แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1198 ประธำนเชี่ยนขุดหลุมฝั งตัวเอง

อวี๋หมิงหลำงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยควำมฮึกเหิมกับเสี่ยวเชี่ยน ที่มีควำมคิดชั่วร้ำยต่ำงกำลังมีควำมสุขคิดว่ำตัวเองถือไพ่ เหนือกว่ำ ไม่เชื่อว่ำตัวเองจะเป็นฝ่ำยแพ้

เสี่ยวเชี่ยนที่ตัดสินใจแล้วว่ำจะแกล้งสำมีตัวเองให้ถึงที่สุด สองวันที่ผ่ำนมำใช้ชีวิตอย่ำงเริงร่ำ เธอ แม่อวี๋ และต้ำอีออกไป ชอปปิงด้วยกัน ต้ำอีเข้ำสู่โค้งสุดท้ำยของกำรตั้งครรภ์แล้ว แต่ก็ ยังเดินกระฉับกระเฉง ทั้งสำมคนจับจ่ำยอย่ำงมีควำมสุข

เสี่ยวเชี่ยนโกหกแม่สำมีว่ำอยำกดื่มน้ำผลไม้สด แม่อวี๋จึงลง ไปซื้อที่ชั้นล่ำง เธอฉวยจังหวะนี้ลำกต้ำอีเข้ำไปในร้ำนเสื้อผ้ำวำบ หวิว

ต้ำอีเห็นเสื้อผ้ำวับๆ แวมๆ พวกนั้นแล้วก็หน้ำแดง เธอดึง ชำยเสื้อเสี่ยวเชี่ยนพลำงพูด “ประธำนเชี่ยน ซื้อของพวกนี้ตอนนี้ ไม่ค่อยเหมำะมั้ง?”

“เหมำะสิ ทำไมจะไม่เหมำะ?” เพื่อแกล้งสำมีตัวเองแล้ว ประธำนเชี่ยนยอมทุ่มสุดตัว ฉวยโอกำสตอนที่แม่อวี๋ยังไม่ กลับมำสั่งให้พนักงำนเอำไปคิดเงินสองตัว พอซื้อเสร็จโทรศัพท์

1 0 1 1 6

เธอก็ดังขึ้น

“ลูกเชี่ยน มู่เสี่ยวเฟิ่งถูกจับแล้ว”

พออวี๋หมิงหลำงพูดจบเสี่ยวเชี่ยนก็มืออ่อน ของที่เพิ่งซื้อร่วง หล่นกระเด็นออกมำบนพื้น

“นำยว่ำไงนะ?!”

“จับได้แล้ว ตำมสัญญำ คืนนี้เจอกันนะจ๊ะ สบำยใจได้ อะไร ที่เข้ำปำก ผมจะระวังเรื่องสุขอนำมัยเป็นพิเศษ ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ!”

เสียงหัวเรำะอย่ำงสะใจของอวี๋หมิงหลำงสำดออกมำเต็ม หูโทรศัพท์

เสี่ยวเชี่ยนกำลังจะถำมต่อว่ำจับได้ไงก็มีคนมำเรียกอวี๋หมิง หลำงไปประชุม เขำบอกว่ำเดี๋ยวคืนนี้กลับบ้ำนแล้วจะเล่ำ รำยละเอียดให้ฟั ง แน่นอนว่ำยังไม่ลืมที่จะเตือนเสี่ยวเชี่ยนอีก รอบว่ำเธอแพ้พนัน!

“นี่มัน…” เสี่ยวเชี่ยนวำงสำย เธอรู้สึกช็อคมำก

เธอน่ะเชื่อในควำมสำมำรถของสำมีเธออยู่แล้ว แต่เก่งแค่

1 0 1 1 7

ไหนก็ไม่น่ำเทพขนำดนี้ นี่มันเพิ่งสองวันเองนะ

“เอ่อคือ อันนี้คืนได้ไหมคะ?” เสี่ยวเชี่ยนชี้ไปยังของที่อยู่บน พื้นพร้อมถำมพนักงำนด้วยสีหน้ำเศร้ำๆ

พนักงำนยิ้มแย้มพลำงตอบ “ขอโทษด้วยค่ะคุณผู้หญิง สินค้ำร้ำนเรำเป็นสินค้ำประเภทพิเศษ ซื้อแล้วไม่รับคืนค่ะ”

“ประธำนเชี่ยน มีอะไรเหรอ?”

ต้ำอีไม่เข้ำใจ เมื่อกี้ประธำนเชี่ยนยังยิ้มเจ้ำเล่ห์อยู่เลย ตอนนี้กลับจะคืนของที่เพิ่งซื้อมำ ประธำนเชี่ยนคิดอะไรอยู่กันแน่ นะ?

“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่…”

ตัวเธอเป็นคนขุดหลุม แล้วก็ฝั งตัวเองด้วย!

วันนี้อวี๋หมิงหลำงกลับดึก เสี่ยวเชี่ยนหนำวจึงซุกตัวในผ้ำ ห่ม คนสวยถูกอวี๋หมิงหลำงพำตัวไปเมื่อสองวันก่อนเพื่อเป็น เหยื่อล่อเสือออกจำกถ้ำ ในบ้ำนจึงเหลือเธอคนเดียว เสี่ยวเชี่ยน นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ำอวี๋หมิงหลำงจะจับมู่เสี่ยวเฟิ่งได้ไวขนำดนี้ และก็ไม่คิดว่ำมู่เสี่ยวเฟิ่งจะมำติดกับเร็วขนำดนี้

1 0 1 1 8

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้นประตูก็เปิดออก อวี๋หมิงหลำงเดินเข้ำ มำพร้อมกลิ่นอำยควำมเย็น

“คนสวยล่ะ?” เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำกลับมำแล้วเลยถำม

“มัน… ยังไม่พูดเรื่องนี้ ลูกเชี่ยน ผมกลับมำรับคุณ คุณต้อง ไปที่ที่หนึ่งกับผม”

“นี่มันตีหนึ่งกว่ำแล้วนะจะไปไหน?”

“มู่เสี่ยวเฟิ่งอยำกเจอคุณ”

อวี๋หมิงหลำงใช้คนสวยเป็นเหยื่อล่อ ค่อยๆ บีบให้มู่เสี่ยว เฟิ่งเข้ำมำติดกับ แล้วมู่เสี่ยวเฟิ่งก็ส่งคนมำฆ่ำสุนัขตำมที่คิดไว้ แต่คงคิดไม่ถึงว่ำพอคนของเธอมำถึงก็ถูกคนของอวี๋หมิงหลำง คุมตัวไว้ทันที สอบสวนนิดหน่อยก็ยอมสำรภำพว่ำมู่เสี่ยวเฟิ่งส่ง มำฆ่ำสนัข อวี๋หมิงหลำงและหน่วยงำนพี่น้องอื่นๆ ได้ร่วมมือกัน ไปจับกุมตัวมู่เสี่ยวเฟิ่งไว้ได้อย่ำงง่ำยดำยที่บริษัทของเธอ

มู่เสี่ยวเฟิ่งถูกจับได้เมื่อตอนหัวค่ำ แต่เวลำล่วงเลยจนดึก ดื่นก็ยังไม่ยอมพูดสักคำ พออ้ำปำกพูดก็บอกว่ำต้องกำรพบเสี่ยว เชี่ยน

1 0 1 1 9

อวี๋หมิงหลำงเล่ำเรื่องให้เสี่ยวเชี่ยนฟั งคร่ำวๆ เสี่ยวเชี่ยน หน้ำนิ่ว

“ทำไมมู่เสี่ยวเฟิ่งติดกับง่ำยแบบนี้? คนรอบคอบแบบนั้นถ้ำ เห็นว่ำผิดแผนก็น่ำจะเตรียมแผนสำรองไว้อยู่ก่อนแล้ว ควรจะ หนีไปนำนแล้ว นี่มันง่ำยเกินไป”

สำเหตุที่เสี่ยวเชี่ยนกล้ำพนันหนึ่งสัปดำห์ อีกทั้งยังกล้ำเดิม พัน ‘จัดหนัก’ ใช่ว่ำเธอจะไม่มีเหตุผล คนที่กล้ำทำเรื่องใหญ่แบบ นี้ไม่มีทำงไม่เตรียมทำงหนีทีไล่เอำไว้

ในควำมเป็นจริงๆ อวี๋หมิงหลำงก็ไม่คิดว่ำจะง่ำยขนำดนี้ นี่ ก็เป็นจุดที่เขำไม่เข้ำใจเหมือนกัน

“เอำเป็นว่ำ ตอนนี้คนเดียวที่เขำอยำกเจอก็คือคุณ เขำ ไม่ให้ควำมร่วมมือกับพวกผม ถึงจะมีหลักฐำนเพียงพอที่จะบ่งชี้ ว่ำเขำเป็นหนึ่งในคนร้ำยที่ฆ่ำครูฝึกของคนสวย แต่ถ้ำเขำยอมให้ เบำะแสเบื้องหลังองค์กรของพวกเขำจะยิ่งดีมำก ลูกเชี่ยน ขึ้นอยู่ กับคุณแล้วนะ”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ อวี๋หมิงหลำงหยิบเสื้อกันหนำวขนเป็ด ตัวหนำมำให้เธอ ห่อตัวเธออย่ำงแน่นหนำแล้วถึงพำเธอออกไป

1 0 1 2 0

เมื่อไปถึงที่ก็มีคนเข้ำมำคุยกับอวี๋หมิงหลำง หลังจำกที่ แน่ใจสถำนะของเสี่ยวเชี่ยนแล้ว อวี๋หมิงหลำงก็เป็นคนคุ้มกัน เสี่ยวเชี่ยนเข้ำไปในห้องสอบสวน

มู่เสี่ยวเฟิ่งนั่งอยู่บนเก้ำอี้แบบพิเศษ มือถูกใส่กุญแจมือไว้ แต่กลับยังคงทำตัวนิ่งเก็บอำรมณ์เก่งเหมือนยำมปกติ ถ้ำไม่ติด ว่ำมำอยู่ในสถำนที่แบบนี้ เสี่ยวเชี่ยนคงคิดว่ำนี่ก็ยังคงเป็นนัก ธุรกิจหญิงที่เรียกเธอเข้ำไปคุยในห้องทำงำน

มู่เสี่ยวเฟิ่งเห็นเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงที่แต่งตัวเต็มยศ แล้วก็แค่ยิ้มมุมปำก “หมอเฉินหลอกพี่ หมอบอกว่ำสำมีเป็นแค่ ทหำรเฝ้ำโกดังที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไร ตอนนี้คน ‘เฝ้ำโกดัง’ คน นี้พำคนมำจับพี่แล้ว”

มู่เสี่ยวเฟิ่งชูมือที่ถูกใส่กุญแจมือไว้ให้ดู

“พี่มู่หลอกฉันก่อนนะคะ พี่เองก็ไม่ได้บอกฉันว่ำพี่เคยทำ เรื่องโหดร้ำยมำก่อน”

“ยังไม่ต้องพูดเรื่องที่พี่ทำผิดต่อคนอื่นมำมำกเท่ำไร แต่พี่ไม่ เคยทำอะไรที่ผิดต่อหมอเฉิน หมอเฉินพี่เคยทำอะไรที่ผิดต่อ หมอไหมล่ะ? หมอได้เงินค่ำรักษำจำกพี่ตั้งมำกมำย แล้วมำ

1 0 1 2 1

วำงแผนทำกับพี่แบบนี้ ยังมีจรรยำบรรณแพทย์อยู่ไหม?”

อวี๋หมิงหลำงได้ยินแล้วก็โมโห “เลิกพูดไร้สำระได้แล้ว! ทำ เรื่องเลวไว้ก็ต้องรับกรรม ภรรยำผมก็แค่ทำในสิ่งที่ภรรยำของ ทหำรควรทำ คุณอย่ำมำพูดจำปรักปรำ!”

เขำกลัวเสี่ยวเชี่ยนสะเทือนใจ ผู้หญิงคนนี้จิตใจโหดเหี้ยม มำถึงขั้นนี้แล้วยังจะพยำยำมทำให้เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกผิด ตอนนี้ลูก เชี่ยนของเขำกำลังท้องอยู่ เกิดเชื่อคำพูดของผู้หญิงคนนี้มีแต่จะ เสียสุขภำพ

เสี่ยวเชี่ยนหันไปมองอวี๋หมิงหลำงเพื่อส่งสัญญำณว่ำเธอไม่ เป็นไร

“พี่มู่ พี่ดีกับฉันมำกข้อนี้ฉันยอมรับ เรื่องกำรรักษำฉันก็ได้ ทำจนสุดควำมสำมำรถแล้ว ไม่ได้ทำผิดต่อจรรยำบรรณของ ตัวเอง ส่วนเรื่องที่พี่หำว่ำฉันวำงแผนจับพี่ เรื่องนี้ก็ไม่ถูกเสีย ทีเดียว รักษำพ่อพี่เป็นจรรยำบรรณของฉัน ช่วยสำมีสืบหำ ฆำตกรที่ฆ่ำเพื่อนของเขำมันเป็นเรื่องของศีลธรรม ฉันคิดว่ำ ตัวเองเป็นคนที่เพียบพร้อมไปด้วยจรรยำบรรณและศีลธรรมค่ะ”

พอได้ยินเสี่ยวเชี่ยนชมตัวเองหน้ำตำเฉยแบบนี้อวี๋หมิง

1 0 1 2 2

หลำงก็เบำใจแล้ว

เมียของเขำเป็ นจิตแพทย์มืออำชีพ ไม่มีทำงถูกชักจูง ควำมคิดง่ำยๆ

“เพียบพร้อมมำก!” มู่เสี่ยวเฟิ่ งแสยะยิ้ม ตกอยู่ใน สถำนกำรณ์แบบนี้เห็นทีจะหมดทำงรอดแล้ว แต่ใบหน้ำของมู่ เสี่ยวเฟิ่งก็ยังไม่ดูเป็นกังวล ยังคงเหมือนเมื่อก่อน รำวกับใส่ หน้ำกำกปิดบังอำรมณ์ที่แท้จริงไว้

“เห็นแก่ที่พี่ดีกับหมอมำตลอด ขอคุยเป็นกำรส่วนตัวได้ ไหม?”

เสี่ยวเชี่ยนมองอวี๋หมิงหลำง เขำพยักหน้ำ

ภำยในห้องมีกล้องวงจรปิ ด อีกทั้งมู่เสี่ยวเฟิ่งก็ถูกจำกัด อิสระแล้ว เมียของเขำอยู่ในนี้ปลอดภัยแน่นอน

“ได้”

พออวี๋หมิงหลำงออกไปแล้ว เสี่ยวเชี่ยนก็นั่งลงตรงข้ำมมู่ เสี่ยวเฟิ่ง ผู้หญิงที่สติปั ญญำเฉียบแหลมด้วยกันทั้งคู่ต่ำงไม่เอ่ย ปำกพูด เอำแต่มองอีกฝ่ ำยอย่ำงเงียบๆ ถึงสำมนำที รำวกับทุก

1 0 1 2 3