The Novel’s Extra - บทที่ 649. Ending (1)

Chapter 649. Ending (1)

[เรื่องราวของโมแร็กซ์และจินซาฮยอค]

Jiing – เมื่อรู้สึกถึงการสั่นสะเทือน จินซาฮยอคก็ส่ายหัวทันที พลังงานปีศาจระเบิดจากจุดที่เธอไม่รู้และแผดเผาผิวของเธอ จินซาฮยอคชำระพลังงานปีศาจให้บริสุทธิ์ด้วยการใช้การจัดการความเป็นจริงอย่างง่ายดาย พลังงานปีศาจเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินก่อนที่จะสลายไปในอากาศ

“ยังอยู่มั้ย?” เสียงที่หยิ่งผยองดังขึ้น จินซาฮยอคหันไปมองทางนั้น ชินจองฮักมองดูเธอพร้อมถือหอกในมือ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้รับผลกระทบจากการระเบิดพลังงานปีศาจเมื่อครู่นี้

“… .” จินซาฮยอคลุกขึ้นอย่างเงียบ ๆ จากนั้นเธอก็หันไปมองที่โมแร็กซ์ ปีศาจเต็มไปด้วยรอยเฉือดเฉือน มันเสียนิ้วส่วนใหญ่ไปและเลือดสีดำปกคลุมไปทั่วร่างยักษ์ของมัน ตอนนี้ถ้าเป็นมนุษย์คงจะตายไปแล้ว แต่โมแร็กซ์ก็ยังมีชีวิตอยู่อย่างไม่ต้องสงสัย

หลังจากนั้น

“น่าสนใจ.”

เสียงที่ไม่ใช่ชินจองฮัคและจินซาฮยอคก็ดังก้องขึ้นในปราการ ชินจองฮักคว้าหอกของเขาขณะที่จินซายุคผูกผมที่ยุ่งเหยิงของเธอ ผมหางม้านั่นถูกไฟไหม้เล็กน้อย

“ สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าปีศาจนั้นน่าสนใจจริงๆ ไม่มากเท่ามนุษย์แน่นอน แต่ก็น่าสนใจจริงๆ”

ราชาปีศาจออร์เดนพึมพำขณะที่เงยหน้าขึ้นมองโมแร็กซ์ ดวงตาของเขาสั่นไหวด้วยความอยากรู้อยากเห็นและจินซาฮยอคอดตกตะลึงกับภาพที่เห็นไม่ได้

“เขาบ้าไปแล้วหรือเปล่าหลังจากฟื้นขึ้นมา?”

ไอ้บ้านั่นปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนสักแห่งและจ้องมองไปที่โมแร็กซ์โดยไม่ได้ทำอะไรเลย มันยืนอยู่ติดพื้น มันกำลัง ‘สังเกต’ โมแร็กซ์ เช่นเดียวกับคำที่มันพูดออกมา

ออร์เดนหันหัวของมันและเผชิญหน้ากับจินซาฮยอค

“ต้องการความช่วยเหลือไหม มนุษย์?”

“… .”

จินซาฮยอคยักไหล่กับรอยยิ้มของออร์เดน

“แกสามารถช่วยได้ด้วยการไสหัวไป”

คุรุคุรุซึ่งยืนอยู่ถัดจากออร์เด้นกระพือปีกตอบโต้แสดงท่าทีคุกคามจินซาฮยอโดยพูดว่า ‘แกกล้าดียังไ -‘

ออร์เดนปรามคุรุคุรุและตอบอย่างแห้งๆ

“มันน่าสนใจเกินกว่าที่จะมองผ่านไปได้ไม่ใช่หรือ?”

“ …ฉันเคยไม่รูเว่าแกพูดมาก”

เช่นเดียวกับที่ออร์เดนเจอสถานการณ์ที่น่าสนใจ จินซาฮยอคก็สนใจในการเปลี่ยนแปลงของออร์เดน ร่างกายของมันเล็กกว่าในอดีตมากและอารมณ์ขันดูเหมือนจะเกิดขึ้นแทนที่น้ำหนักที่หายไป

Whoosh-

ในขณะนั้นหอกของชินจองฮักบินไปบนท้องฟ้า เขาพึมพำในขณะที่จ้องมองจินซาฮยอคด้วยท่าทางไม่พอใจ

“ออร์เดนดูเหมือนจะไม่ใช่พันธมิตรหรือศัตรู มันเพียงแค่สนใจปีศาจข้างหน้าเท่านั้น จินซาฮยอค”

ในเวลาเดียวกันโมแร็กซ์ ก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง มันกรีดร้องเสียงกรี๊ดแปลก ๆ แล้วเหวี่ยงแขนออกและชินจงฮักเหวี่ยงหอกของเขาแล้วผลักมันออกไป

แสงสีดำกระพริบจากปลายหอกของเขา แสงสว่างแห่งความมืดนี้ยากที่จะอธิบายในทางทฤษฎี แต่ไม่ว่าในกรณีใดๆมันเป็นพลังของชินมยองจุงซึ่งชินจงฮักประสบความสำเร็จในการใช้งานไดในตอนแล้ว

“… อืมมม.”

ด้วยสิ่งนี้ จินซาฮยอคเห็นโอกาสในการชนะสูง อย่างไรก็ตาม จินซาฮยอคไม่ได้ต้องการฆ่าโมแร็กซ์เลย

Whooosh-

โมแร็กซ์ต่อยออกมา แต่ชินจงฮักป้องกันการโจมตีนั้นด้วยหอกของเขา นั่นไม่ใช่ทั้งหมด แสงสีดำที่อยู่ในหอกนั้นทะลุผ่านกำปั้นของโมแร็กซ์และกักขังรอบร่างกายของมันไว้ทั้งหมด

แสงแห่งความมืดที่แผดเผาและชำระล้างทุกสิ่ง

แสงสีดำนี้ซึ่งชินเมียงชอลทำเพื่อชดใช้บาปของเขานั้นไม่สมบูรณ์แบบ อย่างไรก็ตาม มันมีความได้เปรียบเหนือคู่แข่งอย่างหนึ่ง

ด้วยพลังนี้ ชินจงฮักกลายเป็นศัตรูโดยธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบของปีศาจ จากทั้งหมดนั้น แสงสีดำมีอำนาจในการ ‘ชำระล้างพลังปีศาจ’

“เฮ้ย แค่จับมันไว้ อย่าเผามันนะ”

อย่างไรก็ตาม จินซาฮยอคยังไม่ได้ต้องการฆ่าโมแร็กซ์ในตอนนี้ เธอกระโดดขึ้นเบา ๆ

“อะไรนะ เดี๋ยวก่อน เธอจะไปไหน ยัยโง่?”

ชินจงฮักตะโกนเสียงดัง แต่จินซาฮยอคไม่ตอบ เธอค่อยๆบินขึ้นไปและยืนลงบนไหล่ของโมแร็กซ์ ผิวบนไหล่ของโมแร็กซ์ค่อนข้างน่าขยะแขยง โมแร็กซ์รู้ว่าร่างกายขนาดใหญ่ของมันนั้นมีทั้งข้อดีและข้อเสีย เพื่อเอาชนะข้อบกพร่องนี้มันได้เปลี่ยนผิวหนังของตัวเองให้กลายเป็นพลังปีศาจที่แผดเผาได้

ดังนั้นเมื่อรองเท้าของจินซาฮยอคแตะลงบนไหล่ของโมแร็กซ์ มันก็ละลายในทันที อย่างไรก็ตาม เท้าของจินซาฮยอคไม่เป็นอะไรเลย เธอได้ใช้การจัดการความเป็นจริงเพื่อเปลี่ยนคุณสมบัติของเท้าตัวเอง แม้ว่าเธอจะไม่สามารถอยู่ได้นาน แต่เธอน่าจะใช้ได้ดีในระยะหนึ่ง

“ …รอฉันนะ ปูฮาเรน”

จินซาฮยอคพึมพำขณะที่เธอจ้องมองดวงตายักษ์ของโมแร็กซ์ จากนั้นเธอก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอดูเหมือนนักประดาน้ำที่กำลังเตรียมตัวจะกระโดดและสิ่งที่เธอทำหลังจากนั้นก็เป็นเช่นนั้น

จินซาฮยอคแหวกว่ายผ่านพลังปีศาจที่พยายามจะยึดเธอเอาไว้ … และกระโดดเข้าไปในรูม่านตาของโมแร็กซ์

เช่นเดียวกันกับสิ่งที่เธอทำกับชินจงฮัก เธอกำลังเข้าสู่จิตใต้สำนึกของโมแร็กซ์

* * * *

[เคบินของอีเวนเดล]

– กองทัพของเครย์วอนคาดว่าจะกวาดทั่วทุกภูมิภาคของโลก หลังจากออกจากทุ่งหญ้าสเตปป์ของแมนชูเมื่อสองวันก่อน กองทัพเครย์วอนได้เดินทางไปทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออกเพื่อเอาชนะกองทัพปีศาจ นั่นไม่ใช่ทั้งหมด. ในปารีสแกรนด์เมจิกเชี่ยนโอแจจิน นักเวทย์อาแฮอิน ระดับ 9 และศิษย์ของเธอ ‘อีเวนเดล’ ….

ในทางกลับกัน อีเวนเดลกำลังดูทีวีในห้องของเธอ การแพร่ภาพสาธารณะได้ถูกตัดออกไปพร้อมกับการจุติของบาอัล และเพิ่งจะได้รับการซ่อมแซมในวันนี้ ผู้แพร่ภาพกระจายเสียงหลายคนรายงานข่าวที่มีความหวังของทั่วโลก

อีเวนเดลสงบลงในขณะที่เธอฟังรายงานเหล่านี้

—แอสทารอธ อสูรแห่งทิศตะวันตก ได้พ่ายแพ้โดยความพยายามร่วมกันของแกรนด์เมจิกเชี่ยนโอแจจินและแกรนด์เมจิกเชี่ยนอาแฮอิน วาเลคของฝั่งตะวันออกถูกผลักดันโดยรัฐบาลเยอรมันและ ฮวารังแห่งเครย์วอน

ตอนแรกอีเวนเดลกลัวสงครามในครั้งนี้ แต่หลังจากดูการต่อสู้ของฮีโร่หลายคนที่พร้อมจะเสี่ยงชีวิต เธอได้เรียนรู้สิ่งใหม่ การเสียสละและความมุ่งมั่นสอนบทเรียนสำคัญให้กับเธอ

ในโลกใบนี้ หลายคนต่อสู้เพื่อปกป้องโลก ปกป้องสัตว์ปกป้องดินแดนและเพื่อปกป้องผู้คน พวกเขายืนขึ้นไม่ว่าพวกเขาจะล้มกี่ครั้งและไม่ยอมแพ้ไม่ว่าพวกเขาจะต้อเผชิญหน้ากับความกลัวมากแค่ไหนก็ตาม

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะกลัวเช่นกัน แต่พวกเขาก็เอาชนะความกลัวนั้นได้เพื่อทุกคน

ดังนั้น ตั้งแต่วันนี้อีเวนเดลจึงตัดสินใจชื่นชมพวกเขา ไม่เพียงแค่นั้นเธอสาบานที่จะเดินตามรอยเท้าของพวกเขา น้ำหนักของคำว่า ‘ฮีโร่’ เพิ่มขึ้นในหัวใจของอีเวนเดล และเธอตั้งเป้าหมายใหม่สำหรับตัวเองในอนาคต

– ในอีกแง่หนึ่งเลราจและวาสโก้ได้แสดงสัญญาณแปลก ๆ ในการปกป้องพลเมืองของดินแดนของพวกเขา รัฐบาลโลกและสมาคมฮีโร่เลือกที่จะไม่ต่อต้านพวกเขา

Ssk- ssk- ในขณะนั้นมีเสียงแปลก ๆ ดังออกมา อีเวนเดล เงยหน้าของเธอขึ้นมองหาเสียงจาง ๆนั้นและมองไปรอบ ๆ ห้องเคบิน

– อ่า เราเพิ่งได้รับรายงานเพิ่มเติม มีรายงานว่ากองทัพอสูรที่บุกแคซ็องถูกทำลายโดยสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก ผู้เห็นเหตุการณ์เล่าถึงสิ่งมีชีวิตลึกลับว่าเป็นกระต่ายดำ ….

Ssk – ssk- อีเวนเดลเค้นหูของตัวเองและฟังอย่างระมัดระวัง มันเป็นเสียงของคำบางอย่างที่กำลังถูกเขียน แต่มันมาจากไหน ด้วยความอยากรู้อยากเห็น อีเวนเดลคิดชั่วครู่ก่อนที่จะตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างและหันหัวกลับ

– สงครามของมนุษย์กับปีศาจดูเหมือนว่าจะวิ่งไปสู่เส้นชัย แต่ก็ยังมีอันตรายเหลืออยู่ กลุ่มไนท์อีวิวส์ที่รับใช้ปีศาจยังมีชีวิตอยู่และในขณะนี้บาอัล ปีศาจอันดับ 1 อยู่ที่ชายแดนของคาบสมุทรเกาหลี …

Ssk- ssk- ตัวละครถูกเขียนใน ‘จดหมายการสื่อสาร’ ที่เธอรัก อีเวนเดลรีบวิ่งไปหามันและหยิบมันขึ้นมา

[อีเวนเดล คุณอยู่ที่นั่นเหรอ?]

“Aaah!”

เมื่อเธอเห็นคำทั้งสี่นี้ ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง อีเวนเดล กลืนก้อนบางสิ่งอย่างหนักและถือจดหมายแน่น

[ฉันเอง ฮาจิน] คิมฮาจิน]

เธอเกือบร้องไห้เมื่อเห็นคำนั้น ไม่สิ เธอร้องไห้ แล้ว Huaaaang— อีเวนเดลกอดจดหมายไว้ในอ้อมกอดเธอขณะที่ร้องไห้ จากนั้นเธอมองดูจดหมายอีกครั้ง

[เธอปลอดภัยมั้ย?]

“Un! Un! Un!”

อีเวนเดลตะโกนเสียงดังก่อนที่จะรู้ว่าเสียงของเธอไม่สามารถส่งไปถึงเขาได้ เธอรู้ทางเดียวเท่านั้นที่จะตอบเขา

เธอเริ่มเขียนจดคำตอบอย่างรวดเร็ว ดินสอน่ารักๆในมือของเธอเริ่มวาดตัวละครที่น่ารัก….

* * * *

[Un! ฉันโอเค! ฮาจินเป็นอย่างไรบ้าง คุณสบายดีไหม? ฉันอยากเจอคุณ!]

ภายในป้อมปราการที่ฮิราโนะ อาราชิสร้างขึ้น ผมยิ้มออกมาเมื่ออ่านข้อความที่ส่งมาถึงผมผ่านจดหมายการสื่อสาร ฉผมรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงของอีเวนเดลผ่านข้อความนั้น

[ฉันสบายดี. เร็ว ๆ นี้ … .]

ผมตกอยู่ในภวังค์ความคิดเมื่อกำลังเขี้ยนข้อความ

ผมจะสามารถกลับไปที่ฝั่งของอีเวนเดลได้อย่างปลอดภัยหรือไม่นะ?

“อาา … .”