Super God Gene - ตอนที่ 3296: ผ่าน 33 ท้องฟ้า

ฮั่นเซินตกใจ เขามองไปที่มือของเขา มันมีแสงสีม่วงส่องอยู่บนมัน ดอกไม้สีม่วงเล็กๆ ปรากฏตัวออกมา

“มันคือดอกไม้ฝั่งตรงข้าม” ฮั่นเซินมองไปที่ดอกไม้สีม่วงเล็กๆ มันมีกลีบดอก 13 กลีบ ไม่มีมากไปหรือน้อยไป นี่คือดอกไม้สีม่วงเล็กที่ฮั่นเซินเคยเห็นมาก่อน

ในขณะที่ฮั่นเซินสงสัยว่าทำไมดอกไม้ฝั่งตรงข้ามถึงปรากฏบนมือของเขา เขาเห็นกลีบดอกหนึ่งในสิบสามกลีบหลุดออกมา มันลอยไปที่หน้าผากของหว่านเอ๋อ มันเหมือนกับแสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ผลิที่กำลังละลายหิมะ มันค่อยๆ ละลายลงบนหน้าผากของเธอ

อีกครู่หนึ่ง กลีบดอกก็ละลาย หน้าผากของหวานเอ๋อร์ถูกปกคลุมด้วยแสงม่วงที่มีหมอกบางๆ

ในขณะที่สิ่งนี้เกิดขึ้น ดอกไม้จากอีกด้านที่อยู่บนมือของฮั่นเซินก็หายไป มันเหมือนกับว่ามันละลายเข้าไปในมือของเขา

หัวใจของฮั่นเซินสั่นสะท้าน เขามองไปที่แสงม่วงหมอกที่ปกคลุมชินหว่านเอ๋อร์ ดวงตาของเธอขยับเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะตื่นขึ้นมา

เมื่อแสงสีม่วงที่มีหมอกค่อยๆ จางลง ผมบลอนด์ของฉินหว่านเอ๋อเปลี่ยนเป็นสีดำ เธอจู่ๆ ก็กลายเป็นหวานเอ๋อร์ผมดำที่ฮั่นเซินเคยรู้จัก

“หือ?” ชินหว่านเอ๋อเปิดตาของเธอซึ่งเป็นสีดำ พวกมันใสแจ๋วและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา พวกเขาเหมือนอัญมณีสีดำที่ไม่มีสิ่งสกปรก

“พี่ใหญ่!” ชินหว่านเอ๋อร์มองไปที่ฮั่นเซิน เธอดูเหมือนจะตกใจ เธอนั่งขึ้นและเปิดแขนเพื่อกระโดดไปหาฮั่นเซิน

ฮั่นเซินรู้สึกสับสน หวานเอ๋อเคยเข้าใจผิดว่าเขาเป็นพี่ชายเพราะเกราะคริสตัลสีดำของฉินซิ่วอยู่ในทะเลวิญญาณของเขา

ตอนนี้เกราะคริสตัลสีดำหายไปแล้ว ทำไมหว่านเอ๋อร์ยังเรียกเขาว่าพี่ชายอยู่?

ป่าตอง!

หว่านเอ๋อร์ไม่สามารถสัมผัสร่างกายของฮั่นเซินได้ มือของเธอผ่านเขาไปได้อย่างง่ายดาย เธอล้มลงบนพื้น

“พี่ใหญ่ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?” ฉินหว่านเอ๋อพยายามดึงตัวเองขึ้นจากพื้น เธอพยายามจับร่างของฮั่นเซินหลายครั้ง แต่ไม่สามารถทำได้ ทุกครั้งที่เธอพยายาม จับเขาได้ แต่ก็จับเขาไม่ได้

“ดูเหมือนว่า Qin Wan’er จะคล้ายกับ Bao’er.” พวกเขาเห็นฉันได้ แต่พวกเขาไม่สามารถแตะต้องฉันได้ ฮั่นเซินถอนหายใจ เขามองไปที่ฉินหว่านเอ๋อและถามว่า “เธอรู้ว่าฉันไม่ใช่พี่ชายของเธอใช่ไหม?”

ฉินหว่านเอ๋อรู้สึกตกใจจากคำพูดของเขา เธอพยักหน้า แต่แล้วก็ส่ายหัว “ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่พี่ฉินซิ่ว แต่ฉันยังคิดว่าเธอเป็นพี่ชายของฉันแล้ว”

หัวใจของฮั่นเซินรู้สึกอบอุ่น เขาอยากจะสัมผัสผมของฉินหว่านเอ๋อ แต่มือของเขากลับผ่านเธอไป

“ฉันสามารถรับเธอเป็นน้องสาวของฉันได้” ฮั่นเซินดึงมือกลับและยิ้มอย่างอบอุ่น

“ยอดเยี่ยม แต่พี่ชายเป็นอะไรไป?” ชินหว่านเอ๋อ ยังคงอยากยื่นมือออกไปสัมผัสฮั่นเซิน แต่เธอกลับไม่สามารถรู้สึกถึงส่วนใดของเขาได้

“ไม่เป็นไร” ร่างกายของฉันมีปัญหาเล็กน้อย แค่นั้นแหละ ทุกอย่างจะดีขึ้นในไม่ช้า ฮั่นเซินไม่อยากพูดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “คุณรู้ไหมว่าจินซิ่วไปไหน?”

ชินหว่านเอ๋อร์ส่ายหัว “ฉันจำได้ว่าคินซิ่วพาฉันมาที่นี่ แล้วฉันก็ตื่นนอน” หลังจากที่ฉันลืมตาขึ้น ฉันก็เห็นคุณ

“มันคุ้มค่าที่จะเก็บคุณไว้กับฉันนานขนาดนี้” ฮั่นเซินรู้สึกดีขึ้นหลังจากได้ยินทั้งหมดนั้น เมื่อฉินหว่านเอ๋อร์พูดถึงฉินซิ่ว เธอเรียกเขาว่า ฉินซิ่ว ทุกครั้งที่เธอพูดถึงฮั่นเซิน เธอเรียกเขาว่าพี่ชาย มันทำให้พวกเขาดูใกล้ชิดกันมากขึ้น

ฮั่นเซินมองไปที่ฉินหว่านเอ๋อ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ไม่ทราบว่าเธอมีความทรงจำมากแค่ไหน

ฮั่นเซินมองเธอที่มองมาที่เขา ฉินหว่านเอ๋อเหมือนจะเข้าใจบางอย่าง เธอหมอบศีรษะลงและกล่าวว่า “ข้าคือหว่านเอ๋อแห่งแม่มด” ฉันคือหว่านเอ๋อจากอาณาจักรฉิน จะทำให้คุณเกลียดฉันไหม?”

“ทำไมฉันจะต้องเกลียดคุณ?” ตราบใดที่เธอยังคิดว่าฉันเป็นพี่ชาย ฉันจะเป็นพี่ชายของเธอตลอดไป ฮั่นเซินมองหว่านเอ๋อด้วยความรักใคร่ เขาตบหน้าอกของเขาเพื่อยืนยันคำพูดของเขาอย่างแน่วแน่

ฮั่นเซินรู้ว่าทุกอย่างนี้ดูและฟังดูเด็กไปหน่อย แต่เขาชอบที่จะดูเด็กดีกว่าถูกระเบิดเป็นชิ้นๆ เขาไม่อยากคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

“พี่ใหญ่!” หว่านเอ๋อร์ดีใจมาก เธอยื่นมือออกไปพยายามคว้าคอของฮั่นเซินต่อไป แต่เธอก็ไม่สามารถคว้าอะไรได้เลย

“คุณควรพักที่นี่” ถ้ามีโอกาสที่ฉันจะพาคุณกลับไป ฉันจะทำ ฮั่นเซินไม่ได้อยู่ในที่ที่ปลอดภัยนัก ถึงแม้ว่าเหวินเอ๋อร์จะไปกับเขาได้ เขาก็รู้ว่าเขาไม่ควรพาเธอไปตอนนี้ นี่อาจจะเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับเธอในตอนนี้

“โอเค” หว่านเอ๋อร์พยักหน้าอย่างสุภาพ

ฮั่นเซินโบกมือ เขาลาอำลาว่านเอ๋อและออกจากหอเก่า

เนื่องจากจินซิ่วไม่อยู่ที่นั่น ฮั่นเซินจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยู่ในหอคอย เขาต้องการดูว่าเขาสามารถเดินทางผ่าน 33 ท้องฟ้าและไปถึงจักรวาลเจโนได้หรือไม่

ถ้าเหวินเอ๋อร์สามารถเห็นเขาได้ บางทีหลิงเอ๋อร์และหลิวฟลาวเวอร์อาจจะเห็นเขาได้เช่นกัน เขาอยากไปพบลูกชายและลูกสาวของเขาจริงๆ

ตั้งแต่สมัยโบราณ ไม่มีใครที่แข็งแกร่งเท่าฮั่นเซินหรือสามารถเดินทางผ่าน 33 ท้องฟ้าได้ แม้แต่เทพเจ้าที่มีร่างกายวิญญาณก็ยังต้องการวัดเทพเจ้าและพลังจากห้องเจโนเพื่อไปถึงจักรวาลเจโน

33 สกายส์เป็นสถานที่ที่แปลกประหลาดมาก มันมีสถานที่ที่น่าอัศจรรย์และลึกลับมากมาย แม้แต่ฮั่นเซินก็ยังตกใจกับสิ่งที่เขาเห็นที่นั่น โชคดีที่ร่างวิญญาณของเขาไม่ต้องสัมผัสกับฝุ่นแม้แต่นิดเดียว ไม่มีพลังใดสามารถขับไล่หรือยับยั้งเขาได้ ถ้าไม่ใช่แบบนั้น แม้ว่าเขาจะอยู่ในสภาพร่างกายที่ดีที่สุด ฮันเซนก็คิดว่าเขาคงไม่สามารถผ่าน 33 ท้องฟ้าไปได้

บางส่วนของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ใน 33 ท้องฟ้าทำให้ฮั่นเซินขนลุก

ในท้องฟ้าแห่งหนึ่ง ฮั่นเซินเห็นมดชนิดหนึ่ง มดเหล่านั้นตัวเล็กเหมือนมดทั่วไป พวกมันมีปีกและบินได้เร็วมาก

กลุ่มมดเหล่านี้กลายเป็นเหมือนพายุสีดำ แม้ว่าชนเผ่าพันธุกรรมของโลกแตกจะพยายามหนีจากพวกมัน หากไม่ระวัง พวกมันก็จะถูกกลืนกินในเวลาอันสั้น แม้แต่กระดูกเดียวก็จะไม่เหลืออยู่เลย

รูปแบบชีวิตของมดบินนั้นแปลกมาก แม้ว่าพวกมันจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่แยกจากกัน แต่เมื่ออยู่เป็นกลุ่ม พวกมันก็มีการปรากฏตัวร่วมกัน ยิ่งมดบินมากเท่าไหร่ พวกมันก็ยิ่งมีพลังมากขึ้นเท่านั้น

ในอีกฟากฟ้า ฮั่นเซินเห็นเถาวัลย์ยักษ์ที่ลอดผ่านพื้นดิน เถาวัลย์ยักษ์มีเผ่าพันธุ์ยีนหลายเผ่าพันธุ์และสิ่งมีชีวิตระดับ Break World หลายตัวอาศัยอยู่ เผ่าพันธุ์ยีนเหล่านั้นไม่ได้น่ากลัวมากนัก แต่เถาวัลย์ใหญ่กลับน่ากลัวอย่างยิ่ง แม้แต่กับการแข่งขันยีนของเผ่าพันธุ์ Break World ที่อาศัยอยู่บนก้าน ไม้เลื้อยใหญ่ก็ยังมีพลังที่น่าตกใจ

มันเป็นการมีอยู่ที่ทรงพลังมาก มีสิ่งเหล่านี้มากมายใน 33 สวรรค์ ยิ่งฮั่นเซินขึ้นสูงเท่าไหร่ สัตว์ประหลาดก็ยิ่งน่ากลัวและแปลกประหลาดมากขึ้นเท่านั้น

แปลกจัง Outer Sky อยู่เหนือ 33 ท้องฟ้า ทำไม 33 ท้องฟ้าถึงมีเผ่าพันธุ์ยีนที่น่ากลัวมากมาย แต่ในท้องฟ้านอกไม่มีเลย? มันทำให้ฮั่นเซินสงสัยว่า Outer Sky นั้นอยู่เหนือ 33 skies จริงหรือไม่

“33 ท้องฟ้านั้นน่ากลัวมาก” แม้แต่ฉินซิ่วก็ยังไม่สามารถเจาะทะลุพวกมันในเวลาสั้นๆ ได้ ตอนนี้ ฉันรู้เกี่ยวกับ 33 ท้องฟ้ามากขึ้นแล้ว ถ้าฉันสามารถฟื้นฟูร่างแท้ของฉันได้ บางทีฉันอาจจะสามารถเอาชนะฉินซิ่วและกลายเป็นคนที่ดีกว่าเขาได้ ฮั่นเซินไม่ต้องการให้ 33 สวรรค์แตก นั่นจะเป็นเรื่องที่ไม่ดีมากสำหรับจักรวาลเจโน

เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งมีชีวิตในจักรวาลของอาณาจักร สิ่งมีชีวิตในจักรวาลของเจโน่ก็เหมือนดอกไม้ในเรือนกระจก พวกเขาถูกขังอยู่ในเรือนกระจกเพื่อเติบโต ไม่สามารถสัมผัสพายุได้ ที่นั่นไม่มีผู้มีอำนาจจากโลกเบรกมากนัก

“นี่คือท้องฟ้าครั้งสุดท้าย” ฮั่นเซินมองขึ้นไปบนฟ้า แสงวิญญาณกำลังบินขึ้นไป ฮั่นเซินเข้าสู่ชั้นสุดท้ายของ 33 สวรรค์