ระบบร้านค้าออนไลน์ - ตอนที่ 230

TB:บทที่ 230 ท่านเทพเฉินหลง

เมื่อเฉินหลงอาศัยอยู่ในเมืองเล็ก ๆ เป็นเวลาสิบวันกลุ่มคนจากเมืองที่ใกล้ที่สุดคือเมืองไท่โจวเข้ามาทักทายท่านเทพ และเชิญชวนให้เขาไปเมืองของตน คนที่มีสถานะเช่นท่านเทพจะอยู่ในเมืองเล็ก ๆ เช่นนี้ได้อย่างไร

ครั้งนี้ “เมืองไท่โจว” ที่ส่งมา ทุกคนเป็นนักรบและผู้นำเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์

เมื่อพวกเขาเห็นเฉินหลงพวกเขาก็ทิ้งตัวลงไปยังพื้นทันทีและพูดว่า “ยินดีที่ได้พบ ท่านเทพ”

“ลุกขึ้นได้”

ในตอนนี้เฉินหลงเคยชินกับพิธีกรรมการหมอบเคารพแบบนี้ ในขณะเดียวกันเขาก็สงสัยว่าคนที่มาที่นี่เมื่อกว่า 2,000 ปีก่อนเป็นจักพรรดิองค์ไหน มิฉะนั้นชาว “คุนหลุน” เหล่านี้จะทำพิธียิ่งใหญ่นี้ได้อย่างไร

หลังจากได้ยินคำพูดของเฉินหลงผู้มาจาก “เมื่องไท่โจว” ก็ลุกขึ้นมาทีละคน

หลังจากลุกขึ้นยืนเขาก็พูดกับเฉินหลงว่า “ท่านเทพข้าคือตัวแทนของเมืองไท่โจวโปรดไปที่เมืองไท่โจวกับข้าเถิด”

“คุณชื่ออะไรตำแหน่งของคุณในไท่โจวล่ะ  เฉินหลงมองไปที่นักรบยักษ์สีขาว

“ ชื่อของข้าคือไป่วูจี ซึ่งเป็นแม่ทัพของกองทัพจักรวรรดิเมืองไท่โจว” ไป่วูจีพูดขึ้น

“ ไป่วูจี ผมเป็นท่านเทพหรือไม่” จู่ๆเฉินหลงก็ถามคำถามแปลก ๆ

“ แน่นอน ท่านเป็นท่านเทพ ”

“ขอถามอีกครั้งว่าเป็นท่านเทพที่มีสถานะสูงกว่าหรือสถานะลอร์ดแห่งเมืองไท่โจวที่สูงกว่ากัน” เฉินหลงมองไปที่ไป่วูจีอย่างเย็นชา

เนื่องจากผมได้รับการยกย่องว่าเป็นท่านเทพ ผมจึงต้องแสดงจุดยืนของท่านเทพ ถ้าคุณมาชวนผม ผมจะต้องไปกับคุณไหม? ถ้าเป็นเช่นนั้นผมก็จะไม่เป็นท่านเทพที่ไร้ประโยชน์ เฉินหลงไม่ต้องการเป็นท่านเทพจอมปลอม เขาเพียงต้องการเป็นท่านเทพที่แท้จริงที่ชาวคุนหลุนนับถือและให้ความเคารพ

แม้ว่าเมื่อ 2000 ปีก่อน ที่เจอท่านเทพคนแรกนั้น พวกเขาอาจจะอ่อนแอกว่านี้จึงง่ายต่อการปราบปรามแต่ในตอนนี้เขาเองก็มีระบบเถาเป่าที่แข็งแกร่งเช่นกัน

“ท่านเป็นท่านเทพและไม่มีใครเทียบท่านได้” ไป่วูจีพูดอย่างรีบร้อน

“ในกรณีนี้ทำไม เจ้าเมืองไม่มาเชิญผมเอง หรือว่าไม่เห็นผมอยู่ในสายตา ยิ่งไปกว่านั้น ผมเป็นท่านเทพ ผมเต็มใจที่จะอยู่ที่ไหน ก็เรื่องของผม ไม่จำเป็นต้องให้พวกคุฯมาจำกัดอิสรภาพ

หลังจากได้ยินคำพูดของเฉินหลงเหงื่อเย็นก็เริ่มปรากฏบนหน้าผากของเขา

หลังจากได้ยินว่า “ท่านเทพ” หายไปกว่าสองพันปีปรากฏตัวที่เมืองปืนใหญ่เจ้าเมืองไท่โจว ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาแค่อยากเห็นท่านเทพจึงขอให้พี่ชายของเขาไปนำ “เกวียนทองคำ” ที่สูงศักดิ์ไปเชิญท่านเทพ เขาและไป่วูจีไม่คิดว่าการกระทำของพวกเขาจะทำให้ท่านเทพรังเกียจขนาดนี้

“ใช่ไป่วูจี ท่านเทพคือการดำรงอยู่สูงสุดสำหรับพวกเรา” มีเสียงดังขึ้น

“ถ้าเจ้าเมืองไป่ ต้องการเชิญท่านเทพ ก็ต้องมาด้วยตัวเอง นี่เขาไม่ได้สนใจท่านเทพจริงๆ” ในเวลานี้อีกด้านหนึ่งของเมือง ก็มีคนปรากฏตัว ซึ่งนำโดยยักษ์สีดำที่มีแผลเป็นยาวบนใบหน้าของเขาเกือบจะแบ่งใบหน้าของเขาออกเป็นสองส่วนมองไปที่ไป่วูจี

จากนั้นยักษ์ดำจึงหมอบคำนับเฉินหลงและพูดว่า “เฮยหยาง เคารพท่านเทพ”

“ลุกขึ้น” เฉินหลงพูดขึ้น

“ ขอบคุณ” ยักษ์ดำลุกขึ้นยืน

“ เฮยหยาง คุณมาชวนผมไปที่บ้านของคุณด้วยหรือ” เฉินหลงมองไปที่เฮยหยาง

“เฮยหยางไม่กล้าหรอก เฮยหยางต้องการพบท่านเทพในครั้งนี้ หากท่านเทพยินดีที่จะไปเยี่ยม” เมืองแบล็กสโตน ” คงจะเป็นเกียรติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ “เมืองแบล็คโตน” เข้าก้มหัวลงและพูด

เฮยหยางฉลาด เขาพยายามถ่อมตัวมากๆ

“แบล็กสโตน ผมจะจดจำไว้แล้วผมจะไปเยือนแบล็กสโตนเมื่อผมมีเวลา” เมื่อพูดคุยของเฮยหยาง ทำให้เฉินหลงประทับใจมาก “ดีคุณกลับไปได้แล้ว ขอให้ผมได้อยู่ในนี้ก่อน ยังไม่อยากให้ใครรบกวน “

“ ได้ขอรับ”

“ ได้ขอรับ”

เฮยหยางและไป่วูจีพูดพร้อมกัน

จากพวกเขาก็กลับไปอยู่กับทีมของตัวเอง

เมื่อเฮยหยางและไป่หวูจีจากไป เฉินหลงกลับไปที่บ้านที่พวกเขาเตรียมไว้สำหรับตัวเอง

การได้พบเฮยหยางและไป่หวูจี ทำให้เฉินหลงรู้สึกว่า “อาณาจักรคุนหลุน” แห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่สงบสุข แต่ยังสอนให้พวกเขาท้าทาย  เฉินหลงอยู่ในเมืองเรียบง่ายแห่งนี้พอจะอุ่นใจได้ และคิดถึงสิ่งที่เขาจะทำต่อไป

“เฮยหยวน เจ้าคิดว่าท่านเทพเป็นท่านเทพจริงๆหรือ” เฮยหยางก็ถามชายคนที่สูงไม่ต่ำกว่าสี่เมตร

“ท่านผู้นำ ข้าไม่ทราบ เราไม่เคยเห็นเขามาก่อน เราสามารถตรวจสอบได้จากข้อมูลบางส่วนจากพระราชา”

“ เข้าใจแล้ว” เฮยหยางพยักหน้ารับ และไม่พูดอะไรอีก

เฮยหยางและเฮยหยวนยังรู้ดีว่าด้วยความเชื่อของเฉินหลง แม้จะเป็นเพียงนักรบระดับ 7  แต่เขาก็มีแรงผลักดัน นี่อาจเป็นนิสัยของท่านเทพ

“ทำไมท่านไม่ไปเมืองของพวกเขา ข้าได้ยินมาว่าในเมืองของพวกเขามีบ้านทำด้วยโลหะ ทำอาวุธและมีอาหารที่น่าสนุกและอร่อยมากมาย” ไป่ไทฮางมาถึงห้องของเฉินหลง และถามเฉินหลง

ในช่วงนี้ของการได้พบกับเฉินหลงความสัมพันธ์ระหว่างไป่ไท่ฮางและเฉินหลงเริ่มดีขึ้นเขากล้าเข้าไปในห้องของเฉินหลงและคุยกับเฉินหลง

“คุณโหยหาเมืองใหญ่งั้นหรอ” เฉินหลงมองไป่ไท่ฮาง

แม้ไป่ไท่ฮาง มีความแข็งแกร่ง แต่เขาพึ่งอายุ 18 ปีและเป็นนักล่าแต่ยังเด็ก เขาจึงไม่สามารถแต่งงานและมีลูกได้ในชั่วชีวิตนี้

“ใช่” ไป่ไท่ฮางพยักหัวรับ

สำหรับไป่ไท่ฮางผู้เติบโตในเมืองเล็กๆและไม่เคยไปที่อื่นนอกจากล่าสัตว์ในป่า “เมืองไท่โจว” และ “เมืองศิลาดำ” จึงเป็นสถานที่ที่เขาปรารถนา

“อันที่จริง คุณสามารถมีบ้านที่ทำจากโลหะในเมืองเล็ก ๆ ของคุณได้เช่นกัน คุณสามารถย้ายเมืองใหญ่เหล่านั้นไปยังเมืองของคุณเพื่อทำให้สนุกสนานขึ้น” เฉินหลงมองไปที่ไท่ฮางแล้วยิ้ม