I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1394

“แปดกองพล ใครกล้าบุกเข้าไปได้” ยาชาและกาลูโร ผู้พิทักษ์ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งแปด เห็นคนต่างชาติกำลังเข้ามาใกล้ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ จึงตะโกน

ชายผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นชายวัยสามสิบต้นๆ แต่กลับมีผมสีขาวและเสื้อผ้าสีขาวราวกับเสว่เสว่ เขาก้าวเดินทีละก้าว เห็นได้ชัดว่ากำลังเดินอยู่บนพื้นดิน แต่กลับให้ความรู้สึกราวกับกำลังเดินอยู่บนเมฆ

ดูเหมือนว่าเท้าของเขาไม่ใช่ดินสกปรกอีกต่อไป แต่เป็นเมฆขาวที่ไม่มีดิน

ชายคนนั้นไม่ตอบแต่เขาก็เดินทีละก้าว

ยัศและกาโลว์ลั่วโกรธจัด ผู้ที่ถูกส่งไปเฝ้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้นั้นล้วนเป็นเผ่าที่เก่งที่สุดในบรรดาแปดเผ่า เรียกได้ว่าเป็นบุตรแห่งสรวงสวรรค์อันเป็นที่รักยิ่ง

พวกมันระเบิดพลังระดับความหวาดกลัวและโจมตีชายผิวขาวจากซ้ายไปขวา

ชายในชุดขาวดูเหมือนจะไม่เห็นพวกเขา และเดินต่อไป แต่ยักษ์และกาลูโรที่อยู่ตรงหน้าชายในชุดขาวกลับกรีดร้องและบินขึ้นไป

ดูเหมือนว่ามีดาบที่มองไม่เห็นพุ่งผ่านมา ตัดพลังของพวกเขาและร่างกายของพวกเขาเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย และกลายเป็นฝน ****

ชายผมขาวดูเหมือนจะไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เขาก้าวเท้าลงบนบันไดหินของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ สถานที่ที่เขายืนอยู่นั้นสะอาดสะอ้านไร้ที่ติ แต่เบื้องหลังเขาคือผืนทรายสีเหลืองเปื้อนเลือด

เสียงกรีดร้องของยาชาและกาลูโรก่อนความตายสร้างความตื่นตระหนกให้กับชนเผ่าทั้งแปดบนภูเขา ชนเผ่าทั้งแปดต่างกรูกันลงมาจากภูเขา เห็นเลือดเปื้อนพื้นและเห็นชายผมขาวกำลังปีนป่าย

ชูราและยาชาผู้หงุดหงิดหลายคนได้สังหารชายผมขาวไปแล้ว และท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยความรุ่งโรจน์ ดูเหมือนว่าดวงดาวนับไม่ถ้วนจะตกลงมาบนชายผมขาว

ชายผมขาวไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น แต่ยังคงเดินตรงขึ้นบันไดหิน

คนทั้งแปดที่พุ่งเข้าหาเขา ต่างก็ถูกรัดคอด้วยดาบ มีด ดาบ ปืน เครื่องดนตรี ฯลฯ ที่มองไม่เห็น ทหารที่บาดเจ็บหลายคนถูกตัดขาดด้วยเนื้อและเลือด

ชายผมขาวเดินผ่านไป และไม่มีใครแปดคนสามารถออกไปได้อย่างมีชีวิต

บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่ มีผู้คนนับหมื่นจาก 8 เผ่า แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ชายผมขาว

ทุกย่างก้าวของชายผมขาว คนทั้งแปดบนท้องฟ้าและบนภูเขาจะถอยหนีโดยไม่ตั้งใจ และไม่มีใครกล้าที่จะต่อสู้กับมัน

“แปดเผ่าและเผ่าของข้าเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาตลอด ในฐานะสมาชิกเผ่า ทำไมเจ้าถึงต้องการสังหารสัตว์แปดเผ่าของข้า เผ่าจำเป็นต้องละเมิดข้อตกลงต่างมิติฉบับเดิมด้วยหรือ?” โปโปลอยตัวอยู่กลางอากาศ จ้องมองชายผมขาวที่กำลังเดินขึ้นภูเขาไปพลางถาม

นางฟ้าไม่สนใจเธอและเดินขึ้นภูเขาไปเองราวกับว่าเขาเป็นคนหูหนวก

“ข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่นะ เจ้าไม่ได้ยินรึ? ข้าคือราชาแห่งเทพีแห่งความตาย หากเจ้ามีอะไรก็บอกข้าได้ ถ้าไม่เป็นไรก็ก้าวไปอีกขั้น แล้วโทษข้าที่ไร้ความปราณี” เย็นชาและจ้องมองชายนางฟ้าที่ถือพิณไว้ในอ้อมแขน

พวกนางฟ้ายังคงเพิกเฉยต่อพวกเขาและเดินหน้าต่อไป

เชียนลิโปโกรธมาก นิ้วของเขาดีดไปตามสายดนตรี และความตื่นเต้นของดนตรีก็กลายเป็นฆาตกรที่มองไม่เห็น มุ่งตรงไปหาชายนางฟ้า

คลิก! คลิก!

มองไม่เห็นแสงดาบ และไม่ได้ยินเสียงพลังดาบ แต่มีพลังที่มองไม่เห็นบดขยี้ดนตรี ทำให้พิพาในมือของอาเรียแห้ง สายทั้งหมดถูกตัดออกในเวลาเดียวกัน

เฉียนห่าวตกใจสุดขีดในใจ และสายเกินไปที่จะถอยกลับ เธอรู้สึกได้ถึงดาบอันน่าสะพรึงกลัวอยู่ในร่าง และบางทีเธออาจต้องมุ่งหน้าไปที่อื่นในวินาทีถัดไป

เป็นราชาแห่งเทพีแห่งความตาย และเธอยังเป็นพลังระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ เธอไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะไม่แม้แต่จะขยับมือ เธอจึงถูกบังคับให้ต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้

เสียงมังกรสวดภาวนาในยามราตรี พลังปราณที่คล้ายมังกรห้อยลงมาจากยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ พันรอบร่างของราชาเทวะ ราวกับปะทะเข้ากับอาวุธวิเศษบางอย่าง พลังปราณมังกรสลายไปในทันที

โชคดีที่ความหมายของดาบก็หายไปเช่นกัน และราชาแห่งเทพีแห่งการล่าถอยก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว โดยถอยห่างจากชายแห่งตระกูลนางฟ้า

นอกจากราชาแห่งส่วนที่สองของเทียนหลงแล้ว ยังมีราชาอีกหกองค์ปรากฏตัวขึ้น ปิดกั้นเส้นทางของเหล่าชายนางฟ้า และดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการกำจัดเขา

ผู้คนนับหมื่นคนมารวมตัวกัน และน้ำทุกทิศทุกทางก็ไม่สามารถผ่านได้ มีอาวุธอยู่ในมือและชี้ไปที่ชายนางฟ้าทุกคน

กษัตริย์แปดองค์นับหมื่น และกษัตริย์ระดับภัยพิบัติหกองค์ ดูเหมือนจะไม่มีอยู่ในสายตาของชายผู้นี้แห่งตระกูลนางฟ้า เขายังคงก้าวเดินต่อไป และสายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ร่างที่ยืนอยู่ปลายบันได

เมื่อกษัตริย์ทั้งหกเห็นเขาเป็นแบบนี้ พวกเขาก็โกรธมากจนจะฆ่าเขาที่นี่

“ให้เขาขึ้นมา” เสียงนั้นดังมาจากปลายบันไดหิน บุคคลที่ยืนอยู่ตรงนั้นดูน่าเกรงขามราวกับหวางหมิงหยวนผู้กลายเป็นราชามังกร เขาคือคนที่ช่วยเฉียนอันด้วยก๊าซพิษมังกรเมื่อครู่นี้เอง

หลังจากฟังคำพูดของหวางหมิงหยวน กษัตริย์ทั้งหกต้องสั่งให้กองทหารถอยทัพและหลีกทาง

มีเพียงผู้คนนับหมื่นคนจ้องมองไปรอบ ๆ ทุกที่บนท้องฟ้าและใต้ดิน หากเปลี่ยนจากคนทั่วไป ฉันเกรงว่าคงเย็นชาไปแล้ว

พวกนางฟ้าไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งนี้ และเดินไปที่ปลายบันไดหินทีละก้าว

“ทำไมคุณถึงมาที่นี่” หวางหมิงหยวนถามเมื่อชายจากตระกูลนางฟ้าเข้ามาหาหวางหมิงหยวน

ชายผู้นั้นจากตระกูลเซียนไม่สนใจเขา แต่กลับเดินผ่านไป ผมขาวที่พลิ้วไหวของเขาแตะเข้ากับใบหน้าของหวังหมิงหยวนเล็กน้อย

หวางหมิงหยวนยืนอยู่ที่นั่น มองดูชายนางฟ้าเดินเข้าไปในวัด จากนั้นจึงนั่งลงบนที่นั่งหลักของวัด

เคยมีตำแหน่งเจ้าแห่งเผ่าทั้งแปด แม้แต่จักรพรรดิเทียนคนก่อนซึ่งเป็นผู้นำของเผ่าทั้งแปดก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะนั่ง ~ www.mtlnovel.com ~ บัดนี้ หวางหมิงหยวนก็เพียงแค่ได้นั่งในตำแหน่งรอง มีเพียงแปดผู้พึ่งพาอาศัยเท่านั้น เมื่อราชาแห่งชนชั้นสูงมาถึง เขาก็มีคุณสมบัติที่จะนั่งในตำแหน่งนั้นได้

เมื่อเห็นว่าชายผู้นั้นของตระกูลนางฟ้านั่งอยู่ในท่านั้น สมาชิกทั้งแปดคน ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์หรือสมาชิกทั่วไป ล้วนเป็นพวกเดียวกัน พวกเขาต้องรีบวิ่งเข้าไปในห้องโถงเพื่อตัดหัวชายผู้นั้น แต่หวังหมิงหยวนกลับยื่นมือออกมาห้ามไว้

“นายจะทำอะไรน่ะ” หวางหมิงหยวนถามพลางมองไปที่เหล่าบุรุษนางฟ้าที่นั่งอยู่บนแท่นสมบัติ

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แปดเผ่าจะปิดผนึกภูเขานี้ไว้สามปี แปดเผ่าใดจะถอยไปไม่ถึงครึ่งก้าว ผู้ฝ่าฝืนจะต้องถูกประหาร” ชายแห่งตระกูลเซียนลงมาจากยอดเขา ทอดพระเนตรลงมายังองค์ชายหวางหมิงหยวน ไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับกำแพงด้วยเหตุผลใด แค่ยืนนิ่งคิดอยู่เก้าปีก็พอ ถึงแม้ว่าพรสวรรค์จะดูจืดชืด แต่ก็น่าจะเข้าใจความจริงได้บ้าง

“ทำไมเจ้าถึงเป็นเช่นนี้” แปดเผ่าต่างโกรธจัด ยักษ์จึงเอ่ยถามเสียงดัง ครั้งหนึ่ง ฝูงชนโกรธจัด และตอนนี้มีแปดเผ่าที่อดไม่ได้ที่จะรีบวิ่งเข้าไปในห้องโถง

ขณะที่เขามองดูสงครามที่กำลังใกล้เข้ามา เขาก็เห็นลูกบอลแสงสีทองพุ่งออกมาจากอากาศ

“องค์พระผู้เป็นเจ้า… พระองค์…” แสงสีทองสาดส่องลงมา ปรากฏเป็นพระพุทธรูปที่มีแสงสีทอง กษัตริย์ยศะและคนอื่นๆ รีบรุดไปถวายความเคารพ แต่พระพุทธเจ้ากลับขัดจังหวะเสียก่อนจะทันได้พูดอะไร

พระพุทธเจ้าเสด็จนำหน้าเหล่าเทพบุตร ประสานพระหัตถ์เข้าด้วยกัน ก้มลงกราบเล็กน้อย “เจี้ยนเซียน โปรดอย่าโกรธเลย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทั้งแปดคนจะปิดผนึกภูเขานี้เป็นเวลาสามปี และราชามังกรจะสำรวจตนเองเป็นเวลาเก้าปี อ้างสิทธิ์หรือไม่”

“ศิษย์ดาบอมตะของข้าจะตายไปเปล่าๆ ไม่ได้ และคนที่ฆ่าเขาก็ต้องเสียชีวิต” เมื่อชายคนนั้นพูดจบ เขาก็จ้องมองหวังหมิงหยวนที่ยืนอยู่ตรงนั้น เขารู้ว่าเจียงหยานเป็นศิษย์ของหวังหมิงหยวน