Black Peach Z เดิมพันรักสาวแฮกเกอร์ - ตอนที่ 1919 vs 1920

ตอนที่ 1919

จะได้เจอหน้ากันแล้ว 1

 “เป็นพลเมืองอเมริกัน ใช้อำนาจบีบให้ลูกน้องนอนกับตัวเอง ทางตำรวจได้รับการร้องเรียนก็รีบสืบสวน แต่โจทย์ไม่ได้มาที่ศาล จากการวิเคราะห์พบว่าทนายของผู้ชายคนนี้ใช้เล่ห์กล เป็นที่รู้กันว่าคนเอเชียระวังเรื่องชื่อเสียงมาก หลังจากที่ได้คุยกับคู่กรณี เรื่องก็เปลี่ยนแปลง สมิธจะถูกปล่อยตัวเพราะไร้ความผิดในเวลาบ่ายสามของวันนี้…”

ระหว่างที่เสี่ยวเฮยอธิบาย หน้าจอก็ฉายภาพที่สมิธเดินออกจากตึก มีนักข่าวตามติดตามสัมภาษณ์ “คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้นครับ?”

สมิธมีรูปร่างสูงใหญ่ คงเพราะถูกปล่อยตัวจากศาลได้สักที จึงทำท่าเหมือนไม่รู้เรื่อง ถูกใส่ร้าย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม “รู้สึกยังไงหรือครับ ผมถูกปล่อยตัวออกมา นี่แหละคือความรู้สึกของผม ทุกคนก็คงรู้ดีว่าคนเอเชียบางคนมีนิสัยขี้อาย ผมแค่แสดงความชื่นชมต่อเขา แต่กลับทำให้เขาเข้าใจผิด ตอนนี้ก็น่าจะเข้าใจทุกอย่างแล้ว ถ้าจะใช้คำพูดของพวกเขามาอธิบายล่ะก็ คงต้องบอกว่าเต็มใจทั้งสองฝ่าย ไม่ได้บังคับแต่อย่างใด อีกอย่างทำไมเขาไม่ออกมาพูดแต่แรกล่ะ พอผ่านไปครึ่งเดือนแล้วถึงได้บอกว่าทนไม่ไหว แบบนี้ศาลไม่เชื่อหรอกครับ”

ใช่ว่าที่นั่นจะไม่มีตำรวจที่รับผิดชอบคดีด้านนี้อยู่ พวกเขายืนมองด้วยสายตาแค้นเคือง พอจะเข้าใจที่โจทก์ไม่มาศาล  และด้วยความเข้าใจ ดังนั้นจึงได้แต่ต่อยกำแพงแรงๆ

ชายผมทองโกรธมาก มองอีกฝ่ายผ่านฝูงชน เขาต้องพาท่านเทพที่เป็นแค่เด็กมัธยมปลายไปสถานีตำรวจถลกแขนเสื้อขึ้น ทำท่าเหมือนอยากต่อยเจ้าสมิธมาก

สมิธกลับไม่รู้สึกอะไร ถ้าเขาแคร์เสียงด่าของคนอื่นจะกล้าทำเรื่องแบบนั้นเหรอ?

เวลานี้สถานการณ์ชัดเจนแล้ว ใครๆ ต่างรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้หญิงเป็นเพศที่เสียเปรียบ ไม่กล้าพูดในบางเรื่องออกไปให้ชัดเจน เลยเป็นช่องให้พวกชั่วเอาเปรียบ และเจ้าชั่วคนหนึ่งก็ถูกปล่อยออกมาแล้ว แถมยังไม่สำนึกผิดอีก กระทั่งพูดต่อหน้ากล้องว่า “ผมอยากจะขอแนะนำคนเอเชีย โดยเฉพาะพวกผู้หญิง อะไรที่เล่นไม่ได้ก็อย่าไปเล่น”

ป๋อจิ่วที่ได้ยินพลันเหยียดยิ้มมุมปาก ก่อนจะกำพวงมาลัย เร่งความเร็วสูงสุดจนเกิดเสียงดัง

และบริเวณที่สัมภาษณ์ในเวลานี้ ชายผมทองโกรธสมิธจนหายใจหอบ ในขณะที่ฉินมั่วผู้นั่งด้านข้างหันหน้ามองสมิธที่กำลังรับการสัมภาษณ์อยู่ผ่านกระจกหน้าต่าง เมื่อได้ยินเสียงภาษาอังกฤษลอยเข้าหู ก็เคาะนิ้วลงบนกระจกตามความเคยชินของเจ้าตัวเมื่อใช้ความคิด แววตายังคงเรียบเฉยเหมือนเดิม

ชายผมทองหันมาหาคนเพื่อให้ช่วยก่นด่า “คุณว่าทำไมคนชั่วแบบนี้ยังถูกปล่อยตัวออกมาได้อีก?”

“ก็โจทก์ถอนฟ้อง หลักฐานไม่ครบ” เสียงเรียบเรื่อยดังขึ้น ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจ

ชายผมทองรู้สึกว่าท่านเทพผู้ไขคดีเก่งเย็นชาไปหน่อย “ฉิน โอ้ ท่านเทพ หรือคุณจะไม่แสดงท่าทีอะไรกับเรื่องที่น่าโกรธแบบนี้?”

ฉินมั่วถาม “แสดงท่าทีอะไร?”

“อารมณ์ไง ความรู้สึกของคุณ?” ชายผมทองพูดจบก็ถามอีก “คนเก่งอย่างพวกคุณเป็นแบบนี้กันหมดเหรอ”

ฉินมั่วไม่ได้พูดอะไร ราวกับคำถามที่ชายผมทองเอ่ยขึ้นมีค่าสู้การสัมภาษณ์ด้านนอกไม่ได้

…………………………………………….

 ตอนที่ 1920

ใกล้จะเจอหน้ากันแล้ว 2

ชายผมทองอยากพูดอีก แต่ฉินมั่วถอนสายตากลับมา ดูสูงส่งต้องห้าม “คนคนนี้จะไปไหนต่อ?”

ฝ่ายแรกส่งเสียงในลำคอ ทำหน้าตางงๆ “ใคร?”

“ก็ไอ้ชั่วที่คุณพูดไง” เสียงของฉินมั่วยังเรียบเรื่อยเหมือนเดิม

ชายผมทองจึงรู้สึกดีขึ้น “ฉิน คุณก็อยากต่อยมัน ใช่ไหม?”

“เปล่า” ฉินมั่วมองหน้าเขา ออร่าสูงส่งจับทั่วตัว “แตะต้องคนแบบนี้ สกปรกมือแย่”

ชายผมทอง… นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าพูดแบบนี้ก็ได้ สะใจยิ่งกว่าลงมือลงไม้ลงมืออีก

ชายผมทองพยายามควบคุมมุมปากไม่ให้ฉีกยิ้ม ก่อนจะถามขึ้นอย่างสงสัย “ฉิน คุณไม่อยากต่อยเขา แล้วทำไมถึงถามว่าเขาจะไปไหน?”

“เพราะว่า” ฉินมั่วพูดมาถึงตรงนี้ก็หยุดเคาะนิ้ว “เขาเป็นเหยื่อของ Z ในวันนี้”

เอี๊ยด! เสียงเบรกดังลั่น! ชายผมทองหักรถจอดลงข้างทาง ก่อนจะหันหน้าไป ดวงตาสีฟ้าเบิกโต “คุณว่าอะไรนะ?”

“ผมบอกว่า วันนี้เขาจะกลายเป็นเหยื่อของ Z” ฉินมั่วเอ่ยซ้ำอย่างสบายๆ พูดไม่เร็วหรือช้าไป แตกต่างจากอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง

ชายผมทองกลับไม่รู้ว่าจะถามอะไรก่อน คิดอยู่นานกว่าจะคว้ามือถือต่อสายเข้าสถานีตำรวจ

“ฮัลโหล?”

“ผมเอง วันนี้ Z ส่งใบเตือนสีดำมาไหม?”

ฝ่ายนั้นรื้อค้นเอกสาร เอนหลังพิงพนัก จากนั้นยักไหล่ “ขอร้องนะ อีริก เวลา Z ส่งคำเตือนมา มีครั้งไหนบ้างที่ผมไม่บอกคุณ ทางสถานีตำรวจต้องแจ้งข่าวทุกคนนั่นแหละ” ระหว่างที่พูดเช่นนั้น เขาไม่รู้ตัวเลยว่าด้านล่างสุดของข้อมูลมีกระดาษสีดำปรากฏอยู่

ทางด้านอีริกที่อยู่ปลายสายได้แต่พยักหน้า “ก็จริง เอาล่ะ มีอะไรก็โทรมาแล้วกัน” หลังจากที่วางสาย ชายผมทองหันไปมองฉินมั่ว “ฉิน คุณเพิ่งจะมาที่นี่ คงไม่รู้ว่ารูปแบบของคดีเป็นยังไง ก่อนที่ Z จะเล่นงานใครก็จะส่งใบเตือนสีดำมาก่อน แล้วจับเป้าหมายในตอนกลางคืน ทางสถานีตำรวจยังไม่ได้รับ…” ชายผมทองยังพูดไม่จบ มือถือพลันดังขึ้นอีก ฝ่ายนั้นส่งเสียงชัดแจ๋ว “Z! ใบเตือน ใบเตือน อีริก คุณรู้ได้ไงว่าวันนี้ Z จะส่งใบเตือนมา?”

ชายผมทองตะลึงงัน คนที่เดาว่า Z จะส่งใบเตือนมาไม่ใช่เขา แต่เป็น…

อีริกหันหน้าไปมองใบหน้าหล่อเหลาไร้อารมณ์ ผู้เป็นนักเรียนมัธยมปลาย

หลังจากวางสาย เขาสูดลมหายใจลึก กลบความตื่นเต้นที่มีไว้ไม่มิด มิน่าล่ะเบื้องบนถึงได้ให้เขารับตัวเด็กคนนี้มาอย่างเงียบๆ

บังเอิญหรือ? เก่งมากขนาดนี้เชียว?

อีริกเตรียมตัวเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองฉินมั่วอีกครั้ง “เอ่อ ฉิน คุณรู้ได้ยังไงว่าสมิธจะกลายเป็นเหยื่อของ Z ในวันนี้?”

“เมื่อกี้คุณถามผมไม่ใช่เหรอว่า ทำไมผมไม่รู้สึกอะไร?” ฉินมั่ววางมือถือลง คว้าแฟ้มข้อมูลที่วางไว้ด้านข้าง “อารมณ์ทั้งหมดของผมวางอยู่ตรงที่ จะทำยังไงถึงเอาไอ้ชั่วกลับเขาคุกได้ Z ก็คงเหมือนกัน ก่อนมาผมเคยอ่านข้อมูลที่คุณเขียนมาก่อน ถึงจะไม่มีประโยชน์สักนิด แต่ก็พอเห็นสไตล์ของ Z ได้ไม่ยาก”

อีริก… เอ่อ ที่พูดมาน่ะ ไม่ผิดหรอก แต่ไอ้คำว่าไม่มีประโยชน์สักนิดนี่อย่าพูดได้ไหม?

………………………………………..