War sovereign Soaring The Heavens - ตอนที่ 3652

WSSTH ตอนที่ 3652 : บอกเล่าความเป็นมา

 

วาจาดังกล่าวของมู่หรงสัยเพิ่งได้ดับความคิดอยากขอสุราเฉวียนเนียงสักเหยือกสองเหยือกของต้วนหลิงเทียนไปทันที

 

“ต้วนหลิงเทียน”

 

ทันใดนั้นเอง อยู่ๆสีหน้าของมู่หรงสุยเฟิงก็ฉายความจริงจัง สองตามองจ้องต้วนหลิงเทียนอย่างลึกล้ํา “การทดสอบนักศึกษา 10 ดาวครานี้…เจ้าสมควรถูกพวกเดนตายไล่ล่าสังหารกระมัง?”

 

ต้วนหลิงเทียนมองสบตามู่หรงสุยเฟิงพลางพยักหน้ารับค่า “ไม่ผิด”

 

“ข้ายังทราบมาว่าคนของนิกายหมื่นจันทราได้ไปตระเตรียมการอยู่ด้านนอกพื้นที่ทดสอบ…ทว่าการทดสอบ ยังไม่ทันเริ่มพวกมันก็ถอนตัวจากไป…คงเพราะเจ้าปฏิเสธความช่วยเหลือที่โหวชิ่งหนึ่งหยิบยื่นให้กระมัง?”

 

มู่หรงสุยเฟิงกล่าวถามสืบต่อ

 

ต้วนหลิงเทียนก็พยักหน้ารับอีกครั้ง

 

“เจ้ามีเหตุผลอันใดถึงต้องปฏิเสธมันรี?”

 

มู่หรงสุยเฟิงยังคงกล่าวถามต่อ “ในเมื่อหากมีคนของมันช่วยเหลือ แม้ชนชั้นราชาเทพจักมิอาจเข้ามาได้จนอย่างดีก็มีแต่เทพขั้นสูงเท่านั้นที่จะช่วยเหลือเจ้า…แต่การมีเทพขั้นสูงคอยช่วยเหลือ ก็ยังดีกว่าเจ้าลงมือเพียงล่าพังกระมัง…เช่นนั้นเจ้าไฉนจึงเลือกปฏิเสธเสียเล่า?”

 

“เป็นเจ้ามั่นใจในพลังฝีมือของตัวเองหรือมีผู้อื่นช่วยเหลือ?”

 

ไม่ทันที่ต้วนหลิงเทียนจะได้ตอบคําถามแรก มู่หรงสุยเฟิงก็ยิ่งคําถามที่สองออกมา

 

“ข้าไม่อยากติดค้างมัน”

 

ต้วนหลิงเทียนกล่าว

 

“ไม่อยากติดค้างมัน?”

 

มู่หรงสุยเฟิงมองลึกไปทางต้วนหลิงเทียน “นี่คงมิใช่เหตุผลที่สําคัญที่สุด…เหตุผลที่สําคัญที่สุด คงเป็นเพราะเจ้ามั่นใจในพลังฝีมือส่วนตัวของเจ้ากระมัง?”

 

“ในเมื่อท่านคณบดีเองก็ทราบดีอยู่แล้ว ไยต้องถามข้าอีกเล่า…”

 

ต้วนหลิงเทียนละเลียดจบสุราอยย่างได้อรรถรส ก่อนจะกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม “ตราบใดที่ตระกูลราชาเทพ ในเมืองวายุสวรรค์ไม่ส่งชนชั้นราชาเทพมาลงมือ…ข้าลองไถ่ถามตัวเองดูก็ตอบได้ว่า ข้าสมควรมีพลังฝีมือมาก พอดูแลตัวเองได้”

 

“แค่ดูแลตัวเองจริงๆ?”

 

มู่หรงสุยเฟิงมองต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มหยอกล้อ “เท่าที่ข้าทราบมา…ตระกูลจังไม่เพียงเพาะสร้างพวกเดนตายระดับเทพขั้นสูงไว้มากมาย กระทั่งยังเพาะสร้างเทพขั้นสูงที่มีพลังฝีมือแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพวกเดนตาย จนได้รับตําแหน่งเป็นผู้นําหน่วยเดนตายด้วยกันทั้งสิ้น 3 คน…และครั้งนี้พวกเดนตายที่ตระกูลจังส่งมา สมควรน่าโดยผู้นําหน่วยเดนตายคนหนึ่งกระมัง?”

 

“และผู้นําหน่วยเดนตายที่ว่าของตระกูลจัง เท่าที่ข้าทราบมาไม่เพียงด่านพลังจักบรรลุถึงเทพขั้นสูงมานาน แต่ความเข้าใจในกฏยังมิใช่ต่ําทราม อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่อะไรที่จะอาศัยเทพขั้นกลางที่เข้าใจการผสานรวมความลึกซึ้งของกฏมิติ 2 ประการไม่กี่ชุดจะต้านทานรับมือได้…กล่าวได้ว่าอาศัยพลังฝีมือที่เจ้าเผยออกจนเอาชนะหงจวินได้วันนั้น มิน่าจะใช่คู่มือของมัน…”

 

พูดถึงจุดนี้มู่หรงสุยเฟิงก็หยุดลงเล็กน้อย แววตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนยิ่งมายิ่งล้ําลึก “เว้นเสียแต่…การประลองวันนั้นเป็นเจ้ายังซุกซ่อนพลังฝีมือเอาไว้”

 

ต้วนหลิงเทียนประหลาดใจอยู่บ้าง ที่มู่หรงสุยเฟิงกลับรู้เรื่องพวกเดนตายสกุลจังมากถึงขนาดนี้ และยังตัดสินพลังของอีกฝ่ายได้อย่างหมดจด

 

แต่พอคิดไปคิดมา ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจได้ไม่ยาก สุดท้ายมู่หรงสุยเฟิงก็ไม่ใช่แค่คณบดีสถานศึกษา หมอกเร้นลับเท่านั้น แต่ยังเป็นรองประมุขนิกายหมอกเร้นลับ ขุมกําลังระดับจอมราชันเทพอีกด้วย

 

อาศัยฐานะดังกล่าวของมู่หรงสุยเฟิง เรื่องในตระกูลราชาเทพเกรงว่าไม่ยากเกินจะรู้จริงๆ

 

“ข้ากล่าวถูกกระมัง?”

 

มู่หรงสุยเฟิงกล่าวถามด้วยรอยยิ้มมั่นใจ

 

ได้ยินคําถามของมู่หรงสุยเฟิง ต้วนหลิงเทียนก็หัวเราะเบาๆ “สายข่าวของคณบดมู่หรงช่างน่าประทับใจจริงๆ…พวกเดนตายที่ข้าฆ่าทิ้งไปในพื้นที่ทดสอบ ไม่น่าจะมาจากตระกูลจังตระกูลเดียวเท่านั้น แต่ยังมีพวกเดนตายจากตระกูลอื่นๆอีกด้วย อย่างไรก็ตามข้าจับเป็นพวกเดนตายกี่คนต่อกี่คน ให้เค้นถามพวกมันเท่าไหร่ก็มีแต่เลือกหนทางตายถ่ายเดียว ไม่มีผู้ใดยอมจ่านนปริปากกล่าวคําาสักคน…”

 

“กล่าวได้ว่าข้าไม่มีทางรู้ได้ด้วยซ้ําว่าพวกมันเป็นคนของใคร”

 

“แต่ท่านคณบดีกลับรู้เรื่องพวกมันกระจ่างนัก”

 

กล่าวถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเชือกหนึ่ง

 

“ดูเหมือนเจ้าจะยอมรับแล้ว…”

 

มู่หรงสุยเฟิงเองก็หัวเราะออกมาเช่นกัน “ที่ข้าถามเจ้าเรื่องนี้มิใช่อะไร ข้าเพียงต้องการยืนยันให้แน่ชัดเท่านั้น…เพราะข้าตั้งใจจะแนะนําเจ้าให้เข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับก่อนกําหนด และยังจะเสนอชื่อให้เจ้าเป็นศิษย์หลักของนิกายหมอกเร้นลับ”

 

“เจ้าสนใจหรือไม่เล่า?”

 

มู่หรงสัยเพิ่งกล่าวถาม

 

เข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับล่วงหน้า?

 

เสนอชื่อให้เป็นศิษย์หลักนิกาย?

 

พอได้ยินค่าพูดดังกล่าวของมู่หรงสุยเฟิง สองตาต้วนหลิงเทียนก็เป็นประกายสว่างจ้าขึ้นมาทันที ขณะเดียวกันก็เร่งกล่าวขอบคุณยกใหญ่ “ต้องขอขอบคุณท่านคณบดีแล้ว”

 

ศิษย์หลักนิกายหมอกเร้นลับหมายถึงอะไร และเข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับล่วงหน้ามีความหมายอย่างไร ต้วนหลิงเทียนเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้าง

 

เมื่อกลายเป็นศิษย์หลักของนิกายหมอกเร้นลับ ไม่เพียงฐานะในนิกายหมอกเร้นลับจะไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าชนชั้นผู้อาวุโสสายในเท่านั้น กล่าวไปฐานะยังถือว่าสูงกว่าอีกด้วย

 

เพราะหลังจากดํารงตําแหน่งศิษย์หลักจนอายุถึงเกณฑ์แล้ว หากไม่เลือกเข้าร่วมกับขุมกําลังระดับจักรพรรดิเทพที่อยู่เหนือนิกายหมอกเร้นลับ ก็สามารถดํารงตําแหน่งผู้อาวุโสหลักของนิกายหมอกเร้นลับได้ทันที ถึงตอนนั้นกล่าวได้ว่าจะกลายเป็น “เสาหลัก คนหนึ่งของนิกายหมอกเร้นลับอย่างจริงจัง แต่ถ้าเลือกเข้าร่วมกับขุม กําลังเบื้องหลัง แม้สถานะในขุมกําลังดังกล่าวจะไม่สูง แต่เนื้อแท้แล้วยังสูงส่งกว่าอาวุโสหลักนิกายหมอกเร้นลับมาก!

 

ชนชั้นอาวุโสทั่วไปของขุมกําลังระดับจักรพรรดิเทพ ยามออกไปด้านนอก ในแง่สถานะแล้ว…ต่อให้เป็นชน นั้นอาวุโสหลักของขุมกําลังจอมราชั้นเทพก็ยังด้อยกว่ามาก!

 

แน่นอนว่าหากคิดเป็นผู้อาวุโสของขุมกําลังระดับจักรพรรดิเทพต่อให้เป็นแค่ผู้อาวุโสทั่วไป ถึงจะถูกนิกาย หมอกเร้นลับแนะนํามา ก็ยังต้องผ่านการทดสอบบางอย่างอยู่ดี…มีเพียงผ่านการทดสอบแล้วเท่านั้น ถึงจะได้สถานะผู้อาวุโสทั่วไป แต่ถ้าไม่ผ่านก็ทําได้แค่รั้งอยู่ในนิกายหมอกเร้นลับสืบต่อ

 

“อย่างไรก็ตามเรื่องแนะนําให้เจ้าเข้านิกายหมอกเร้นลับล่วงหน้า กับเสนอชื่อเจ้าให้เป็นศิษย์หลักนั้นมันเป็นคนละเรื่องกัน อย่างแรกไม่มีปัญหา ทว่าอย่างหลังนั้นเจ้าจําต้องผ่านการทดสอบที่นิกายหมอกเร้นลับจัดเตรียมไว้เสียก่อน…มีเพียงผ่านการทดสอบดังกล่าวเจ้าถึงจะขึ้นเป็นศิษย์หลักได้”

 

มู่หรงสุยเฟิงกล่าวถึงจุดนี้ก็หยุดลงเล็กน้อย ค่อยกล่าวต่อว่า “หากเจ้าไม่ผ่านการทดสอบดังกล่าว แม้เจ้าจะเข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับล่วงหน้าได้อยู่ แต่เจ้าจักเป็นได้แค่ศิษย์สายในเท่านั้น…วันหน้าหากเจ้าคิดจะเป็นศิษย์หลักอีกครั้ง ก็ต้องไปสมัครเพื่อเข้าร่วมการทดสอบ

 

“เข้าใจแล้ว”

 

สิ่งที่มู่หรงสุยเฟิงกล่าวมา ต้วนหลิงเทียนย่อมเข้าใจได้ไม่ยาก ลักษณะมันก็เหมือนๆกับศิษย์หลักนิกาย หมอกเร้นลับคิดจะเข้าสู่ขุมกําลังระดับจักรพรรดิเทพที่อยู่เบื้องหลัง ทั้งหมดคือการแนะนําเท่านั้น…

 

และการแนะนําของนิกายหมอกเร้นลับก็เป็น โอกาสเท่านั้น เรื่องจะเข้าสู่ขุมกําลังระดับจักรพรรดิเทพในฐานะชนชั้นอาวุโสทั่วไปได้หรือไม่ ยังต้องดูพลังฝีมือส่วนตัว

“ช่วงนี้เจ้าก็เตรียมตัวให้พร้อมเถอะ…หนึ่งเดือนหลังจากนี้ ข้าจะแจ้งไปยังนิกายหมอกเร้นลับให้ส่งคนมารับเจ้า”

 

มู่หรงสูเฟิงกล่าวบอกต้วนหลิงเทียน ขณะเดียวกันก็รินสุราเดิมจอกของต้วนหลิงเทียน

 

“ขอบคุณท่านคณบดี”

 

ต้วนหลิงเทียนกล่าวขอบคุณอีกครั้ง

 

หลังจากนั้นมู่หรงสุยเฟิงก็ชวนต้วนหลิงเทียนคุยไปเรื่อย เมื่อสุราในจอกต้วนหลิงเทียนหมดลงก็คอยรินเต็ม คุยไปคุยมาก็เริ่มกล่าวถามถึงความเป็นมาของต้วนหลิงเทียน

 

ต่อหน้ามู่หรงสุยเฟิง ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดเล่าเรื่องปั้นแต่งอย่างที่เคยใช้ในหมู่บ้านสกุลต้วนทิศใต้กับเมืองหลินซานออกไป เพราะมู่หรงสุยเฟิงนั้นเป็นรองประมุขนิกายหมอกเร้นลับที่เข้าถึงข้อมูลของนิกายฟ้าจรัสแสงได้

 

นอกจากนั้นเขาเองก็กําลังจะเข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับ ให้บอกว่าเป็นศิษย์นิกายฟ้าจรัสแสงก็เหลวไหลใหญ่แล้ว

 

“ท่านคณบดี กล่าวไปข้าเองก็พึ่งมาถึงดินแดนดาราพิศวงได้ไม่นาน…อีกทั้งข้าไม่เคยบอกความเป็นมาที่แท้จริงของข้ากับผู้ใด”

 

ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ค่อยกล่าวต่อ “คณบดีดูแลข้ามากแล้ว ข้าเองก็ไม่อาจโกหกท่านได้…อันที่จริงข้าไม่ใช่คนของดินแดนดาราพิศวง”

 

“หืม? ไม่ใช่คนของดินแดนดาราพิศวงรี?!”

 

มู่หรงสุยเฟิงอึ้งไปอยู่บ้าง ยังเอ่ยถามออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

“ใช่”

 

ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า

 

“แล้วที่แท้เจ้ามาจากที่ใดกัน?”

 

มู่หรงสุยเฟิงถามต่อด้วยความสนใจ

 

“ข้ามาจากระนาบเทวโลก”

 

ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบ

 

“ระนาบเทวโลก?”

 

พอได้ยินมู่หรงสุยเฟิงก็คลี่ยิ้มทันที “ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง…อย่างไรก็ตามด้วยวัยเช่นเจ้า แต่กลับบรรลุถึงความสําเร็จระดับนี้ได้ ในระนาบเทวโลกเจ้าสมควรไม่ใช่ตัวตนธรรมดาๆกระมัง?”

 

ในสายตาของมู่หรงสุยเฟิง ต้วนหลิงเทียนอย่างไรก็มีอายุมากกว่า 2,000 ปีแล้ว จึงเชื่อเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมาจากระนาบเทวโลกโดยไม่สงสัย เพราะสุดท้ายต้วนหลิงเทียนก็มีโอกาสมายังดินแดนดาราพิศวงก่อนที่ระนาบเทพคู่ขนานจะโคจรมาบรรจบกันถมเถ

 

“เช่นนั้นกล่าวได้ว่าเจ้ามายังดินแดนดาราพิศวงเป็นพันปีแล้ว?”

 

มู่หรงสุเพิ่งเลิกคิ้วขึ้น พลางถาม

 

“พันปี?”

 

ต้วนหลิงเทียนส่ายหัว

 

“หม? หรือเจ้าพึ่งจะขึ้นมายังดินแดนดาราพิศวงก่อนที่ระนาบเทพคู่ขนานจะโคจรมาปะทะกันไม่นานเช่นนั้น ก็ยังขึ้นมาไม่ถึง 700 ปีกระมัง?”

 

มู่หรงสุยเฟิงกล่าวคาดเดาเพิ่ม

 

“ไม่ใช่ทั้ง 2 อย่าง”

 

ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมาพลางกล่าว “อันที่จริงข้าฟังมาถึงดินแดนดาราพิศวงได้ไม่กี่ปีเท่านั้น”

 

“ไม่กี่ปี?”

 

คราวนี้มู่หรงสุยเฟิงถึงกับอึ้งไปตาปริบๆ ยังกล่าวพึมพําออกมาโดยไม่รู้ตัว “ช่องทางเชื่อมต่อระหว่างระนาบ เทพกับระนาบเทวโลกมันปิดอยู่ไม่ใช่หรือไร…เช่นนั้น ไฉนถึงขึ้นมายังดินแดนดาราพิศวงเมื่อไม่กี่ปีก่อนได้เล่า?”

 

“เรื่องนี้กล่าวไป ข้าเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นโชคดีหรือโชคร้ายสําหรับข้ากันแน่…”

 

ต้วนหลิงเทียนกล่าวพลางคลี่ยิ้มเหยเก “เดิมที่ข้าไปฝึกฝนเคี่ยวกรําตัวเองอู่ในดินแดนแห่งความตายที่เป็น 1 ใน 7 สถานที่ต้องห้ามของระนาบเทวโลก แต่อยู่ดีๆเบื้องหน้าข้าก็อุบัติรอยแยกมิติขึ้น จากนั้นมันก็ดูดข้าเข้า มา…พอรู้ตัวอีกทีข้าก็มาปรากฏตัวในสถานที่แปลกตา ทั้งบรรยากาศยังผิดแปลกไปจากที่ๆข้าเคยไปมาก…”

 

“หลังจากพลัดหลงอยู่ในสถานที่แห่งนั้นได้ไม่กี่เดือน ในที่สุดข้าก็รู้ว่าข้ามาโผล่ในระนาบสมรภูมิที่เกิดจากการโคจรมาบรรจบกันของระนาบเทพคู่ขนาน…”

 

พอต้วนหลิงเทียนกล่าวถึงจุดนี้ มู่หรงสุยเฟิงก็กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง “ที่แท้เจ้าถูกห้วงมิติผันผวนสุ่มปรากฏดูดเข้าไป จนมาโผล่ในระนาบสมรภูมิ…ข้าเองก็เคยได้ยินมาบ้างว่าใน 7 สถานที่ต้องห้ามของระนาบเทวโลก มันมีอันตรายยิ่งนัก แต่ข้าไม่คิดเลยว่าห้วงมิติที่นั่นจะไร้เสถียรภาพถึงขนาดนี้…”

 

มู่หรงสุยเฟิงไม่ได้สงสัยคําพูดของต้วนหลิงเทียน

 

“อย่างไรก็ตาม ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้า การที่สามารถรอดกลับออกมาจากระนาบสมรภูมิจนมาถึงดินแดนดาราพิศวงของเราได้ทั้งยังมีชีวิต ก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว”

 

มู่หรงสุยเฟิงกล่าวอย่างทอดถอนใจ

 

“อันที่จริงโชคข้าก็ไม่เลวจริงๆ ข้าบังเอิญพบเจออาวุโสท่านหนึ่งในระนาบสมรภูมิ และอาวุโสท่านนั้นก็เมตตาบอกกล่าวว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้า จากนั้นอาวุโสท่านนั้นยังพาข้ามาส่งถึงค่ายทหารของดินแดนดาราพิศวง สุดท้ายก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายจนมาปรากฏในดินแดนดาราพิศวง”

 

ต้วนหลิงเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้มแหยๆ

 

“เจ้ายังบอกว่าโชคเจ้าแค่ “ไม่เลว” อีก?”

 

มู่หรงสุยเฟิงหัวเราะ “ไม่ใช่ทุกคนในระนาบสมรภูมิที่จะใจดีเช่นนั้น”

 

“ข้าเองก็คิดเหมือนกัน”

 

ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ําเสียงสีหน้าจริงจังว่า “ข้าก็เลยตัดสินใจแล้ว ว่าวันหน้าข้าจะหาทางตอบแทนอาวุโสท่านนั้นให้จงได้”

 

ได้ยินคําพูดดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน สองตามู่หรงสุยเฟิงก็เป็นประกายจ้าขึ้นมาทันที มันย่อมมองออกได้ไม่ยากว่าต้วนหลิงเทียนได้กล่าวออกมาจากก้นบึงของใจ ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทําเพียงเพราะอยู่ต่อหน้ามัน

 

ด้วยเหตุนี้ยิ่งมามู่หรงสุยเฟิงก็ยิ่งถูกใจต้วนหลิงเทียนมากขึ้นเรื่อยๆ

 

หากไม่ใช่เพราะมันได้ลั่นวาจาสาบานเอาไว้ในอดีต ว่าต่อไปจะไม่รับศิษย์อีก มันก็อดไม่ได้ที่จะรับชายหนุ่ม เบื้องหน้าเป็นศิษย์…ชายหนุ่มคนหนึ่งที่จับพลัดจับผลูมาถึงดินแดนดาราพิศวง ภูมิหลังความเป็นมาก็มีแต่อัจฉริ ยะในระนาบเทวโลก ด้วยพรสวรรค์และความเข้าใจดังกล่าว ตราบใดที่ได้รับโอกาส เกรงว่าคงเป็นดังปลาหลี ข้ามผ่านประตูมังกรกลับกลายเป็นมังกรทะยานข้ามชั้นฟ้าเป็นแน่…

 

ด้านต้วนหลิงเทียนเอง ก็ได้ค้นพบแล้วว่าหลังดื่มสุราเฉวียนเนียงครบ 3 จอกแล้ว พอเริ่มจบจอกที่ 4 มันก็ไม่ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงใดๆให้เขาอีก เรียกว่ามีเพียง 3 จอกแรกเท่านั้นที่จะช่วยส่งเสริมพลังฝึกปรือ

 

หลังจากคุยอะไรเรื่อยเปื่อยกับมู่หรงสุยเฟิงอีกสักพัก ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวอําลามู่หรงสุยเฟิง และเตรียม ตัวกลับ

 

ด้านมู่หรงสุยเฟิงพอเห็นต้วนหลิงเทียนจะกลับ ก็เรียกอวี่เชียนซานที่อยู่ไม่ไกลให้มารับต้วนหลิงเทียนไปส่งเขตหอพักนักศึกษา 10 ดาว

ขณะเดินกลับเขตหอพักนักศึกษา 10 ดาวระดับสูง ต้วนหลิงเทียนก็ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบคุยกันของนักศึกษา 10 ดาวมากมาย ทั้งหมดล้วนคาดหวังกับคะแนนทดสอบที่จะติดประกาศในวันพรุ่งนี้ของเขานัก “โอย ข้าล่ะอยากรู้ยิ่ง…ว่าที่แท้ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนได้คะแนนทดสอบเท่าไหร่กันแน่? สมควรทําลายทุกสถิติเลยกระมัง?”

 

“ข้าเพียงหวังว่าวันพรุ่งนี้จะมาถึงเร็วหน่อย”