The Novel’s Extra - ตอนที่ 385

บทที่ 385 หอคอยแห่งความปรารถนา (5)

 

– …ตื่น? งั้นเหรอ?

 

เสียงที่ไหลเข้ามาในจิตใต้สำนึกของผมทำให้ตื่นขึ้นมา ดวงตาของผมเปิดออกเมื่อผมได้ยินคำพูดแปลกๆ

 

เวลาปัจจุบันคือ 5:45 น.

 

ผมกำลังนอนอยู่บนโซฟาในช่องพิเศษของรถไฟ ผมแบ่งปันความรู้สึกของผมกับสปาร์ตัน ที่กำลังจับตาดูสิ่งที่สำคัญที่เกิดขึ้นภายในรถไฟ

 

– ใช่ ดูเหมือนว่าเขาจะตื่นขึ้นมาแล้ว

 

– หืม…ดังนั้นในที่สุดพวกเราก็จะได้เห็นมารด้วยตาของพวกเราเอง

มันเร็วกว่าที่ฉันคิดเอาไว้มากนะ

 

คิมฮัคพโย และ ซีลาเซน พวกเขากำลังพูดถึง หัวข้อการสนทนาของพวกเขาคือ…มาร

 

ผมกัดริมฝีปาก

 

หาก ‘มอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์’ เป็นเฟตที่ 3 ของเนื้อเรื่อง

‘การถือกำเนิดของมาร’ และ ‘การกำเนิดอาณาจักรมารบนโลก’ จะเป็นเฟตที่ 4 หรือเฟตสุดท้าย ตัดสินจากคำพูดของคิมฮัคพโยดูเหมือนว่าแม้กระทั่งเฟตคสุดท้ายก็ใกล้เข้ามาแล้ว

 

– พวกเรามีสถานที่เตรียมไว้แล้วเหรอ

 

– ใช่ เขาอยู่ในวัดที่พวกเราสร้างขึ้นมา แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถออกมาได้ จากท่าทางแล้วเขาจะต้องใช้เวลาอีกมากในการเอาชนะกองกำลังของโลก

 

ซีลาเซน ตอบเมื่อเขาพิมพ์ข้อความในอากาศ ด้วยสายตาของ สปาร์ตัน ผมจ้องมอง [34 ° 51’15.4” N 128 ° 43’50.2” E]

 

น่าจะเป็นพิกัดของวัด

 

– …ฉันเข้าใจแล้ว.

 

– นายวางแผนจะทำอะไร

 

– ทำไมถึงถามแบบนั้น ฉันวางแผนที่จะทำตามคำสั่งของพระเจ้า

 

คิมฮัคพโย เอนหลังบนเก้าอี้ของเขา นั่นคือจุดสิ้นสุดของการสนทนาที่มีความหมายและผมก็ตัดความรู้สึกของผมกับสปาร์ตัน

 

“อืม…เฮ้อออออออออออออ”

 

ผมคิดขณะที่ถอนหายใจ มารตัวแรกประจักษ์แล้วและผมก็รู้ตำแหน่งของมัน สิ่งที่ผมต้องทำก็ชัดเจน

 

ฆ่ามันด้วย กระสุนแห่งมิสเทลทีน หรือกระสุนสังหารพระเจ้า

 

แต่มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้ผมกังวล กระสุนเพียงนัดเดียวเพียงพอที่จะฆ่าเขาหรือไม่? แม้ว่า Desert Eagle จะทรงพลังขึ้นมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากอัพเกรดแต่คู่ต่อสู้เป็นมารและกระสุนที่ผมสามารถใช้ได้นั้นมี จำกัด

 

…หลังจากคิดมาซักพักผมก็หยิบหนังสือแห่งออกมา

 

[หากหน้าที่ทางกายภาพของอันดับ 50 ปีศาจ ‘พลัส’ ตกต่ำกว่า 15% กระสุนสังหารของพระเจ้าจะสามารถดับเขาได้ เปอร์เซ็นต์นี้เพิ่มขึ้น 5% ต่อ 1 Stigma ที่ใช้บนสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อย]

 

นี่คือสิ่งที่หนังสือแห่งสัจธรรมบอก พลังของผมตอนนี้ น้อยกว่ามารทั่วไปประมาณ 35% แม้ว่าผมจะใช้การปลดล็อกและเปลี่ยนพลังชีวิตของผมเป็นรอยสักแต่ก็ยังมั่นใจได้ไม่เกิน 50% เรื่องนี้เข้าใจได้เพราะ

“มาร” ไม่ใช่สิ่งที่สามารถดับศูนย์ได้อย่างง่ายดาย สำหรับมารแนวคิดของ ‘ความตาย’ และ ‘ดับศูนย์’ นั้นแยกออกจากกัน มารที่ตายแล้วสามารถฟื้นคืนชีพได้เสมอ เพื่อกำจัดมันอย่างสมบูรณ์แบบจำเป็นต้องมีวิธีการพิเศษหรือไม่ก็….คิมซูโฮ

 

“ผู้ช่วย….ใช่แล้ว”

 

นั่นหมายความว่าผมต้องการผู้ช่วย คิมซูโฮ หรือ บอส เป็นคนแรกที่ปรากฏขึ้นในใจของฉัน ตอนนี้มารยังไม่รู้เกี่ยวกับคิมซูโฮเนื่องจากถ้ารู้

พวกมันจะพยายามฆ่ามนุษย์ที่อาจคุกคามพวกมันได้ในทันที

ผมต้องรอจนกระทั่งคิมซูโฮแข็งแกร่งกว่านี้ แต่ผมไม่สามารถบอกเรื่องนี้กับบอสได้ คุณสมบัติพลังเวทมนต์ของเธอคือความมืดเป็นการคู่ต่อสู้ที่ไม่เหมาะสมสำหรับการต่อสู้กับมาร

 

“…อ่า.”

 

เมื่อครุ่นคิดอยู่นาน ตัวเลือกของผมก็โผล่ขึ้นมาในหัวของผมอีกคนหนึ่ง เขามีแข็งแกร่งมากพอที่จะปราบปรามมารและเขายังเหมาะสมที่จะต่อสู้กับมารอีกด้วย แม้ว่าเขาจะถูกพวกมารตามล่าแต่เขาก็มีความสามารถที่จะหลบหนีได้อย่างปลอดภัย

 

เขาคือแชจูชึล

 

ปัจจุบันผมมีวิธีที่ชัดเจนที่จะพูดคุยกับเขา ผ่านเอเย่นต์แห่งความจริงเนื่องจากมารแพร่เชื้อสายใส่ในร่างกายของแชจินยูน แชจูชึลจึงต้องสนใจในเรื่องนี้อย่างแน่นอน ถ้าผมสามารถดึงให้แชจูชึลขยับได้ละก็….

 

ติ้งๆๆๆๆ— ติ้งๆๆๆๆ—

 

ในขณะนั้นเองสัญญาณเตือนของรถไฟก็แจ้งเตื่อนให้ผู้โดยสารทราบว่าเป็นเวลา 6 โมงและเสียงร่าเริงของหัวหน้าขบวนรถไฟก็ดังขึ้น

 

– ทุกคนสนุกดีไหม ในอีก 9 ชั่วโมงพวกเราจะชั้น 24! ชั้นที่ 24 เป็น

ทะเลทรายขนาดใหญ่โต!

 

ชั้น 22 และ 23 เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรลึกในขณะที่ชั้น 24 เป็นทะเลทรายที่ใหญ่เท่ากับทะเลทรายซาฮารา

 

– มันเต็มไปด้วยมอนสเตอร์แห่งความตายเช่นแมงป่อง,มัมมี่,สุสาน, สฟิงซ์ฯลฯมันเป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมสำหรับผู้เล่นทุกท่าน! หากพวกคุณพบ ‘โอเอซิสแห่งทะเลทราย’ คุณจะได้รับรางวัลมากมาย!

 

ผมลุกขึ้นมาเหยียดตัวเอง

 

พื้นทะเลทรายเป็นชั้นที่ ซันนูรี่ เปล่งประกาย แน่นอนว่าม้าส่วนใหญ่จะไร้ประโยชน์ในทะเลทราย แต่ ซันนูรี่ ไม่ใช่ม้าธรรมดา

 

– ก๊อกๆ

 

ในขณะนั้นเองประตูห้องนอนของผมก็เปิดออกและเจนเดินเข้ามา

 

“สวัสดี ฮาจิน~”

 

เจนดูเหมือนจะอาบน้ำเสร็จแล้วในขณะที่เธอฮัมเพลงละนั่งลงบนโซฟาด้วยผมที่เปียกเล็กน้อย

 

“นายได้ยินคำอธิบายของชั้น 24 แล้วหรือยัง?”

 

“ใช่มันเป็นทะเลทราย”

 

“~จริงเหรอ? ฉันสงสัยจังเลยว่ารางวัลคืออะไร~”

 

เจนบ่นอย่างเงียบๆพร้อมแสดงความสนใจออกมา แต่เนื่องจากเธอเกลียดความร้อนเธออาจจะไม่ออกจากรถไฟ

 

“มันอาจเป็นหนังสือทักษะอีกเล่มหนึ่ง หนังสือทักษะขั้นสูงสุดมีแนวโน้มที่จะเป็นไปได้มากที่สุดสินะ”

 

“อืม~ ฉันว่าแล้วดังนั้นฉันเลยไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอกสินะ~”

 

ผมยิ้มและคิดในใจว่ามันเป็นอย่างที่ผมคาดไว้

 

“นายจะไปใช่มั้ย ~”

 

“แน่นอน ฉันจะต้องออกไปตามหาทักษะสุดยอดของฉัน”

 

ถึงเวลาแล้วที่ผมจะเรียนรู้ทักษะขั้นสูงสุดของผม

 

“ใช่แล้วบอสได้เรียนรู้ทักษะทั้งหมดของเธอแล้วหรือยัง”

 

“ไม่หรอกนายก็รู้ว่าบอสมีปัญหาในการตัดสินใจ นายรู้จักพีนูลใช่ไหม?”

 

“ใช่.”

 

“ชายชราคนนั้นมอบทุกอย่างที่เขาเป็นเจ้าของให้กับบอส แต่เธอก็ยังสงสัยว่าจะเรียนรู้อะไรดี”

 

“หืมม.”

 

ดูเหมือนว่าผมจะต้องช่วยเธอเลือกทักษะของเธอสินะ

 

“อ้าาาาาาา~!”

 

ทันใดนั้นเจนก็ปรบมือและยืนขึ้นมา

 

“ฮาจิน นายจะทำงานรับจ้างของนายตอนที่ออกไปออกจากหอคอยใช่ไหม~”

 

“รับจ้างทำงานงั้นเหรอ?”

 

“ใช่ นายมีใบอนุญาตฆ่าหลายใบมันน่าเสียดายที่ต้องเสียพวกมันไป~”

 

ที่เธอพูดหมายถึงใบอนุญาตให้ฆ่าปีศาจ มันเป็นใบอนุญาตให้ฆ่าปีศาจได้โดยไม่ต้องมีเหตุผล

 

“ฉันไม่แน่ใจ.”

 

ผมคิดหนัก ผมฆ่าจินน์เพียงเพราะมีคนขอให้ทำมันไม่ได้มาจากความรับผิดชอบหรืออะไรแบบนั้น การทำแบบนั้นไม่ได้ทำให้เรื่องราบรื่นขึ้น

ปีศาจที่ผมต้องฆ่านั้นก็คือ ‘ตัวประกอบ’ ที่ไม่ยืนขวางทางในพล็อตหลัก

ที่เหลือฆ่าได้หมด

 

“ฟังดูไม่เลวเลยแฮะ”

 

ฟังดูไม่ดีเลยต่างหาก ทำไมผมไม่คิดเรื่องนั้นจนถึงตอนนี้เลยนะ? ผมดูไอเท็มในคลังของผม

 

[ไดเรกทอรี Lv.11]

 

ไดเรกทอรีและหนังสือแห่งสัจธรรม ด้วยความสามารถของหนังสือ

2 เล่มนี้ผมสามารถทำสิ่งมหัศจรรย์ได้ทุกประเภท

 

ก่อนอื่นผมสามารถกำจัดปีศาจที่จะมีบทบาทสำคัญในอนาคตก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นได้ ตอนนี้ผมมีความมั่นใจ กระสุนวิเศษนัดเดียวก็สามารถสังหารปีศาจระดับผู้บริหารลงได้อย่างง่ายดาย

 

ประการที่ 2 ผมสามารถฆ่ามนุษย์ที่จะกลายเป็นอุปสรรคต่อแผนการในอนาคต ตัวอย่างเช่นผมสามารถสังหารสมาชิกของสมัชชาแห่งชาติหรือผู้บริหารเลวของสมาคมฮีโร่ แน่นอนว่าสิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้นภายใต้ตัวตนของเฟนริล ถ้าผมใช้ปืนฆ่าพวกเขาแม้แต่เด็กธรรมดาก็ยังรู้ว่าเป็นผม

 

“…ฉันจะฆ่าปีศาจต่อไป”

 

เมื่อมาถึงจุดนี้การฆ่าคนด้วยปืนหรือคันธนูก็ไม่ได้ลำบากผม ตอนนี้ผมเป็นเหมือนเครื่องจักรที่ปราศจากความรู้สึก ผมฆ่าคนได้อย่างใจเย็น

 

“แต่ทำไมเธอถึงถามขึ้นมาละ”

 

“หืม? อ้อ ไม่มีอะไรมากหรอก”

 

ทันใดนั้นเจนก็ใบหน้าเปลี่ยนไปอย่างจริงจัง

 

“ถึงเวลาแล้วที่ Chaemeleon Troupe จะเริ่มจริงจัง”

 

“…จริงจัง?”

 

“อืม”

 

เป้าหมายดั้งเดิมของ Chameleon Troupe งั้นเหรอแม้ว่าจะมีการเพิ่มเนื้อเรื่องบางอย่างเพื่อทำให้สิ่งต่างๆให้ซับซ้อนแต่ ภารกิจหลักของมันก็ไม่เปลี่ยนแปลง

 

“ถึงเวลาขโมยบัลลังก์ของ Pandemonium แล้ว”

 

เจน พูดคุยเกี่ยวกับเป้าหมายดั้งเดิมที่ผมตั้งค่าไว้สำหรับกลุ่ม

 

“นรกงั้นเหรอ”

 

“อืม พวกเราในฐานะมนุษย์จะเป็นผู้ปกครองแผ่นดินของปีศาจ มันไม่น่าสนุกหรือไง?”

 

“ …จะเป็นไปได้เหรอ”

 

“ทำไมจะไม่ ปีศาจจะยอมจำนนต่อผู้ที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขาตามเป็นเรื่องธรรมชาติ … ”

 

เจนพึมพำในขณะที่ทำรอยยิ้มชั่วร้ายและในขณะนั้นเองผมก็ได้รับข้อความบน Smart Watch ของผม

 

“จินซาฮยอค หนีไปแล้ว”

 

มันมาจาก GenphaGo

 

“…หา? ได้ยังไง?”

 

– มีคนช่วยเธอ พวกเราออกหมายจับเธอทันที แต่ดูเหมือนว่าเธอจะหนีไปที่ชั้น 8 ให้พวกเราไล่ล่าเธอโดยใช้ ‘เทเลพอร์ตข้ามขั้น’ เลยไหมครับ?

 

“ไม่เป็นไร.”

 

เทเลพอร์ตข้ามขั้น ใช้ 100,000TP ต่อครั้งเป้าหมายเดิมของผมก็ประสบความสำเร็จแล้วด้วยสิ

 

“ป้องกันไม่ให้เธอไปไกลเกินกว่าชั้นที่ 15”

 

– เข้าใจแล้ว

 

ตอนนี้จินซาฮยอคควรยอมแพ้ในการปีนหอคอยเนื่องจากการไปไกลกว่านี้จะเป็นไปไม่ได้ถ้าไม่ผ่านชั้นที่ 15 ซึ่งนั่นก็เพียงพอแล้ว

 

“ทำงานได้ดีมาก GenphaGo”

 

*************************************************************************

 

[ชั้น 8-3 ร้านอาหารชื่อดังใน Crevon]

 

ทันทีที่เธอหนีด้วยความช่วยเหลือของเบลล์และรูมิ จินซาฮยอคก็วิ่งตรงไปที่ร้านอาหารของ Crevon หลังจากที่ถูกจับมาตั้งนานแล้วเธอก็ดูดอาหารเหมือนเครื่องดูดฝุ่น สเต็ก, หมูสับ, ข้าวผัด, สปาเก็ตตี้…พวกมันเป็นอาหารที่ดีมากเมื่อเทียบกับโจ๊กที่ไม่มีรสชาติที่เธอถูกบังคับให้กิน

 

“เอิ๊อกกกก~”

 

หลังจากล้างบาง 13 จานในเวลาเพียง 20 นาทีเธอก็พิงเก้าอี้ของเธอ เธอลูบท้องอย่างมีความสุขจากนั้นกระแทกกำปั้นของเธอลงบนโต๊ะเมื่อเธอคิดถึงชีวิตในคุกที่น่าอับอายที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานอยู่นาน

 

“ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงเกลียดฉันมากนักนะ”

 

จินซาฮยอค รู้แล้วว่า คิมฮาจิน อยู่เบื้องหลังการจับกุม นั่นคือสิ่งที่เบลล์ บอกเมื่อเธอรู้คิมฮาจินก็เป็นเจ้าของยานอวกาศเธอเกือบจะเป็นลมในทันที

 

“เธอเลือกจะต่อสู้กับเขาก่อนนะ”

 

“… .”

 

เธอไม่มีอะไรจะพูดต่อ แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นมานานแล้ว แต่เธอก็เป็นคนที่เริ่มก่อนจริงๆ เธอเริ่มรู้สึกผิดและดื่มน้ำไปอีก 1 แก้วลงลำคอของเธอ

 

“แล้วแผนของเธอต่อจากนี้ไปคืออะไร? เธอจะไปหาคิมฮาจินและพยายามต่อสู้กับเขาอีกครั้งงั้นเหรอ” เบลล์ถาม

 

จินซาฮยอค สั่นสะท้านเมื่อเธอได้ยินสิ่งนี้ คิมฮาจินยืนอยู่บนจุดสุดยอดของหอคอยอย่างแน่นอน เขาไม่เพียงแข็งแกร่งแต่เขายังมีอำนาจสั่งการ NPC หรือแม้แต่ผู้ดูแลระบบ ข้างในหอคอยเขาเป็นเหมือนราชา ดังนั้นการต่อสู้กับเขาในหอคอยจึงเป็นไปไม่ได้

 

“…ไม่ใช่…ไม่ใช่ในหอคอย” จินซาฮยอคบ่นด้วยเสียงที่บางและเงียบ

 

“งั้นเธอจะสู้กับเขาข้างนอกงั้นเหรอ?” เบลล์ถามด้วยเสียงล้อเลียน

 

จินซาฮยอค มอง เบลล์ อย่างดุร้ายความพ่ายแพ้ก่อนหน้านี้ที่ด้านนอกหอคอยกลายเป็นแผลในใจที่เธอยังไม่สามารถเอาชนะได้ เธอคิดว่ามันจะเบาลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่มันเพิ่งจะแย่ลงเมื่อเร็วๆนี้บ่อยครั้งที่เธอฝันร้ายและร่างกายของเธอสั่นเทาเมื่อคิดถึงเขา

 

“…แก ไอ้สารเลว”

 

“ฮ่าๆๆ”

 

เบลล์ หัวเราะเยาะ จินซาฮยอค เมื่อได้ยินอย่างนี้จินซาฮยอค ก็ตะโกนอย่างดื้อรั้น

—————————————2———————————