The Alchemist God ทะลุมิติเทพศาสตรา - EP.488 จิ้งจอกอัคนีสองหาง

ฟู่ว!

แสงสีเหลืองดินพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือนด้วยเสียงฟ้าร้อง ในขณะนี้ พลังแห่งสวรรค์และโลกได้ถูกกระตุ้นขึ้นจริง ๆ แสงสว่างนับไม่ถ้วนค่อยๆ ลงมาที่สวนในสนามหลังบ้านของเรือนจิ แสงทั้งหมดรวมกันที่จุดที่มีโล่สีน้ำเงินอ่อนอยู่ บนโล่มีตัวอักษรที่ไม่ชัดเจนอยู่ไม่กี่บรรทัดซึ่งส่องแสงอ่อนๆ

“สำเร็จแล้ว มันคือ… มันคือ Earth Tome ระดับสูง!” ชายวัยกลางคนตะโกนด้วยความตื่นเต้นว่า “ท่านพ่อ หลังจากประตูสวรรค์เปิด ท่านควรเป็นคนแรกที่เขียนตำราโลกเกรดสูง คนแรกในจักรวรรดิ!”

ชายชราที่ถือโล่มีอายุประมาณ 70 ปี มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยเคราสีขาว เขายิ้มด้วยความพอใจและกล่าวว่า “เมื่อประตูสวรรค์เปิดอีกครั้ง พลังจิตระหว่างฟ้าและดินก็ได้รวมตัวกันอีกครั้ง” เรือนจีกของเราได้รอคอยมานานนับพันปีและในที่สุดก็ได้รับโอกาสนี้ วันนี้คือวันที่เราจะสร้างธุรกิจครอบครัวของเราใหม่ เขียนจดหมายทันทีและส่งไปยังเมืองลันยาน รายงานให้พระนางจักรพรรดินีทราบว่าข้าพเจ้าได้เขียนตำราดินระดับสูงแล้ว

“ครับ!”

… …

วันถัดไป ในเมืองลันหยาน ในห้องโถงพระราชวังเซอเทียน

ฉินหยินสวมชุดสีน้ำเงินเข้มประดับด้วยอัญมณีรูปเกล็ดปลา ดวงดาวสวยงามมาก ทำให้ความงามของเธอเปล่งประกายยิ่งขึ้น แม้ว่าเธอจะไม่ได้สวมชุดจักรพรรดินี แต่เธอก็ยังคงมีความสง่างามอย่างยิ่ง ทำให้เหล่าขุนนางยอมจำนนต่อเธออย่างเต็มใจ แต่วันนี้ อารมณ์ของขุนนางดูเหมือนจะตื่นเต้นมาก

เฟิงจี้ซิงถือม้วนหนังสือในมือและกล่าวว่า “พระองค์ ในเวลาไม่ถึงเจ็ดวันนับตั้งแต่การเปิดประตูสวรรค์อีกครั้ง รายงานความสำเร็จได้เข้ามาอย่างต่อเนื่อง” เจ้าชายฉินหยงแห่งเรือนเจ้าชายจงในมณฑลหยุนจงได้เขียนตำราโลกระดับต่ำ มีคนจากเรือนหลิวในมณฑลฉางหนานได้เขียนตำราโลกเกรดสูง เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เราได้รับรายงานล่าสุดจากเสี่ยวซี จิหลินจากจิเรสซิเดนซ์ในจังหวัดฉีไห่ได้เขียนหนังสือดินระดับสูง

จินหยินพยักหน้าและยิ้ม “อืม”

มาร์ควิสแห่งทะเลสงบ, เย่าหยวน, สวมชุดคลุมสีขาว, ประสานมือและกล่าวว่า “พระองค์, การเปิดประตูสวรรค์อีกครั้งและการรวมพลังของสวรรค์และโลกใหม่จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่นอน” ข้าราชการชราผู้นี้เชื่อว่าไม่ว่าจะเป็นหนังสือมนุษย์ หนังสือจิตวิญญาณ หนังสือดิน หนังสือสวรรค์ หรือหนังสือเทพ ทั้งหมดนี้ล้วนมีพลังเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงรูปแบบของสงครามในอนาคต พระองค์ควรเป็นฝ่ายรุกก่อน สรรหาผู้มีความสามารถ เปิดใหม่ศาลาแห่งหนังสือสวรรค์ และรวบรวมผู้มีความสามารถในการเขียนหนังสือจิตวิญญาณและสูงกว่าในเมืองลันหยานเพื่อรับใช้จักรวรรดิ

“ดีมาก คำพูดของท่านมาร์ควิสมีเหตุผล” ฉินหยินยังคงยิ้มอย่างสดชื่นและมีเสน่ห์

ซูมู่หยุนยกกำปั้นขึ้นและกล่าวว่า “ฝ่าบาท ข้ารู้สึกว่า… หากต้องการเปิด Heavenly Book Pavilion ขึ้นมาอีกครั้ง เราต้องหาคนที่มีความสามารถและมีคุณธรรมมาเป็นผู้จัดการ”
ตังหลานพยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน “ข้าราชการชราผู้นี้ก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน” เรามาแต่งตั้งผู้รับผิดชอบก่อนที่จะสร้างใหม่ศาลาเทพธิดา เมื่อสร้างใหม่แล้ว สำนักพระคัมภีร์สวรรค์จะมีสถานะสูงกว่ากรมยาสมุนไพรและเทียบเท่ากับวิหารเทพเจ้า

ทันใดนั้น ฉู่เหยา ผู้สวมชุดข้าราชการหญิง ก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยและไม่พูดอะไร ในความเป็นจริง จักรวรรดิอยู่ในช่วงสงคราม และความต้องการกำลังทหารมีมากกว่าความต้องการยาเสพติด นอกจากนี้ พระคัมภีร์สวรรค์ยังสามารถดึงดูดพลังของสวรรค์และโลกได้อีกด้วย พลังของมันยอดเยี่ยมมาก ดังนั้นจึงเข้าใจได้ว่าตำแหน่งของหอคัมภีร์สวรรค์นั้นสูงกว่ากรมยาสมุนไพร

คู่ตาที่ฉลาดของฉินหยินกวาดมองไปที่ข้าราชการและกล่าวว่า “รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ให้รื้อสร้างคฤหาสน์ของเจ้าชายหยุนหนิงและเปลี่ยนมันเป็นคฤหาสน์สำหรับหอพระคัมภีร์สวรรค์” ความต้องการทั้งหมดจะได้รับการจัดเตรียมโดยกระทรวงการคลัง นอกจากนี้ ส่งจดหมายไปยังคฤหาสน์ของเจ้าชายจง คฤหาสน์ของหลิว คฤหาสน์ของอู๋หยาง และคฤหาสน์ของจี เชิญบรรพบุรุษและบุตรหลานของพวกเขาให้มาอาศัยอยู่ในเมืองลันหยาน เมืองหลวงจักรวรรดิจะดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี ในส่วนของตำแหน่งผู้จัดการของหอคัมภีร์สวรรค์ ให้รอคนจากสี่ตระกูลมาที่นี่

“ครับ!” ทุกคน saluted เป็นเสียงเดียวกัน

ซูมูหยุนพูดอีกครั้งว่า “พระองค์เจ้าค่ะ เนื่องจากเราได้ตัดสินใจที่จะสร้างใหม่ศาลาเทียนหลงแล้ว ข้าพเจ้าคิดว่าเราควรรีบดำเนินการในขณะที่โอกาสยังมีอยู่” หลังจากที่หอพระคัมภีร์สวรรค์ถูกสร้างขึ้นใหม่แล้ว เราควรเริ่มคัดเลือกบุคลากรทันทีและจัดการสอบคัดเลือกบุคลากรพระคัมภีร์สวรรค์เพื่อสรรหาบุคลากรสำหรับจักรวรรดิ

“ใช่ครับ/ค่ะ” ชินหยินพยักหน้าเบาๆ “ถ้าอย่างนั้น การเตรียมการสำหรับการสอบคัดเลือกพระคัมภีร์สวรรค์จะให้คุณปู่ดูแลทั้งหมด”

ซูมู่หยุนยกมือขึ้นคารวะ “ขอบคุณพระองค์ครับ”

ตังหลานรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้พูดอะไรมาก

…

สามวันต่อมา เมืองหลวงจักรวรรดิ ลันหยาน ดูเหมือนจะมีชีวิตชีวามากขึ้น ครอบครัวและตระกูลขุนนางนับไม่ถ้วนมารวมตัวกันจากทั่วทั้งแผ่นดิน โรงแรมใหญ่ๆ ทั้งหมดเต็มหมดแล้ว แม้แต่หลายครอบครัวที่กำลังเสื่อมโทรมซึ่งวางแผนที่จะพึ่งพา Heavenly Tome Pavilion เพื่อฟื้นฟูเกียรติยศของครอบครัวจากหลายพันปีก่อนก็ได้ตั้งรกรากอยู่ในเมือง Lanyan แล้ว พวกเขาซื้อรถยนต์ บ้าน และม้า ประชากร ธุรกิจ และเศรษฐกิจของเมืองลันหยานฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

บนถนนหลักห่างจากเมืองลันหยานประมาณร้อยไมล์ มีผู้คนสามคนและม้าอีกสามตัวกำลังเดินทางอย่างช้าๆ การเดินทางกลับไม่เร่งรีบมากนักเพราะหลินมู่หยูได้รับจดหมายจากเสี่ยวไป๋แล้ว ฉู่เหยาเล่าให้เขาฟังทุกอย่างเกี่ยวกับเมืองลันหยาน

“อา…”
หลินมู่หยูกำลังนั่งอยู่บนหลังม้าศึกเหยียบหิมะและค่อยๆ พ่นลมหายใจที่ขุ่นมัวออกมา พลังดูจือในร่างกายของเขากำลังไหลเวียนอย่างมีพลังและมั่นคงมากขึ้น นี่คือผลจากการฝึกฝนร่างกายป้องกันวัชระ เป็นเวลาสามวัน ร่างป้องกันวัชระมีเก้าสวรรค์ แต่หลินมู่หยูก็ยังฝึกถึงสวรรค์ที่สาม ขอบเขตแรก ‘รากต้นไม้แห้ง’ เป็นรากฐานของร่างกายป้องกันวัชระ ด้วยความเข้าใจในศิลปะการต่อสู้และการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ในปัจจุบันของหลินมู่หยู เขาสามารถคว้ามันได้ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ขอบเขตที่สอง ‘เชื่อมต่อทะเลแห่งพลัง’ ไม่ยากสำหรับเขาเลย ผืนผ้าชิ้นสุดท้ายของกระดูกมังกรที่หลอมแล้วได้เชื่อมต่อพลังดูฉีกับทะเลแห่งพลังแล้ว ดังนั้นหลินมู่หยูจึงเพียงแค่ต้องท่องมนต์ของร่างกายป้องกันวัชระเงียบๆ สักสองสามครั้งก็จะเสร็จสิ้น

มันคือขอบเขตที่สาม ‘กอดจันทร์’ ที่ทำให้หลินมู่หยูกลับมาสับสน มันต้องการให้โด่วฉีเชื่อมต่อเส้นเอ็นและเส้นเลือดทั้งหมดในร่างกาย เหมือนกับการล้างไขกระดูกและเส้นเอ็น หลังจากฝึกฝนไปสองวันก็ยังไม่มีผลลัพธ์

แต่ในขณะนี้ แขนของหลินมู่หยูถูกพับเล็กน้อยอยู่หน้าอกของเขา ร่างกายของเขาทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยพลัง Dou Qi ของพระราชา ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นในอ้อมแขนของเขา ราวกับดวงจันทร์สว่าง!

ตังเสี่ยวซีไม่สามารถหยุดความสุขได้ “มู่ คุณฝึก ‘กอดจันทร์’ สำเร็จแล้วใช่ไหม?”

“อืม”

หลินมู่หยูกล่าวรู้สึกถึงกระแสลมหนาแน่นที่ผิวหนังของเขาและความรู้สึกมั่นคงที่มาจากทั่วทั้งร่างกายของเขา เขาไม่สามารถหยุดความสุขของตัวเองได้ “ดูเหมือนว่าฉันได้ฝึกฝนถึงสวรรค์ที่สามของร่างกายป้องกันวัชระจริงๆ!”

ไป่หยินขมวดคิ้ว “ข้ายังไม่สามารถทะลวงถึงสวรรค์ชั้นที่สองได้เลย” ผู้บัญชาการ ท่านสอนคาถาผิดหรือเปล่า?

“เป่ย, เป็นแกที่ไร้ค่า” คุณจะโทษฉันได้อย่างไร?

ตังเซียวซีถามด้วยรอยยิ้มว่า “คุณรู้สึกและเปลี่ยนแปลงอย่างไรหลังจากฝึกทักษะสวรรค์ที่สามของร่างกายป้องกันวัชร?”

หลินมู่หยูหายใจเข้าลึกๆ และกล่าวว่า “ลมหายใจของฉันยาวขึ้น และฉันรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของร่างกายเพิ่มขึ้นมาก” ร่างกายป้องกันวัชระนั้นเป็นศิลปะการป้องกันที่สูงสุดจริงๆ

“ดีที่มันได้ผล!”

“อ้อ ใช่แล้ว เสี่ยวซี” หลินมู่ยู่กล่าวว่า “พี่สาวฉู่เหยาได้บอกว่าเซียนเทียนพาเลซกำลังวางแผนที่จะสร้างใหม่หอหนังสือสวรรค์” นั่น… หนังสือสวรรค์ในตำนานนั้นจริงๆ แล้วมีพลังขนาดนั้นเลยหรือ?

“อืม มันเป็นแบบนี้แหละ” ตังเซียวซีพยักหน้าและกล่าวว่า “เมื่อสี่พันปีก่อน สถานะของพระคัมภีร์สวรรค์ในทวีปนี้ไม่ต่างจากศิลปะการต่อสู้” หนังสือสวรรค์แบ่งออกเป็นห้าระดับ ได้แก่ หนังสือมนุษย์ หนังสือจิต หนังสือโลก หนังสือสวรรค์ และหนังสือเทพเจ้า พลังของหนังสือสวรรค์ก็เพิ่มขึ้นด้วย นอกจากนี้ หนังสือสวรรค์ยังเป็นประเภทหนึ่งของการสลักที่แกะสลักบนเอ็มบริโอของอาวุธ เมื่อเขียนเสร็จแล้ว จะมีโอกาสบางอย่างในการกระตุ้นพลังของสวรรค์และโลก เฉพาะหนังสือสวรรค์ที่กระตุ้นพลังของฟ้าและดินเท่านั้นที่สามารถเรียกว่าเป็นหนังสือสวรรค์ได้ มิฉะนั้น มันก็แค่หนังสือที่ไร้ค่า เมื่อมันกระตุ้นพลังของสวรรค์และโลก มันสามารถนำมาซึ่งพลังที่แข็งแกร่งมาก

ขณะที่เธอพูดเช่นนี้ ทังเซียวซีรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยและยังคงยิ้มต่อไป “ตามตำนานกล่าวว่าในสงครามเมื่อหกพันปีก่อน บรรพบุรุษของจักรวรรดิ ฉินจาง ได้เปิดใช้งานการจารึกของสามพระคัมภีร์เทพและเปิดใช้งานพลังของสวรรค์และโลก ทำลายล้างศัตรูได้มากกว่าห้าหมื่นคนในทันที” พลังของหนังสือสวรรค์ชัดเจน.”
“มากกว่าห้าหมื่น?” หลินมู่หยูอึ้งไป “แล้ว … ฉันกลัวว่าสงครามในอนาคตจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว …

“ใช่ …”

ตังเสี่ยวซีพูดเบาๆ ว่า “สงครามในอนาคตจะเป็นการต่อสู้ระหว่างอำนาจกับคัมภีร์สวรรค์” ใครที่มีหนังสือสวรรค์มากกว่าในมือจะสามารถครองสงครามได้

เมื่อเธอพูดจบ ตังเซียวซีจึงยิ้มออกมาอีกครั้ง “แต่ไม่จำเป็นต้องคิดมากขนาดนั้น” ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีอัจฉริยะที่สามารถเขียนหนังสือเทพได้ มันหายากที่จะเห็นหนึ่งในหมื่นปี ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือยุคที่ความสามารถกำลังจะสูญหาย

หลินมู่ยูก็ยังรู้สึกหวาดกลัวเมื่อได้ยินเรื่องราวเมื่อครู่นี้ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรมาก แทนที่จะพูดอะไรมาก เธอหยิบหนังสือสมบัติของหนังสือสวรรค์ของฟู่ซีออกมาและศึกษามันซ้ำแล้วซ้ำเล่า หนังสือสวรรค์ของฟู่ซีเป็นหนังสือสวรรค์เช่นกัน แต่ดูเหมือนว่าจะต่างจากหนังสือสวรรค์ที่ถังเซียวซีพูดถึง หนังสือสวรรค์ของฟู่ซีบันทึกการแกะสลัก การแกะสลักของเกราะและโล่ และทั้งหมดเป็นความสามารถแบบพาสซีฟ มันแตกต่างจากหนังสือสวรรค์ที่ตังเซียวซีอธิบายซึ่งสามารถกระตุ้นพลังของสวรรค์และโลกโดยสิ้นเชิง

ลืมมันไปเถอะ ฉันจะเริ่มเรียนแกะสลักจากหนังสือสวรรค์ของฟู่ซีเสียก่อน ฉันจะทำในสิ่งที่ฉันทำและรักในสิ่งที่ฉันทำ ฉันไม่สามารถเรียนรู้แค่สิ่งที่แข็งแกร่งกว่าได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการทำสิ่งหนึ่งให้ดี

นอกจากนี้ ถ้าฉันสามารถเรียนรู้การแกะสลักได้อย่างสุดขีด ฉันก็ควรจะไม่ด้อยไปกว่าคนที่จารึกหนังสือสวรรค์ใช่ไหม?

…

ในตอนเย็น พวกเขามาถึงเมืองลันยาน มีพ่อค้าแม่ค้าไม่ขาดสายบนถนน หลินมู่หยูและตังเซียวซีตกใจ แม้ว่าเมืองลันหยานจะเป็นศูนย์กลางการค้าของทวีป แต่ก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจที่มันเจริญรุ่งเรืองขนาดนี้ เมื่อพวกเขาเข้าเมือง ยังมีคิวยาวอยู่ข้างนอกเมืองด้วย พ่อค้าจากทั่วทั้งจักรวรรดิยืนต่อแถวเพื่อเข้าสู่เมือง เมื่อท้องฟ้ามืดลง ประตูเมืองจะถูกปิด และพวกเขาก็จะต้องใช้คืนที่นอกเมืองหลวง

หลินมู่หยูก็ไม่มีความตั้งใจที่จะเข้าคิว เธอนำทางถังเสี่ยวซีและไป่ยินไปที่ประตูเมืองและพูดเสียงดังว่า “จางเหวย เปิดประตูข้างและให้พวกเราเข้าไป”

จางเหวยกำลังถือไก่ย่างและกินมันอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อเขาได้ยินเสียงของหลินมู่หยู เขาหัวเราะออกมา “ผู้บัญชาการหยูกลับมาแล้วเหรอ?” ใครสักคน เปิดประตูข้างและให้ผู้บัญชาการหยูกับเจ้าหญิงซีเข้ามาในเมือง
“ครับ!”

เมื่อหลินมู่หยู่เข้าสู่เมือง เธอเห็นว่าถนนเต็มไปด้วยผู้คนจากที่อื่น เธออดหัวเราะไม่ได้ “เกิดอะไรขึ้นในเมืองลานหยาน?” ทำไมถึงมีคนเยอะขนาดนี้ …”

จางเหวยขยี้จมูกและหัวเราะ “นั่นเป็นเรื่องธรรมดา” ดยุกหยุนกำลังจะจัดการสอบคัดเลือกหนังสือสวรรค์ และจักรพรรดินีได้ออกพระราชกฤษฎีกาแล้ว ผู้ที่เขียนหนังสือมนุษย์จะได้รับรางวัล 100 เหรียญจินหยิน ผู้ที่เขียนหนังสือจิตวิญญาณจะได้รับรางวัล 1,000 เหรียญจินหยิน ผู้ที่เขียนหนังสือโลกจะได้รับรางวัล 10,000 เหรียญจินหยิน ผู้ที่เขียนหนังสือสวรรค์จะได้รับรางวัล 100,000 เหรียญจินหยิน และผู้ที่เขียนหนังสือสวรรค์ … จะได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางทันที”

หลินมู่หยูกล่าวด้วยความไม่พอใจว่า “เมื่อฉันเข้ามาในเขตเซียนครั้งแรก ฉันยังไม่ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางเลย” ดูเหมือนว่าการเขียนหนังสือในปัจจุบันมีอนาคตที่ดีกว่าการฝึกศิลปะการต่อสู้นะ

จางเหวยหัวเราะ “ผู้บัญชาการ อย่าเสียใจเลย” คนส่วนใหญ่ที่สลักหนังสือสวรรค์เหล่านี้เป็นนักปราชญ์ที่อ่อนแอ แม้ว่าพวกเขาจะสลักสิ่งต่างๆ เช่น หนังสือมนุษย์ หนังสือจิตวิญญาณ และหนังสือโลกลงบนอาวุธ โล่ และเกราะของพวกเขา เราในฐานะทหารจะต้องสวมใส่อุปกรณ์ที่กลายเป็นหนังสือสวรรค์และต่อสู้ด้วยชีวิตของเรากับเผ่าปีศาจและชาติยี่เหอใช่ไหม?”

“จริงด้วย ฮ่าๆ …”