Worlds’ Apocalypse Online หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา ออนไลน์ - ตอนที่ 1072 บรรจบและก้าวต่อไป
กู่ฉิงซานถือใบไม้สีเขียวมรกตในมือขณะฟังสิ่งที่ลอร่าพูดอย่างละเอียด
“…เพราะฉะนั้น โลกหลายมิติของเจ้ากำลังไปส่งยุทโธปกรณ์ เจ้าช่วยรออีกสักหน่อยสิ”
ลอร่าเล่าเรื่องให้กู่ฉิงซานฟังอีกครั้ง
“ถ้างั้นข้าจะอยู่ที่นี่สักพัก” กู่ฉิงซานกล่าวพร้อยรอยยิ้ม
น้ำเสียงกังวลของลอร่าดังขึ้นจากใบไม้สีเขียวมรกต “เลยจากนั้นคือหุบเหวนิรันดร์ การรับรู้ของใบไม้จากต้นไม้หนามโบราณจะถูกปิดกั้นโดยพลังหุบเหว เจ้าต้องระวังตัว”
“ไม่ต้องห่วง” กู่ฉิงซานกล่าว
การติดต่อสิ้นสุดลง
ยานอวกาศของกู่ฉิงซานชะลอลงจนในที่สุดก็จอดในกระแสวังวนความว่างเปล่า
เขาเปิดประตูยานอวกาศ เดินออกไป ยืนอยู่ในความว่างเปล่าเพื่อรอเงียบๆ
ไม่นานนัก
ระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นลอยเข้ามา
ยานอวกาศดาราลำเล็กปรากฏขึ้นข้างกู่ฉิงซานอย่างเงียบงัน
“การออกแบบของยานอวกาศไม่เปลี่ยนไปเท่าไหร่เลย…”
กู่ฉิงซานมองรูปแบบของยานอวกาศอย่างคุ้นเคยก่อนถอนหายใจด้วยความคิดถึง
นานมากแล้วที่เขาไม่ได้กลับไป
เมื่อไหร่การต่อสู้นี้จะจบลงนะ
หากสักวันโลกสงบสุข เขาอยากกลับไปโลกดั้งเดิมเพื่อใช้ชีวิตอันแสนคุ้นเคยจริงๆ
เขามองยานอวกาศขณะคิดเช่นนี้อยู่ในใจ
จอแสงพลันส่องประกายบนโลหะทรงจัตุรมุขในยานอวกาศ
จอแสงแสดงรูปลักษณ์ของกู่ฉิงซานขึ้นมา
แถวตัวอักษรขนาดเล็กปรากฏขึ้นบนจอแสง
“ตรวจพบว่าท่านครอบครองดาบบินสามเล่ม พวกมันซ่อนอยู่ในความว่างเปล่าด้านหลังท่าน”
“ตรวจพบว่าท่านครอบครองชุดป้องกันที่แน่นหนามาก”
“ตรวจพบว่าท่านครอบครองชุดคลุมที่ปกปิดการกระทำได้ในอึดใจเดียว”
“ตรวจพบว่าท่านครอบครองเลือกยาวที่เต็มไปด้วยความลึกลับ”
“ตรวจพบว่าท่านครอบครองจี้ในตำนานตรงหน้าอก: สัญญาทดแทน”
“นี่มัน…”
“ไม่มีที่ว่างสำหรับข้าเลย…”
ในจัตุรมุขโลหะ เสียงผู้หญิงที่เปี่ยมด้วยความวิตกดังขึ้น
ทันใดนั้น เลนส์บนจอแสงซูมเข้ามาขณะจับจ้องดวงตาของกู่ฉิงซาน
“วัสดุ: ผ้าลินิน”
“ในการตัดสินเบื้องต้น เขาตาบอดชั่วคราว”
นอกยานอวกาศ กู่ฉิงซานเพิ่งเดินมาถึง
เขามาที่ยานอวกาศดาราลำเล็กก่อนถามว่า “ยุทโธปกรณ์นี้คือสิ่งที่เทพธิดาแห่งความยุติธรรมสร้างหรือ”
เสียงอิเล็กทรอนิกส์จักรกลดังขึ้นจากยานอวกาศ
“ขอรับ ท่านเพียงแค่ต้องยืนยันตัวตนเท่านั้น”
ประตูยานอวกาศเปิดออกทันที
“ได้”
กู่ฉิงซานกล่าวอย่างมีความสุข
เขาเดินเข้าไปในยานอวกาศดาราลำเล็กขณะรับการตรวจสอบด้วยรอยนิ้วมือ รูม่านตา เลือด คลื่นสมองและอื่นๆ อย่างชำนาญ
เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นอีกครั้ง
“ยืนยันตัวตนสำเร็จ”
“ท่านกู่ฉิงซาน โปรดรับผลึกอารยธรรมเทคโนโลยีสูงสุดที่สร้างโดยเทพธิดาแห่งความยุติธรรมด้วย”
“สูงสุดหรือ เทพธิดาแห่งความยุติธรรมเป็นคนบอกเรื่องนี้เองหรือ” กู่ฉิงซานหัวเราะ
เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ยังคงไร้อารมณ์ขณะตอบว่า “ขอรับ ยุทโธปกรณ์นี้มาจากรากฐานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของจักรวรรดิดาราที่ยังคงเหลืออยู่ เทคโนโลยีที่ได้รับการอัปเกรดยี่สิบสามครั้งจนประสบผลสำเร็จในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของเทพธิดาแห่งความยุติธรรม อีกทั้งยังมีผู้ช่วยฝั่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในโลกเก้าร้อยล้านชั้นหลายสิบคนคอยให้การช่วยเหลือ”
บล็อกโลหะจัตุรัสตรงใจกลางยานอวกาศคลายออก
ผ้าสีดำยาวปรากฏขึ้นตรงหน้ากู่ฉิงซาน
ผ้า… สีดำหรือ
กู่ฉิงซานไม่มั่นใจเล็กน้อย
เขายังยืนอยู่ที่เดิม
เสียงจักรกลดังขึ้นอีกครั้ง “นายท่าน โปรดสวมชุดสีดำตรงหน้าด้วย”
กู่ฉิงซานกล่าวว่า “นั่นไม่ใช่ปัญหา ข้าหมายถึง… ผลึกอารยธรรมเทคโนโลยีสูงสุดเป็นเพียงแค่ผ้าผืนหนึ่งหรือ”
เสียงจักรกลตอบว่า “มันมีการทำงานมากมาย แต่มีหลายส่วนที่ยังไม่ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการ แต่มันน่าจะสามารถช่วยรักษาตาท่านได้”
เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย กู่ฉิงซานถอดผ้าสีดำตรงหน้าออก สะบัดมือแล้วสวมผ้าสีดำผืนใหม่เข้าไปแทน
‘หึ่ง’
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังก้องในผ้าสีดำ “ทำการประสานคลื่นสมอง”
“ทำการประสานสำเร็จ”
“ทำการทดสอบอาการบาดเจ็บดวงตา ท่านต้องสแกนดวงตาและหยดตัวอย่างเลือด โปรดทนเจ็บสักครู่”
“เสร็จสิ้นขั้นตอน เริ่มทำการวิเคราะห์”
“…หลังจากวิเคราะห์เจ็ดสิบเก้าครั้ง ได้ข้อสรุปดังนี้”
“อาการบาดเจ็บที่ตาของท่านมาจากการใช้ดวงตามากเกินไป สันนิษฐานว่าเป็นการใช้วิชาสร้างบางสิ่งเกินขีดจำกัด”
“แผนการรักษาได้ถูกสร้างขึ้น”
“เริ่มทำการรักษาด้วยการฟื้นฟูและซ่อมแซมเซลล์”
กู่ฉิงซานพลันรู้สึกเย็นที่ตา
แถวตัวอักษรขนาดเล็กปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบเทพสงครามเช่นกัน
“ดวงตาของท่านได้รับการรักษา คาดว่าสายตาของท่านจะกลับมามองเห็นภายในสิบห้าชั่วโมง”
ในเวลาเดียวกัน กู่ฉิงซานพลันรู้สึกว่าเขาสามารถมองเห็นได้
โลกกลับมาปรากฏตรงหน้าอย่างแจ่มชัดอีกครั้ง
“นี่คือ… เทคโนโลยีสร้างภาพคลื่นสมองหรือ ข้าจำได้ว่ามันยังมีปัญหาบางส่วนที่ไม่สามารถแก้ได้ไม่ใช่หรือ” กู่ฉิงซานถาม
“นายท่าน ปัญหาทั้งหมดได้รับการแก้ไขแล้ว” เสียงจักรกลดังขึ้นที่ผ้าสีดำ
กู่ฉิงซานชื่นชม “ดีมาก”
ผ้าสีดำกล่าวว่า “นายท่าน ยุทโธปกรณ์เทคโนโลยีอวกาศนี้มีความสามารถพิเศษมากมาย โปรดทำการสำรวจและลองใช้งานหลังจากการรักษาเสร็จสิ้นแล้ว”
“ได้”
กู่ฉิงซานตอบรับก่อนจะกลับยานอวกาศเพื่อเตรียมออกเดินทางต่อ
ผ้าสีดำพลางกล่าวว่า “นายท่าน ยานอวกาศของท่านช้าเกินไป โปรดรับยานอวกาศดารารุ่นใหม่ไปด้วย… รูปลักษณ์ไม่ได้แปรเปลี่ยนเพราะอยากให้คิดถึงช่วงเวลาการเดินทางที่เคยผ่านมา”
กู่ฉิงซานมองยานอวกาศดารา จากนั้นมองยานอวกาศตัวเอง
ก่อนจะทันได้พูดอะไร แสงสว่างพลันปรากฏที่ผ้าสีดำขณะกวาดมองยานอวกาศตั้งแต่หัวจรดหาง
เพียงพริบตา ยานอวกาศหายไป
“นายท่าน ข้าเก็บให้ท่านแล้ว” ผ้าสีดำกล่าว
“เจ้าสามารถเก็บของได้ด้วยหรือ” กู่ฉิงซานถาม
“ได้ขอรับ การสร้างมิติพิเศษเพื่อเก็บของคือการทำงานพื้นฐานของยุทโธปกรณ์ชิ้นนี้”
…
กู่ฉิงซานนั่งยานอวกาศดาราลำเล็กอยู่ในวังวนความว่างเปล่าอันไร้พรมแดน
ยานอวกาศเร็วมาก ความเร็วมีการก้าวกระโดดเป็นครั้งคราว
ตอนนี้ แสงและเงานอกยานอวกาศเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
นี่ก็เพราะการบินเร็วเกินไป โลกนับไม่ถ้วนจึงกลายเป็นเส้นบางที่เคลื่อนผ่านไป
“ตอนนี้เทคโนโลยีพัฒนามาถึงขนาดนี้แล้วหรือ” กู่ฉิงซานถามด้วยความประหลาดใจ
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ตอบว่า “ใช่ขอรับ ทั้งหมดคือความสำเร็จทางอารยธรรมของจักรวรรดิดารา มันคืออารยธรรมฝั่งเทคโนโลยีที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก”
ผ่านไปสักพัก
ความเร็วการบินค่อยๆ ตกลง
ตอนนี้ เขาบินผ่านหุบเหวนิรันดร์จนมาถึงสุดขอบหุบเหวแล้ว
กู่ฉิงซานเก็บยานอวกาศลำเล็กก่อนยืนอยู่ตรงสุดขอบหุบเหวเพียงลำพัง
มีระเบียงยกขนาดเล็กอยู่ที่นี่
หุบเหวนิรันดร์นับว่าแปลกจริงๆ ทำไมถึงมีระเบียงยกที่สร้างด้วยอิฐสีแดงอยู่ตรงสุดขอบด้วยล่ะ
กู่ฉิงซานก้าวขึ้นบนอิฐอย่างแผ่วเบาดดยไม่คิดมากอะไร
เขามีเรื่องต้องทำ
เขาหยิบชิ้นส่วนหลากสีสันออกมาแล้วรออยู่หลายอึดใจ
การเหนี่ยวนำถูกอัปโหลดจากชิ้นส่วนหลากสีสันอย่างรวดเร็ว
ด้านหน้า
มันยังคงมุ่งต่อไป
มันยังคงผ่านสายลมแห่งความโกลาหล มุ่งสู่ข้างหน้าที่ไม่อาจรับรู้ตำแหน่งได้ จากนั้นจึงไปถึงสถานที่ที่หอกหลากสีสันอยู่
กู่ฉิงซานหยิบหินวิญญาณแล้วโยนเข้าไปในความมืดข้างหน้า
‘ฟู่’
ท่ามกลางเสียงสายลม หินวิญญาณหายไปทันที
กู่ฉิงซานส่ายหน้า
นี่คือสายลมแห่งความโกลาหลที่สามารถกำจัดทุกสิ่งได้
เขาจะไปได้ยังไงล่ะ
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งพุ่งมาจากข้างหลัง
นี่คือสัตว์ประหลาดหุบเหวที่คล้ายกับลิง
มันมาหากู่ฉิงซาน คำนับเล็กน้อยแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแปลกประหลาดว่า “พันธมิตรแห่งหุบเหว ข้ามาที่นี่ในนามความปรารถนาดีของหุบเหว เจ้าสามารถถามข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้”
กู่ฉิงซานคำนับตอบแล้วถามว่า “ข้าจะผ่านสายลมแห่งความโกลาหลที่อยู่ตรงหน้านี้ได้ยังไง”
สัตว์ประหลาดตอบว่า “ไม่มีใครสามารถเดินผ่านสายลมแห่งความโกลาหลได้อย่างปลอดภัย หากเจ้าอยากผ่านสายลมแห่งความโกลาหล เจ้าต้องสไลด์ลงไปนอกหุบเหว”
“เจ้าหมายความว่ามันจะปลอดภัยหากสไลด์ลงไปนอกหุบเหวงั้นหรือ”
“ใช่ สายลมแห่งความโกลาหลไม่สามารถมาถึงหุบเหวได้ เจ้าจะต้องสไลด์ลงไปเรื่อยๆ เมื่อเข้าสู่พื้นที่ทะเล เมื่อนั้นถึงจะปลอดภัย”
“ทะเลหรือ”
“ใช่ สายลมแห่งความโกลาหลไม่มาถึงทะเล เจ้าเพียงต้องว่ายน้ำต่อไปเพื่อหลบเลี่ยงสายลมแห่งความโกลาหล”
สัตว์ประหลาดกล่าวต่อว่า “แต่เจ้าต้องรู้ด้วยว่าจะไปที่ไหน ไม่อย่างนั้นได้หลงอยู่ในทะเลแน่”
“เข้าใจแล้ว ขอบคุณมาก” กู่ฉิงซานกล่าว
เขาเดินอยู่ตรงสุดขอบหุบเหวก่อสไลด์ลงกำแพงไป
แน่นอนว่าสายลมแห่งความโกลาหลในความมืดคำรามอย่างไม่มีสิ้นสุด แต่มันไม่มีทางมาถึงกำแพงหุบเหวได้
ผ่านไปสักพัก กำแพงอิฐด้านหลังกู่ฉิงซานพลันเปลี่ยนเป็นลาวาร้อน
ขณะสไลด์ลง กำแพงของหุบเหวนิรันดร์กลายเป็นเนื้อน่าขนลุก
กู่ฉิงซานไม่ได้รู้สึกอยากจะอ้วกออกมา
เขายังคงสไลด์ลงไปโดยไม่คิดฟุ้งซ่าน จนกระทั่งผ่านมาครึ่งวัน เขาสัมผัสได้ถึงทะเลในจิตเทพ
กู่ฉิงซานสไลด์ลงมาช้าๆ ก่อนลงสู่ทะเลอย่างแผ่วเบา
เขามองรอบข้าง
เขาเห็นความว่างเปล่าสีดำสนิท สายลมคำรามอย่างเกรี้ยวกราด ทะเลกระเพื่อม คลื่นขนาดใหญ่ม้วนขึ้นจากอากาศบาง
บนผ้าสีดำตรงหน้าเขา แถวข้อความแจ้งเตือนพลันปรากฏขึ้น
“องค์ประกอบของน้ำทะเลปกติ อุณหภูมิติดลบสามสิบองศา ไม่พบสิ่งมีชีวิต”
กู่ฉิงซานฟังจบจึงกล่าวว่า “เย็นนิดหน่อย…”
แน่นอนว่าเขาไม่กลัวความเย็น แต่ก็ไม่ได้ชอบอะไรเย็นๆ เหมือนกัน
เขาคว้าดาบเสียงคลื่นมาไว้ในมือ
น้ำทะเลแยกออก
กู่ฉิงซานเหาะเข้าไปด้วยความเร็วเต็มกำลังภายใต้คลื่นมหาสมุทรสีดำไร้พรมแดน
เขาเหาะอยู่ใต้ทะเลหลายชั่วโมงโดยไม่หยุดพัก ในที่สุดก็มาถึงตรงหน้ากำแพงอีกฝั่ง
ช่วงล่างกำแพงถูกแช่ในน้ำทะเลในขณะที่ช่วงบนขึ้นไปไม่มีสิ้นสุด ไม่อาจรู้ได้ว่ามันไปถึงตรงไหน
กู่ฉิงซานไม่พยายามเหาะขึ้นไป
ตามทิศทางที่ชิ้นส่วนหลากสีสันระบุไว้ กำแพงขวางทางเอาไว้พอดี
อีกอย่าง แถวตัวอักษรกำลังปรากฏขึ้นบนผ้าสีดำช้าๆ
“กำแพงคงอยู่มาห้าร้อยล้านปี ไม่มีร่องรอยวัตถุพลังงานคนตายภายในสามร้อยกิโลเมตร มีเซลล์ที่ตายแล้วจากสิ่งมีชีวิตจำนวนมากอยู่ตามกำแพง คาดว่ากำแพงถูกสิ่งมีชีวิตจำนวนมากสัมผัสและตรวจพบเศษเสี้ยวความผันผวนของวิชาอัญเชิญ วิเคราะห์ได้ว่ามีเวทมนตร์บางอย่างถูกใช้ในช่วงที่ผ่านมา”
กู่ฉิงซานยื่นมือออกไปแตะกำแพงอย่างแผ่วเบา
ทันใดนั้น โลกทั้งใบคล้ายกับหายไป
กู่ฉิงซานเพียงรู้สึกว่าเขาอยู่ในความมืดไร้พรมแดน
ภาพหลอนหรือ
กู่ฉิงซานกำลังคิด ทันใดนั้นเขาเงยหน้าขึ้นไป
เหนือท้องนภามืดมิด กลุ่มแสงขนาดใหญ่สีกลุ่มปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน
พวกมันเคลื่อนลงมาช้าๆ
‘ตูม!’
ท่ามกลางเสียงครึกโครม แสงปกคลุมโลกทั้งใบราวกับพายุ กวาดล้างความมืดจนสิ้น
แสงสี่กลุ่มครอบคลุมทั้งสี่มุมก่อนล้อมกู่ฉิงซานเอาไว้
พวกมันค่อยๆ รวมตัวเป็นศีรษะขนาดใหญ่สูงสิบเมตรสี่หัวขณะมองกู่ฉิงซานอย่างเงียบงัน
เสียงอันโอ่อ่าดังขึ้นจากความว่างเปล่า
“สำหรับผู้ที่มาจากแดนไกล เจ้าต้องปฏิบัติตามกฎของสี่เทพแห่งความว่างเปล่าอันชอบธรรมก่อนจึงจะสามารถเข้าสู่ทางเดินลับที่นำไปสู่โลกธุลีได้”
สี่เทพแห่งความว่างเปล่าอันชอบธรรมหรือ
กู่ฉิงซานตกตะลึงก่อนตอบว่า “…ข้า… จะปฏิบัติตาม”
YOU MAY ALSO LIKE
