The Devil's Cage - ตอนที่ 306 มาร

มันเป็นฤดูหนาวที่ชายฝั่งตะวันตก เมื่อดวงอาทิตย์ตกและกลางคืนสูงขึ้น อุณหภูมิก็ลดลง

ผู้คนตามท้องถนนสวมเสื้อโค้ทแน่น พันผ้าพันคอรอบคอ และสวมถุงมือ ทุกคนต่างวิ่งกลับบ้านที่อบอุ่นของตน

พนักงานที่ท่าเทียบเรือยังคงยุ่งอยู่

ท่าเทียบเรือเหล่านั้นไม่เหมือนกับท่าเรือโฮโลเจสต์ที่เน้นการบรรทุกสินค้า การท่องเที่ยวมีความสำคัญสูงสุดที่นั่น

ด้านนอกของท่าเทียบเรือ รถยนต์จอดอย่างเป็นระเบียบ ข้างๆพวกเขาคือผู้ดูแลที่สุภาพ

Philly ถอนหายใจกับการบริการ บอกตามตรงว่าหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในทะเลเป็นเวลานานสิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกหดหู่ใจ แม้ว่าจะเป็นการนั่งเรือข้ามฟากที่หรูหรา แต่กลุ่มคนที่คร่ำครึและเคร่งครัดรอบตัวเขาทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นนักโทษ

“นี่คือชายฝั่งตะวันตกใช่ไหม รู้สึกดีที่ได้ยืนบนพื้นแข็ง! ฉันสงสัยว่ามีอะไรน่าสนใจที่นี่เพื่อแก้ความเบื่อของฉันไหม” ฟิลลีถามเจ้าหน้าที่พลางกระชับเสื้อคลุมให้แน่น

“ขออภัยครับท่าน ผมเป็นแค่คนขับรถ…” พนักงานตอบอย่างมีมารยาท

“คนขับถือปืนเหรอ ดูเหมือนว่าพวกงี่เง่ายุคเก่ากำลังร่วมมือกับผู้มีอำนาจบางคนในชายฝั่งตะวันตก!” Philly คำรามภายใต้ลมหายใจของเขา

ขณะที่เขามองไปรอบๆ อย่างตั้งใจ เขาก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจากขบวนรถ

ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมขนนกสีดำและถือกล่องขนาดใหญ่ ชุดแปลก ๆ ของเขาดึงดูดความสนใจของ Philly ทันที เขาแน่ใจว่าชายหนุ่มไม่ได้มาจากชายฝั่งตะวันออก

แม้ว่า Philly จะเกลียดคนล้าสมัย แต่ความไม่ชอบอย่างสุดซึ้งของเขาช่วยให้เขาจำทุกคนบนเรือลำนั้นได้

ชายในชุดพิเศษไม่ได้มาจากกลุ่มของเขา…

“บุคคลลึกลับจากชายฝั่งตะวันตก?” Philly เดาขณะที่เขาเดินตรงมาหาเขา

“เฮ้เพื่อน! มีที่ไหนสนุกที่นี่ถ้าคุณรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร?

ชายหนุ่มขมวดคิ้วอย่างหนัก เขาไม่ได้รังเกียจ นี่เป็นเพียงปฏิกิริยาตามธรรมชาติของคนที่ถูกรบกวน

ปฏิกิริยาของเขาทำให้ Philly ทึ่ง มีไม่กี่คนที่แสดงปฏิกิริยาแปลกๆ กับเขา

ผู้วิเศษส่วนใหญ่หลีกเลี่ยงเขาเหมือนโรคระบาด และผู้ที่มีทัศนคติที่แย่กว่าก็ดุเขาทันที

“เวทย์มนต์ฝั่งตะวันตกทั้งหมดน่าสนใจไหม” Philly สงสัยก่อนที่จะเริ่มยิงคำถามมากมาย

“คุณกำลังคิดอะไรอยู่? คุณมาทำอะไรที่นี่? คุณไม่รู้หรือไงว่าการกลับมาที่นี่มันอันตราย?”

คำถามที่ไม่หยุดยั้งของเขาทำให้จีหรานหันศีรษะมาทางเขา เขาสวมเสื้อคลุมกันลม หนวดและขนเล็กๆ สองกระจุกถูกหวีและทาเจลอย่างเรียบร้อย

Kieran ขมวดคิ้วหนักยิ่งขึ้น ชายคนนั้นเป็นผู้วิเศษแห่งชายฝั่งตะวันออก

เขายืนยันตัวตนเมื่อรู้ว่าชายคนนั้นลงมาจากเรือเฟอร์รี่

มันเป็นเพียงภาพที่เขานำเสนอ…

ตามคำอธิบายของ Simones ชายฝั่งตะวันออกไม่เคยประสบกับสงครามพระจันทร์สีเลือด ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถรักษาประเพณีของพวกเขาไว้ได้

แม้ว่าจะไม่ใช่คนลึกลับทุกคนในชายฝั่งตะวันออกที่เชื่อฟังพวกเขา แต่ก็ไม่มีใครควรถามเกี่ยวกับที่ตั้งของซ่องแบบนั้น

“เฮ้เพื่อน! ฉันไม่รู้ว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ แต่ฉันแนะนำให้คุณออกไป ไอ้พวกนั้นไม่สนุกเหมือนฉัน พวกเขามาที่นี่เพื่อก่อกวน พวกมันอารมณ์ไม่ดีจริงๆ! ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะออกจากชายฝั่งตะวันตกและไปเที่ยวพักผ่อนที่หมู่บ้านในชนบท ฉันรู้ว่ามันแย่มากที่จะอยู่ในชนบทโดยไม่มีผู้หญิงสวย ๆ และสถานที่เล่นการพนัน แต่มันก็ดีกว่าการสูญเสียชีวิตของคุณ ใช่ไหม? ” ฟิลลีพูดพร้อมกับยักไหล่

เขาค่อนข้างชอบจีหราน ดังนั้นเขาจึงไม่รังเกียจที่จะให้คำแนะนำแก่เขา

ท้ายที่สุดก็น่าเสียดายสำหรับชายหนุ่มคนนั้นที่ต้องเสียชีวิตไปแบบนั้น

“ฉันคิดว่าเขาไม่เคยมีผู้หญิงมาก่อน…” ฟิลลีคิดขณะมองไปที่คีแรน เขาดูเป็นผู้ใหญ่แต่ใบหน้ายังเด็กอยู่

Kieran ยืนนิ่งราวกับหอก หยั่งรากลงบนจุดนั้น ราวกับว่าเขาไม่ได้ยินสิ่งที่ Philly พูด

ฟิลลี่กลอกตา

“คนดื้อรั้นมักจะแพ้ในที่สุด!” เขาพึมพำพร้อมที่จะกลับไปที่กลุ่มของเขา เขาทำสุดความสามารถแล้ว ถ้าจีหรานไม่ต้องการคำแนะนำ เขาจะทำอะไรได้อีก

บังคับให้เขาออกไป? Philly เกลียดการบังคับให้คนอื่นทำสิ่งที่พวกเขาไม่ต้องการ

หากสหายของเขารู้ว่าเขายังหายตัวไป เขาจะถูกลงโทษ

ตาเฒ่าสองคนที่เป็นผู้นำกลุ่มในครั้งนี้ต้องการกำจัดอาถรรพ์ฝั่งตะวันตก ใครก็ตามที่ชักช้าพวกเขาจะถูกลงโทษ

Philly ได้รับการลงโทษอย่างหนักสองครั้งก่อนหน้านี้ แม้ว่าเขาจะแน่ใจว่าพวกตาแก่จงใจทำเพื่อเป็นตัวอย่าง แต่สิ่งนี้ไม่ได้ลดความไม่ชอบหน้าพวกมันหรือความพยายามที่จะเชื่อฟังคำสั่งของพวกเขา

Philly ไม่มีความตั้งใจที่จะถูกลงโทษอีกครั้ง

เมื่อความคิดนั้นผุดขึ้นในหัวของเขา เขาจึงเร่งฝีเท้า อย่างไรก็ตาม วินาทีต่อมา เขาก็ถูกระเบิดขึ้นไปในอากาศ

คลื่นพลังงานที่แผดเผาพัดพาพลังที่ไม่อาจหยุดได้และโจมตีเขาจากด้านหลัง ไม่สามารถต้านทานคลื่นได้เขาถูกส่งตัวไป

ขณะที่เขาลอยอยู่กลางอากาศ Philly ก็เบิกตากว้าง มองไปที่ฉากหลังด้วยความตกใจ

เอ้ย เขาเห็นอะไร!

ปีกที่ก่อตัวขึ้นจากเปลวเพลิงบริสุทธิ์และร่างกายสูงสี่เมตรที่มีเขาที่คมราวกับใบมีดหมุนวนขึ้นราวกับว่าพวกมันกำลังทิ่มแทงท้องฟ้า

มาร! ปีศาจจะปรากฏตัวบนชายฝั่งตะวันตกได้อย่างไร?

ทันทีที่เขาหายตกใจ ความคิดของ Philly ก็ท่วมท้นไปด้วยคำถาม

ทุกคนจากชายฝั่งตะวันออกที่มากับ Philly ต่างก็คิดเช่นเดียวกัน

ในไม่ช้าพวกเขาจะไม่สามารถหาคำตอบสำหรับคำถามนั้นได้อีกต่อไป

ขณะที่ปีศาจสยายปีกที่ลุกเป็นไฟขนาดมหึมา เปลวเพลิงที่ร้อนจัดก็ระเบิดออกราวกับคลื่นกระแทก กวาดล้างทุกคนที่ขวางทาง

ส่วนหนึ่งของเวทย์มนต์ชายฝั่งตะวันออกไม่แม้แต่จะมีโอกาสตอบโต้ พวกมันกลายเป็นซากศพที่ไหม้เกรียมในทันที

ซากศพมีกลิ่นเหมือนกำมะถัน กลิ่นเหม็นคลุ้งไปทั่วท่าเทียบเรือ

ทันใดนั้น อักษรรูนลึกลับบนปีกที่ลุกเป็นไฟของปีศาจก็เรืองแสงอีกครั้งตามประกายไฟที่ส่องสว่าง

“สร้างเกราะป้องกันไฟ!” หนึ่งในผู้นำของเวทย์มนต์ชายฝั่งตะวันออกตะโกน

เขาถือโล่กลมเล็ก ๆ ไว้ในมือซึ่งส่องแสงแวววาว บาเรียสนามพลังขนาดมหึมาก่อตัวขึ้นรอบๆ ทุกคน แต่เมื่อเปลวเพลิงลุกโชนปะทะกับบาเรีย แสงที่ส่องประกายก็หรี่ลงทันทีและเริ่มแตกเป็นเสี่ยงๆ

เมื่อได้ยินเสียงดังสนั่น ผู้นำของพวกเขาก็กระเด็นลอยไปราวกับมีรถบรรทุกชนเขา กระแทกเข้ากับฝูงชน ไม่มีใครมีเวลาตรวจสอบเขา

ดาบใหญ่สองมือสีแดงเข้มปรากฏขึ้นที่มือขวาของปีศาจ เมื่อเทียบกับความสูงของเขาแล้ว ดาบเล่มใหญ่นั้นดูเหมือนใบมีดขนาดเล็ก

ในขณะที่มันถูกพัดพาไปทั่วอาถรรพ์ชายฝั่งตะวันออก ร่างกายที่แหลมคมและยาวมากของมันนั้นเหมือนกับเคียวของยมทูต หว่านวิญญาณด้วยการกวาดอย่างไร้ความปรานี

[คำหยิ่งผยอง] เปล่งแสงสีแดงที่น่าหลงใหล รัศมีที่ดุร้ายและไม่เชื่องของมันหลอมรวมเข้ากับพลังลึกลับที่วุ่นวายและอาละวาดของปีศาจ และกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นสังหาร ทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า

นักเวทย์มนตร์แห่งชายฝั่งตะวันออกจะไม่นั่งอยู่เฉย ๆ และตาย หัวใจของพวกเขาปะทุด้วยเจตนาฆ่า พวกเขาทุกคนตั้งใจแน่วแน่ที่จะกำจัดปีศาจ แม้ว่าพวกมันจะตายก็ตาม

พวกเขาดึงเอซออกมาขณะที่ได้ยินคาถาคาถาดังไปทั่วท่าเทียบเรือ

ผู้วิเศษบางคนพุ่งเข้าหาปีศาจด้วยเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

แถวหน้าพยายามซื้อเวลาให้แถวหลังเตรียมคาถา พวกเขาโจมตีด้วยความละเอียดถึงตาย แต่อาวุธลึกลับในมือของพวกเขา ซึ่งสามารถตัดทองและหยกให้แตกได้ กลับอ่อนแอและไม่มีประสิทธิภาพในการต่อสู้กับปีศาจ

การโจมตีของพวกเขาไม่ได้ผล แต่ก็เพียงพอแล้วที่จะหยุด

การเตรียมคาถาเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายแล้ว

แสงเย็นของดวงจันทร์ถูกบดบังเมื่อมีเมฆดำขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้า สายฟ้ากำลังเต้นเหมือนงู และฟ้าร้องคำรามไปทั่ว

ทันใดนั้น สายฟ้าสามลูกที่หนาเท่าถังน้ำก็พุ่งลงมาจากก้อนเมฆ

ร่างกายของปีศาจถูกทำลายด้วยพลังแห่งธรรมชาติ

จากนั้นความสิ้นหวังก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอาถรรพ์ชายฝั่งตะวันออกทุกคน

ปีศาจไม่ได้รับบาดเจ็บ

…

“มันจบแล้ว!”

Rosland ถอนหายใจเบา ๆ หลังจากดูฉากที่ท่าเรือผ่านลูกบอลคริสตัลของเขา ใบหน้าสูงวัยของเขาเต็มไปด้วยความสุข

เขาประหลาดใจกับพลังของนกแห่งความตายและดีใจที่เขาเดิมพันทางด้านขวา

รอสแลนด์หันไปหาหลานสาวของเขาโดยไม่รู้ตัว ผู้ซึ่งรู้สึกตื้นตันใจกับฉากบนลูกบอลคริสตัล

“ตอนนี้คุณเข้าใจไหม?” โรสแลนด์ถาม

“ยังไง… เขาทำได้ยังไง…”

Tally กำลังชี้ไปที่ร่างของปีศาจซึ่งกำลังเข่นฆ่าทุกคน

เธอไม่เคยคิดเลยว่า Kieran จะมีความสามารถในการแปลงร่างเป็นปีศาจ มันเหลือเชื่อมาก!

“รู้มาตลอด?” แทลลี่มองไปที่ปู่ของเธอ

“ไม่…” โรสแลนด์ส่ายหัว

“แล้วทำไม?” ดวงตาของ Tally เต็มไปด้วยความสงสัย เธอรู้ว่าปู่ของเธอไม่ได้โกหกเธอ แต่เธอก็สับสนว่าทำไมเขาถึงตัดสินใจเช่นนั้น

“เพราะข้าเชื่อในเทพแห่งดิน ข้าเชื่อในคำทำนายของฝ่าบาท!” ชายชราพูดพลางโค้งคำนับพื้นที่เบื้องหน้าเขา

Tally ไม่ได้ล้อเลียนคุณปู่ของเธอที่โค้งคำนับต่อหน้าอากาศที่ว่างเปล่า เธอจ้องมองอย่างเงียบ ๆ ที่ภาพการสังหารหมู่บนลูกบอลคริสตัล

เธอพูดไม่ออก

ความคิดของผู้แปล

เดส เดส

การแปลงร่างเป็นร่างปีศาจของเขาราคาเท่าไหร่ และนี่คือการเปิดตัวร่างที่โด่งดังของ Kieran!