I'M THE BOSS ลูกพี่หุ่นเทวะ - ตอนที่ 512 สังหาร! (1)
อย่างที่คิดไว้เลย หลังจากที่ชะงักงันไปชั่วขณะ สถานการณ์ก็ถูกทำลายลงแล้ว ซึ่งคนที่ทำลายสถานการณ์นี้ก็ไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นหลิงหลาน
หลิงหลานถูกกดดันในตอนแรก เธอออกแรงตวัดดาบทีหนึ่งก็ฟันลูกทีมธรรมดาคนนั้นให้ถอยกลับไปหลายก้าว จากนั้นเธอก็บินขึ้นฟ้าเตะสองครั้งซัดหัวหน้าทีมสองคนให้กลับไป
นี่เกิดเป็นช่องว่างทำให้หลิงหลานมีโอกาสโต้กลับ จากนั้นก็เห็นเธอโจมตีทั้งทางซ้ายและทางขวา ดาบยักษ์ในมือกวัดแกว่งอย่างรวดเร็ว โจมตีใส่ทั้งสามคนติดต่อกันไม่หยุดราวกับคลื่นน น้ำก็ไม่ปาน...
หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สองต้านรับการโจมตีสามกระบวนท่าติดต่อกันของหลิงหลานแล้ว เขาก็พบว่าตัวเองไม่มีโอกาสให้โต้กลับได้เลย สถานการณ์ที่หลิงหลานถูกพวกเขาสามคนร่วมมือ อกันกดดันในตอนแรก เวลานี้กลับปรากฏบนตัวพวกเขาแทนแล้ว
เขากวาดมองไปยังสองคนที่อยู่ข้างกายโดยพลัน แล้วก็พบว่าสถานการณ์ของพวกเขาเหมือนกับของตน ได้แต่ป้องกันเป็นฝ่ายตั้งรับเท่านั้น เขาตกตะลึงอย่างยิ่ง เนื่องจากสถานการณ์เช่นนี้ผ ผิดปกติมาก ว่าตามเหตุผลแล้ว ตอนที่หลิงหลานโจมตีใส่คนอื่น สองคนที่เหลืออยู่ก็สามารถใช้โอกาสนี้ลอบโจมตีฝ่ายตรงข้ามได้ นอกจากนี้เขารู้สึกชัดเจนว่าคนที่คู่ต่อสู้โจมตีคือคนอื่ น เขากำลังคิดจะลงมือกลับพบว่า แท้จริงแล้วคนที่โดนโจมตีก็คือตัวเอง เขาได้แต่เปลี่ยนจากฝ่ายโจมตีกลายเป็นฝ่ายป้องกันตั้งรับเท่านั้น…เหมือนกับตุ๊กตาชักใยของอีกฝ่าย โดน ฝ่ายตรงข้ามควบคุมไว้ ได้แต่เคลื่อนไหวไปตามการเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย
“มันเป็นจังหวะ!” ถึงอย่างไรหัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สองก็เป็นนักเรียนเก่ามากประสบการณ์ เขาคิดออกในชั่วพริบตาว่า พวกเขาสามคนก็ถูกลากเข้าไปในจังหวะของคู่ต่อสู้ ดังนั้นเลย ได้แต่เดินไปตามจังหวะของอีกฝ่าย นี่ก็คือสาเหตุที่พวกเขาสามคนโดนกดดัน
ต้องทำลายจังหวะของอีกฝ่ายให้ได้! หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สองคิดอย่างแน่วแน่ เขาเตรียมพร้อมดึงตัวออกมา มีเพียงดึงตัวจากไปถึงจะหลุดพ้นจากจังหวะของฝ่ายตรงข้ามได้ และถึงจ จะมองเห็นการเคลื่อนไหวรวมถึงจังหวะของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน จากนั้นถึงสามารถหาจังหวะก่อกวนฝ่ายตรงข้าม แล้วทำลายมันทิ้ง
เขากำลังคิดจะขับหุ่นรบดึงตัวออกจากขอบเขตการโจมตีของหลิงหลาน แต่พบว่าตัวเองขยับเขยื้อนไม่ได้ รอบด้านล้วนเป็นเงาดาบลำแสงคมดาบ หุ่นรบเหมือนกับถูกล็อกไว้ก็ไม่ปาน ไม่ว่า เขาพุ่งไปตำแหน่งไหน ก็ได้แต่ต้านรับไว้ ไม่มีแรงโจมตีกลับ กระทั่งถอยก็ยังไม่มีโอกาสเลย
นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ขนาดถอยก็ทำไม่ได้แล้ว? หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สองไม่อาจขบคิดอย่างละเอียดในช่วงเวลาตึงเครียดนี้ เขาได้แต่เอ่ยเตือนสองคนที่ร่วมมือกันในช่องสื่ อสารทีมว่า “ถอย แล้วค่อยหาจังหวะโจมตีอีกที”
หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารป้องกันราชอาณาจักรก็เป็นหัวหน้าทีมที่มากประสบการณ์เช่นกัน พอได้ยินก็เข้าใจแล้วว่าปัญหาของพวกเขาอยู่ที่ไหน เขากำลังคิดจะดึงตัวถอยหลังกลับพบว่ารอบๆ ๆ ตัวเองล้วนเป็นเงาดาบลำแสงคมดาบ ไม่ว่าทิศทางไหนก็ถูกล็อกไว้ทั้งหมด เหมือนกับหัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สอง มีเพียงเส้นทางในการตั้งรับเท่านั้นที่สามารถเดินไปได้
ลูกทีมธรรมดาก็รู้สึกแบบนี้เช่นกัน ก่อนจะได้ยินลูกทีมคนนั้นร้องอุทานขึ้นมาว่า “หัวหน้า ฉันถอยไม่ได้แล้ว ฉันถูกล็อกไว้” เมื่อเทียบกับหัวหน้าของทั้งสองทีมที่สงบนิ่งแล้ว ลู กทีมดูตื่นตระหนกกว่ามากอย่างเห็นได้ชัด
ทั้งสามคนถูกล็อกไว้หมดเลย? นี่มันเป็นไปได้ยังไง? หุ่นรบถูกล็อกไว้ทุกด้านในการต่อสู้ระยะประชิด มีเพียงความเป็นไปได้เดียวที่ไม่สามารถตอบโต้กลับ นั่นก็คืออีกฝ่ายใช้ทักษะโจ จมตีต่อเนื่อง ครอบคลุมทั่วทั้งร่างของคู่ต่อสู้ไว้ในรัศมีที่ตัวเองโจมตีได้ นี่คือเอกลักษณ์ของทักษะโจมตีต่อเนื่อง และก็เป็นสาเหตุว่าทำไมทักษะโจมตีต่อเนื่องถึงถูกเรียกว่าเป็ นทักษะสังหารของหุ่นรบไพ่ราชาต่อสู้ระยะประชิด
หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สองก็คิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปยกใหญ่ แล้วอุทานด้วยความตกใจว่า “ทักษะโจมตีต่อเนื่อง?”
ไม่ นี่มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ทักษะโจมตีต่อเนื่องเป็นทักษะสังหารระยะประชิดที่จะโผล่ขึ้นในการต่อสู้ระยะประชิดแบบหนึ่งต่อหนึ่ง เขายังไม่เคยได้ยินว่ามีคนสามารถใช้ทักษะโจมตีต่อ อเนื่องสำเร็จภายใต้สถานการณ์ที่มีคู่ต่อสู้หลายคนได้…
เวลานี้สมองของหัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สองสับสนวุ่นวายแล้ว เขาไม่อยากเชื่อการคาดเดาของตัวเอง แต่จำเป็นต้องยอมรับว่า การคาดเดานี้ของเขามีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเรื่องจร ริง ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่สามารถอธิบายสาเหตุที่พวกเขาสามคนถูกล็อกไว้พร้อมเพรียงกัน
ทั้งสามคนมือไม้ลนลานเพราะความเป็นไปได้เรื่องทักษะโจมตีต่อเนื่องนี้ ซึ่งหลิงหลานจะพลาดโอกาสเช่นนี้ไปได้อย่างไร
“อ๊าก!” ลูกทีมที่มีความสามารถอ่อนด้อยสุดคนนั้นร้องโหยหวย ประคับประคองไม่ไหวเป็นคนแรก หลังจากที่เขาโดนหลิงหลานโจมตีใส่ติดต่อกันสามครั้ง หุ่นรบก็ถูกพลังมหาศาลสายนี้ซัดลอย ออกไปกระแทกกับต้นไม้สูงเสียดฟ้าอย่างหนักหน่วง แล้วกระดอนกลับมาร่วงลงพื้นอีกครั้ง บางทีพละกำลังอาจรุนแรงมากเกินไป เขาถึงกระเด้งกระดอนบนพื้นหลายครั้งถึงค่อยหยุดนิ่งลง
หลิงหลานเมินเรื่องนี้ไป คู่ต่อสู้หายไปหนึ่งคน ทำให้การโจมตีของหลิงหลานกระเหี้ยนกระหือรือและโหดเหี้ยมคมกริบมากยิ่งขึ้น
‘ปัง! ปัง! ปัง!’ พริบตาเดียวก็ได้ยินเสียงกังวานของดาบยักษ์ที่โจมตีโดนร่างของหุ่นรบติดต่อกัน หุ่นรบสองตัวกระเด็นออกไปฉับพลัน หลิงหลานไม่ได้หยุดมือ เธอขับหุ่นรบตามพวกเขาไ ไปติดๆ แล้วก็ฟันหมุนวนทีหนึ่ง ดาบยักษ์ชางฉยงนำพาพายุหอบหนึ่งพัดใส่ทั้งคู่อย่างรุนแรง
การโจมตีนี้ทำให้หุ่นรบสองตัวที่แยกกันไปคนละทิศทางล้มกระแทกพื้น พลังมหาศาลทำให้หุ่นรบไถลออกไปหลายสิบเมตร ทิ้งรอยครูดลึกๆ เอาไว้สองรอย
ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษที่อยู่ระดับหัวหน้าทีมไม่ได้จัดการง่ายดายเหมือนกับผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษทั่วไป หุ่นรบสองตัวถูกโจมตีติดต่อกันหลายกระบวนท่า ยังคงพยายามดิ้นรน…
‘ฉัวะ!’ แสงสีดำสายหนึ่งฝ่าทะลุท้องฟ้าลงมา เสียบเข้าไปในลำคอหุ่นรบตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนลุกขึ้น มันปักไปบนพื้นอย่างแน่นหนา แล้วก็ไม่ขยับเขยื้อนทันที
“ปัง!” หุ่นรบของหลิงหลานลงมาจากบนฟ้า มือขวาของหุ่นรบกางออก ทันใดนั้นก็กดลงไปบนหุ่นรบที่กำลังเตรียมตัวกระเสือกกระสนลุกขึ้นมาต่อสู้
‘กรอบ!’ เสียงแตกร้าวดังขึ้น นิ้วมือทั้งห้านิ้วของหุ่นรบหลิงหลานออกแรง พลังมหาศาลตัดระบบควบคุมตรงลำคอหุ่นรบทันที ทำลายโอกาสรอดอันน้อยนิดสุดท้ายของอีกฝ่าย
ความจริงแล้วทุกอย่างนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่กี่วินาทีเท่านั้น เมื่อทุกคนได้สติกลับมา หลิงหลานก็จัดการคู่ต่อสู้ทั้งสามคนได้แล้ว เธอเดินมายังเบื้องหน้าหุ่นรบที่โดนชางฉยงขอ องเธอแทงใส่ ก่อนจะกุมด้ามดาบไว้ แล้วค่อยๆ ชักตัวดาบออกมาจากลำคอของหุ่นรบอย่างเย็นชา
ฉากนี้ทำให้คนของหน่วยรบพันธมิตรสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว ฉากนี้ทำให้พวกสมาชิกของทีมหลิงหลานตื่นเต้นไม่หยุด ถึงขนาดทำให้พวกเขารู้สึกหมือนกับกินยากระตุ้น โจมตีใส่คู่ต่อส สู้อย่างบ้าคลั่ง
‘ปังๆๆ!’ คนแรกที่คว้าชัยมาได้คือลั่วล่าง เดิมทีลั่วล่างก็ได้เปรียบอยู่แล้ว บวกกับเปิดใช้บุคลิกเย็นชาสุดขีด ยิ่งครอบครองความได้เปรียบมากขึ้น ส่วนฝ่ายตรงข้ามก็โดนทำลายแนวป้ องกันทางจิตใจในพริบตา เนื่องจากหลิงหลานจัดการคู่ต่อสู้สามคนทิ้งได้สบายๆ อย่างไร้เทียมทานเช่นนี้ ภายใต้สถานการณ์ที่ฝ่ายหนึ่งฮึกเหิมส่วนอีกฝ่ายสิ้นขวัญกำลังใจ ทำให้ลั่วล่าง งเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย
ทางด้านลั่วล่างเพิ่งตัดสินผลแพ้ชนะ ทางฝั่งเซี่ยอี๋เองก็มีผลลัพธ์แล้ว ความสามารถในการอดทนทางจิตใจของผู้ควบคุมหุ่นรบระดับสูงด้อยกว่าผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษมากอย่างเห็นไ ได้ชัด เมื่อเขาพบความเป็นจริงเรื่องหัวหน้าทีมที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาร่วมมือกันสามคนแต่กลับโดนคู่ต่อสู้เอาชนะได้อย่างสบายๆ ทำให้คู่ต่อสู้ของเซี่ยอี๋มือไม้ลนลานเช่นเดียวกั น ซึ่งเซี่ยอี๋ย่อมไม่พลาดโอกาสดีเช่นนี้แน่นอน เขาโจมตีติดต่อกันหลายครั้งแล้วก็ล้มอีกฝ่าย คว้าชัยชนะมาได้แล้ว
ลั่วล่างจัดการคู่ต่อสู้เสร็จแล้ว กำลังคิดจะรุดหน้าเตรียมตัวไปช่วยเหลือสองพี่น้องหลี่หลานเฟิงกับหลี่ซื่ออวี๋ เท้าของขาเพิ่งจะขยับก็ได้ยินเสียงห้ามปรามของลูกพี่ในช่องสื่อ อสาร “ลั่วล่าง รอก่อน!”
ลั่วล่างทอดสายตาสงบนิ่งมองไปที่หลิงหลาน ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบาว่า “ไม่ช่วยพวกเขาขัดขวางคู่ต่อสู้เหรอ?” พวกเขาสองคนรับมือสามคนดูเสี่ยงมากเกินไป ต่อให้เป็นลั่วล่างที่เปิดใช้ บุคลิกเย็นชาสุดขีดก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่าวินาทีต่อไปจะเห็นภาพพวกเขาสองคนพ่ายแพ้ออกจากการแข่งขันหรือเปล่า ว่าตามเหตุผลแล้ว ควรเข้าไปช่วยเหลือพวกเขาขัดขวางคู่ต่อสู้สักคน เพื่อล ลดภาระของพวกเขา
สีหน้าของหลิงหลานดูเฉยชามาก ราวกับไม่มีความกังวลเลยสักนิดเดียว “อย่าใจร้อน ดูต่อไป”
ลั่วล่างเก็บอาวุธแล้วกลับไปอยู่ข้างกายหลิงหลาน ก่อนจะชมอยู่ด้านข้างด้วยสายตาเย็นชาเหมือนกับหลิงหลาน
“เมื่อกี้ทำไมนายถึงไม่ลงมือตอนที่หลี่ซื่ออวี๋อยู่ในอันตรายที่สุด?” ลั่วล่างเอ่ยถามอย่างไม่เกรงใจเลยสักนิดเดียว ถึงแม้ลั่วล่างบุคลิกหลักจะเทิดทูนหลิงหลานมาก แต่บุคลิกรองข ของลั่วล่างกลับไม่มีความรู้สึกแบบนี้ ถึงขนาดที่หวาดกลัวมาก บางทีอาจเป็นเพราะตอนที่พ่ายแพ้ในเงื้อมมือของหลิงหลาน เขาไม่ยอมศิโรราบมากๆ ท่าทางตอนที่บุคลิกเย็นชาสุดขีดพูดคุยกับ บหลิงหลานจึงไม่ค่อยเป็นมิตรนัก
หลิงหลานไม่ตอบคำถามประโยคนี้ของลั่วล่าง ความจริงแล้ว ตอนที่หลี่ซื่ออวี๋เจออันตราย หลิงหลานก็อยากลงมือช่วยเหลือ แต่ในชั่วพริบตาที่เธอเตรียมตัวเคลื่อนไหว เธอกลับสังเกตเห็ นหลี่หลานเฟิงที่อยู่ไม่ไกลจากหลี่ซื่ออวี๋เคลื่อนไหวแล้ว หลิงหลานเลยฝืนข่มกลั้นอารมณ์ที่อยากลงมือชั่ววูบด้วยความเชื่อใจ หลิงหลานรู้ดีว่า หากต้องการให้เพื่อนร่วมทีมมี โอกาสก้าวหน้าก็ต้องวางมือให้พวกเขาไปทำ…
หลิงหลานเป็นคนที่อดทนเก่งมาก ต่อให้รู้อยู่แก่ใจว่าหากหลี่หลานเฟิงช่วยเหลือล้มเหลว หลี่ซื่ออวี๋ก็จะพ่ายแพ้ออกจากการแข่งขัน ทั้งทีมก็จะมีโอกาสพ่ายแพ้ย่อยยับทั้งทีมมากยิ่ง งขึ้น แต่หลิงหลานยังคงเลือกเชื่อใจหลี่หลานเฟิง เชื่อใจหลี่ซื่ออวี๋
หลิงหลานมีบรรทัดฐานในใจ ต่อให้หลี่หลานเฟิงช่วยเหลือล้มเหลว เธอก็ยังมีโอกาสชดเชย…ไม่สิ ต่อให้ไม่มีโอกาสชดเชย เธอก็ยังแบกรับความล้มเหลวนี้ไหว พูดตามตรง หลิงหลานปรารถนาที่ ได้รับเกียรติยศสูงสุดในศึกประลองหุ่นรบมากจริงๆ แต่เมื่อเทียบกับโอกาสในการเติบโตของสมาชิกทีมเธอแล้ว หลิงหลานย่อมเลือกอย่างหลังโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
การเดิมพันของหลิงหลานในครั้งนี้สูงมาก และก็เดิมพันอย่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่มาก ต่อให้รู้แน่ชัดว่าการตัดสินใจของเธอเกี่ยวพันถึงผลลัพธ์สุดท้ายของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง แต่เธอ อยังคงทำการตัดสินใจที่มีความเห็นแก่ตัวชัดเจนเช่นนี้ หลิงหลานทำอย่างไม่สะทกสะท้านและก็ทำโดยไม่รู้สึกละอายใจ
มนุษย์ไม่ทำเพื่อตัวเอง ฟ้าดินจะประหัตประหาร! เพื่ออนาคตของลูกทีมเธอ ก็ได้แต่ทำผิดต่อโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งแล้ว หลิงหลานลอบขอโทษสมาชิกคนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้อย่างกล้าหาญ เธอเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ทำเรื่องสูงส่งที่ไม่มีความเห็นแก่ตัวไม่ไหว
“อาศัยความสามารถของนายลงมือ ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเลย” เทียบกับลั่วล่างบุคลิกหลักที่ทึ่มทื่อแล้ว บุคลิกเย็นชาสุดขีดรู้ความแข็งแกร่งของคนที่อยู่ข้างกายดี
“ฉันใช้ชีวิตแทนพวกนายไม่ได้หรอกนะ” ในที่สุดหลิงหลานก็เอ่ยปากแล้ว
ลั่วล่างได้ยินคำกล่าว ทั่วทั้งร่างก็สั่นสะท้าน บุคลิกเย็นชาสุดขีดหายวับไป ลั่วล่างบุคลิกหลักปรากฏตัว “ลูกพี่ ฉันจะพยายาม ฉันจะต้องพยายามให้ได้” ดวงตาสองข้างของเขาเปล่งประกา ายอย่างยิ่ง แววตานั้นและสีหน้านั้นราวกับสุนัขน่ารักตัวน้อยๆ ที่หวังจะได้รับคำชม ทำให้มุมปากของหลิงหลานกระตุกขึ้นทันที เอาเถอะ เธอยังคงคิดว่าบทสนทนากับบุคลิกเย็นชาสุดขีดม มีความหมาย ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังล่อลวงเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอยู่เลย เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ เลย!
เซี่ยอี๋จัดการคู่ต่อสู้แล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที เขาเห็นหลิงหลานยืนชมการต่อสู้อยู่ด้านข้างกับลั่วล่าง ก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยความกระตือรือร้น “รายงานลูกพี่ ทำภารกิจ สำเร็จแล้ว ขอกลับเข้าทีมครับ!”
หลิงหลานผงกศีรษะให้เซี่ยอี๋เล็กน้อย เซี่ยอี๋เห็นดังนั้นดีอกดีใจ นี่หมายความว่าลูกพี่พอใจมากเลยใช่หรือเปล่า? ลั่วล่างเห็นแบบนั้นก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้ “แค่จัดการผู้ควบคุมหุ นรบระดับสูงคนเดียว ดีใจอะไรกัน?”
“ไม่ว่าคู่ต่อสู้เป็นใคร ถึงยังไงฉันก็คือผู้ชนะ” เซี่ยอี๋ไม่สนใจเลยสักนิดเดียว เขาปรายตามองลั่วล่างแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยอย่างหยอกเย้าว่า “ลั่วล่าง ว่าไปแล้ว คู่ต่อสู้ของนายก ก็เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับสูงเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”
ลั่วล่างแค่นเสียงเหอะ เอ่ยด้วยสีหน้าหยิ่งทระนงว่า “ดังนั้นฉันถึงไม่ตื่นเต้นไง ไว้ครั้งหน้าฉันจะเอาชนะผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษให้นายดู”
ท่าทางเย่อหยิ่งของลั่วล่างทำให้ในใจเซี่ยอี๋รู้สึกคันหยุบหยิบ ลั่วล่างที่เป็นแบบนี้ทำให้เขาอยากหยอกเล่นอีกสักหลายทีจริงๆ เซี่ยอี๋ที่กำลังคิดจะพูดต่อพลันรู้สึกได้ถึงไ ไอเย็นสายหนึ่งจู่โจมเข้ามาจากทางด้านข้าง เขาหนาวสั่น ก่อนจะได้ยินเสียงเย็นชาของหลิงหลานดังขึ้นในช่องสื่อสารทีมว่า “เงียบซะ แล้วดูการต่อสู้!”
“ครับ ลูกพี่!” ทั้งสองคนรีบปรับท่าทางให้ดี ไม่กล้าทำตัวตามอำเภอใจอีก
YOU MAY ALSO LIKE
