I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1573

หลังจากโจวเหวินกลับไปแล้ว เขาก็เล่าเรื่องนี้ให้หลี่ซวนฟังอีกครั้ง

“แถวนี้มีมิติแบบนั้นอยู่ด้วยเหรอ?” ช่วงนี้หลี่ซวนไม่ได้ใช้เวลาศึกษาเกี่ยวกับมิติใกล้เคียงมากนัก

การสร้างเมืองนอกมิติเป็นเรื่องใหญ่เสมอในแง่ของความปลอดภัย ถึงกระนั้นก็ยังจำเป็นต้องสร้างเมืองภายในมิตินั้นอยู่ดี อย่างไรก็ตาม หลี่ซวนได้ตรวจสอบมิติใกล้เคียงหลายแห่งแล้ว แต่ก็ไม่มีแห่งไหนที่ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เขาไม่มีทางเลือกอื่นเลย มิติพื้นที่ใกล้เคียงล้วนแปลกประหลาด และไม่เหมาะสมที่จะสร้างเมืองภายในนั้น

“ลองหาดูอีกทีสิ ฉันหาไม่เจอ ฉันทำได้แค่คุยกับตระกูลเซี่ยอีกครั้ง เราต้องการมิติควบคุม” โจวเหวินรู้ดีว่าการที่มีคนอาศัยอยู่ข้างนอกมากมายนั้น ไม่ใช่ทางออกระยะยาวเสมอไป

ในกรณีที่เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติขึ้นอย่างไม่คาดคิด พวกเขาก็จะจบสิ้นในเมือง และโจวเหวินก็ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ทุกวัน

“โอเค ฉันจะลองหาอีกที มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่พวกเขาจะหาเจอ ในขณะที่เราหาไม่เจอ” หลี่ซวนกล่าวด้วยน้ำเสียงหดหู่เล็กน้อย

หลี่ซวนได้รับมอบหมายให้ค้นหาขอบเขตมิติ หลังจากโจวเหวินกลับคืนสู่ร่างเดิม เขาก็ศึกษาวิชาซิงจุนระดับสามต่อไป

หลังจากกลับมาแล้ว โจวเหวินค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตและได้รู้ว่าดาวฤกษ์เป่ยโต่วตี้มีชื่อว่าเทียนจี้ และดาวฤกษ์ผู้พิทักษ์มีชื่อว่าลู่ชุนซิงจุน

“ถ้าคุณเป็นหนี้อะไร คุณก็ต้องจ่าย และคุณก็ต้องจ่ายค่าเสียหายจากการฆ่าด้วย ลู่เข้ามาแทนที่ฉันก่อน ฉันควรจะจ่ายอย่างไรดี? ฉันจะบอกว่า ในโลกนี้ย่อมมีเรื่องไม่ยุติธรรมเกิดขึ้น”

นี่คือแก่นแท้ของความคิดของลู่คุนซิงจุน หลังจากอ่านตรงนี้แล้ว โจวเหวินคงเข้าใจแล้วว่าทำไมลู่คุนซิงจุนถึงมีความสามารถเช่นนี้

“จะทำลายพลังของลู่ชุนซิงจุนได้อย่างไร?” โจวเหวินครุ่นคิดถึงคำถามนี้อยู่

โจวเหวินลองใช้วิธีการทุกอย่างที่เป็นไปได้แล้ว แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม ตราบใดที่ลู่ชุนซิงจุนได้รับบาดเจ็บ เขาก็จะได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ไม่ว่าจะมีพลังใดก็ไม่มีทางรอด

“เดี๋ยวก่อน!” จู่ๆ โจวเหวินก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ ดวงตาของเขาเป็นประกาย

ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดถึงลู่ชุนซิงจุนอยู่บ้าง แต่หลังจากอ่านข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับลู่ชุนซิงจุนแล้ว โจวเหวินก็พบว่า หากเขาต้องการฆ่าลู่ชุนซิงจุน เขาไม่จำเป็นต้องใช้พลังแห่งการฆ่าเสมอไป

วิธีนี้อาจฟังดูแปลกๆ แต่ดูเหมือนจะเป็นวิธีที่ใช้ได้จริง

“ถ้าคุณเป็นหนี้อะไร คุณก็ต้องจ่าย และคุณก็ต้องจ่ายค่าฆ่าด้วย แล้วถ้ามันตกเป็นของเขาไปล่ะ?” โจวเหวินอยากลองหาวิธีฆ่าลู่ฉุนซิงด้วยวิธีอื่นดูบ้าง

ในเวลานี้ พลังของจักรพรรดิจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง พลังนี้ไม่สามารถทำร้ายผู้คนได้ แต่สามารถรักษาศัตรูได้

โจวเหวินสงสัยว่าอะไรจะเกิดขึ้นหากเขาใช้อำนาจของจักรพรรดิต่อต้านลู่ชุนซิงจุน

เมื่อคิดเช่นนั้น โจวเหวินก็อดใจไม่ไหว หยิบโทรศัพท์ออกมา กดปุ่มคัดลอก แล้วเข้าไปในมิติเป่ยโต่วทันที

ราชาแห่งดวงดาวหมาป่าเขียวและราชาแห่งดวงดาวประตูยักษ์ยังไม่ได้รับการรีเฟรช คาดว่าจะไม่มีการรีเฟรชจนกว่าจะเคลียร์ด่านทั้งเจ็ดได้สำเร็จ

“การคัดลอกแบบต่อเนื่องเช่นนี้มันยุ่งยากเกินไปจริงๆ แค่ปัดฝุ่นสิ่งมีชีวิตมิติเดียวไม่พอหรอก” โจวเหวินเดินเข้าไปในวังดาวเทียนจี คราวนี้ไม่ได้เรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจมาด้วย

ถึงแม้จะถูกเรียกออกมาก็ไร้ประโยชน์ มันทรงพลังพอๆ กับเกราะปีศาจ ตราบใดที่มันฆ่ามันได้ มันก็จะตายในไม่กี่วินาที

ก่อนหน้านี้ โจวเหวินเคยคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นหากหลี่ซวนมาฆ่าลู่ชุนซิงจุน

หลี่ซวนตัดหัวลู่ชุนซิงจุน จากนั้นหลี่ซวนเองก็ถูกฟันที่เอว แต่การฟันที่เอวนั้นไม่เพียงพอที่จะทำให้หลี่ซวนตาย ดังนั้นจึงเป็นวัฏจักร น่าคิดทีเดียว

ลู่ฉุนซิงผู้สวมเกราะสีเขียวยังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับพระพุทธเจ้าที่เพิ่งเข้าวัด ราวกับว่าไม่ได้เห็นวายร้ายคนนั้นเลยแม้แต่น้อย

โจวเหวินวาดภาพคัมภีร์ของจักรพรรดิโบราณลงบนวงล้อแห่งโชคชะตา และแสงเงาของจักรพรรดิก็ปรากฏขึ้น ผสานเข้ากับร่างของโจวเหวิน

ตัวตนของโจวเหวินนั้นเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ที่เปล่งประกายเจิดจรัส ราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ในรูปทรงมนุษย์

“ชื่อเสียงในวงการนี้ไม่ค่อยดีนักจริงๆ” โจวเหวินเปิดขอบเขตการบูชายัญจักรพรรดิสู่สวรรค์ แล้วพึมพำกับตัวเอง

ทันทีที่อาณาจักรแห่งการบูชายัญต่อสวรรค์ของจักรพรรดิเปิดออก พลังชีวิตจำนวนมากก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของโจวเหวิน

หากมีผู้บาดเจ็บอยู่ในบริเวณที่มีพลังชีวิตมหาศาลเช่นนี้ บาดแผลจะหายได้เองในไม่ช้า และแม้แต่ผู้ที่กำลังจะตายก็สามารถฟื้นคืนชีพได้

แม้แต่บาดเจ็บเล็กน้อยที่เกิดขึ้นกับสัตว์เลี้ยงก็สามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว

ถึงแม้จะไม่มีบาดแผล ดอกไม้และต้นไม้ก็จะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว จักรพรรดิเสียสละอาณาจักรเพื่อช่วยชีวิตผู้คน ผลลัพธ์นั้นยอดเยี่ยม

แต่นี่เป็นครั้งแรกที่โจวเหวินคิดเรื่องการฆ่าคนอย่างจริงจัง

โจวเหวินจ้องมองลู่ชุนซิงจุน พลังแห่งการบูชายัญต่อสวรรค์ของจักรพรรดิส่องประกายมาที่เขา และทันใดนั้นลู่ชุนซิงจุนก็ลืมตาขึ้น

หลังจากที่เกราะสีเขียวบนตัวของเขาสะท้อนแสงของโจวเหวิน มันก็เริ่มเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีเหลือง แล้วจากสีเหลืองเป็นสีดำ ราวกับว่ามันขึ้นรา

แต่โจวเหวินกลับไม่มีรอยแผลเป็นใดๆ บนร่างกาย แต่เขารู้สึกว่าพลังชีวิตของเขากลับแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

“จริงด้วย!” โจวเหวินดีใจมาก

และลู่ชุนซิงจุนที่อยู่ตรงนั้นก็ลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน พลังแห่งความสามัคคีก็พุ่งเข้าหาโจวเหวิน

ความเร็วและพละกำลังของเขานั้นไม่ด้อยไปกว่าดาวหมาป่า แต่สำหรับโจวเหวิน สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่พละกำลังและความเร็ว แต่เป็นการต่อสู้ โจวเหวินแทบจะสู้กับคนแบบนั้นไม่ได้เลยด้วยประสบการณ์และทักษะของตัวเอง

โชคดีที่ฝีมือของลู่ชุนซิงจุนนั้นด้อยกว่าหมาป่าโลภมาก และยังมีคนอื่นๆ ที่รู้จักกันในนามมหาอำนาจอีกด้วย ลู่ชุนซิงนั้นด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัดในด้านนี้ ดังนั้นโจวเหวินจึงแทบจะสู้ไม่ได้เลย

โจวเหวินใช้การเทเลพอร์ตอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เข้ากับรูปร่างของเขา หลบหลีกการโจมตีของลู่คุนซิงครั้งแล้วครั้งเล่า

หลู่ชุนซิงจุนถูกแสงจากโจวเหวินสาดส่อง และเขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขากำลังอ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว

ในที่สุด โจวเหวินก็ได้โอกาสชกเข้าที่หลังของลู่ชุนซิงจุน หมัดนี้เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต หากชกโดนคนบาดเจ็บสาหัส บาดแผลก็จะหายสนิททันที

แต่หมัดนี้พุ่งเข้าใส่ลู่ชุนซิงจุน ทำให้เกราะคริสตัลสีเขียวของเขาถูกโจมตีด้วยรอยหมัดสีดำ และรอยหมัดนั้นก็กลายเป็นเถ้าถ่านในทันที เหมือนเถ้าถ่านที่กำลังลุกไหม้

ภายในร่างกายของโจวเหวิน มีพลังชีวิตมากมายผุดขึ้นมาจากอากาศธาตุ ~www.mtlnovel.com~ ทำให้สนามพลังสังเวยจักรพรรดิมนุษย์ของเขาทรงพลังยิ่งขึ้น

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าจักรพรรดิโบราณของข้ายังมีวันแบบนี้อยู่” โจวเหวินตื่นเต้นมาก รีบชกต่อยหลู่ชุนซิงจุนอย่างรวดเร็ว

ร่างกายของลู่ชุนซิงจุนอ่อนแอลงมากแล้ว และความเร็วก็ช้าลงมาก เกราะคริสตัลสีเขียวแทบจะกลายเป็นสีดำ ส่วนที่ถูกหมัดของโจวเหวินโจมตีก็กลายเป็นเถ้าถ่านในทันที

ภายใต้การโจมตีอย่างรุนแรงของโจวเหวิน ร่างของลู่ชุนซิงจุนระเบิดและกลายเป็นฝุ่นผงไปทั่ว

เสียงกระดิ่ง!

ผลึกมิติหลายชิ้นร่วงหล่นลงมา โจวเหวินรู้สึกหดหู่และไม่มีไข่ติดตัวมาด้วย แต่เขากลับพบว่ามีหินเกิดใหม่ปะปนอยู่ท่ามกลางผลึกมิติที่ร่วงหล่นลงมา

“มีหินเกิดใหม่อีกก้อนแล้ว!” โจวเหวินดีใจมาก ส่วนคนอื่นๆ ก็ไม่สนใจ รีบไปหยิบหินเกิดใหม่ก่อน