แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1173 ทุกอย่ำงมำได้จังหวะพอดี

“ยินดี… อะไรนะครับ?!”
เปรี้ยง!
เหมือนมีฟ้ ำผ่ำกลำงหัวอวี๋หมิงหลำง เล่นเอำเขำมึนหัวพูด
ไม่ออก ถึงกับสงสัยว่ำตัวเองฝั นไปหรือเปล่ำ?
พยำบำลยังพูดไม่จบอวี๋หมิงหลำงก็พูดสวนขึ้นมำก่อนทำให้
เสี่ยวเชี่ยนได้ยินคำว่ำพ่อคนไม่ชัด ได้ยินแค่คำว่ำยินดีด้วย
“น้องชำยฉันยังนอนอยู่ในห้องฉุกเฉินไม่เห็นหรือไง? ยังจะ
มำแสดงควำมยินดีอะไร!” เสี่ยวเชี่ยนร้อนใจมำกเธอรู้สึกตำลำย
อยู่ๆ รอบตัวก็มืดไปหมด
อวี๋หมิงหลำงเข้ำไปพยุงเธอไว้ เสี่ยวเชี่ยนล้มลงในอ้อมกอด
ของเขำ อวี๋หมิงหลำงตกใจสีหน้ำเปลี่ยน
ยังไม่ทันจะหำยดีใจที่ได้เป็นพ่อคนก็ต้องมำตกใจเรื่องเสี่ยว
เชี่ยนก่อน
“คนท้องให้เลือดไม่ได้นะคะ… ทำงเรำขอแนะนำให้ใช้เลือด
คุณน้ำดีกว่ำ ถึงคุณน้ำจะเป็นญำติคนไข้โดยตรงแต่ปกติเรำไม่9 9 1 3
แนะนำให้ใช้ เพรำะกำรใช้เลือดจำกสำยเลือดโดยตรงอำจทำให้
ระบบภูมิคุ้มกันผิดปกติ ถ้ำร้ำยแรงมำกจะทำให้เกิดภำวะสเต็ม
เซลล์ใหม่ต้ำนร่ำงกำยผู้ป่ วย หรือที่เรำเรียกกันว่ำโรคต่อต้ำน
กำรรับเลือด ปกติเรำจะเลี่ยงกำรให้เลือดจำกคนที่มีสำยสัมพันธ์
กันโดยตรง แต่กรุ๊ปเลือดของน้องชำยคุณหำยำกมำกจริงๆ ใน
คลังเลือดของเรำก็ไม่มี แต่คุณวำงใจได้ค่ะ อัตรำกำรเกิดโรคนี้มี
น้อยมำกๆ อีกทั้งพวกเรำได้ฉำยรังสีที่เลือดคุณน้ำเพื่อทำลำย
เม็ดเลือดขำวแล้ว แบบนี้ยิ่งลดอัตรำกำร”
“ทำไมภรรยำผมถึงเป็นลมล่ะครับ?” อวี๋หมิงหลำงไม่ได้
อยำกฟั งพยำบำลให้ควำมรู้ ตอนนี้เขำเป็นห่วงเสี่ยวเชี่ยน
มำกกว่ำ
“หัวหน้ำอวี๋ใจเย็นๆ นะคะ ภรรยำคุณตั้งท้องอยู่อำรมณ์จึง
ค่อนข้ำงแปรปรวน เธอน่ำจะร้อนใจมำกจนเป็นลมไป คุณอุ้มเธอ
ไปนอนพักที่เตียงก่อนนะคะ ถ้ำไม่วำงใจล่ะก็เดี๋ยวฉันโทรให้หมอ
สูติที่อยู่ชั้นสองลงมำตรวจให้”
อวี๋หมิงหลำงรีบอุ้มเสี่ยวเชี่ยนไปที่เตียงแล้วถำมพยำบำล
“ภรรยำผม..ท้องแล้วจริงๆ เหรอครับ?!”9 9 1 4
พยำบำลตกใจสีหน้ำอวี๋หมิงหลำงจนพูดไม่ออก อันที่จริง
ตอนนี้เขำก็ไม่รู้ว่ำตัวเองพูดอะไรออกไป เขำพูดไปตำม
สัญชำตญำณล้วนๆ ในสมองรำวกับมีภูตจิ๋วหลำยตัวแย่งกันพูด
อยู่
เมียนำยท้องแล้ว
นำยจะเป็นพ่อคนแล้ว
จำกนั้นภูตจิ๋วพวกนั้นก็พร้อมใจกันพูด พ่อจ๋ำ พ่อจ๋ำ~
ในสมองมีแต่คำว่ำพ่อจ๋ำ!
แต่สีหน้ำเหมือนอยู่ในอำกำรช็อคของอวี๋หมิงหลำงกลับ
กลำยเป็นอีกควำมหมำยหนึ่งในสำยตำของพยำบำล เธอเริ่ม
ลังเล
ทำไมหัวหน้ำใหญ่ต้องทำหน้ำตึงขนำดนั้นด้วย หรือว่ำเด็ก
ในท้องจะไม่ใช่ลูกของหัวหน้ำใหญ่… ?!
“ภรรยำคุณท้องแล้วนะคะ พวกเรำตรวจพบตอนตรวจเลือด
ฉันเห็นภรรยำคุณอำยุยังน้อยก็เลยตรวจเพิ่มดู แล้วก็พบว่ำ
ภรรยำของคุณตั้งครรภ์ค่ะ พอเห็นว่ำภรรยำคุณตั้งครรภ์ยังไม่ทัน9 9 1 5
ที่พวกเรำจะได้ตรวจดูกรุ๊ปเลือดของภรรยำคุณก็รีบมำบอกคุณ
ก่อนค่ะ!”
พยำบำลยื่นรำยงำนผลตรวจมำให้ดู อวี๋หมิงหลำงรับมำดู
ด้วยมือสั่นๆ… ไม่เข้ำใจ
“ค่ำ HCG 250.41? 250 คืออะไร!!!” อวี๋หมิงหลำงไม่สบ
อำรมณ์เท่ำไร
ไอ้ตัวเลขพวกนี้มันเกี่ยวอะไรกับเด็กน้อยตัวอ้วนๆ กลมๆ
ของผม?!
มันยำกที่จะให้เอำตัวเลขพวกนี้เชื่อมโยงกับเบบี๋ตัวน้อยของ
เขำ ตอนนี้อวี๋หมิงหลำงไม่อยำกเชื่อว่ำควำมปรำรถนำของเขำ
เป็นจริงแล้ว
“มันหมำยถึงภรรยำของคุณตั้งครรภ์แล้วไงคะ แต่อำยุครรภ์
ยังน้อยอยู่”
“ทำไมเขำทดสอบเองที่บ้ำนถึงไม่ท้องล่ะครับ?” เขำจำได้ว่ำ
เหมือนเสี่ยวเชี่ยนเพิ่งบอกว่ำไม่ท้อง
“เธอใช้แผ่นทดสอบทำเองที่บ้ำนใช่ไหมคะ? ถ้ำอำยุครรภ์9 9 1 6
น้อยมำกทดสอบไม่เจอก็เป็นเรื่องปกติค่ะ”
“อ๋ำ…” ในที่สุดอวี๋หมิงหลำงก็เข้ำใจแล้ว มิน่ำช่วงนี้เมียเขำ
ถึงได้ดูแปลกๆ กินอะไรก็เหมือนแมวดม
เขำกับเธอวำงแผนกันมำตั้งนำนแต่ไม่ติด นี่อยู่ๆ ก็ท้อง!
หลังจำกที่อวี๋หมิงหลำงได้รับกำรยืนยันเขำก็ทั้งดีใจทั้งเศร้ำ
ถ้ำเป็นยำมปกติเขำคงดีใจมำกอุ้มเสี่ยวเชี่ยนวิ่งไปรอบๆ
แล้ว แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังเป็นห่วงควำมปลอดภัยของต้ำหลง
เขำคิดว่ำโลกนี้คงไม่มีผู้ชำยคนไหนเป็นแบบเขำอีกแล้วที่ได้ยิน
ว่ำภรรยำตั้งท้องก็เกิดควำมรู้สึกสองอย่ำง ทั้งดีใจมำกทั้งเป็น
ห่วงน้องเมียที่ยังไม่พ้นขีดอันตรำย
ในใจเจอกับเรื่องร้อนและเย็นเข้ำมำพร้อมกันทีเดียวทำให้
เกิดควำมรู้สึกสับสนที่ยำกจะบรรยำย ดีใจก็ไม่ใช่ เศร้ำก็ไม่เชิง
ต้ำหลงกำลังถูกช่วยชีวิตจะให้เขำมำกระโดดโลดเต้นก็ไม่ใช่
เวลำ ทำได้แค่เก็บควำมดีใจเอำไว้ก่อน เขำปลอบแม่ยำยพลำง
ไปหำหมอสูติให้ช่วยตรวจเสี่ยวเชี่ยน
ผ่ำนไปสักพักเสี่ยวเชี่ยนก็ฟื้ นแล้วพบว่ำตัวเองนอนอยู่ เธอ9 9 1 7
มองเพดำนอยู่สักพัก ทันใดนั้นก็นึกขึ้นมำได้ว่ำต้ำหลงอยู่ใน
อันตรำยจึงเด้งลุกขึ้นมำนั่ง
“ลูกเชี่ยน!” อวี๋หมิงหลำงรีบจับมือเธอไว้ เสี่ยวเชี่ยนถึงได้
เห็นว่ำเขำนั่งอยู่ข้ำงๆ
“เร็ว! รีบเอำเลือดของฉันไปให้ต้ำหลง!” เธอไม่รู้ว่ำตัวเอง
เป็นลมไปได้ยังไง พอนึกถึงต้ำหลงก็ร้อนใจขึ้นมำทันที
“แม่เรำไปให้เลือดแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว”
“ไม่ได้ ฉันไม่วำงใจ ฉันจะไปดูต้ำหลง เขำเป็นไงบ้ำงแล้ว?”
เสี่ยวเชี่ยนถำมด้วยควำมร้อนใจ
“ตอนนี้ต้ำหลงปลอดภัยแล้ว ใจเย็นๆ นะ นอนพักก่อนผมมี
เรื่องจะบอก”
“ใจเย็นบ้ำนนำยสิ รีบพำฉันไปดูเขำเร็วๆ!” น้ำเสียงเสี่ยว
เชี่ยนร้อนใจมำก
เธออยำกไปดูต้ำหลงเดี๋ยวนี้ อวี๋หมิงหลำงดันตัวเธอลง
“นอนลงอย่ำขยับ หมอบอกว่ำคุณต้องทำใจให้สบำย อยำก
ไปเจอต้ำหลงคุณต้องสงบสติอำรมณ์ก่อน”9 9 1 8
“น้องชำยฉันแป็นแบบนั้นแล้วจะให้ฉันสงบสติอำรมณ์อะไร
อีก?” พอนึกถึงต้ำหลงที่เป็นตำยยังไม่รู้ เสี่ยวเชี่ยนก็น้ำตำไหล
ตอนนี้เธอกับอวี๋หมิงหลำงอยู่ในห้องผู้ป่ วยสองเตียงใน
โรงพยำบำล มีม่ำนกั้นระหว่ำงอีกเตียงไว้ ฝั่งนี้มีแค่เธอกับอวี๋หมิง
หลำง
เดิมอวี๋หมิงหลำงอยำกปล่อยให้เธอไปดูต้ำหลง แต่มำคิดดู
อีกทีก็จับเธอกดลง
“คุณคิดว่ำเขำไม่เอำไหนไม่ใช่เหรอ ยังไงหมอนั่นก็ไม่เข้ำใจ
ถึงควำมล ำบำกของคุณ คุณยังจะท ำดีกับเขำท ำไมอีก?”
“อวี๋หมิงหลำงนำยโง่หรือเปล่ำ? นั่นน้องชำยคนเดียวของ
ฉัน ถ้ำฉันไม่ดีกับเขำแล้วจะให้ดีกับใคร? ปกติฉันร้ำยกับเขำ
เพรำะอยำกให้เขำได้ดี แต่นี่มันเวลำไหนแล้ว นำยยังจะมำห้ำม
ฉัน ถ้ำน้องฉันเป็นอะไรไปล่ะก็ฉัน”
เสี่ยวเชี่ยนพูดไปก็รู้สึกจุกอก จำกนั้นน้ำตำก็ไหลออกมำ
“แต่ตอนนี้คุณท้องอยู่นะ หมอบอกว่ำคุณให้เลือดไม่ได้”
“ถึงจะท้องยังไงก็ต้องช่วยน้องฉัน ถ้ำเขำตำยไปฉันจะยิ่งไม่9 9 1 9
สบำยใจ แล้วยังจะสนว่ำท้องหรือเปล่ำทำไม เดี๋ยวนะ นำยว่ำไง
นะ?”
“คุณท้องแล้ว ผลตรวจเพิ่งออกมำ”
อวี๋หมิงหลำงยังช็อคไม่หำยเรื่องที่รู้ว่ำเมียตัวเองตั้งท้อง พอ
นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงหลำยวันมำนี้เขำก็ยังเหงื่อแตกอยู่
เด็กคนนี้ดวงแข็งจริงๆ เพิ่งมำเกิดในท้องแม่ก็เจอสองเรื่อง
ใหญ่ๆ ที่เกือบไม่ได้เกิดแล้ว ถ้ำตอนนั้นเขำไม่ได้บอกให้หมอ
เปลี่ยนยำหรือวันนั้นเสี่ยวเชี่ยนกินซุปไก่ต้มโสมเข้ำไปล่ะก็ ไม่
อยำกจะคิดเลย
“ลูกของเรำมีบุญมำก ดูสิปกติแม่เรำมำบ้ำนเรำไม่บ่อย
วันนี้มำได้จังหวะพอดี ได้ช่วยชีวิตน้องชำยคุณไว้ด้วย”
เรื่องบำงอย่ำงก็บังเอิญมำกจริงๆ ช่ำงประจวบเหมำะอะไร
ขนำดนี้