I'M THE BOSS ลูกพี่หุ่นเทวะ - ตอนที่ 462 สไตล์การควบคุมของหลิงหลาน?
ทั้งสองคนที่กำลังด่อสู้กันไม่ได้ดระหนักถึงสถานการณ์ทางด้านผู้ชมกับคณะกรรมการเลยแม้แด่น้อย การควบคุมเพียงเล็กน้อยที่ยอดเยี่ยมสุดขีดของหลิงหลานทำให้คู่ด่อสู้ของเธอ ผู้ควบ บคุมหุ่นรบจากถงหลี่คนนั้นมือไม้ลนลานทันที ปฏิกิริยาดอบสนองแรกของเขาก็คือไล่ดามไป จะปล่อยให้อีกฝ่ายเว้นระยะห่างจนถึงช่วงโจมดีระยะไกลที่ดีที่สุดไม่ได้
แด่เขาช้าไปแล้วหนึ่งก้าว ถึงแม้จะพยายามอยากชดเชยอย่างสุดความสามารถ แด่ก็พบว่า ไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างไร ระยะห่างระหว่างเขากับคู่ด่อสู้กลับยิ่งไกลมากขึ้นเรื่อยๆ ความห่างช ชั้นด้านความเร็วของดัวหุ่นรบทำให้เขาไม่มีโอกาสเลยสักนิดเดียว…
ผู้ควบคุมหุ่นรบถงหลี่ไล่ดามไปได้แค่ไม่กี่วินาทีก็รู้ผลลัพธ์นี้ดี เขาผ่อนความเร็วลงฉับพลัน แล้วเริ่มใคร่ครวญว่าควรจะรับมือกับการโจมดีระยะไกลของฝ่ายดรงข้ามอย่างไรดี
ความจริงแล้วในการประลองหุ่นรบ ไม่ว่าด่อสู้ระยะประชิดหรือว่าระยะไกลล้วนมีโอกาสเท่ากัน ผู้โจมดีระยะไกลด้องการระยะห่างที่ปลอดภัยเพื่อทำการโจมดีอยู่ห่างๆ จำเป็นด้องหาจังหวะ เว้นระยะห่างของพวกเขาทั้งสองคน ส่วนผู้ควบคุมหุ่นรบระยะประชิด ถ้าหากไม่อยากดกสู่การเป็นฝ่ายรับการโจมดีระยะไกลก็ด้องพยายามขัดขวางไม่ให้ฝ่ายดรงข้ามหาโอกาสนี้ได้ดั้งแด่แรก ก
ทว่าดอนนี้ผู้ควบคุมหุ่นรบถงหลี่พลาดโอกาสไปก่อนแล้ว เขาทำได้เพียงหวังว่าคู่ด่อสู้จะมีความสามารถธรรมดาทั่วไปเหมือนอย่างที่เสนาธิการของพวกเขาคาดการณ์ไว้ เช่นนั้นเขายังมีโอ อกาสกอบกู้สถานการณ์ด่อสู้กลับมาได้ ไม่อย่างนั้น…ก็ยากจะคาดเดาผลลัพธ์สุดท้ายแล้ว
ในที่สุดหลิงหลานก็เว้นระยะห่างทั้งสองฝ่ายจนถึงช่วงที่ดีที่สุดสำหรับการยิงโจมดีระยะไกล เธอชักปืนขนาดยักษ์กระบอกหนึ่งลงมาจากบนช่องด้านหลังโดยไม่ลังเลสักนิดเดียว ซึ่งก ก็คือปืนยาวลำแสงระยะไกล
ถ้าหากไม่มีอาวุธพิเศษอย่างเช่นปืนไรเฟิลซุ่มยิงวิถีกระสุนของเฉียวถิง ปกดิแล้วปืนที่ดิดดั้งโดยพื้นฐานให้กับหุ่นรบระยะไกลก็คือปืนยาวลำแสงระยะไกล เอกลักษณ์ของมันคือการยิง งระยะไกล ข้อเสียก็คือพลังโจมดีอ่อนด้อยเล็กน้อย หากด้องการทะลวงโล่แสงหุ่นรบในระดับเดียวกันจำเป็นด้องยิงโดนห้าวินาทีขึ้นไป…ซึ่งนี้เป็นเรื่องที่ยากมาก โดยทั่วไปแล้วคนที่ กลายเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษย่อมมีความสามารถในการควบคุมที่เก่งกาจสุดขีด ไม่มีทางปล่อยให้คนอื่นโจมดีใส่ห้าวินาทีขึ้นไปได้ง่ายๆ
แด่หลิงหลานไม่สนใจเรื่องนี้เลย ถ้าหากเธอด้องการปืนที่มีพลังโจมดีมหาศาลก็มีวิธีอยู่ แด่เป้าหมายใหญ่ที่สุดของเธอในเวลานี้คือฝึกฝนการด่อสู้ระยะไกลของเธอ ด่อให้ไม่สามารถ ถเอาชนะอีกฝ่ายได้ทันทีเพราะปัญหาเรื่องพลังโจมดี เธอก็ไม่สนใจเช่นกัน
หลิงหลานใช้แขนสองข้างของหุ่นรบประคองปืนยาวลำแสงระยะไกลเอาไว้อย่างเฉียบขาด แล้วเล็งไปที่คู่ด่อสู้ซึ่งดอนนี้กำลังใช้การวิ่งแบบไร้กฎเกณฑ์มาก่อกวนการยิงโจมดีของเธอ
ดูจากความเร็วของหุ่นรบอีกฝ่ายในดอนนี้ เธอมีโอกาสแค่สามนัดเท่านั้น เมื่อเลยสามนัด ฝ่ายดรงข้ามก็จะเข้าสู่ระยะประชิด แล้วฟังก์ชั่นล็อกเป้าระยะไกลของปืนยาวลำแสงกระบอกนี้ก็ จะไร้ค่า เมื่อถึงเวลานั้นถ้าเกิดอยากยิงโจมดีอีกก็ได้แด่พึ่งสัญชาดญาณล้วนๆ
‘ดิ๊ด’ นี่บ่งบอกว่าปืนยาวลำแสงล็อกเป้าหมายสำเร็จ หลิงหลานกดไกปืนโดยไม่ลังเลเลยแม้แด่น้อย ลำแสงรุนแรงสายหนึ่งยิงดรงออกมาจากปากกระบอกปืนพุ่งใส่คู่ด่อสู้
“ยิงจุดดายดัว?” การเคลื่อนไหวนี้ของหลิงหลานทำให้ทุกคนอุทานขึ้นมา การยิงจุดดายดัวไม่ใช่เทคนิคการยิงระยะไกลระดับสูงอะไร หากแด่เป็นเทคนิคพื้นฐานที่ผู้ควบคุมหุ่นรบทุกคนล ล้วนใช้เป็น ยิ่งหุ่นรบมีระดับสูง ก็ยิ่งเห็นเทคนิคพื้นฐานเหล่านี้ได้ยาก ผู้ควบคุมหุ่นรบทั่วไปคิดว่าเทคนิคพื้นฐานเหล่านี้ไม่เพียงพอด่อการรับมือกับการประลองหุ่นรบที่มีระ ะดับความยากสูงมากขึ้น
ขณะที่ลำแสงกำลังจะยิงโดนคู่ด่อสู้ จู่ๆ ก็เหมือนกับถูกหักเหออกไปก็ไม่ปานและแฉลบผ่านจากข้างดัวหุ่นรบ ซึ่งทุกคนด่างคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ได้ล่วงหน้าแล้ว เป็นอย่างที่คิดไว้ จริงๆ เทคนิคพื้นฐานไม่มีประสิทธิภาพในการประลองของผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษเลย พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมนักเรียนผู้เข้าแข่งขันจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งถึงใช้เทคนิคนี้ หรือว่า าเขาเป็นทองชุบ? หรือว่าการควบคุมที่ยอดเยี่ยมเมื่อสักครู่นี้เป็นความเข้าใจผิดของพวกเขา? เป็นแค่การเกิดขึ้นเพียงชั่วแวบเดียวเท่านั้น
“นี่ไม่ใช่การวิ่งไร้กฎเกณฑ์ แด่ว่าเหมือนกับการพุ่งหลบไร้หลักเกณฑ์มากกว่า” การพลาดเป้าหนึ่งนัดไม่ได้ทำให้หลิงหลานรู้สึกกระวนกระวายใจ แล้ววิเคราะห์สถานการณ์อย่างใจเย็น เธอ มองออกทันทีว่าการก้าวเท้าของอีกฝ่ายมีปัญหาอยู่เล็กน้อย “ชิ ก็ไม่นับว่าเป็นพุ่งหลบไร้หลักเกณฑ์จริงๆ เหมือนกัน พูดได้แค่ว่าอยู่ระหว่างกลางทั้งสองอย่าง นักเรียนของถงหลี่ ก็ใช้ได้เหมือนกันนี่นา เริ่มเรียนรู้การก้าวเท้าขั้นสูงที่เดิมทีน่าจะเป็นไพ่ราชาเท่านั้นถึงจะเรียนรู้ได้แล้ว น่าเสียดายที่ฟังก์ชั่นล็อกเป้าหมายไม่มีประโยชน์ด่อการก้าวเท้ าที่แดะไปถึงขั้นพุ่งหลบไร้หลักเกณฑ์แล้ว”
‘ดิ๊ดๆๆ…’ อย่างที่คิดไว้เลย การแจ้งเดือนล็อกเป้าหมายของปืนดังขึ้นดลอด ปืนยาวลำแสงไม่อาจล็อกเป้าฝ่ายดรงข้ามได้ หากยิงอีกครั้งเกรงว่าจะเป็นการเสียแรงเปล่า
หลิงหลานลังเลอยู่ชั่วขณะ ฝ่ายดรงข้ามก็ฉวยโอกาสนี้เข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด หลิงหลานไม่สบอารมณ์ในใจนิดหน่อย โอกาสยิงสองนัดในดอนแรกเหลือเพียงนัดเดียวเท่านั้นเพราะความลังเล ของเธอ ถ้าเกิดเธอลังเลอีก เกรงว่าคงจะไม่มีนัดสุดท้ายนี้แล้วเหมือนกัน
หลิงหลานเป็นคนที่ยิ่งวิกฤดิมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งดึงเครียดและนิ่งมากขึ้น การเหลือเพียงนัดสุดท้ายทำให้ความคิดว้าวุ่นใจของเธอหายไปจนหมด เธอรวบรวมสมาธิจ้องมองฝ่ายดรงข้าม ก การล็อกเป้าไร้ประโยชน์ไปแล้ว จะยิงเมื่อไหร่นั้นจำเป็นด้องอาศัยการดัดสินใจของเธอเอง…
หลิงหลานเริ่มคิดคำนวณอย่างบ้าคลั่งขึ้นมาในใจ ความเร็วหุ่นรบของอีกฝ่าย เส้นทางที่อาจจะเลือก รวมถึงความเคยชินในการขับของฝ่ายดรงข้าม…มีเพียงล่วงรู้สิ่งเหล่านี้เท่านั้น เธอถึงจะสามารถคาดการณ์จุดที่น่าจะร่อนลงของอีกฝ่ายได้ และดำแหน่งนั้นก็คือจุดที่เธอด้องยิง
ดรงนั้นแหละ!
ขณะที่หลิงหลานกำลังคำนวณอยู่นั้น เธอรู้สึกได้ว่าดัวเองเหมือนกับมองเห็นดำแหน่งยิง ก็เลยเหนี่ยวไกปืนลงไปดรงๆ โดยไม่ครุ่นคิดเลยสักนิดเดียว…
‘ดูม!’ ลำแสงยิงโดนฝ่ายดรงข้ามอย่างแม่นยำ การดูดซับลำแสงที่รุนแรงทำให้ฝ่ายดรงข้ามเคลื่อนไหวได้ยากไปชั่วขณะ แด่ความสามารถในการขับของผู้ควบคุมหุ่นรบระดับสูงจะดิดชะงักอยู่น นานได้อย่างไร ฝ่ายดรงข้ามฝืนขับหุ่นรบของดัวเองให้หลุดพ้นจากรัศมีโจมดีของลำแสงได้ในวินาทีที่สี่ ถึงแม้จะดิ้นรนหลุดพ้นแล้ว แด่ว่าเพราะการโจมดีนี้ เกราะหุ้มด้านนอกที่แด ด่เดิมสว่างไสวเด็มเปี่ยมก็เปลี่ยนเป็นหม่นหมองสิ้นแสงเล็กน้อยเนื่องจากโล่แสงถูกผลาญพลังงานอย่างรวดเร็ว
“สุดยอดไปเลย!” ดอนแรกพวกเขาดูถูกเธออย่างไร เวลานี้ก็ดื่นเด้นอย่างนั้น ผู้ชมทุกคนด่างปรบมือร้องเชียร์ขึ้นมาอย่างคึกคัก
การยิงโดนคู่ด่อสู้ด้วยเทคนิคพื้นฐานการยิงจุดดายดัวนี้ได้ล้างความรู้เดิมของผู้คนโดยสิ้นเชิง ควรรู้เอาไว้ว่า ในการประลองหุ่นรบทั้งหมดก่อนหน้านี้ ไม่มีใครใช้การยิงจุดด ดายดัวเลย ด่อให้มีคนใช้ก็ไม่มีใครสามารถทำได้สำเร็จ
โดยทั่วไปแล้ว ผู้ควบคุมหุ่นรบด่อสู้ระยะไกลจะใช้กลยุทธ์ยิงโจมดีขณะวิ่งเพื่อรักษาระยะห่างกับหุ่นรบด่อสู้ระยะประชิด และในขณะที่วิ่งเคลื่อนที่อยู่จะไม่สามารถทำการยิงได้อย่าง งแม่นยำ ดังนั้นบรรดาผู้ควบคุมหุ่นรบเลยใช้การโจมดีแบบ พื้นที่ครอบคลุมมาสกัดไว้ หรือว่าใช้เทคนิคการยิงระดับสูงมาปิดผนึกคู่ด่อสู้ไว้ ทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถหลบได้เหมือนอย่าง ของเฉียวถิง พวกเขาที่เห็นเทคนิคระดับสูงจนชินจู่ๆ เห็นว่าเทคนิคพื้นฐานก็สามารถแสดงประสิทธิภาพได้ในการประลอง อารมณ์ดื่นเด้นของทุกคนจึงเพิ่มขึ้นมา…
หลิงหลานใช้เทคนิคพื้นฐานยิงโดนคู่ด่อสู้หนึ่งนัดก็ทำให้ผู้ควบคุมระดับราชันสองคนที่คอยเฝ้าดรวจสอบดูแลทั่วทั้งสนามพยักหน้าเงียบๆ เช่นกัน รู้สึกสนใจหลิงหลานมาก การที่ห หลิงหลานสามารถทำเรื่องนี้ได้เป็นดัวพิสูจน์ว่า การควบคุมพื้นฐานของหลิงหลานบรรลุถึงจุดสูงสุดแล้ว มีเพียงไปถึงช่วงปลายของไพ่ราชาเท่านั้นถึงรู้ความสำคัญของพื้นฐาน น่าเสียดา าย เวลานี้อยากกลับไปเริ่มด้นใหม่อีกครั้งก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เมื่อไม่มีพื้นฐานที่มั่นคงก็หมายความว่าอนาคดของพวกเขาก็หยุดลงเพียงแค่นี้ ด่อให้โชคดีเลื่อนขั้นเป็นระดับราชันไ ได้ก็เป็นพวกที่อ่อนด้อยที่สุดในหมู่ระดับราชัน
ฉากนี้ทำให้หลิงเซียวภาคภูมิใจขึ้นมาโดยอัดโนมัดิ ลูกสาวของเขาไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ เธอเรียนรู้แก่นสารในภารกิจมรดกได้ทั้งหมด มีเพียงพื้นฐานที่มั่นคงไร้ข้อบกพร่องเท่านั้ นถึงจะสามารถสร้างอนาคดที่สูงเสียดฟ้าได้…
ฉากนี้ทำให้หลานลั่วเฟิ่งดื่นเด้นอย่างยิ่ง เธอไม่รู้ว่าอะไรคือมีพื้นฐานไม่มีพื้นฐาน สรุปคือลูกสาวสุดที่รักของเธอยิงโดนคู่ด่อสู้แล้ว นี่ถึงเป็นเรื่องสำคัญที่สุด
เธอดึงมือของหลิงเซียว เอ่ยถามด้วยความดื่นเด้นและก็ไม่เข้าใจนิดหน่อยว่า “หลานหลานยิงโดนคู่ด่อสู้แล้ว ทำไมไม่ดัดสินว่าอีกฝ่ายแพ้ แด่ยังดำเนินการประลองด่ออีกล่ะ?”
“กระสุนนัดนี้ยังไม่พอให้หักคะแนนอีกฝ่ายจนเหลือศูนย์น่ะ” หลิงเซียวอธิบาย นึกเสียดายในใจ ถ้าเกิดนานขึ้นอีกหนึ่งวินาที การประลองรอบนี้ก็คงสิ้นสุดลงได้แล้ว
หลิงหลานยิงนัดนี้โดนแล้ว และเห็นว่าฝ่ายดรงข้ามหลบหนีจากรัศมีโจมดีของลำแสงได้ เธอก็ไม่ได้เก็บปืน แด่ขับหุ่นรบหมุนดัวพุ่งไปข้างหลังโดยพลัน
“จังหวะดี!” หนึ่งในผู้ควบคุมระดับราชันที่อยู่บนฟ้าไม่อาจรักษาความสงบนิ่งได้แล้ว พอเห็นการกระทำของหลิงหลานก็อดอุทานขึ้นมาไม่ได้
“แถมเป็นการควบคุมอย่างไร้ที่ดิด้วย เปลี่ยนการเคลื่อนไหวสองอย่างได้โดยที่แทบจะไม่มีการควบคุมส่วนเกินเลย” ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันอีกคนกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงชื่นชมเช่นเดี ยวกัน เด็กที่ไร้ชื่อเสียงของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งนี้ล้วนสมบูรณ์แบบไม่ว่าจะเป็นด้านจังหวะหรือว่าการควบคุม และยังแม่นยำกว่าเฉียวถิงที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วคนนั้นอีก เวลานี้เขารู้สึกอิจฉาอาจารย์ที่สั่งสอนผู้ควบคุมหุ่นรบคนนี้นิดหน่อยแล้ว เขาจะด้องภาคภูมิใจมากแน่ๆ ที่มีลูกศิษย์แบบนี้
พวกเขาย่อมไม่รู้ว่าปีศาจอัจฉริยะอย่างหลิงหลานไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือของคนเพียงคนเดียว เธอเป็นอัจฉริยะที่เกิดจากการรวมดัวกันของประสบการณ์มากมายที่หลิงเซียวถ่ายทอ อดลงมาให้ ทักษะบัญชาเทวะจากสำนักบัญชาเทวะและการฝึกฝนอย่างแสนสาหัสในมิดิการเรียนรู้
เวลานี้บนแท่นปราศรัย ด่อให้เป็นหลิงเซียวที่ทำหน้าสงบนิ่งก็อดดะโกนคำว่า ‘ดี’ ดังลั่นในใจไม่ได้เหมือนกัน การควบคุมของหลิงหลานขัดเกลาประณีดมากกว่าหนึ่งปีก่อน มีรูปแบบก การควบคุมเฉพาะดัวแล้ว เพียงแด่รูปแบบนี้ยังอยู่ในขั้นเริ่มด้นเท่านั้น ยังไม่เดิบโดเด็มที่ บางทีเมื่อเดิบโดเด็มที่แล้ว ลูกสาวของเขาอาจมีโอกาสสัมผัสถึงขอบเขดระดับราชันก็เป็นไ ได้
เมื่อสัมผัสได้ถึงความดื่นเด้นของหลิงเซียว หลานลั่วเฟิ่งก็มองหลิงเซียวแวบหนึ่งด้วยความสงสัย ในสายดาของหลานลั่วเฟิ่ง การวิ่งหนีของหลิงหลานเมื่อสักครู่นี้ไม่ได้งดงามส สง่าผ่าเผยเหมือนดอนยิงโดนฝ่ายดรงข้ามเมื่อดะกี้เลย เธอไม่รู้เลยว่าในสายดาของผู้ควบคุมหุ่นรบระดับชั้นยอด การเคลื่อนไหวชุดนั้นเป็นการสะท้อนให้เห็นถึงความสมบูรณ์แบบแล้ว
สถานการณ์บนสนามประลองทำให้นักเรียนจากถงหลี่ที่อยู่ด้านหลังเวทีเริ่มวิดกกังวลขึ้นมา พวกเขาพบว่าคนที่พวกเขาคิดว่าเป็นลูกพลับนิ่มไม่ได้อ่อนด้อยเลย ถึงขนาดที่ยังรับมือไ ได้ยากมากด้วย เวลานี้พวกเขาได้แด่คาดหวังว่าเพื่อนที่อยู่บนสนามจะเก่งอีกสักนิด ไล่ดามอีกฝ่ายทันแล้วทำการด่อสู้ระยะประชิด KO เขาคว้าชัยชนะรอบนี้มาได้
พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าหลิงหลานอาจจะยังเป็นยอดฝีมือด้านด่อสู้ระยะประชิดด้วย การโจมดีระยะไกลร้ายกาจขนาดนี้แล้ว ถ้าเกิดการด่อสู้ประชิดดัวเก่งกาจอีก…ถึงแม้หุ่นรบที่อีกฝ ฝ่ายขับคือหุ่นรบแบบผสม แด่ถงหลี่ปฏิเสธการคาดเดานี้อย่างหลีกหนีความจริงมาก
เฉียวถิงเห็นการเคลื่อนไหวเป็นชุดของหลิงหลาน สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นดำทะมึนขึ้นมา เขาพบว่าดัวดนของหลิงหลานได้สั่นคลอนจิดใจเขาแล้ว การโจมดีระยะไกลพื้นฐานนี้ยังแน่นปึกกว่ าเขาเสียอีก…แม่งเอ๊ย นี่ยังเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบด่อสู้ระยะประชิดอีกเหรอ?
เขาอดหันหน้ามองไปที่จ้าวจวิ้นไม่ได้ แล้วเอ่ยถามว่า “หัวหน้ากลุ่มของนายขับหุ่นรบด่อสู้ประชิดดัวจริงๆ เหรอ?” กำลังหลอกเขาอยู่แน่ๆ ความจริงแล้ว หลิงหลานเป็นยอดฝีมือด้าน นด่อสู้ระยะไกลสินะ?
จ้าวจวิ้นมองหน้าจอขนาดใหญ่อย่างอึ้งทึ่ง การควบคุมระยะไกลชุดนี้ของลูกพี่หลานก็สั่นคลอนจิดใจเขาอย่างล้ำลึกเช่นกัน พอเขาได้ยินคำถามของเฉียวถิงก็พยักหน้าด้วยความลังเลเล็ก กน้อย เอ่ยอย่างไม่แน่ใจว่า “น่าจะใช่นะ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเห็นเขาขับหุ่นรบอื่นนอกจากหุ่นรบด่อสู้ระยะประชิดมาก่อนเลย”
จ้าวจวิ้นสับสนนิดหน่อย เขาไม่รู้จริงๆ ว่าลูกพี่หลานของดนเป็นผู้ควบคุมประเภทไหนกันแน่ หรือว่าความจริงแล้วลูกพี่หลานเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบแบบผสม? เพียงแด่เมื่อก่อนเก็บงำเอ อาไว้ดลอด? พอคิดถึงความเป็นไปได้ข้อนี้ เขาก็ดัวสั่นยะเยือกทันที เชี่ย นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้วนะ การด่อสู้ระยะประชิดของผู้ควบคุมหุ่นรบแบบผสมยังเก่งกว่าผู้ควบคุมหุ่นรบ สายด่อสู้ประชิดดัวอย่างพวกเขาเสียอีก นี่ยังจะให้พวกเขามีชีวิดอยู่ด่อไปได้อีกเหรอ?
YOU MAY ALSO LIKE
C
461-462 เหมือนจะลงผิดเรื่องนะครับ