The Novel’s Extra - ตอนที่ 551

บทที่ 551 ความจริงที่เหมือนมีความจริง (7)

 

“ 1 ข้างก็เกินพอแล้ว”

 

“…แล้วพวกเราจะไม่ทำอะไรกับบอสเลยเหรอ”

 

เสียงของ ชอคจุนกยอง เต็มไปด้วยความกังวลและความเห็นอกเห็นใจ

ใบหน้าของผมปรากฏรอยยิ้มอันขมขื่นผมถือไม้กวาดและที่ตักขยะ

 

“พวกเราไม่มีทางเลือกอย่างน้อยก็ตอนนี้ พวกเราจะไปใจดีกับเธอเป็นพิเศษเมื่อพวกเรากลับมา”

 

พวกเราใช้เวลา 2 ชั่วโมงในการทำความสะอาดสำนักงาน แน่นอนว่ามันยากเพราะผมไม่สามารถใช้แขนอีกข้างได้แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนของพวกเราทำให้พวกเราทำเสร็จอย่างรวดเร็ว

 

“ฉันซาบซึ้งในความช่วยเหลือของพวกคุณมากนะ”

 

“ไม่มีปัญหา. และอย่างที่พวกเราพูด คุณสามารถพูดคุยกับพวกเราไม่มีปัญหา”

 

ผมกระเซิง และ โมฮอว์ก ได้กลายเป็นผู้สนับสนุนที่ซื่อสัตย์ของพวกเรา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้ตามสัญชาตญาณกับ ชอคจุนกยอง ว่ามีโอกาสในการเอาชีวิตรอดของพวกเราจะดีกว่ากับพวกเรา

 

“งั้นไปข้างนอกเพื่อหาอุปกรณ์ของได้ไหม? เป็นหม้อและเตาก็ได้ตอนนี้ฉันหิวนิดหน่อย”

 

“แน่นอน!”

 

“พวกเราไปเอง!”

 

จากนั้นเพื่อน 2 คนก็จากไปและผมมองออกไปนอกหน้าต่าง มันเป็นเวลาอาหารเย็นแล้วและแสงตะวันลับขอบฟ้าที่แผดเผาผ่านทางหน้าต่าง

 

เมื่อนั้น ชอคจุนกยอง ก็ถามว่า “นายรู้วิธีออกไปจากที่นี่ไหม”

 

ผมพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและพูดว่ า “ฉันทำได้”

 

“ได้ยังไง?”

 

“มันง่ายมาก”

 

วิธีการออกจากระบบนั้นง่ายจนน่าประหลาดใจ ช่วงเวลาที่ผมถูกลากเข้าสู่โลกเสมือนจริงผู้เขียนร่วมได้ส่งข้อความถึงผม ฉันเพิ่งเจอมันแต่ก็ช้าไปหน่อยเพราะผมหมดสติตอนที่ผมได้รับเป็นครั้งแรก

 

ตามที่ผู้เขียนร่วมแจ้งมา:

[นี่คือข้อความจากผู้เขียนร่วมถึงคุณซึ่งฉันคิดว่าคุณคงจะสับสนมาก]

[นี่คือเนื้อเรื่องเสริมที่เราจะให้คุณเฝ้ามองอดีตของบอสอย่างใกล้ชิด]

[ดังนั้นคุณสมบัติการออกจากระบบจะกลับสู่สถานะเดิมเมื่อคุณสังเกต ‘เหตุการณ์’ อย่างน้อย 1 อย่างที่ยูจินฮยอกได้เตรียมไว้สำหรับคุณ]

[พยายามให้ดีที่สุดเพื่อเป็นสักขีพยานในเหตุการณ์]

 

และ ‘เหตุการณ์’ แรกที่เกิดขึ้นในวันนี้ ผมอ่านข้อความของยูจินฮยอกที่ผมเพิ่งได้รับ

= ข้อความของยูจินฮยอก =

[คืนนี้เวลา 21.00 น. ติดตามผู้ปกครองของหญิงสาวไป]

===

 

“หลังจากที่พวกเราได้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างยียอนจุนกับบอสแค่นี้พวกเราจะสามารถกลับไปสู่โลกภายนอกได้”

 

เหตุการณ์ที่ยูจินฮยอกต้องการให้ผมเห็นเมื่อผมเห็นมันโลกนี้ก็จะจบลง

แน่นอนว่ามีความเป็นไปได้ที่บางสิ่งอาจผิดพลาดหากผู้ใช้แทรกแซง แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้ ผมยังมี ชอคจุนกยอง อยู่ข้างๆผม

 

“ความสัมพันธ์ของพวกเขาเหรอ?”

 

“ใช่ ตอนนี้ 5 โมงเย็นแล้วพวกเราจะต้องรออีก 4 ชั่วโมง”

 

“…อา?”

 

ชอคจุนกยอง พยักหน้าอย่างเฉยเมยและทรุดตัวลงบนพื้นข้างๆผม

 

ก๊อง

 

การกระทำที่เรียบง่ายเช่นการนั่งทำให้เกิดเสียงดังเหมือนยักษ์ เขาตบพื้นลงและเงยหน้าขึ้นมองพระอาทิตย์ตกนอกหน้าต่าง

 

ไม่ช้า ผมกระเซิง และ โมฮอว์ก ก็กลับมาพร้อมอาหารและเครื่องหอม

 

*************************************************************************

 

ต่อมาในวันนั้นพวกเรากำลังไล่ล่าพ่อแม่ของบอสเหมือนที่พวกเราได้รับคำสั่งให้ทำโดยยูจินฮยอก รถซีดานราคาแพงของพวกเขาขับรถบนทางหลวงอย่างราบรื่นและพวกเราวิ่งตามไป ผมกระเซิง และ โมฮอว์ก ติดตามพวกเรามาด้วยมอเตอร์ไซค์

 

“ดูสิพวกเขาหยุดแล้ว”

 

1 ชั่วโมงผ่านไป พ่อแม่ของบอสมาถึงอาคารในกรุงโซล พวกเขาขับรถไปที่ลานจอดรถใต้ดินและ ชอคจุนกยอง ขมวดคิ้ว

 

“พวกเราจำเป็นต้องติดตามพวกเขาไปที่นั่นเหรอ”

 

“ไม่ เราจะไม่เสี่ยงและดูพวกเขาจากที่นี่”

 

“แต่ฉันไม่เห็นพวกเขาจากที่นี่นะ”

 

“แต่ฉันทำได้.”

 

“…แล้วฉันจะทำอะไรดี”

 

“ชู่วๆๆ”

 

ผมทำให้ ชอคจุนกยอง ใจเย็นและเบิกตา ‘ปรมาจารย์นักแม่นปืน’

ดูเหมือนจะทำงานในโลกนี้และผมสามารถมองทะลุกำแพงอาคาร

 

พ่อแม่ของบอสจอดรถของพวกเขาแล้วขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นบนสุด

 

ติ้งงงงงง

 

ประตูลิฟต์เปิดออกและมีชายคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมเดิมไปหาพวกเขา

ผมจำชายคนนี้ได้ทันที ผมเคยเห็นเขามาหลายครั้งแล้วเป็นยียอนจุน

พ่อแม่ของบอสเดินเข้ามาใกล้ ยียอนจุน พร้อมรอยยิ้ม

 

พวกเรากลับมาแล้ว ผู้อาวุโส

 

พวกเขาโค้งคำนับต่อ ยียอนจุน โดยเรียกเขาว่า ‘ผู้อาวุโส’ แต่ในเวลาต่อมา ยียอนจุน ก็ไม่คำทักทายพวกเขาและพูดอะไรบางอย่างที่โหดร้ายกับพวกเขา

 

– …!

 

พ่อแม่บอสตกตะลึง แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็ฟื้นความสงบและพยักหน้าราวกับว่าพวกเขาเคยได้ยินเขาพูดแบบนี้มาก่อนราวกับว่าพวกเขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับวันนี้ที่จะมาถึง

 

ผมกำกำปั้นของผม และกัดฟันของผมแน่นหัวใจของผมเริ่มเดือดดาล

 

…ไม่นานผมก็ได้รับข้อความอีกฉบับ

 

= ข้อความของยูจินฮยอก =

[ตอนแรกพ่อแม่ของเด็กผู้หญิงเป็นสาวกผู้ซื่อสัตย์และผู้ใจบุญ]

[พวกเขาพยายามเข้าใจพลังมืดของลูกสาว]

[แต่ ยียอนจุน ล้างสมองพวกเขา การโกหกและแผนการของพวกเขาทำให้ทั้งคู่เชื่อว่าพลังของลูกสาวของพวกเขานั้นเป็นคำสาปจริงๆ]

[เขาทำลายครอบครัวของเธอ]

[และในวันนี้ ยียอนจุน สั่งให้ทั้งทั้งคู่ฆ่าลูกสาวของพวกเขา]

[ยียอนจุน ตระหนักถึงพลังของเด็กผู้หญิงคนนั้น มันยิ่งใหญ่และมีศักยภาพพร้อมวางแผนทั้งหมดนี้เพียงเพื่อได้รับความไว้วางใจของเธอ]

[ทั้งคู่ตอนนี้จะพยายามฆ่าลูกสาวของพวกเขาตามคำสั่งและอีกไม่นานคุณจะเป็นสักขีพยานในผลของการกระทำของพวกเขา.]

[ตอนนี้โปรดดูจนจบ.]

 

「ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ – นักสืบยูจินฮยอก」

===

 

เรื่องราวที่โหดร้ายเช่นนี้ไม่ได้อยู่ในเนื้อเรื่องดั้งเดิมของผม

 

– พวกเราจะกำจัดเธอในวันนี้

 

ทั้งคู่ตอบและผมก็ถอนหายใจ ลมหายใจไหลลงสู่ลำคอของผมและผสมกับความโกรธ ผมมือสั่นเทา

 

“ … ชอคจุนกยอง”

 

“อะไร?”

 

ชอคจุนกยอง ตอบอย่างเมินเฉยสายตาของผมยังจับจ้องอยู่ที่อาคารผมประกาศออกมาอย่างโกรธแค้น “ฉันอยากฆ่าใครซักคน”

 

ในขณะเดียวกันพ่อแม่ของบอสเดินทางลงไปที่ลานจอดรถและเข้าไปในรถของพวกเขา ยียอนจุน เพิ่งบอกพวกเขาว่า’ถึงเวลาฆ่าเด็กคนนั้นแล้ว’

ตอนนี้พวกเขาจะกลับไปหาลูกสาวเพื่อทำตามคำสั่งของเขา

 

“นายจะช่วยฉันไหม”

 

“…แน่นอนทำไมจะไม่”

 

ชอคจุนกยอง พยักหน้าอย่างสบายๆ

 

“จริงๆเหรอ?”

 

“จริงๆสิ. นายพูดถูกมาตลอด ฉันเชื่อในตัวนาย.”

 

ในขณะนั้นผมเห็นรถเก๋งของทั้งคู่ออกจากอาคาร

 

“มาติดตามพวกเขาไปกันเถอะ”

 

“โอเค.”

 

พวกเราสวมหมวกและไล่ตามรถซีดานไป

วิ้งงงงงงงงง—

 

รถเคลื่อนที่ไปพร้อมกับเสียงคำรามของเครื่องยนต์พวกเราวิ่งตามมันไป

และ วิ้งงงงงง—! ลวดสีเงินเหยียดออกจากด้านขวาของถนนและบิดไปรอบๆรถเก๋ง

 

“…ฮะ?”

 

ทันใดนั้นเอง พวกเราก็หยุดด้วยความประหลาดใจ

 

เปรี้ยง!

 

ลวดกระแทกรถและกระแทกกับพื้น โครมมมม-! ยานพาหนะถูกโยนคว่ำลงบนพื้นระเบิด

 

“…?”

 

หลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างรุนแรง ผมอาจคิดว่านี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในอดีตแต่มันไม่ได้เกิดขึ้นสำหรับสิ่งต่อไปนี้…..

 

มีชายคนหนึ่งตกลงมาจากท้องฟ้า

 

“อะไรกัน…มันทำอะไรละนั้น”

 

ชอคจุนกยอง หัวเราะเบาๆด้วยความไม่เชื่อ เจ้าของที่นั่งสีเงิน Chameleon Troupe ‘เกอิต้า’ ร่อนลงบนรถที่ถูกทำลายอย่างสง่างาม เขายิ้มเบาพร้อมถอนเส้นลวดของเขา จากนั้นเขาก็เอนตัวไปที่เบาะรถและเริ่มกระซิบ ….

 

“ไอ้-!”

 

ตอนนั้นเสียงร้องอันดังกึกก้องของ ชอคจุนกยอง ดังขึ้น ตกใจ เกอิต้า หันมาหาพวกเราและดวงตาเบิกกว้างด้วยความงุนงงเขา เขาพูดพึมพำว่า “ชอคจุนกยอง และ…นายเองก็ด้วยเหรอสีดำ”

 

เพราะเขาเรียกผมว่า ‘สีดำ’ ผมจึงรู้ว่าเกอิต้าคนนี้มาจากยุคปัจจุบัน

 

“ใช่ ฉันเอง นายมาทำอะไรที่นี่?”

 

เมื่อ ชอคจุนกยอง เจอ เกอิต้า….ตู้มมมมมมม!

 

การระเบิดพลังเวทมนตร์เกิดขึ้นที่อาคารของยียอนจุนซึ่งเราเพิ่งจากมา

พลังเวทมนต์นี้ไม่บริสุทธิ์แต่ประกอบไปด้วยพลังเวทมนต์หลายอย่าง การระเบิดอย่างฉับพลันทำให้ ชอคจุนกยอง และผมต้องหันกลับมามองด้วยความประหลาดใจ!!!