Super God Gene - ตอนที่ 3432: เรื่องราวเบื้องหลังของเครปไมร์เทิล

การรู้ว่าร่างกายของฮันเซ็นมีปัญหาบางอย่างไม่ใช่เรื่องยาก การหลอกล่อร่างกายของเขาและทำร้ายเขาจนหมดทางสู้โดยที่พลังในร่างกายของเขาไม่ทำงานนั้นเป็นสิ่งที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

โชคดีที่ไม่มีพลังระเบิด ทำให้ฮันเซ็นมีร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างน่ากลัว แสงดาวนับสิบล้านดวงพุ่งเข้าหาเขา แต่ทิ้งรอยแดงเล็กๆ ไว้บนผิวหนังของเขาเท่านั้น

อาการบาดเจ็บประเภทนี้ไม่ได้ร้ายแรงมากนัก ฮันเซ็นสามารถทนกับความเจ็บปวดได้ การไม่เห็นทางออกของสถานการณ์นี้เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด

หากเขาสามารถใช้ศิลปะจีโนได้ หานเซ็นจะมีวิธีต่างๆ กว่า 10,000 วิธีในการทำลายแสงดาวของเครปไมร์เทิล ตอนนี้ไม่มีอะไรที่เขาทำได้อีกแล้ว

ในสวนอวกาศ ถังเจิ้นหลิวรู้สึกกังวลเล็กน้อยขณะที่เขาถามว่า “หานเซิ่นจะสบายดีที่นั่นไหม?”

Huangfu Jing ไม่ได้พูดไร้สาระใดๆ เธอหันไปมอง Han Yufei และถามว่า “พี่สาว Han คุณรู้เรื่องราวเบื้องหลังของ Crape Myrtle บ้างไหม?”

ใครๆ ก็รู้ว่าเครปไมร์เทิลไม่ใช่เทพวิญญาณระดับทำลายล้างธรรมดาอย่างที่เขาบรรยายตัวเองไว้ก่อนหน้านี้ ด้วยพลังที่เขามีอยู่ แม้แต่เทพวิญญาณระดับทำลายล้างก็สามารถทำแบบเดียวกับเขาได้

1

ฮั่นหยูเฟยเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องวิญญาณเทพนี้มาก่อน จากที่ฉันรู้ดีที่สุด เขาไม่ได้เป็นหนึ่งในวิญญาณเทพระดับการทำลายล้างทั้ง 12 แต่ถ้าดูจากสิ่งที่ร่างกายของเขาทำได้ เขาก็มีร่างวิญญาณของวิญญาณเทพ เขาคือวิญญาณเทพอย่างแน่นอน”

“ถ้าเขาไม่ใช่เทพวิญญาณระดับการทำลายล้าง เขาจะเป็นเทพวิญญาณระดับการฟื้นคืนชีพหรือไม่” ถังเจิ้นหลิวถาม “ฉันคิดว่าหานเซิ่นบอกว่ามีเทพวิญญาณระดับการฟื้นคืนชีพเพียงห้าตนเท่านั้น เครปไมร์เทิลตัวนี้ไม่ได้รวมอยู่ในนั้นด้วยใช่หรือไม่”

ฮั่นหยูเฟยขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร เห็นได้ชัดว่าเธอไม่รู้จักเครปไมร์เทิลเช่นกัน

ไกลออกไป บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน มีวิหารเทพเจ้าที่ทำด้วยโลหะและทองคำตั้งอยู่บนเกาะกลางทะเล ชายและหญิงกำลังนอนอาบแดดอยู่บนชายหาดในขณะที่ดูฮันเซ็นและเครปไมร์เทิลต่อสู้กัน

ผู้หญิงคนนี้สวยมากจนไม่สามารถจ้องมองเธอตรงๆ ได้ เธอดูเย็นชามาก เป็นเรื่องยากที่จะคิดถึงเรื่องเซ็กซี่ๆ เมื่อพูดถึงเธอ แม้แต่ผู้ล่วงละเมิดทางเพศก็คงรู้สึกละอายใจที่เห็นเธอ เพราะพวกเขาไม่สามารถนึกถึงเรื่องลามกเกี่ยวกับเธอได้เลย

ชายคนดังกล่าวมีผิวสีแทน หน้าอกของเขากว้าง เขาดูเป็นผู้ชายที่ดูแมนและแข็งแกร่งมาก

หากหานเซิ่นสามารถมองเห็นพวกเขาได้ เขาก็จะรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร ผู้ชายและผู้หญิงคือไท่ยี่และเทพจันทรา

เทพจันทราเฝ้าดูหานเซิ่นถูกแสงดาวฟาด เธอยกริมฝีปากขึ้นและพูดว่า “หานเซิ่น เจ้าตัวเล็กนั่นไร้ประโยชน์ เขาไม่สามารถเอาชนะแม้แต่เทพวิญญาณตัวน้อยระดับทำลายล้างอย่างนั้นได้”

ไท่ยี่หัวเราะอย่างอารมณ์ดีและกล่าวว่า “เจ้ารู้ว่าต้นเครปไมร์เทิลเป็นใคร แต่เจ้ากลับกล้าที่จะพูดอะไรแบบนั้น เจ้าดูถูกหานเซิ่นหรือดูถูกต้นเครปไมร์เทิลกันแน่”

“พวกมันก็ไม่ใช่ของดีอยู่แล้ว” เทพจันทร์กล่าว เธออดหัวเราะไม่ได้

ไท่ยี่ยิ้ม “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หานเซิ่นก็เป็นทายาทของคุณ ถ้าเขาพ่ายแพ้อย่างยับเยิน คุณก็จะอับอายเท่านั้น แต่ต้นเครปไมร์เทิลอาจเป็นฝ่ายเอาชนะเขาได้ ถึงอย่างนั้น เขาได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และฉันต้องบอกว่านั่นค่อนข้างน่าแปลกใจ”

“เจ้าพูดดีแทนหานเซ็นหรือพูดดีกับเครปไมร์เทิลกันแน่” เทพเจ้าจันทร์ดูไม่พอใจ “เครปไมร์เทิลกำลังรังแกคนที่ด้อยกว่า เขาคิดจริงๆ เหรอว่าข้าจะโดนรังแกได้ เมื่อเจ้าตีสุนัข เจ้าต้องระวังให้ดีว่าใครเป็นเจ้านาย เขาเป็นทายาทของข้า”

1

ไท่ยี่หัวเราะ “อย่ากังวล ต้นเครปไมร์เทิลจะไม่ทำอะไรกับหานเซิ่นมากนัก เขาแค่ต้องการให้หานเซิ่นรู้จุดอ่อนของเขา ถ้าหานเซิ่นค้นพบว่านั่นคืออะไร มันจะช่วยหานเซิ่นได้ นั่นเป็นวิธีเดียวที่หานเซิ่นจะเอาชนะฉินซิ่วได้ ฉันคิดว่าตอนนี้มันน่าจะเหมือนกับราชามนุษย์มากกว่า”

เทพจันทร์ตกตะลึง “คุณกำลังบอกว่าเครปไมร์เทิลคิดว่าหานเซิ่นสามารถต่อสู้กับกษัตริย์มนุษย์และเอาชนะเขาได้งั้นเหรอ?”

“ใช่แล้ว ดูเหมือนการประเมินจะยุติธรรม” ไท่ยี่กล่าว “มิฉะนั้น เครปเมอร์เทิลคงไม่ได้จัดการกับเรื่องต่างๆ ด้วยตัวเอง และบังคับให้หานเซ็นเผชิญหน้ากับข้อบกพร่องของตัวเอง”

เทพจันทร์แสดงสีหน้าราวกับว่าเธอกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ แต่แล้วเธอก็หัวเราะและพูดว่า “น่าสนใจดีนะ หัวหน้าเลือกลูกสาวของเธอเอง ส่วนห้องโถงเกโนเลือกหานเซ็น ฉันคิดว่าสถานการณ์แบบนี้จะทำให้ทั้งสองมีความเห็นเหมือนกัน ฉันคิดว่าพวกเขาจะร่วมมือกัน ฉันไม่คิดว่าจะยังมีความขัดแย้งกันอยู่ ฉันคิดว่าพรรคแห่งความโกลาหลของเทพและห้องโถงเกโนควรจะเป็นศัตรูกันเสมอ”

“พวกเขาไม่ใช่ศัตรูกันจริงๆ” ไท่ยี่มองดูเทพจันทราแล้วพูดว่า “ต้นเครปไมร์เทิลคอยดูแลหานเซิ่นมาโดยตลอด ในอดีต ฉันคิดว่าเป็นเพราะเป่าเอ๋อทั้งหมด และนั่นคือสาเหตุที่เขาดูแลหานเซิ่น ตอนนี้ ฉันคิดว่าเขาเลือกหานเซิ่นมาตั้งนานแล้ว”

5

“คุณคิดว่าเขาเลือกหานเซิ่นเหรอ? ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้ร่างกายของหานเซิ่นดูแปลก ๆ แต่เรายังไม่รู้ว่าเขาสามารถเดินต่อไปได้หรือไม่ แม้ว่าเขาจะสามารถเดินต่อไปได้ แต่เครปเมอร์เทิลคงไม่มีวิสัยทัศน์ที่จะมองเห็นความสำเร็จทั้งหมดของหานเซิ่นจนถึงจุดนี้ เว้นแต่ว่าผู้นำคนเก่าจะฟื้นขึ้นมา แต่ผู้นำคนเก่าก็ไม่ใช่เครปเมอร์เทิลเช่นกัน เขาไม่สามารถเห็นพลังนี้ได้” ดูเหมือนว่าเทพจันทราจะไม่เชื่อเขา

“บางทีเครปไมร์เทิลอาจมองไม่เห็นความสำเร็จในอนาคตของหานเซิน แต่อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าหานเซินคือทายาทของหานจินจื้อ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเต็มใจที่จะเสี่ยงโชค” ไท่ยี่กล่าว

“หานจินจื้อ? นักต้มตุ๋นแก่ๆ นั่นน่ะเหรอ? เขาเกี่ยวข้องกับห้องโถงเกโนยังไง” เทพจันทราขมวดคิ้วเมื่อได้ยินชื่อของหานจินจื้อ

“ข้ารู้เพียงเท่าที่เจ้ารู้” ไท่ยี่กล่าวอย่างจริงจัง “การขอพรต่อหน้าเครปไมร์เทิลและมีชีวิตรอดได้นั้นเป็นความสำเร็จที่หายากมาก แต่หานจินจื้อก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น ข้าได้ยินมาว่าเขาสามารถเอาชนะเครปไมร์เทิลได้”

“ฮึ่ม ฉันไม่คิดว่าเขาจะมีพลังขนาดนั้น เขาแค่เล่นตลกเท่านั้น” มูนเลียริมฝีปากขณะพูด หากใครมองหน้าเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ชอบคนๆ นั้นที่รู้จักกันในชื่อฮันจินจื่อ

“แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงนักต้มตุ๋น แต่การสามารถเอาชนะปรมาจารย์แห่งจักรวาลได้ก็ถือเป็นเรื่องที่น่ากลัวทีเดียว” ไท่ยี่กล่าวอย่างจริงจัง “หากคุณได้พบเขาอีกครั้ง อย่าลืมเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นี้ล่ะ”

1

“ฉันไม่เชื่อเรื่องนี้ เขาเป็นคนโกหก เขาจะทำอะไรกับคนอย่างฉันได้อีก? นอกจากนี้ เขายังเอาชนะได้แค่ปรมาจารย์แห่งจักรวาลเท่านั้น หากปรมาจารย์แห่งแผ่นจารึกเจโนคนใหม่ถือกำเนิดขึ้น ผู้นำก็จะเปลี่ยนไป การเอาชนะผู้นำห้องโถงเจโนจะไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจเลย หากเขาเก่งขนาดนั้น ทำไมเขาไม่ต่อสู้เพื่อทายาทของเขาและคว้าฉินซิ่ว… ราชามนุษย์คนนั้นมา” เทพจันทร์คราง

ไท่ยี่รู้สึกหดหู่ เขาส่ายหัวและพูดว่า “คนๆ นั้นลึกลับมาก ฉันก็ไม่ทราบแรงจูงใจของเขาเหมือนกัน ฉันคิดว่าเขาอาจจะสามารถเอาชนะการกลับชาติมาเกิดใหม่ของผู้นำคนเก่าได้ แต่ผู้นำคนเก่ากลับเลือกอสูรเป็นร่างวิญญาณ เขาผสมผสานกับอสูร ตอนนี้ เขาไม่สามารถกลับชาติมาเกิดใหม่ได้อีก หากใครสักคนได้รู้ว่าฮั่นจินจื้อคือใคร มีแนวโน้มว่ามีเพียงเครปไมร์เทิลเท่านั้นที่จะเป็นคนนั้น”

1

“พวกเขาทั้งคู่เป็นเพียงคนต้มตุ๋น” มูนก็อดกล่าว “พวกเขาเป็นเพียงคนโกหก พวกเขามีผลประโยชน์เหมือนกันเท่านั้น”

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน หานเซ็นก็ถูกกักขังไว้ในแสงดาว เขารวบรวมพลังเพื่อต้องการหลุดพ้นจากแสงดาว แต่ร่างกายของเขาไม่สามารถถูกปลุกให้ตื่นได้ด้วยพลังที่กดเขาไว้ ไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างไรก็ตาม แสงดาวก็หยุดเขาไว้ได้

“ถ้าพลังของฉันใช้ไม่ได้ ฉันก็คงต้องใช้พลังของเครปไมร์เทิล” หานเซ็นคิดขณะหลับตาลง เขาเพ่งความสนใจไปที่แสงดาวที่โปรยปรายลงมาบนตัวเขา