War sovereign Soaring The Heavens - ตอนที่ 3393

ตอนที่ 3393 : คนบ้านเดียวกัน

 

ในสายตาต้วนหลิงเทียน ต้วนหรูเฟิง เมิ่งหลัว ผู้เฒ่าหั่ว และคนของเผ่ากิเลนทั้งหลาย กิเลนเพลิงและมนุษย์ลิงตัวเขื่อง ยิ่งมาก็ยิ่งปะทะกันรุนแรงหนักข้อ

 

การรบพุ่งของทั้ง 2 ไม่ได้ถูกจํากัดในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง ยิ่งสู้กันนัวเท่าไหร่ก็ยิ่งเปลี่ยนจุดต่อสู้ไปเร็วขึ้นเท่านั้น

 

และไม่ว่าทั้งคู่จะไปตีกันจุดไหน ความวินาศสันตะโรก็ไปเยือนที่นั่น ดาวเคราะห์น้อยใหญ่ทั้งหลายไม่วายแหลกเป็นฝุ่นอวกาศ ฉากเรื่องราวดังกล่าวดําเนินขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับจะไม่มีวันหยุด

 

เปรี้ยงงงงง!

 

ต่อมาภายหลัง การประลองครั้งนี้ก็จบลงโดยจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดิน ซุนหงอคงที่ใช้พลังสุดตัว ฟาดทุบตี้หง ผู้นําเผ่ากิเลนจนปลิดปลิวกระเด็นละลิ่วไปไกล และพอตี้หงแข็งขืนหยุดร่างลงได้แล้ว ทั้งคู่ก็พร้อมใจกันหยุดมือ

 

ร่างกิเลนเพลิงตัวเขื่องของหงหายไป แทนที่ด้วยร่างวมนุษย์อีกครั้ง

 

ร่างมหึมาของซุนหงอคงก็หดเล็กลงเหลือเท่าขนาดคนปกติ แต่ไม่ได้กลับไปอยู่ในรูปมนุษย์อย่างไร ยังอยู่ในรูปลักษณ์มนุษย์ลิง

 

เป็นธรรมดาว่าปกติแล้วซุนหงอคงก็มักจะอยู่ในร่างนี้ และใส่ชุดผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน เพียงแค่บางครั้งบางคราวก็แปลงร่างเป็นมนุษย์และใส่ชุดตามอําเภอใจ

 

“ข้าแพ้แล้ว”

 

ตี้หงระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน “ไม่คิดเลยว่าวันเวลาผ่านไปแค่พันปี ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินท่านกลับสูงขึ้นถึงขนาดนี้”

 

การประลองครั้งนี้ แน่นอนว่าจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของตี้หง

 

หากยังสู้ต่อ ก็เกรงว่าจะเป็นการต่อสู้ถึงตายแล้ว และมันก็คงต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

 

เป็นธรรมดาว่าก่อนที่มันจะตาย อย่างน้อยๆมันก็ต้องชัดให้จักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินบาดเจ็บหนักได้เช่นกัน

 

“หงเฒ่า ข้าเองก็ดูเบาเจ้าไป…”

 

ซุนหงอคงจับจ้องมองหงด้วยสายตาราวมีกระแสไฟฟ้าแล่นวาบ เอ่ยคําเสียงหนักว่า “ข้าหลงคิดว่าคราวนี้ต่อให้เจ้าใช้ขุนเขาวิญญาณแผดเผานั้น ท่านซุนผู้นี้ก็น่าจะเอาชนะเจ้าได้ไม่ยาก…”

 

“ไม่คิดเลยว่าพันปีที่ผ่าน จะไม่ได้มีแต่ข้าท่านซุน แต่เจ้าก็พัฒนาขึ้นไม่น้อย”

 

ซุนหงอคงกล่าว

 

การประลองวันนี้ไม่เพียงอยู่เหนือความคาดหมายของตี้หงเท่านั้น แต่ยังเหนือความคาดหมายของซุนหงอคงเช่นกัน

 

“ความก้าวหน้าเพียงเล็กน้อย ไหนเลยคู่ควรให้ยกมากล่าวถึงต่อหน้าความก้าวหน้า ของจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินท่าน…”

 

ตี้หงระบายลมหายใจอย่างทอดถอน “ข้าละหวังว่าสักวันจะได้ปลดเปลื้องภาระผู้นําเผ่ากิเลน และกลายเป็นคนมีอิสระเสรีจะไปไหนก็ไปได้ตามใจเช่นท่านจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดิน…”

 

วาจาประโยคนี้ของตี้หง ฟังแล้วก็เผยให้รู้ว่ามันอิจฉาจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินนัก

 

“หงเฒ่า เจ้าอิจฉาข้า ถึงแม้ข้าจะไม่ได้อิจฉาเจ้า แต่เจ้าไม่รู้หรือไรว่ามีกี่คนต่อกี่คนที่อิจฉาเจ้าที่ได้เป็นผู้นําเผ่ากิเลน?”

 

ซุนหงอคงส่ายหัวไปมาพลางกล่าว “ไม่ต้องกล่าวถึงอื่นใดให้มากความ วันนี้เอาแค่หากเจ้าคิดจะฆ่าข้า เกรงว่าไม่ต้องเสียเหงื่อสักหยด เพียงสั่งให้คนเผ่ากิเลนออกมารุมตี ข้าก็คงกลายเป็นลิงตายแล้ว…”

 

“หงเฒ่า ว่าแต่พลังฝีมื่อเจ้าให้เทียบกับจักรพรรดิสวรรค์ของว่านโช่วเทียนแล้วเป็นอย่างไรบ้าง”

 

ซุนหงอคงที่คล้ายนึกอะไรได้ ก็เอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

 

และคําถามดังกล่าวของซุนหงอคง ก็ทําให้ต้วนหลิงเทียนที่ชมดูเรื่องราวอยู่ไกลๆหรี่ลง เพราะเขาเองก็สงสัยเหมือนกันว่าจักรพรรดิสวรรค์แห่งว่านโชวเทียนจะร้ายกาจถึงขนาดไหน

 

เพราะสุดท้ายแล้วเท่าที่ดู…ความแข็งแกร่งของตี้หง ก็มากพอจะเทียบได้กับจักรพรรดิสวรรค์ทั่วๆไปแล้ว!

 

“หากข้าต้องประลองกับพี่ใหญ่หรือเกรงว่าคงต้านรับได้ไม่ถึง 3 กระบวนท่าหรอก”

 

ตี้หงกล่าวด้วยรอยยิ้มเหยเก

 

จากนั้นตี้หงก็หันไปมองลึกซุนหงอคง เอ่ยว่า “จักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดิน การประลองเมื่อครู่ หากเจ้าใช้กําลังทั้งหมดแล้ว…หากต้องไปเผชิญหน้ากับพี่ใหญ่ข้า เกรงว่าเจ้าคงไม่อาจยืนอยู่ได้ครบ 5 กระบวนท่า”

 

“3 กระบวนท่า?”

 

คําพูดของตี้หง ทําให้ลูกตาซุนหงอคงหดเล็กลงทันที จากนั้นก็พึมพํากับตัวเองเบาๆว่า “พลังของเทพสงคราม 8 ดารา..ร้ายกาจขนาดนี้เชียวหรือ?”

 

ถึงแม้ซุนหงอคงจะพึมพํากับตัวเบาๆ แต่ตี้หงก็ยังคงได้ยินชัดเจน “เป็นธรรมดาว่าเทพสงคราม 8 ดาราทั่วไปก็ไม่ร้ายกาจขนาดนั้นหรอก”

 

“ก็แค่ พี่ใหญ่ของข้าไม่ใช่เทพสงคราม 8 ดาราธรรมดาๆ”

 

“จักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดิน อาศัยพลังฝีมือของท่านที่ใช้ออกเมื่อครู่….ตอนนี้ให้กวาดตามองไปทั่วระนาบเทวโลกทั้งมวล เกรงว่าภายใต้เทพสงคราม 8 ดาราคงไม่มีผู้ใดเอาชนะท่านได้ กระทั่งผู้ที่รับมือท่านได้นานเท่าข้าก็คงไม่มี

 

ตี้หงมองประเมินซุนหงอคงไว้สูงมาก

 

“อั้ยหยา ดูเหมือนท่านซุนผู้นี้ต้องเข้าไปเที่ยวสมรภูมิ 9 ยมโลกต่อ..พยายามบรรลุถึงระดับเทพสงคราม 8 ดาราให้เร็วที่สุด!”

 

คําพูดของตี้หง ทําให้สองตาซุนหงอคงทอประกายจ้ายังคล้ายมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในนั้น ทั่วร่างเปี่ยมล้นไปด้วยจิตต่อสู้อันห้าวหาญ

 

“ตี้หงเฒ่า ในเมื่อการประลองงวันนี้จบลงแล้วหลังงข้าไปทักทายสหายเก่าแล้วก็คงต้องขอตัวก่อน วันหน้าหากข้ามาเยือนเผ่ากิเลนอีกครา จะเป็นวันที่ข้ามาท้าสุดยอดฝีมือเผ่ากิเลนของเจ้าผู้ที่นั่งเก้าอี้จักรพรรดิสวรรค์แห่งว่านโซ่วเทียนนั่น!”

 

ในสายตาของต้วนหลิงเทียน หลังซุนหงอคงกล่าวจบคํา อีกฝ่ายก็เห็นร่างมุ่งหน้ามาทางพวกเขาทันที

 

และพริบตาก็มาหยุดลงเบื้องหน้าเขาแล้ว

 

แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าซุนหงอคงไม่ได้มาหาเขา

 

“ฮ่าๆๆ อีกาทองคํา 3 ขา เป็นเจ้าจริงๆด้วย!”

 

ซุนหงอคงมองผู้เฒ่าหั่ว พลางหัวเราะกล่าว “ท่านซุนนึกว่าจะจําผิดคนแล้วซะอีก”

 

“ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดินใต้หล้ายังมีอีกาทองคํา 3 ขาคนที่สองอีกหรือ?”

 

ผู้เฒ่าหั่วได้แต่คลี่ยยิ้มแหยๆ “เราท่านล้วนมาจากระนาบเหยียนหวง กระทั่งยังมาจากดาวเหยียนหวงเหมือนกัน ถึงแม้จะเป็นการยากที่ผู้อื่นจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายร่างที่แท้จริงของพวกเรา แต่เราท่านรวมถึงสหายร่วมบ้านเกิดเดียวกันคนอื่นๆ ย่อมสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่คุ้นเคยชัดเจน…”

 

“ตอนนั้นที่เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติหายสาบสูญไป ข้าก็คิดว่าจะไม่ได้เจอเจ้าแล้วเสียอีก…แต่ไม่คิดเลยว่าตอนนี้เจ้าไม่เพียงแต่จะมายืนอยู่ต่อหน้าข้า ยังสามารถหลบหนีออกจากเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้แล้ว”

 

ซุนหงอคงกล่าว

 

“ข้าไม่ได้หนีออกมาจากเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้สําเร็จหรอก”

 

ผู้เฒ่าหั่วส่ายหัวไปมาพลางกล่าว “ด้วยความช่วยเหลือของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ที่ข้าภักดี ข้าจึงถูกปลดปล่อยออกมาจากเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ ทั้งข้ายังได้เป็นเจ้าของๆมันอีกด้วย”

 

“อัยยะ นั่นก็ถือเป็นวาสนาในคราวเคราะห์เลยนี่!”

 

ซุนหงอคงพยักหน้า “ว่าแต่ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ที่เจ้าว่าเป็นผู้ใดรึ?”

 

พอกล่าวจบคํา แววตาของซุนหงอคงก็ฉายจิตต่อสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เพราะคนที่ทําให้ผู้เฒ่าทั่วภักดีได้ ย่อมไม่ใช่ชนชั้นต่ําทรามแน่

 

“จักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียน ฟงชิงหยาง”

 

ผู้เฒ่าหั่วกล่าว

 

“ฟงชิงหยาง!?”

 

ได้ยินคําตอบของผู้เฒ่าหั่ว ซุนหงอคงก็ไม่อาจรักษามาดได้ต่อไป ลูกตาหดเล็กเผยท่าทางตกใจให้เห็นชัด

 

ผู้เฒ่าหั่วยิ้มบางๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมาสืบต่อ

 

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะพบเจอวาสนาในคราวเคราะห์ของแท้แล้ว…”

 

ซุนหงอคงพอตั้งสติได้ ก็กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม “วันหน้าหากมีโอกาสข้าจะไปเยือนพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียนของเจ้าสักครา..อย่างไรก็ตามพอถึงตอนนั้น ข้าคงไปเพื่อท้าจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียนของเจ้า!”

 

“ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน…”

 

ผู้เฒ่าหั่วกล่าวอย่างทอดถอนใจว่า “ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ แตกต่างจากจักรพรรดิ สวรรค์คนอื่นๆท่านไม่เพียงแต่จะเป็นจักรพรรดิสวรรค์ที่มีอายุน้อยที่สุดในบรรดาจักรพรรดิ สวรรค์ทั้งมวลของระนาบเทวโลกเท่านั้น แต่ยังใช้เวลาฝึกปรือน้อยกว่าใครอีกด้วย”

 

“หากจะนับกันในแง่ของระยะเวลาฝึกปรือแล้ว…เกรงว่ายังสั้นกว่าระยะเวลาฝึกปรือของเจ้าเสียอีก”

 

ผู้เฒ่าหั่วกล่าว

 

ได้ยินคําพูดดังกล่าวของผู้เฒ่าหั่ว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้แปลกใจอะไร

 

เพราะตอนที่เขายังอยู่ระนาบเซียน เขาก็เคยได้ยินจากผู้เฒ่าหั่วมาแล้ว แม้ฉากเรื่องราว ที่เกิดขึ้นในไซอิ๋ว จะคล้ายอิงช่วงยุคราชวงศ์ถัง แต่นั่นเป็นแค่เรื่องแต่งเท่านั้น

 

อันที่จริงยุคสมัยที่ซุนหงอคงก่อเรื่อง มันนานกว่านั้นมาก ถึงกับย้อนหลังไปนานนับหมื่นๆปี

 

อย่างไรก็ตาม วันเวลาหลายหมื่นปในระนาบเทวโลกแล้ว มันก็ไม่อาจนับเป็นอะไร

 

“นี่เจ้าจะบอกว่าชั่วชีวิตนี้เกรงว่าข้าจะไล่ตามใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ของเจ้าไม่ทันงั้นรึ?”

 

ซุนหงอคงหยีตากล่าว ทั่วร่างยังแผ่จิตต่อสู้ออกมาล้นปรี่อีกครั้ง “สําหรับท่านซุนผู้นี้ ยิ่งท้าทายมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี…ข้าท่านซุนไม่มีนิสัยยอมแพ้โดยไม่สู้!”

 

“เช่นนั้นข้าจะรอดูชม”

 

ผู้เฒ่าหั่วพยักหน้าพลางยิ้ม

 

และในเมื่อซุนหงอคงกําลังจะจากไป ผู้เฒ่าหั่วก็แนะนําเมิ่งหลัวกับต้วนหลิงเทียนให้ซุนหงอคงรู้จัก “ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน” นี่คือจักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่างเมิ่งหลัว ยอดฝีมืออันดับ 1 ในพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียน หากไม่นับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์”

 

“จักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่าง?”

 

ซุนหงอคงมองเมิ่งหลัวครู่หนึ่ง จากนั้นมุมปากก็ยกยิ้มบางๆ “ชื่อเสียงเจ้าข้าเคยได้ยินมาแล้ว เจ้าเองก็ชมชอบการต่อสู้สินะ จุดนี้เหมือนกับข้าท่านซุนยิ่ง”

 

“ หวังว่าวันหน้าข้าจะได้มีโอกาสฟาดปากกับเจ้า”

 

ซุนหงอคงกล่าว

 

“ย่อมมี”

 

แววตาเมิงหลัวฉายชัดถึงความแน่วแน่

 

“ส่วนนี้คือนายน้อยแห่พระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียนของพวกเราทั้งยังเป็นสหาย ร่วมบ้านเกิดเดียวกับพวกเราด้วย”

 

ผู้เฒ่าหั่วแนะนําต้วนหลิงเทียนสืบต่อ

 

“เอ๋ สหายร่วมบ้านเกิด!?”

 

ซุนหงอคงหันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยความประหลาดใจ “เฮ เจ้าก็มาจากระนาบเหยียนหวงด้วยเหรอ?”

 

“ข้าเกิดในดาวเหยียนหวงเลยล่ะ”

 

ต้วนหลิงเทียพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ข้าออกจากดาวเหยียนหวงเมื่อ 300 กว่าปีก่อน”

 

“ 300 กว่าปีก่อน!?”

 

ซุนหงอคงหัวเราะ “บังเอิญจริง ข้าก็พึ่งไปเที่ยวดาวเหยียนหวงมาเมื่อช่วง 300 – 400 ปีก่อนเช่นกัน เกมที่ดาวสมัยนั้นทําออกมาได้สนุกมาก…นี่เจ้ามาจากยุคนั้นรี!?”

 

“ใช่”

 

ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า

 

“คนยุคเจ้าแทบไม่มีใครฝึกตนกันแล้ว อีกทั้งมองไปทั้งดาวข้าก็พบเจอผู้มีคุณสมบัติในการฝึกตนแค่สองสามคน แถมพรสวรรค์ยังอ่อนด้อยมาก…”

 

“ดูเหมือนเจ้าจะออกจากดาวเหยียนหวงก่อนที่ข้าจะไปเที่ยวเล่น…หาไม่แล้วไม่มีทางที่ข้าจะไม่เคยเจอเจ้า”

 

ซุนหงอคงกล่าวว

 

ในสายตาของซุนหงอคง การที่ต้วนหลิงเทียนสามารถเป็นอย่างทุกวันนี้ได้ ต้องประสบความสําเร็จครั้งยิ่งใหญ่ในดาวเหยียนหวง และต้องเป็นตัวตนประหนึ่งเทพเจ้าบนดาวเหยียนหวงเมื่อ 300 กว่าปีก่อนแน่

 

มีเพียงต้วนหลิงเทียนเท่านั้นที่รู้ดี ว่าต่อให้ซุนหงอคงจะมาเยือนโลกในช่วงที่เขาอยู่ อีกฝ่ายก็ไม่มีทางพบเจอเขาแน่นอน

 

เพราะในตอนนั้น เขาคงไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดาทั่วไปในสายตาของซุนหงอคง

 

“ว่าแต่ตอนนี้เจ้าอายุเท่าไหร่? ด่านพลังฝึกปรือบรรลุถึงขั้นใดแล้ว”

 

ซุนหงอคงกล่าว

 

“อายุข้า 300 กว่าปีเศษ และพึ่งจะทะลวงถึงจักรพรรดิอมตะ 1 ต้นกําเนิดเท่านั้น”

 

ต้วนหลิงเทียนกล่าว

 

และคําตอบของต้วนหลิงเทียนก็ทําให้ซุนหงอคงหน้าเปลี่ยนไปทันที เห็นอาการตกใจดังกล่าวของมัน ผู้เฒ่าหั่วที่อยู่ข้างๆก็อดขําไม่ได้ เพราะมันก็นึกไว้แต่แรกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

 

“300 กว่าปี…จักรพรรดิอมตะ 1 ต้นกําเนิด!?”

 

จังหวะนี้ไม่ว่าจะตี้อวิ๋นหลงหรือตี้เหวินอวี้ก็ได้แต่หันไปมองต้วนหลิงเทียนใหม่อีกครั้ง ด้วยไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนจะยังมีอายุน้อยขนาดนี้

 

หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง ซุนหงอคงก็ดึงสติกลับมาได้อีกครั้ง จากนั้นก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเป็นประกาย และอยู่ๆก็วูบร่างลงมือ เรียกกระบองวิเศษสีทองหวดฟาดเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนอย่างกะทันหัน!

 

“นายน้อยระวัง!!”

 

หน้าเมิ่งหลัวเปลี่ยนสีไปใหญ่หลวง แต่ก็สายเกินไปที่มันจะช่วยเหลืออะไรได้ทัน

 

ลูกตาผู้เฒ่าหั่วหดเล็กลง แต่พริบตาต่อมาก็คลายตัว เพราะมันย่อมเดาได้ว่าซุนหงอคงแค่คิดจะทดสอบต้วนหลิงเทียนเท่านั้น

 

ขณะเดียวกัน ด้านต้วนหลิงเทียนที่ถูกลงมือจู่โจมในฉับพลัน พลังมิติก็ปะทุออกมาด้วยยความเร็วอัศจรรย์ นอกจากความหมายแห่งมิติแล้ว ความลึกซึ้งทั้ง 8 ที่บรรลุความเข้าใจถึงขั้นตอนความสําเร็จยิ่งใหญ่ก็ปะทุออกมาทันที ยังมีการผสานหลอมรวมความลึกซึ้งอีกด้วย สามารถหยุดกระบองวิเศษสีทองเอาไว้ได้ชะงัด!!

ถึงแม้จะเป็นการผสานรวมความลึกซึ้ง 2 ประการ แต่ทว่ากลับมีอยู่ด้วยกันหลายชุด!

 

“ให้ตายเถอะ อายุได้ 300 ปีเศษ แต่ไม่เพียงแต่บรรลุถึงจักรพรรดิอมตะ 1 ต้นกําเนิด แต่ความลึกซึ้งของกฏมิติล้วนเข้าใจถึงขั้นตอนยิ่งใหญ่ทั้งหมด…แถมเจ้ายังผสานรวมความลึกซึ้ง 2 ประการได้ถึง 4 ชุด…”

 

สายตาที่ซุนหงอคงใช้มองต้วนหลิงเทียน ยิ่งงมายิ่งสว่างจ้าปานดวงดาว “เฮ้ เจ้าเรียกว่าต้วนหลิงเทียนใช้ไหม?”

 

“เจ้าสนใจจะออกเดินทางฝึกฝนกับท่านขุนผู้นี้หรือไม่?”

 

คําพูดดังกล่าวของซุนหงอคง ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันกําลังจะอยากจะได้ต้วนหลิงเทียนเป็นศิษย์