Emperor's Domination จักรพรรดิบรรพกาล - ตอนที่ 2223 สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่

ขณะที่หวู่ปิงหนิงกำลังอยู่ในอาการตกตะลึงอยู่นั้น หลี่ชิเย่ยิ้มเฉยเมย และกล่าวว่า “ถ้าหากวันข้างหน้าข้าเข้าไปในจูเซียงหวู่ถิงของพวกเจ้าก็ต้องสามารถกุมอำนาจจูเซียงหวู่ถิงของพวกเจ้าได้”

“ขี้โม้…” หวู่ปิงหนิงไม่เชื่อในคำพูดนี้ทันที และกล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าคือบรรพบุรุษของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง เคล็ดวิชาที่ฝึกก็คือเคล็ดวิชาของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง ฝึกคัมภีร์ของผู้เฒ่ากำแหง แล้วเป็นไปได้อย่างไรจะมากุมอำนาจของจูเซียงหวู่ถิง? ฮึ หรือว่าเจ้าคิดจะช่วงชิงอำนาจอย่างนั้นรึ? หรือคิดจะใช้อำนาจยึดครองจูเซียงหวู่ถิงอย่างนั้นรึ? ถ้าหากเจ้ากล้าใช้อำนาจยึดครองล่ะก็ ข้าเป็นคนแรกที่จะแลกชีวิตกับเจ้า!”

ครั้นหวู่ปิงหนิงเอ่ยมาถึงตรงนี้แล้วได้ มองด้วยสายตาที่เฉือดเฉือนดั่งมีดที่แหลมคมยิ่ง แฝงไว้ด้วยการแสแสร้งตำหนิอยู่สามส่วน และเคืองอยู่เจ็ดส่วน

เรื่องนี้จะไปโทษหวู่ปิงหนิงไม่เชื่อคำพูดของหลี่ชิเย่ก็ไม่ถูก หลี่ชิเย่ไม่ใช่ศิษย์ของจูเซียงหวู่ถิง ไม่เคยได้ฝึกเคล็ดวิชาของจูเซียงหวู่ถิงมาก่อน ไหนเลยจะกุมอำนาจปกครองจูเซียงหวู่ถิงได้ ลำพังแค่เขามีชาติกำเนิดมาจากระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง ก็ไม่น่ามีความเป็นไปได้ที่จะมากุมอำนาจจูเซียงหวู่ถิงของพวกเขาได้

“ใครบอกว่าข้าได้ฝึกเคล็ดวิชาของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงมา?” หลี่ชิเย่ถึงกับหัวเราะขึ้นมา และถูมือหัวเราะเสียงดัง

“เจ้าไม่ใช่บรรพบุรุษของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงรึ?” หวู่ปิงหนิงถึงกับจ้องมองหลี่ชิเย่ด้วยความประหลาดใจ

หลี่ชิเย่ยิ้มกล่าวว่า “หรือว่าหากข้าคือบรรพบุรุษของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงแล้วก็ต้องฝึกเคล็ดวิชาของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงให้ได้อย่างนั้นรึ? นั่นมันเป็นเพียงแสดงฐานะเท่านั้นเอง”

“เจ้าคงไม่ใช่พวกสวมรอยกระมัง” ทำให้หวู่ปิงหนิงถึงกับสงสัยขึ้นมา พูดกันตามตรงเลย หากไม่เป็นเพราะหลี่ชิเย่สามารถควบคุมต้นกำเนิดสัจธรรมของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงได้ล่ะก็ นางสงสัยว่าหลี่ชิเย่ต้องเป็นประเภทสวมรอยมาแน่นอน เพราะให้ความรู้สึกที่เข้ากันไม่ได้กับโลกนี้เลย เขาใช่แต่เพียงไม่ใช่บรรพบุรุษของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงเท่านั้น กระทั่งมีความเป็นไปได้ว่าไม่ใช่คนของโลกนี้ด้วยซ้ำ

“ของมันแน่นอนอยู่แล้ว” หลี่ชิเย่ยิ้มกล่าวเฉยเมยว่า “หวู่จู่ของจูเซียงหวู่ถิงพวกเจ้าได้รับการยกย่องว่าปราศจากผู้ต่อกรทั้งทักษะยุทธและบำเพ็ญเพียร แต่พวกเจ้าไหนเลยจะทราบว่า ต้นกำเนิดทักษะยุทธและบำเพ็ญเพียรเป็นมาอย่างไร? หรือจะบอกว่าต้นกำเนิดทักษะยุทธและบำเพ็ญเพียรของปฐมบรรพบุรุษพวกเจ้า? เป็นต้นว่า ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ จูเซียงหวู่ถิงของพวกเจ้า”

‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่!’ หวู่ปิงหนิงถึงกับสะดุ้งในใจเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ชิเย่ แววตาทั้งสองพลันลุกวาวยิ่งนัก

‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ คือสุดยอดวิชาสูงสุดของจูเซียงหวู่ถิงของพวกเขา ซึ่ง ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ นี้กระทั่งได้รับการยกย่องว่าเป็นเคล็ดวิชาสูงสุดของหวู่จู่พวกเขา

สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่ไม่เพียงเป็นแค่วิชาโจมตีเท่านั้น ขณะเดียวกันก็เป็นพลังภายใน เล่าลือกันว่ามันคือตัวแทนความสำเร็จสูงสุดของหวู่จู่พวกเขา

เล่าลือกันว่า ภายหลังหวู่จู่ได้นำ ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ถ่ายทอดให้กับศิษย์ทั้งสิบสองคนของเขา โดยได้กันไปคนละกระบวนท่า เนื่องเพราะเหตุนี้เอง ศิษย์ทั้งสิบสองคนถูกชนรุ่นหลังของจูเซียงหวู่ถิงยกย่องให้เป็น ‘สิบสองบรรพบุรุษ’

ภายหลัง เนื่องจากเหตุผลต่างๆ นานา ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ของจูเซียงหวู่ถิงพวกเขาได้สูญหายไปเป็นส่วนใหญ่ ท้ายที่สุดคงเหลือไว้เพียงห้ากระบวนท่าเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้เอง ในแดนลัทธิพรรษจึงมีผู้ที่มองว่า หากจูเซียงหวู่ถิงสามารถค้นหา ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ กลับมาได้ล่ะก็ ไม่แน่นัก ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ของพวกเขาอาจจะกลายเป็นระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิที่แข็งแกร่งที่สุดของแดนลัทธิพรรษก็เป็นได้ กระทั่งสามารถสยบพรรคหยางหมิงลงไปได้

“เจ้าฝึกมาแล้วสามกระบวนท่า เสียดาย กลับสำแดงอานุภาพของมันออกมาไม่ได้ รอให้เจ้าได้กลายเป็นราชันแท้จริงเสียก่อน คงสามารถทำให้ทั้งสามกระบวนท่าผสานเข้าด้วยกัน” หลี่ชิเย่มองดูหวู่ปิงหนิงที่กำลังตื่นตระหนก และแสดงท่าทียิ้มๆ ออกมา

“เจ้า เจ้าไปรู้เรื่องนี้มาได้อย่างไรกัน?” คำพูดนี้ได้สร้างความตื่นตระหนกให้กับหวู่ปิงหนิงขึ้นอีกครั้ง จ้องเขม็งไปที่หลี่ชิเย่อย่างไม่ลดละ

สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่ จูเซียงหวู่ถิงของพวกเขาคงเหลืออยู่เพียงห้ากระบวนท่าเท่านั้น ในจำนวนห้ากระบวนท่ามีเพียงสามกระบวนท่าที่เชื่อมประสานเข้าด้วยกัน ส่วนอีกสองกระบวนท่าไม่เชื่อมประสานกับใครเลย ดังนั้น ต่อให้มีสิทธิ์ฝึกทั้งห้ากระบวนท่านี้ ก็ทำได้เพียงเลือกฝึกกระบวนท่าใดท่าหนึ่งที่ไม่เชื่อมประสานกับกระบวนท่าใดเลย หรือฝึกกระบวนท่าทีเชื่อมประสานกันสามกระบวนท่านั่น

แม้จะกล่าวว่า อานุภาพของกระบวนท่าที่เชื่อมประสานกันสามกระบวนท่านั้นจะทรงพลังอย่างยิ่ง แต่เนื่องเพราะอานุภาพที่ทรงพลังมากเกินไปของมันนั่นเอง จำเป็นต้องอาศัยพลังวัตรที่กล้าแข็งอย่างยิ่งมาสนับสนุน

เนื่องจาก ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ที่ทางจูเซียงหวู่ถิงมีอยู่ในปัจจุบันคือห้ากระบวนท่าที่ไม่ครบถ้วนบริบูรณ์ ต่อให้พวกเขาได้ฝึก มันก็จะมีข้อบกพร่องต่างๆ นานา

ยกตัวอย่างหวู่ปิงหนิงที่ฝึกแค่สามกระบวนท่าที่เชื่อมประสานกันเท่านั้นในเวลานี้ นางอาศัยพรสวรรค์ที่ไม่เหมือนคนอื่นกับตั้งปณิธานมุมานะที่เข้มแข็งจนฝึกได้เป็นผลสำเร็จ แต่ทว่า เมื่อมีการสำแดงออกมาจริงๆ อาศัยพลังวัตรที่นางมีอยู่ในขณะนี้ยังคงไม่สามารถสำแดงสามกระบวนท่าให้เชื่อมประสานกันได้ พลังวัตรของนางยังไม่สามารถสนับสนุนได้ ดังนั้น นางจึงทำได้แค่สำแดงกระบวนท่าใดท่าหนึ่งเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้เอง ครั้งนั้นขณะที่นางลอบจุ่โจมหลี่ชิเย่ที่ระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง นางจึงไม่มีโอกาสกระทั่งสำแดงกระบวนท่าทั้งสาม ถูกหลี่ชิเย่สยบได้ในเสี้ยววินาทีนั่นเอง

“แค่เห็นก็รู้แล้วล่ะ” หลี่ชิเย่หัวเราะและกล่าวว่า “แต่ว่า ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์ หรือจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรของเจ้า ล้วนแล้วแต่สามารถเจียระไนได้อยู่แล้ว การที่เจ้าสามารถรองรับพลังกดดันที่หนักหนาเช่นนี้แล้วฝึกสามกระบวนท่าจนสำเร็จได้ การจะเริ่มต้นฝึกใหม่ไม่ใช่ปัญหา ในอนาคตยังคงมีโอกาสฝึก ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ได้สำเร็จ”

“เจ้า เจ้าพูดแบบนี้หมายความว่าอะไร?” ประกายตาของหวู่ปิงหนิงถึงกับเต้นระริกทีหนึ่ง ในชั่วพริบตาเดียวนี่เอง นางจับใจความที่สุดแสนจะลึกซึ้งของหลี่ชิเย่ได้

“อนาคตเต็มไปด้วยความเป็นไปได้” หลี่ชิเย่หัวเราะขึ้นมา

หวู่ปิงหนิงพลันจ้องเขม็งไปที่หลี่ชิเย่อย่างไม่ลดละ และกล่าวว่า “เจ้ารู้จัก‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ? ไม่ใช่ หรือว่าเจ้ามี‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ จูเซียงหวู่ถิงของพวกเรารึ?”

หวู่ปิงหนิงอ่านความลึกลับบางอย่างได้จากคำพูดของหลี่ชิเย่ แต่ว่านางรุ้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ หลี่ชิเย่คือบรรพบุรุษของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง เป็นไปได้อย่างไรที่จะมี ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ของจูเซียงหวู่ถิงได้เล่า แม้แต่จูเซียงหวู่ถิงของพวกเขาเองยังหายสาบสูญไป แล้วหลี่ชิเย่ที่เป็นเพียงบุคคลภายนอกคนหนึ่งจะมีในครอบครองได้อย่างไรกัน

แต่ทว่า หวู่ปิงหนิงยังคงฟังความลึกลับออกได้จากคำพูดของหลี่ชิเย่ ดูเหมือนว่าหลี่ชิเย่จะมี ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ของจูเซียงหวู่ถิงไว้ในครอบครองจริงๆ

“ในอนาคตเจ้าก็จะรู้เอง” หลี่ชิเย่หัวเราะพร้อมกับขยี้ผมของนาง

“รีบบอกมา…” หวู่ปิงหนิงจ้องมองหลี่ชิเย่ด้วยสายตาที่เฉือดเฉือน เวลานี้นางไม่สนใจภาพลักษณ์ของเทพสงครามสตรีที่สูงเด่นและเยือกเย็นอะไรนั่นอีกต่อไปแล้ว และไม่สนใจภาพลักษณ์กุลสตรีอะไรอีก ยืนมือออกไปหยิกหลี่ชิเย่พร้อมกับบิดอย่างแรง กล่าวด้วยท่าทางที่ดุร้ายมากว่า “หากยังไม่ยอมพูดอีก ข้าจะหยิกเอาเนื้อของเจ้าออกมา”

ถึงแม้ว่าหวู่ปิงหนิงในเวลานี้จะมีท่าทางที่ดุร้าย แต่เมื่อนางละทิ้งความสำรวมของนางไป ท่าทีที่สูงเด่นเยือกเย็นส่วนนั้นลดลง ทำให้ท่าทางในเวลานี้ดูน่ารักขึ้นมา

“เอาล่ะ นังหนูข้ายอมแพ้แล้ว” หลี่ชิเย่หัวเราะขึ้นมาและยกมือทั้งสองขึ้น และกล่าวว่า “รอให้ได้โอกาสเหมาะๆ ข้าค่อยเจียระไนเจ้า ช่วยให้เจ้าได้ฝึก ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ จนสำเร็จ!”

มือของหวู่ปิงหนิงที่หยิกหลี่ชิเย่พลันคลายออกทันที นางถึงกับตะลึงงันอยู่ตรงนั้น เนื่องจากถูกทำให้หวั่นไหวโดยพลัน นางถูกทำให้ตกใจจนเหม่อไปจริงๆ

แม้จะกล่าวว่านางได้เตรียมใจเอาไว้แล้ว แต่เมื่อได้รับการยืนยันจากหลี่ชิเย่แล้ว ยังคงทำให้นางต้องรู้สึกหวั่นไหว

สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่นี้อย่าว่าแต่นางเลย ต่อให้เป็นระดับบรรพบุรุษที่อาวุโสสูงสุดของจูเซียงหวู่ถิงหากได้ยินข่าวนี้แล้ว ก็ต้องถูกทำให้หวั่นไหว

สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่คือเคล็ดวิชาสูงสุดของจูเซียงหวู่ถิงพวกเขา แต่เป็นตัวแทนความสำเร็จสูงสุดของหวู่จู่ นับตั้งแต่จูเซียงหวู่ถิงพวกเขาทำสิบสองกระบวนท่าหวู่จู่สูญหายไปเจ็ดกระบวนท่าแล้ว ก็ดูจะสลดไปมากทีเดียว

แม้จะกล่าวว่า จูเซียงหวู่ถิงของพวกเขาไม่ได้ขาดเคลนในเรื่องของเคล็ดวิชา เพราะว่าหวู่จู่ได้ทิ้งเคล็ดวิชาเอาไว้จำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ว่าไม่มีเคล็ดวิชาใดๆ สามารถเทียบได้กับ ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’

ถ้าหากมีสักวัน จูเซียงหวู่ถิงของพวกเขาสามารถค้นหา ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ กลับมาได้ ย่อมเป็นเรื่องที่สร้างความหวั่นไหวมากเหลือเกิน

“จริงหรือ?” เมื่อหวู่ปิงหนิงได้สติกลับมาแล้วถึงกับตื่นตระหนกตกใจระคนกับความดีใจ ย่อมไม่ต้องสงสัยว่า ถ้าหากหลี่ชิเย่มี ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ อยู่ในครอบครอง ทุกอย่างย่อมแก้ไขได้อย่างง่ายดาย เรื่องนี้กล่าวสำหรับนางแล้วคือข่าวที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง

“คนอื่นอาจจะหลอกเจ้าเป็นร้อยปี” หลี่ชิเย่ลูบไล้ผมของนางเบาๆ และยิ้มกล่าวว่า “แต่คำพูดของข้าเรียกว่าเชื่อถือได้อย่างแน่นอน มีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด”

“ฮึ คุยโตโอ้อวด ยกหางตัวเองอีกแล้ว” หวู่ปิงหนิงมองค้อนหลี่ชิเย่อย่างเคืองๆ ท่าทางที่แสแสร้งตำหนินั้นแฝงไว้ซึ่งสวยหยาดเยิ้มอยู่สามส่วน ลักษณะท่าทางในเวลานี้นับว่าเป็นที่ประทับใจยิ่งนัก งดงามจนทำให้ต้องใจเต้นตูมตาม ทำให้วิญญาณไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

หลี่ชิเย่ถึงกับหัวเราะออกมา พาหวู่ปิงหนิงก้าวเดินไปข้างหน้าต่อไป

“เจ้าไปได้ ‘สิบสองกระบวนท่าหวู่จู่’ ของจูเซียงหวู่ถิงพวกเราได้อย่างไรกัน” ในขณะนี้ หวู่ปิงหนิงจับมือของหลี่ชิเย่เอาไว้ไม่ยอมปล่อย ซักไซ้ไล่เรียงให้ถึงที่สุด “สารภาพมาตรงๆ แย่งชิงเอามาจากจูเซียงหวู่ถิงของพวกเราใช่หรือไม่?”

หลี่ชิเย่อมยิ้มแต่ไม่ตอบ ขณะที่หวู่ปิงหนิงถามไปตลอดทาง ท่าทางเหมือนบังคับให้พูดออกมา ลักษณะเหมือนแสร้งทำตำหนิอยู่เจ็ดส่วน และมีความงามหยาดเยิ้มอยู่สามส่วน ลักษณะที่เหมือนเกี้ยวพาราสีดูจะอบอุ่นยิ่งนัก

หลี่ชิเย่นำพาหวู่ปิงหนิงก้าวไปข้างหน้า ไม่รู้ว่าเดินไปนานเท่าไรแล้ว ในที่สุดก็ได้เดินมาถึงสุดปลายทางของสะพานหินแล้ว

เมื่ออยู่ตรงหน้าสุดปลายทางของสะพานหิน ภาพที่อลังการยิ่งได้สร้างความหวั่นไหวแก่จิตใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อหวู่ปิงหนิงมองเห็นภาพตรงหน้าแล้วพลันรู้สึกหวั่นไหวทันที

ณ สุดปลายทางของสะพานหิน สามารถมองเห็นพระอาทิตย์อยู่ดวงหนึ่ง ไม่ใช่สิ มันไม่ใช่ดวงอาทิตย์ เนื่องจากถ้าหากมันคือดวงอาทิตย์ล่ะก็ต้องร้อนแผดเผาอย่างยิ่ง ไม่ว่าสิ่งใดเขาไปใกล้มันก็ต้องถูกย่างจนกลายเป็นเถ้าธุลีไปโดยพลัน

มันคือดวงดาวที่มีขนาดใหญ่มาก ดวงดาวที่ดูคล้ายเป็นพระอาทิตย์ แต่ว่า เมื่อเปรียบเทียบกับพระอาทิตย์ที่พันล้านปีก็ไม่เปลี่ยนแปลงแล้ว ดวงดาวดวงนี้ที่อยู่ตรงหน้าดูจะงดงามกว่ามากทีเดียว

มองเห็นดวงดาวที่ใหญ่โตมโหฬารดวงนี้พวยพุ่งเป็นเปลวไฟออกมา มันไม่เพียงเป็นแค่ดวงดาวที่พวยพุ่งเปลวไฟออกมาดวงหนึ่งเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเหมือนเป็นดวงดาวที่ประกอบขึ้นมาจากเชื้อไฟประเภทต่างๆ จำนวนนับไม่ถ้วน

ท่ามกลางดวงดาวที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารนี้ มีเชื้อไฟจำนวนนับไม่ถ้วน มีเชื้อไฟขนาดยักษ์ที่ดูเหมือนคบเพลิงที่มีเปลวไฟลามไปทั่ว และมีเชื้อไฟที่เหมือนเปลวไฟที่โกรธแค้นพุ่งขึ้นท้องฟ้าอย่างรุนแรงไม่ขาดสาย และมีเชื้อไฟที่เหมือนดั่งทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาล มองเห็นคลื่นเปลวไฟที่ม้วนตัวอยู่ และมีเชื้อไฟที่คล้ายดั่งเป็นน้ำแข็งเยือกเย็นปกคลุมโลกๆ หนึ่งอย่างนั้น…

ที่ตรงนี้หาใช่เป็นดวงอาทิตย์ดวงหนึ่ง แต่เป็นดวงดาวแห่งเชื้อไฟดวงหนึ่ง ที่ตรงนี้มีเชื้อไฟทุกชนิดที่มีอยู่บนโลก เหมือนว่าที่ตรงนี้คือแหล่งกำเนิดของเชื้อไฟทุกอย่างที่มีอยู่บนโลก

พริบตาเดียวนี้เอง หวู่ปิงหนิงจึงได้เข้าใจว่า เพราะอะไรสถานที่แห่งนี้จึงถูกยกย่องว่าเป็นต้นกำเนิดไฟแล้วล่ะ หรือบางทีที่ตรงนี้คือแหล่งกำเนิดเชื้อไฟทุกสิ่ง จึงถูกเรียกว่าต้นกำเนิดไฟ

ดูเหมือนเชื้อไฟทุกประเภทล้วนแล้วแต่ถูกรวบรวมเอาไว้ที่นี่ เหมือนว่ามันได้กลายเป็นแหล่งต้นกำเนิดเชื้อไฟทุกประเภทที่อยู่บนโลก ช่างเป็นภาพที่อลังการยิ่งนัก และเป็นภาพที่สร้างความหวั่นไหวอย่างยิ่ง