก่อนเลยดีกว่า!”

เพราะนี่เป็นทีมระดับนานาชาติ ย่อมไม่พกท่าทีเป็นอริคู่แค้นมาลงแข่ง เพียงแต่ข่าวที่ฉินมั่วไม่ได้แข่งด้วย ทำให้ทีมธีโอยินดีอย่างคาดไม่ถึง อันที่จริงตอนที่พวกเขาลงจากเครื่องบินเมื่อวานก็ได้ทราบข่าวว่า ฉินมั่วสูญเสียความทรงจำ อาจจะเข้าร่วมการแข่งไม่ได้ แต่พวกเขานึกว่ามันเป็นข่าวปลอมที่มาหลอกพวกเขาให้ตายใจ ทว่าตอนนี้ท่าทางน่าจะเป็นจริง พวกเขาจึงไม่ต้องกังวลมากแล้ว เพราะการแข่งระดับนานาชาติแบบนี้ ทีมจากประเทศจีนล้วนแต่เป็นฐานให้คนอื่นเหยียบเสมอ ตอนแรกพวกเขากังวลก็ตรงที่ฉินมั่วผู้ซึ่งเคยเล่นงานพวกเขาเสียหนัก ถึงกับต้องฝึกโหดถึงหนึ่งเดือนเพื่อสู้กับเขา ทว่าตอนนี้ทีมธีโอมีอาวุธเด็ดแล้ว ทีมไดมอนด์ไม่ใช่คู่แข่งพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด

“รายชื่อของทีมไดมอนด์ออกมาแล้ว!”

………………………………………….

ตอนที่ 1801-2

ประเภทเดี่ยว เหราหรง

ประเภทคู่ อินอู๋เย่าและหลินเฟิง

“ถ้าเป็นผม ผมก็จะเลือกลำดับการเล่นแบบนี้แหละ” ผู้บรรยายเอ่ยขึ้น ทว่าผู้บรรยายอีกคนกลับถาม “เอ๋? ทำไม?”

“ทีมธีโอไม่ได้มีดีแค่ทีมเวิร์คเยี่ยม แต่ประเภทเดี่ยวก็ถือว่าสุดยอดเช่นกัน ทีมไดมอนด์ต้องกัดฟันเอาชนะหนึ่งในสองประเภทนี้ให้ได้ ถึงจะลอยเข้าไปแข่งในระดับทีม ถ้าเกมนี้ชนะไม่ได้อีก ก็แสดงว่าทีมไดมอนด์แพ้แล้ว”

“คุณคิดว่าการแข่งในครั้งนี้ เป็นงานยากของทีมไดมอนด์”

“นี่เป็นการแข่งชิงแชมป์เอเชีย แต่ผมเชื่อในศักยภาพของทุกทีม”

ผู้บรรยายมาจากประเทศต่างๆ เมื่อให้พวกเขามาอธิบาย ทุกคนจะเห็นปัญหารอบด้าน

“เหราหรงลงสนามแล้ว ผมจำได้ว่าเขาเล่นตัว CC ตลอด พอมาเล่นประเภทเดี่ยวแล้วจะไหวเหรอ?”

“งั้นคุณคงไม่ทราบล่ะสิว่า อันที่จริง ตอนที่เหราหรงอยู่อีกทีมหนึ่ง ถึงเขาจะเป็นตัว CC แต่เขาสร้างความเสียหายต่อคู่แข่งเยอะที่สุดในทีม ทำให้เห็นว่าเขาเล่นเดี่ยวได้เก่งแค่ไหน ในฐานะที่เป็นตัวเปิดโรง เขาจะต้องแบกรับความกดดันสูงมาก ถ้าจะบอกว่าการแข่งประเภทดูกันที่เทคนิค ย่อมไม่สู้จะบอกว่า ยิ่งเป็นการแข่งระดับใหญ่ ก็ยิ่งต้องดูความสามารถในการรับกดดันของนักกีฬามากกว่า”

“ผู้เล่นประเภทเดี่ยวของทีมธีโอเหมือนจะไม่กดดันอะไร”

“เรื่องนี้ทั้งสองทีมต่างกันจริงๆ ฟอร์มของทีมธีโอไม่เคยเปลี่ยน คนแรกที่ลงสนามจะคุ้นเคยกับบรรยากาศแบบนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ ถึงเขาจะแพ้ในสนามนี้ แต่ด้วยศักยภาพของทีมธีโอ เขาเชื่อว่าเพื่อนร่วมทีมของเขาจะเอาชนะคืนมาได้ แต่สถานการณ์ของเหราหรงต่างออกไป ก่อนหน้านี้เขาประสบกับปัญหามามากมาย แถมเพิ่งจะเข้าทีมไดมอนด์อีกด้วย บางทีอาจจะกดดันมากก็ได้”

แต่กระนั่นไม่นาน ผู้บรรยายก็ได้เห็นร่างของชายหนุ่มผ่านหน้าจอ แล้วหัวเราะออกมาในทันใด “ท่าทางผมจะวิเคราะห์พลาดไป เหราหรงเดินตำแหน่งแม่นมาก มันจะเป็นการแข่งประเภทเดี่ยวที่มันส์สะเด็ดแน่นอน”

จริงๆ ด้วย เวลาที่เหราหรงสวมหูฟัง เขาก็เหมือนกลายเป็นคนละคน สมกับที่เป็นผู้เล่น CC ที่เป็นจิตวิญญาณของทีมในอดีต คงเพราะเหตุนี้ ผู้จัดการเฟิงถึงได้เลือกให้เหราหรงเป็นผู้เล่นคนแรก เพราะชายหนุ่มไม่เคยหวั่นไหวเพราะอิทธิพลจากโลกภายนอก ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์การแข่งแบบไหนก็ตาม!

เวลาผ่านไป การแข่งขันที่ดุเดือด ทำให้ทุกคนต่างตึงเครียด เพราะไม่นานทีมไดมอนด์ต่างค้นพบว่าผู้เล่นประเภทเดี่ยวของทีมธีโอไม่ธรรมดา เขาคาดเดาตำแหน่งของเหราหรงได้ทุกครั้ง แถมยังสร้างความเสียหายได้อีกต่างหาก ความรู้สึกกดดันจึงทะลวงเข้าในหัวใจของทุกคน

การต่อสู้ถึง 10 นาทีผ่านไป แต่ละครั้งทั้งสองต่างกับเมืองในสภาพเลือดเหลือน้อย แต่ไม่นานทุกคนก็ทราบปัญหา

“เล่นแบบนี้ต่อไป ทีมไดมอนด์ต้องแพ้แน่เลย”

“เอ๊ะ? ทำไมเหรอ?”

“เพราะจะว่าไปเหราหรงเหมาะกับการเล่นเป็นตัว CC มากที่สุด เพราะตัว CC จะเหมาะต่อการเล่นเป็นตัวทำดาเมจให้เพื่อนในทีม ถึงจะทำให้เขาเล่นได้สุดฝีมือ ตอนนี้เอาเขามาเล่นเดี่ยว แสดงว่าทีมไดมอนด์ต้องการเอาชนะในเกมนี้ให้ได้ ไม่สิ ต้องบอกว่าทีมไดมอนด์ต้องการเอาชนะทั้งสองเกมแรกให้ได้ แบบไม่ต้องเล่นประเภททีมกับทีมธีโอเลยล่ะ เพราะพวกเขารู้ดีว่า ถ้าเล่นประเภททีมล่ะก็ ด้วยฟอร์มของทีมไดมอนด์ในตอนนี้ ไม่น่าจะชนะคู่แข่งได้ ดังนั้นพวกเขาเลยส่งเหราหรงออกมา เพราะไม่ว่าจะเป็นความเร็ว เทคนิคการเล่น รวมถึงฟอร์มประจำตัว เหราหรงโดดเด่นแบบไม่ต้องสงสัย เพราะเขาเคยเป็นสามเสาหลักร่วมกับฉินมั่วและเซียวจิ่ง แต่การทำความเสียหายของตัวCCในเกมเลเจนด์ไม่สูงมากนัก ถ้ายื้อต่อจนถึงช่วงท้ายเกม เหราหรงอาจแพ้ได้” พอพิธีกรพูดประโยคนี้จบ คนทางโน้นก็เหาะไปทางเหราหรง

………………………………………….

ตอนที่ 1801-3

สายตาของทุกคนต่างตะลึง และในระหว่างที่ทุกคนคิดว่าเหราหรงจะถูกไล่ตามจนทัน ใครจะไปรู้ว่าเขาฆ่ากลับด้วยตำแหน่งที่หลักแหลม ส่งผลให้ทีมไดมอนด์ชนะประเภทเดี่ยว

เซวียเหยาเย่าที่อยู่ด้านข้างถึงกับตะลึงงันไปทั้งตัว ก่อนจะหันไปกอดโคโค่ที่กำลังกัดหูกระต่ายในอ้อมแขนอยู่!

อารมณ์ดีใจเหมือนโรคติดต่อนั่นแหละ!

“เยี่ยม!”

เหราหรงเดินกลับมา ทุกคนต่างตบบ่าเขา เขายิ้มให้ มองออกว่าอารมณ์ดีแค่ไหน แต่ไม่นานพวกเขาก็รู้ปัญหาที่เกิดขึ้น เพราะสีหน้าของทีมคู่แข่งกลับดูเนือยเนิบ ราวกับหากแพ้การแข่งประเภทนี้ก็ไม่เป็นไร

“พวกเราคงเข้าใจฝีมือการเล่นของทีมไดมอนด์แล้วนะ” หัวหน้าทีมธีโอเป็นคนพูดเอง

สองคนจากฝั่งโน้นอมยิ้มพลางลุกขึ้นมา “การแข่งประเภทเดียวเก่งมาก แต่ถ้าเขาเป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุดในทีมล่ะก็ การแข่งในประเภทคู่จะทำให้ทีมไดมอนด์รู้สักทีว่าอะไรคือความแตกต่าง”

“อย่าดูถูกทีมคู่แข่ง” หัวหน้าทีมธีโอเป็นคนพูด แต่ไม่ปฏิเสธในสิ่งที่ลูกทีมตัวเองพูด ส่วนผู้บรรยายที่มีประสบการณ์สูงเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวแล้ว หันไปพูดต่อไมโครโฟน “ผมเดาว่า ผู้เล่นประเภทคู่จะต้องแสดงฝีมือที่แท้จริง ของตัวเองออกมาแน่”

“ถ้าดูจากสไตล์การเล่นของทีมธีโอ พวกเขาจะเอาคนเล่นประเภทเดี่ยวมาทดสอบฝีมือการเล่นของทีมคู่แข่ง พวกเขามักจะเอาผู้เล่นที่เก่งที่สุดมาไว้ในประเภทท้ายๆ งานนี้ทีมไดมอนด์ต้องระวังแล้วล่ะ”

ทีมไดมอนด์ไม่ได้ระวังมาก แต่ยากจะคิดนะว่า ประเภทคู่ของทีมตรงข้ามจะเป็นแบบนี้ การเข้าคู่ที่รู้ใจกันมาก การเล่นและตำแหน่งการเดินที่เด็ดดวง แค่เปิดเกมก็เหาะไปยังทรัพยากรในโซนป่าของพวกเขาแล้ว

อินอู๋เย่าและหลินเฟิงยังไม่ทันเล่นได้เข้าคู่กัน ทรัพยากรในโซนป่าของตัวเองก็หมดแล้ว ฐานะย่อมต่างกันมาก ทำให้คนรู้สึกความมาคุของทีมธีโอ แตกต่างไปจากการขับเคี่ยวในประเภทแข่งเดี่ยวที่ใช้เวลาเกือบ 40 นาทีแล้ว พวกเขาเริ่มโชว์ฝีมือสุดยอดออกมา!

“เฮ้ย!” หลินเฟิงรู้สึกแล้วว่าวิธีเล่นของอีกฝ่ายเปลี่ยนไป เริ่มเกาะกลุ่มกับอินอู๋เย่า เตรียมถล่มเลนบน ทว่าตัวทำดาเมจของฝ่ายตรงข้ามกลับไม่ตกหลุมพราง ซึ่งไม่ตกหลุมพรางก็ว่าไปเถอะ แต่หน้าจอกลับประกาศว่าอีกฝ่ายฆ่าบอสราชาเรียบร้อยแล้ว! ดึงเอาฐานะลากห่างไปถึงหนึ่งเท่าตัว!

สีหน้าของหลินเฟิงเปลี่ยนไป และรู้สึกทันทีว่าฝ่ายตรงข้ามโผล่หน้ามาให้เขาถล่ม ก็เพื่อจะเบี่ยงสายตาของเขาไป เพื่อให้คนที่เลนล่างฆ่าบอสราชาอย่างตั้งใจ!

หลุมพรางแบบนี้ เป็นหลุมพรางที่ง่ายดายที่สุด แต่เขากลับมองไม่ออก! อันที่จริงจะโทษหลินเฟิงไม่ได้ เพราะฝ่ายคู่แข่งไปดึงบอสราชามาตั้งแต่แรก โดยให้ตัวสนับสนุนกึ่งแทงค์ไปสู้ ซึ่งมันอยู่เหนือความคาดคิด ทว่าเมื่อดูไอเทมที่ฝ่ายตรงข้ามใช้ จึงรู้ว่าทั้งหมดเป็นแผนลวง

ดาบฆ่ามอนสเตอร์เป็นอาวุธที่ใช้มาล่ามอนสเตอร์โดยเฉพาะ ทั้งหมดถูกวางแผนไว้ดีแล้ว!

ผู้ชมในสนามต่างเห็นกับตาว่าทีมไดมอนด์เล่นประเภทคู่ได้ลำบากขนาดไหน เพราะฐานะที่แต่งต่างกันมากเหลือเกิน แต่เคราะห์ดีที่หลินเฟิงฉลาดมากกว่าเดิมเยอะ ไม่พะวงต่อความผิดพลาดมากเกินไป จึงทำในสิ่งที่ตัวเองควรจะทำ

………………………………………….