Super God Gene - ตอนที่ 3334 ฉันต้องการผู้ชาย

ตอนที่ 3334 ฉันต้องการผู้ชาย “ไอ้เวร! มันเป็นเพราะแก ไอ้เวร!” เมื่อเห็นเด็กหญิงวิ่งหนีไปในระยะไกล หายวับไปจากสายตา และหายวับไปในส่วนลึกของป่าอาวุธ ปอดของดาบทองแดงสีม่วงก็ส่งเสียงราวกับว่าจะระเบิด มันด่าฮันเซ็น “คุณทำได้แค่โทษตัวเองเท่านั้น” ฮันเซ็นพูดอย่างเย็นชา “ถ้าคุณไม่ได้ต่อสู้กับฉัน มันก็คงจะไม่เป็นไร” “ฉันพยายามอย่างดีที่สุดที่จะดึงเธอมาที่นี่ ทำไมฉันถึงปล่อยให้คุณพาเธอไป” ดาบทองแดงสีม่วงโกรธมาก

“เราทั้งคู่ใช้พลังของเรา” หานเซ็นกล่าว “ดังนั้น คุณไม่สามารถโยนความผิดมาที่ฉัน”

“รอจนกว่าฉันจะได้ร่างกายของฉันคืนมา ฉันจะฆ่าคุณ ฉันจะฉีกคุณเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและบดขยี้คุณให้กลายเป็นผง” ดาบทองแดงสีม่วงดูเหมือนจะรู้ว่าการโกรธนั้นไร้ประโยชน์ หลังจากพูดอย่างนั้น มันก็หยุดพูดกับหานเซิ่น ไม่มีทางรู้ได้เลยว่ามันกำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากที่เด็กสาวตกใจหนีไปแล้ว หานเซ็นก็ใช้ออร่าตงซวนเพื่อมองไปรอบๆ ในระยะทาง 10 ไมล์ นอกจากเด็กสาวพื้นเมืองแล้ว ก็ไม่มีชาวพื้นเมืองคนอื่นๆ อยู่รอบๆ

เด็กสาวไปไกลเกินไป เธอไปเจอหมวกกันน็อคยักษ์สูง 9 ถึง 12 ฟุตและห่างออกไป 2 ไมล์ มีสิ่งมีชีวิตเรียบง่ายบางอย่างอยู่ในหมวกกันน็อค มีน้ำและผลไม้ ไม่ทราบว่าเธอได้สิ่งเหล่านี้มาจากไหน

ในรัศมี 10 ไมล์ หานเซ็นไม่เห็นแม่น้ำหรือต้นไม้เลย มีเพียงอาวุธอยู่ทั่วบริเวณ

“เด็กน้อยคนนั้นมาจากไหน เธอเอาชีวิตรอดมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” หานเซิ่นคิด

ในอีกไม่กี่วันต่อมา เด็กหญิงตัวน้อยก็พยายามหลีกเลี่ยงบริเวณนั้น เธอรู้สึกหวาดกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

นอกจากเด็กหญิงตัวน้อยแล้ว ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นปรากฏตัวขึ้น นั่นทำให้ดาบทองแดงสีม่วงเศร้าและโกรธมาก มันคำรามและสาปแช่งอยู่ตลอดเวลา หลังจากที่มันหลุดพ้นจากสถานะปัจจุบันแล้ว มันจะถลกหนังหานเซิ่นทั้งเป็น มันจะขึ้นเขาไปบนภูเขาดาบและตรึงเขาไว้บนไม้กางเขน

หานเซ็นไม่สนใจดาบและมองว่าเด็กน้อยใช้ชีวิตอย่างไร

แม้ว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะมีอายุเพียงเจ็ดหรือแปดขวบ แต่เธอก็มีพลังมหาศาลและเร็วมาก เธอเปรียบเสมือนเสือดาวตัวน้อยที่เดินทางไปทั่วป่าอาวุธ เธอจะเข้าไปในป่าอาวุธทุกวันและเดินทางไกล ทุกครั้งที่เธอกลับมา เธอจะพกน้ำและผลไม้ติดตัวไปด้วย บางครั้งเธอกลับมาพร้อมเฟอร์นิเจอร์ที่ชำรุดด้วยซ้ำ

น่าเสียดายที่ Dongxuan Aura ของ Han Sen ถูกป่าอาวุธขวางทางไว้ เขาไม่สามารถขยายวิสัยทัศน์ของเขาได้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าเด็กน้อยจะเสี่ยงไปที่ใดเมื่อเธอจากไป

หลังจากผ่านไปเจ็ดหรือแปดวัน หานเซ็นก็ยังไม่พบคนพื้นเมืองคนใดอีกเลย เขาจึงถามหาดาบทองแดงสีม่วง “ขอถามหน่อยเถอะ ดาบโบราณ มีเด็กผู้หญิงพื้นเมืองตัวน้อยอยู่แถวนี้คนเดียวหรือไง”

“เจ้าเป็นไอ้สารเลว ครอบครัวของเจ้าล้วนแต่เป็นไอ้สารเลวทั้งนั้น” ดาบทองแดงสีม่วงสบถอย่างโกรธจัด

“บอกฉันหน่อยถ้าคุณไม่ชอบ ฉันไม่จำเป็นต้องเรียกคุณว่าดาบโบราณ แต่เอาจริง ๆ ทำไมคุณต้องด่าฉันด้วย” หานเซิ่นใช้ชื่ออื่นและพูดว่า “ดาบเล็ก มีคนพื้นเมืองคนอื่น ๆ ในพื้นที่นี้อีกไหม”

ฟันของดาบทองแดงสีม่วงคัน แต่ดูเหมือนว่ามันจะรู้ว่าการตะโกนคำหยาบคายจะไม่ได้ผล มันพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันบอกคุณไปแล้วว่าที่นี่ไม่มีชาวพื้นเมืองมากนัก คุณจะไม่เจอพวกเขาใน 10 วันหรือแม้กระทั่งครึ่งเดือน แต่คุณต้องต่อต้านฉัน ไม่ใช่เหรอ คุณต้องไปทำให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ นั้นตกใจ คุณต้องมีความปรารถนาที่จะตายหรืออะไรประมาณนั้น”

“คุณไม่สามารถเอาเรื่องนั้นมาลงที่ฉัน” หานเซ็นกล่าว “มันไม่ใช่ความผิดของฉัน คนพื้นเมืองคนหนึ่งสามารถหยิบอาวุธได้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น หากเธอถูกเด็กผู้หญิงตัวน้อยเลือก ฉันคงเหงาแย่เลย”

“คุณรออีกสองสามวันไม่ได้หรือไง? ชาวพื้นเมืองคนอื่นจะมาในที่สุด คุณจะถูกพาตัวออกไปจากที่นี่ด้วย” ดาบทองแดงสีม่วงฟังดูบ้าคลั่งในขณะที่มันพูด แต่มันเพิ่งยอมรับความจริงที่ว่ามีเพียงชาวพื้นเมืองคนเดียวเท่านั้นที่สามารถหยิบอาวุธหนึ่งชิ้นออกมาใช้เองได้

“ฉันไม่ใช่คนธรรมดา แต่คุณคือราชาแห่งท้องฟ้า” หานเซ็นกล่าว “คุณควรจะใจกว้าง ทำไมคุณไม่ใจกว้างเมื่อมีคนท้องถิ่นมาล่ะ คุณปล่อยให้พวกเขาพาตัวฉันไปก่อนก็ได้”

“ไม่มีทาง มันเป็นไปไม่ได้” หากดาบทองแดงสีม่วงสามารถพ่นน้ำลายได้ มันคงพ่นน้ำลายใส่ฮันเซ็นไปแล้ว

“ดาบน้อย การที่พวกเราสู้กันแบบนี้ต่อไปมันไม่ดีเลยนะ ไม่มีใครจะได้ประโยชน์จากความแค้นเคืองแค้นที่ขมขื่นเช่นนี้ ทำไมเราไม่ลองเดิมพันกันว่าใครจะโดนจับก่อนกันล่ะ” หัวใจของหานเซิ่นเต้นแรง เขาอมยิ้มให้กับดาบทองแดงสีม่วง

“ตอนนี้คุณต้องการอะไร” ดาบทองแดงสีม่วงไม่คิดว่าหานเซิ่นจะซื่อสัตย์

“ไม่มีกลอุบายอะไรซ่อนอยู่ในแขนเสื้ออันแหลมคมของฉัน เราแค่ต้องเดาดูว่าคนพื้นเมืองที่เข้ามาเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ถ้าเป็นผู้หญิง คุณก็เงียบปากซะ ฉันจะเป็นคนล่อลวงเธอเอง ถ้าเป็นผู้ชาย ฉันจะไม่สู้และบังคับให้เขาเอาฉันไป คุณล่อลวงเขาได้”

ก่อนที่หานเซิ่นจะพูดจบ ดาบทองแดงสีม่วงก็ขัดจังหวะเขา “ทำไมคุณต้องเป็นคนล่อผู้หญิงในขณะที่ฉันจับผู้ชายไว้ล่ะ นั่นไม่ได้ผลหรอก เราต้องสลับกัน ฉันจะจับผู้หญิง ส่วนคุณจะจับผู้ชาย”

ดาบทองแดงสีม่วงคิดในใจ “ฉันไม่ได้โง่ ฉันอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นคนเดียวที่ฉันเห็นในพื้นที่นี้ เธออาจจะเป็นคนที่จะกลับมาที่นี่อีกครั้ง”

หานเซ็นตกลงตามเงื่อนไขอย่างรวดเร็ว “ดี ถ้าอย่างนั้นก็เป็นข้อตกลง ไม่มีใครจะต้องเสียใจกับการค้าที่เป็นธรรมนี้ ถ้าคุณผิดคำพูด ลูกชายของคุณก็จะไม่มีค่า และคุณจะถูกภรรยานอกใจทุกวัน”

“เดี๋ยวก่อน” ดาบทองแดงสีม่วงไม่คิดว่าสิ่งนี้ถูกต้อง มันคิดว่า “ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงตกลงกับเรื่องนี้ได้เร็วขนาดนี้ เขาอยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว เขาเห็นแต่เด็กผู้หญิงพื้นเมืองเท่านั้น คนที่น่าจะมาที่นี่มากที่สุดคือเด็กผู้หญิงคนนั้น ตอนแรกเขาพนันแบบนี้ แต่ตอนนี้เขาตกลงที่จะให้ฉันพาเด็กผู้หญิงคนนั้นไป เขาน่าจะกำลังหากับดักที่เขาคาดว่าฉันจะสะดุดล้มอยู่”

“ใช่ มีบางอย่างผิดปกติกับเจ้าตัวนี้ สิ่งมีชีวิตที่ขึ้นสู่ท้องฟ้าทั้ง 33 ไม่น่าจะอ่อนแอได้ พวกมันแข็งแกร่งทั้งหมด บางทีเจ้าตัวนี้อาจจะเก่งในการรับรู้สิ่งต่างๆ ก็ได้ บางทีมันอาจสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังเดินเข้ามา และนั่นคือหลุมทั้งหมดที่มันขุดอยู่ นั่นคือกลอุบาย แน่นอนว่าทุกอย่างต้องเป็นอย่างนี้” ดาบทองแดงสีม่วงคิดว่าสมมติฐานนี้ถูกต้อง

“อะไรนะ คุณจะเสียใจกับเรื่องนี้ไหม” หานเซิ่นถาม “แต่เราเพิ่งให้สัญญาไปแล้ว ใครก็ตามที่เสียใจก็จะ…”

“หยุด หยุด หยุด คุณตัดสินใจเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ฉันยังไม่ได้พูดอะไร ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ” ดาบทองแดงสีม่วงหัวเราะอย่างเย็นชา “ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันจะเลือกผู้ชาย ส่วนคุณจะเลือกผู้หญิง”

“คุณแน่ใจนะว่าต้องการผู้ชาย?” หานเซ็นถาม

เมื่อเห็นว่าคราวนี้หานเซิ่นไม่เร็วเท่าเดิม ดาบทองแดงสีม่วงจึงเชื่อว่าการตัดสินใจของตนถูกต้อง มันพูดอย่างเย็นชาว่า “ใช่ ถูกต้อง ฉันต้องการผู้ชาย”

“คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่ต้องการผู้หญิงจริงๆ?” หานเซ็นถาม

“ข้าบอกว่าข้าไม่ต้องการผู้หญิง” ดาบทองแดงสีม่วงกล่าว “เจ้ามีผู้หญิง ส่วนข้าก็มีผู้ชาย เจ้าบอกว่าใครก็ตามที่เสียใจกับเรื่องนี้จะต้องให้กำเนิดลูกชายที่ไม่มีตูด และภรรยาของพวกเขาจะต้องแจกหมวกสีเขียวทุกวัน” มันให้คำมั่นและจะไม่ยอมให้ฮันเซ็นเปลี่ยนแปลงข้อตกลงนี้อีกต่อไป

“ดี” หานเซิ่นดูเศร้าหลังจากยอมแพ้

เมื่อได้ยินเสียงอันไร้พลังของหานเซิ่น ดาบทองแดงสีม่วงก็ดูอวดดีและถามว่า “เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถหลอกข้าได้หรือไม่ เจ้าควรจะรู้ขีดจำกัดของเจ้า”

ไม่นานหลังจากนั้น ดาบทองแดงสีม่วงก็ได้ยินเสียงดาบดังมาจากที่ไกลๆ มันดีใจมาก “จริงเหรอ เสียงฝีเท้านั่นไม่ใช่เสียงของเด็กผู้หญิงคนนั้นเหรอ”