War sovereign Soaring The Heavens - ตอนที่ 2587

ตอนที่ 2,587 : ไม่ใช่สตรีธรรมดา!

 

 

 

หลังถามคำถามทั้งหมดที่อยากรู้แล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ปล่อยให้เซี่ยวเอ้อจากไป..

 

หลังจากที่เสี่ยวเอ้อจากไป ห้องก็เงียบลงถนัดตา

 

กระทั่งต่อให้มีเข็มร่วงตกลงสักเล่ม ก็ยังได้ยินชัดแจ้งราวกับมันดังอยู่ข้างหู

 

‘ฟังจากที่เสี่ยวเอ้อว่า…ในละแวกเมืองเฉวี่ยโยวแห่งนี้สถานที่บ่มเพาะพลังที่ดีที่สุดก็มีเพียงจวนเจ้าเมืองกับค่ายของกองทัพมังกรเงินกับกองทัพมังกรดำ…’

 

ต้วนหลิงเทียนที่ดูเหมือนนั่งสงบที่โต๊ะ หากแต่ในใจนั้นหาได้สงบไม่

 

‘กล่าวได้ว่า…ในละแวกเมือง หากข้าคิดใช้สถานที่บ่มเพาะที่ดีที่สุดก็ได้แต่ต้องไป 3 แห่งนั่นเท่านั้น’

 

‘แต่ข้าพึ่งขึ้นมาหลิงหลัวเทียนได้ไม่ทันไรก็ฆ่าไป่ฟูฉางของทัพมังกรเงินไปแล้ว…เช่นนั้นกองทัพมังกรเงินไม่มีทางต้อนรับข้าแน่นอน ไม่เพียงแต่พวกมันบางคนอยากให้ข้าตาย แต่พวกมันไม่พ้นต้องการเวทย์พลังกับเคล็ดบำเพ็ญจิต เต๋ากระบี่สูงสุดอย่างยอดใจกระบี่ที่คล้ายๆกับวรยุทธ์เซียนอมตะของข้าแน่นอน…’

 

ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ

 

ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนนั่งคิดในห้องส่วนตัวของเหลาอาหาร ในกระโจมแม่ทัพหลังหนึ่งของค่ายทัพมังกรเงินก็หาความสงบไม่เจอ

 

“จงกัง…ถูกผู้ที่พึ่งขึ้นสวรรค์และกลายเป็นเซียนอมตะสวรรค์จันทร์แดงได้ไม่ทันไรฆ่าตายจริงๆหรือ?”

 

1 ใน 10 แม่ทัพของกองทัพมังกรเงิน ‘หยางกงผิง’ พอได้ฟังเรื่องราวจาก ‘ไช่หมิง’ ไป่ฟูฉางที่รับหน้าที่พาตัวเซียนอมตะสวรรค์หน้าใหม่ที่พึ่งขึ้นสวรรค์มาลงทะเบียนแล้ว ก็อดไม่ได้ที่ตกตะลึงพรึงเพริด!

 

ครึ่งก้าวเซียนอมตะที่พึ่งขึ้นมายังหลิงหลัวเทียนจากระนาบโลกียะ และกลายเป็นเซียนอมตะสวรรค์จันทร์แดงได้ไม่ทันไร…กลับลงมือเข่นฆ่าตัวตนอย่างไป่ฟูฉางแห่งทัพมังกรเงินของมันได้ไม่ยากด้วยพลังอำนาจอันครอบงำ?

 

“ใช่”

 

เมื่อเห็นว่าหยางกงผิงแลดูไม่ค่อยเชื่อถือเล็กน้อย ไช่หมิงก็เร่งกล่าวเสริมไปว่า “ท่านแม่ทัพ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าไช่หมิงกล่าวออก ล้วนเป็นความสัตย์จริงทั้งสิ้น…หากท่านแม่ทัพไม่เชื่อข้า เพียงท่านเรียกสือฟูฉางทั้ง 8 ในเหตุการณ์มาถามยืนยันก็จักทราบได้…”

 

ไช่หมิงเป็น 1 ใน 2 ไป่ฟูฉางที่ต้วนหลิงเทียนพบเจอที่สระกำเนิดเซียนอมตะ และมันก็คือไป่ฟูฉางในรูปลักษณ์ชายวัยกลางคนเจ้าของดาบเซียนอมตะที่เขาฉกมานั่นเอง

 

และผู้ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าไช่หมิงยามนี้ก็คือชายวัยกลางคนแลดูเข้มแข็มคนหนึ่ง ผู้บังคับบัญชาของไช่หมิงและไป่ฟูฉางหนุ่มที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าโดยตรง…

 

แม่ทัพแห่งกองทัพมังกรเงิน หยางกงผิง!

 

ในกองทัพมังกรเงินนั้น มีชนชั้นแม่ทัพหรือเชียนฟูฉ่างอยู่ด้วยกันทั้งสิ้น 10 คนเท่านั้น และทั้งหมดล้วนมีพลังฝึกปรือขอบเขตจินเซียน ซึ่งไม่ใช่อะไรที่เซียนอมตะสวรรค์จะเทียบได้

 

“เจ้าไช่หมิงอยู่ใต้บังคับบัญชาข้ามาหลายปีแล้ว มีหรือที่ข้าจะสงสัยในคำพูดของเจ้า ที่ข้าอึ้งไปเมื่อครู่เป็นเพราะข้าตกใจจนรู้สึกยากจะรับเรื่องราว จึงต้องให้เจ้ากล่าวตอบย้ำเพียงเท่านั้น…”

 

สองตาหยางกงผิงทอประกายเรืองวาบ กล่าวว่า “เช่นนั้น…ผู้ที่พึ่งขึ้นมาหลิงหลัวเทียนนั่น สมควรได้รับสืบทอดมรดกจากยอดคนในระนาบเทวโลกเป็นแน่ พลังฝีมือถึงได้สูงล้ำทะยานฟ้ากว่าผู้คนในระดับเดียวกันเช่นนี้”

 

“มันไม่เพียงแต่จะมียอดสมบัติสวรรค์คุ้มกันวิญญาณ…แต่ยังเชี่ยวชาญวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังระดับสูงอีกด้วย!”

 

ประโยคต่อมายามกล่าว หยางกงผิงแลดูกระเหี้ยนกระหือรือและบังเกิดความปรารถนาอยากได้อยากมีไม่น้อย

 

ถึงแม้มันจะเป็นตัวตนขอบเขตพลังจินเซียน และได้ฝึกปรือวรยุทธ์อมตะทั้งเวทย์พลังสายต่างๆครบถ้วน อนิจจาทุกสิ่งที่มันได้ฝึกปรือก็เป็นอะไรที่ดีกว่าระดับทั่วๆไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น…

 

ไม่อาจนำไปเปรียบเทียบกับวรยุทธ์อมตะและเวทย์พลังของผู้ที่พึ่งขึ้นมายังหลิงหลัวเทียนที่ไช่หมิงกล่าวถึงได้เลย!

 

“แล้ว…เรื่องที่เจ้าบอกว่า ชายหนุ่มผู้นั้นมันสามารถฉกชิงดาบเซียนอมตะของเจ้าไปได้เล่า…ในระหว่างนั้นตัวเจ้าทำอะไรไม่ได้นอกจากมองดูอย่างเดียวหรือ?”

 

หยางกงผิงกล่าวถามออกมาอีกครั้ง

 

“ใช่”

 

นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้น ไช่หมิงยังหวาดกลัวไม่หาย

 

“เจ้าหนุ่มที่พึ่งขึ้นสวรรค์มาคนนี้…หาได้ง่ายดายไม่!”

 

สองตาหยางกงผิงทอประกายเรืองขึ้นมาวูบหนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองกล่าวกับไช่หมิงเสียงหนัก “ไช่หมิง เจ้าไปกำชับสือฟูฉางทั้ง 8 นั่นให้ดี ว่าอย่าให้พวกมันเผยแพร่เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ออกไปเด็ดขาด…ข้าจะไปเข้าพบท่านผู้บัญชาการเดี๋ยวนี้ และหารือเรื่องนี้กับท่านเป็นการส่วนตัว!!”

 

หลังกล่าวทิ้งท้ายจบ หยางกงผิงก็จากไปโดยไม่รอให้ไช่หมิงตอบคำอะไร

 

…

 

ด้านต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้รู้เลยว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นในค่ายมังกรเงินบ้าง

 

ตอนนี้เขาพึ่งจะเดินออกมาจากเหลาอาหาร และกำลังเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยในเมืองเฉวี่ยโยว

 

เสียงเอะอะมะเทิ่งเปี่ยมล้นไปด้วยความคึกคักและมีชีวิตชีวาของผู้คนที่เดินสวนผ่านไปมา ไม่ได้เข้าหูต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย เขาเหม่อคิดเรื่องราวไปเรื่อยเปื่อย เดินลอยชายไปอย่างไร้จุดหมาย

 

มองไปคล้ายผู้คนที่วิญญาณหลุดออกจากร่างอยู่บ้าง…

 

‘จวนเจ้าเมือง…ค่ายมังกรดำ’

 

เหตุผลที่ต้วนหลิงเทียนเดินเหม่อทำราวกับคนวิญญาณหลุดออกจากร่างนั้น เพราะเขากำลังขบคิดว่าจะเข้าไปในจวนเจ้าเมืองกับค่ายมังกรดำอย่างไรดี

 

และไม่ทันรู้ตัว ต้วนหลิงเทียนก็เดินมาถึงถนนสายหลักของเมืองเฉวี่ยโยวแล้ว

 

ถนนสายหลักแห่งนี้กว้างขวางนัก การจราจรยังคับคั่งทอดยาวไปไร้สิ้นสุด

 

แน่นอนว่าเสียงย่อมอึกทึกคึกโครมกว่าถนนคนเดินก่อนหน้า

 

ต้วนหลิงเทียนที่เดินไปบนถนนสายหลักของเมืองเฉวี่ยโยวด้วยอาการเหม่อลอยราวคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ก็ไม่ได้เป็นจุดสนใจอะไรมากมาย มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มองเขาด้วยยความสนใจ

 

และที่มองเขาด้วยความสนใจก็เป็นเหล่าสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งหลาย มีกระทั่งดรุณีน้อยวัยแรกแย้มที่มองเขาแล้วก็อายม้วนก้มหน้างุดๆไปเองครู่หนึ่งค่อยชะเง้อมองมาอีกรอบ ก่อนที่จะกุลีกุจอหันหน้าหนีไม่กล้ามองเขาสืบต่อเพราะขวยเขินอะไรก็ไม่ทราบ…

 

ทว่าทันใดนั้นเอง

 

‘หืม?’

 

ต้วนหลิงเทียนที่กำลังเดินเหม่อไปบนถนนสายหลักของเมืองเฉวี่ยโยวราวกับคนวิญญาณหลุดลอย อยู่ๆก็คล้ายสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงหยุดเท้าลงอย่างกะทันหัน

 

สาเหตุที่ไฉนเขาหยุดกึกลงแบบนี้ นั่นก็เพราะ อยู่ดีๆเสียงอึกทึกครึกโครมโดยรอบกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา!

 

ทำราวกับผู้คนโดยรอบพากันหยุดหายใจอย่างพร้อมเพรียง! หรือไม่ทุกคนก็อันตรธานสาบสูญไปในความว่างเปล่า!!

 

แต่ในสายตาเขายังเห็นชัดว่าบนถนนรอบๆตัวเขา ยังมีผู้คนอุ่นหนาฝาคั่งดังเดิม

 

ทว่าตอนนี้ทุกคนกลับพร้อมใจกันเงียบปากไม่พูดไม่จา ทำราวกับจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าการหายใจต้องทำอย่างไร!

 

‘ทุกคน…เหมือนจะหันไปมองอะไรบางอย่างด้านหลังข้า’

 

และพอหยุดสังเกตผู้คนโดยรอบ ต้วนหลิงเทียนก็พบได้ทันทีว่า…

 

สายตาของทุกคนคล้ายจะมองไปยังบางสิ่งด้านหลังเขา

 

‘ทุกคนมองอะไรกันแน่…ไฉนถึงได้พร้อมใจกันเงียบเป็นเป่าสากแบบนี้?’

 

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ต้วนหลิงเทียนก็หันขวับกลับไปทันที อารามบรรยากาศสบเงียบไร้แม้แต่เสียงลมหายใจเช่นนี้ เสียงโบกสะบัดพัดผ่านลมของชุดคลุมเขา จึงดังออกมาให้ได้ยินชัดเจนดังผั่บ!

 

และเมื่อสายตาของต้วนหลิงเทียนมองข้ามระยะ ลอดผ่านผู้คนนับร้อยพุ่งดิ่งไปหยุดลง ณ รูปร่างโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบร่างหนึ่ง แวววตาเขาก็เผยความทึ่งขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ในใจยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมออกมา

 

‘ช่างเป็นสตรีที่งดงามอะไรจะขนาดนี้…’

 

จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนรับทราบแล้วว่าไฉนถนนทั้งสายถึงกลายเป็นเงียบงัน

 

ทั้งหมดเป็นเพราะสตรีที่อยู่เบื้องหน้าเขานางนี้…

 

สตรีนางนี้มาในชุดกระโปรงแลดูธรรมดาสีม่วงอ่อน หว่างคิ้วโค้งดั่งขนนก ผิวกายขาวกระจ่างปานหิมะแรกฤดูหนาว เอวคอดกิ่วแลดูอรชรอ้อนแอ้นนัก

 

แม้นจะมีผ้าโปร่งแสงบดบังใบหน้าครึ่งล่างเอาไว้ หากแต่แค่เพียงดวงตาดั่งสารทฤดูแสนเย็นชา พร้อมด้วยความรู้สึกเลือนลางไม่อาจจับต้องราวหมอกควันที่ปกคลุมทั่วกายนั่น ก็ทำให้สีสันรอบกายของนางคล้ายซีดจางลงไปถนัดตา

 

นอกจากนั้นแม้ครึ่งใบหน้านางจะถูกบดบังไว้ด้วยม่านผ้า

 

แต่ด้วยม่านผ้าปิดหน้าผืนน้อยของนางนั้นโปร่งแสงทั้งเบาบาง จึงทำให้เห็นเรียวคางทั้งความโค้งมนของพวงพักตร์ได้ชัดเจน

 

เรียกว่ามองชมแล้ว ช่างพาลให้ผู้คนบังเกิดความรู้สึกอย่างพุ่งไปเลิกผ้าผืนบางนี่ออกเสียให้ได้…

 

กระทั่งมีม่านผ้าบดบังยังชวนให้ฝันละเมอเพ้อพกถึงเพียงนี้…

 

แล้วหากเลิกผ้านั่นออกเสียเล่า จะทำให้ล่องลอยไปถึงสวรรค์ชั้นใด?

 

ยามนงคราญประเสริฐหมื่นสตรีไม่มีเหมือนนางนี้ก้าวเดินอาดๆมา ผู้คนต่างพากันหลีกออกข้างอย่างพร้อมใจ ประหนึ่งทะเลแหวกเปิดก็ไม่ปาน

 

เรียกว่าจะหญิงหรือชายที่สัญจรอยู่บนถนน ล้วนหันไปมองจ้องนางด้วยสายตาดั่งฝันละเมอทั้งสิ้น

 

ทำราวกับทั่วร่างของสตรีนางนี้แผ่มนตร์สะกดออกมาประการหนึ่ง!

 

และด้วยสตรีที่มีรูปโฉมพิลาศล้ำเช่นนี้ ปกติแล้วคงยากที่จะไม่มีบุรุษหยาบกร้านชมมองด้วยจิตอกุศล พร้อมบังเกิดความใคร่ปรารถนา…

 

ทว่าบัดนี้พิกลนัก กลับไร้บุรุษใดใช้สายตาสามานย์ชมมองนางแม้เพียงคน ทุกสายตาที่มองหยุดอยู่ที่นาง ล้วนเผยแต่ความชื่นชมหลงใหลทั้งเทิดทูนเคารพ ทำราวนางเป็นจุดศูนย์รวมความศรัทธาอย่างไรอย่างนั้น

 

ประหนึ่งสตรีนางนี้เป็นองค์เทพีสูงส่งที่ทำได้แค่ชื่นชมเคารพเทิดทูนทั้งหลงใหล แต่ไม่อาจลบหลู่ได้โดยเด็ดขาด!

 

มีเพียงต้วนหลิงเทียนคนเดียวเท่านั้นที่เหลือบมองชื่นชมความงามนางเพียงชั่วอึดใจ ก่อนจะละสายตากลับมาและหันหลังเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง

 

‘เอ๊ะ?’

 

สตรีที่กำลังเดินทอดน่องบนถนนด้วยสายตาเย็นชาไร้แยแส ปานเมินเฉยสรรพสิ่งรอบกาย พอต้วนหลิงเทียนละสายตาแล้วหันหลังจากไป นางก็อดไม่ได้ที่จะหันมองไปทางต้วนหลิงเทียนทันที

 

แม้จะเพียงปราดเดียวที่หางตา แต่นางก็เห็นฉากเมื่อครู่ชัด…

 

‘ในเมืองเล็กๆห่างไกลเช่นนี้…กลับมีคนที่ไม่ต้องมนตร์สะกดจากเคล็ดอมตะของข้าด้วย?’

 

เมื่อสตรีดังกล่าวมองตามแผ่นหลังต้วนหลิงเทียนที่เดินจากไป ในใจอดไม่ได้ที่จะบังเกิดระลอกความรู้สึกผิดประหลาดหนึ่งขึ้นมา…

 

หากแต่ไม่นานนักในใจก็หวนกลับมานิ่งสงบ ระลอกคลื่นในใจมลายหาย

 

‘สตรีเมื่อครู่…ไมธรรมดาเลยจริงๆ’

 

หลังจากที่ละสายตาและหันกับมาเดินต่อไปตามทาง สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็เผยความเคร่งขรึมไม่น้อย หว่างคิ้วขดย่นเป็นปม อารณ์เปลี่ยนเป็นหนักอึ้ง

 

‘เหตุผลที่ไฉนนางกลับดึงดูดความสนใจของผู้คนทั้งถนนให้หันไปมองนางจนเหมือนสติหลุดแบบนั้น ไม่ใช่เพราะลักษณะและความงามของนางเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะไอพลังประหลาดไร้สภาพที่แผ่ออกมาจากร่างของนางนั่น’

 

‘โชคดีที่ดวงจิตของข้าได้รับการปกป้องจากชิ้นส่วนโลหะแตกหัก…ไม่งั้นข้าคงได้รับผลกระทบจากไอพลังนั่นของนางไปด้วยอีกคนแน่’

 

‘ไอพลังนั่นคล้ายกับทักษะวิญญาณ แต่ก็ไม่เหมือนทักษะวิญญาณ…เพราะมันไม่ได้ส่งผลกระทบร้ายแรงอะไรกับวิญญาณของผู้อื่น แค่รบกวนจิตวิญญาณเล็กน้อยจนส่งผลกระทบกับจิตใจผู้อื่นชั่วคราว ทำให้ตกอยู่ในสภาวะสับสนเลื่อนลอย’

 

หลังจากเดินไปข้าหน้าอีกพักหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนเส้นทางออกไปจากถนนที่เงียบงัน ทำให้อารมณ์ตึงเครียดของเขาผ่อนคลายลงทันใด ขณะเดียวกันเขาก็อดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

 

สตรีในชุดกระโปรงธรรมดาสีม่วงอ่อนนั่น ทำให้เขารู้สึกอันตรายอย่างบอกไม่ถูก!

 

อย่างน้อยๆที่รู้คือ เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางเลย!

 

“นี่เจ้าได้ยินเรื่องนี้แล้วหรือยัง เรื่องที่แม่ทัพของกองทัพมังกรดำคนหนึ่งพึ่งจะตกตายไปน่ะ…”

 

“อ๋อเรื่องนี้หรือ ข้าพึ่งได้ยินมาเมื่อคืนหยกๆ…เห็นว่าแม่ทัพของทัพมังกรดำผู้นั้นตกตายในแถบเทือกเขาทางตอนใต้ของเมืองเฉวี่ยโยวเรานี่เอง มีคนสันนิษฐานว่าแม่ทัพมังกรดำผู้นั้น เผลอหลงเข้าไปในโลกใบเล็กต้องห้ามที่ร่ำลือกันของเมืองเฉวี่ยโยวเรา…”

 

“ใช่แล้ว เพราะแบบนั้นวันนี้กองทัพมังกรดำเลยออกมาติดประกาศ ว่าหากมีผู้ใดสามารถนำป้ายประจำตำแหน่งแม่ทัพของกองทัพมังกรดำคนนั้นกลับมาคืนได้ ก็สามารถเข้าดำรงตำแหน่งแทนที่แม่ทัพที่ตกตายไปคนนั้นได้เลย! แค่เอาป้ายมาคืนเท่านั้นสหาย! ไม่ว่าใครก็สามารถกลายเป็นเชียนฟูฉางแม่ทัพคนใหม่ของกองทัพมังกรดำได้ง่ายๆ!!”

 

…

 

บทสนทนาของคนสองคนที่เดินสวนผ่านไปเมื่อครู่ ดังเข้าหูต้วนหลิงเทียนชัดเจน