Worlds’ Apocalypse Online หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา ออนไลน์ - ตอนที่ 1082 หนทางข้างหน้า

ฉ่าเฉียง​ถูก​ลิด​รอนสิทธิ์​ใน​การ​บอกเล่า​ประวัติศาสตร์​

นักประวัติศาสตร์​อธิบาย​รายละเอียด​การต่อสู้​อัน​ยิ่งใหญ่​ทั้งหมด​ตามที่​หลาน​ซิ่ว​ กู่​เหยียน​และ​กู่​ฉิงซาน​บอกเล่า​อย่าง​รวดเร็ว​

แน่นอน​ว่า​ไม่จำเป็น​จะต้อง​ให้​ฉ่าเฉียง​รู้เรื่อง​นี้​

กู่​เหยียน​ขยิบตา​ก่อน​ลาก​ฉ่าเฉียง​ไปดื่ม​ต่อ​

หลาน​ซิ่ว​อ่าน​บันทึก​การต่อสู้​ครั้งหนึ่ง​ก่อน​พยักหน้า​อย่าง​พึงพอใจ​

เขา​ส่งมัน​ให้​กู่​ฉิงซาน​อ่าน​อีกครั้ง​

กู่​ฉิงซาน​ส่งมัน​ให้​กู่​เหยียน​

ทั้งสอง​พึงพอใจ​มาก​เช่นกัน​

ใช่แล้ว​

นี่​คือ​ความจริง​

“เอาล่ะ​ พวกเรา​ควร​ออกเดินทาง​กัน​ได้​แล้ว​” กู่​ฉิงซาน​กล่าว​

เขา​ชักดาบ​ออกมา​และ​กำลังจะ​ตรง​ไปด้านหน้า​กลุ่ม​

“…เจ้าควร​อยู่​ให้​ห่าง​จาก​แนวหน้า​นะ​” หลาน​ซิ่ว​ลาก​เขา​กลับมา​

กู่​เหยียน​หัน​กลับมา​แล้ว​กล่าวว่า​ “ดาบ​ของ​เจ้าทรงพลัง​เกินไป​ ต้อง​ใช้ใน​ช่วง​ที่​วิกฤติ​ ดังนั้น​เริ่ม​จาก​ตาม​พวก​ข้า​อยู่​แนวหลัง​ก่อน​แล้วกัน​”

เสียง​ของ​ฉ่าเฉียง​ลอย​มาไกลๆ​ “เจ้าไม่สามารถ​ไปแนวหน้า​ได้​จริงๆ​ พูด​ตามตรง​ ตอน​ข้า​มอง​เจ้าจาก​ข้างหลัง​ ข้า​คิด​ว่า​เจ้าพร้อม​จะนำ​เต้น​ได้​ทุกเมื่อ​เลย​”

เมื่อ​พูดถึง​ประโยค​ดังกล่าว​ ไม่เพียงแค่​กู่​ฉิงซาน​ที่​ไม่สามารถ​ปฏิเสธได้​เท่านั้น​ แม้แต่​ทุกคน​ก็​พยักหน้า​อย่าง​เห็นใจ​เช่นกัน​

กู่​ฉิงซาน​ต้อง​ถอย​ ใน​ใจรู้สึก​หดหู่​

หา​

ข้า​ไม่ต้อง​เสี่ยง​แท้ๆ​ จะหดหู่​ไปทำไม​

เขา​รีบ​ปรับ​สภาพ​จิตใจ​

“ให้​คน​ของ​ข้า​ทำหน้าที่​เป็น​ผู้บุกเบิก​ทาง​…”

ฉ่าเฉียง​พูด​จบ​ มือ​ก็​สะบัด​ออก​ไป

ปีศาจสอง​ตน​ออก​มาจาก​ด้านหลัง​ แขนขา​พวก​มัน​สัมผัส​พื้น​

ปีศาจค่อยๆ​ กลายเป็น​สุนัข​สีเทา​สอง​ตัว​ ร่าง​ของ​มัน​ปกคลุม​ไปด้วย​เปลวเพลิง​แดน​ชำระ​

“ไป” ฉ่าเฉียง​ออกคำสั่ง​

สุนัข​แดน​ชำระ​สอง​ตัว​พุ่ง​เข้าไป​ใน​ถ้ำมืด​

…ข้างใน​คือ​ทางเดิน​ลับ​ที่​นำไปสู่​โลก​ธุลี​

หลังจาก​รอ​สักพัก​

ฉ่าเฉียง​พลัน​กล่าว​ขึ้น​ว่า​ “ไม่มีปัญหา​ ข้างใน​ปลอดภัย​”

“งั้น​พวกเรา​ก็​ไปด้วยกัน​เลย​” หลาน​ซิ่ว​กล่าว​

หลาย​คน​พยักหน้า​พร้อมกัน​

ผู้ติดตาม​ของ​หลาน​ซิ่ว​ ผู้ติดตาม​ของ​กู่​เหยียน​และ​ลูกน้อง​ของ​ฉ่าเฉียง​กระจาย​กำลัง​ก่อน​เข้าสู่​ทางเดิน​ลับ​

กู่​ฉิงซาน​มอง​การเคลื่อนไหว​ของ​ผู้คน​ขณะ​ดึง​ซูเสวี่ยเอ้อร์​กลับมา​อยู่​ข้าง​เขา​

ในที่สุด​เขา​ก็​เข้า​ทางเดิน​ลับ​พร้อมกับ​พวก​หลาน​ซิ่ว​

…

มืดสนิท​

ก่อนหน้านี้​ มีแร่​และ​อัญมณี​เรืองแสง​ใน​จัตุรัส​ ทำให้​ส่องสว่าง​รอบข้าง​ได้​

แต่​หลังจาก​เข้าไป​ แทบ​มองไม่เห็น​สิ่งใด​

…ถ้าไม่ใช่เพราะ​เปลวเพลิง​แดน​ชำระ​ที่​ปีศาจมีมาแต่กำเนิด​ ถ้าไม่ใช่เพราะ​กู่​เหยียน​ พวกเขา​ต้อง​ฝึกฝน​คาถา​ประเภท​เปลวเพลิง​ ไม่อย่างนั้น​ทุกคน​ก็​ทำได้​เพียง​ก้าว​ไปใน​ความมืด​เท่านั้น​

ขั้นบันได​ลื่น​ถูก​ปกคลุม​ไปด้วย​โลหิต​แหยะ​และ​เนื้อ​สับ​

หลาย​คน​บังเอิญ​เหยียบ​มัน​ก่อน​กลิ้ง​ลง​ไปไกล​

บางครั้ง​ ทันทีที่​ร่างกาย​กลับมา​มั่นคง​ได้​ก็​จะมองเห็น​ศีรษะ​ที่​ถูก​แทะ​ไปครึ่งหนึ่ง​กับ​ซาก​ของ​สัตว์ประหลาด​ที่​ยัง​ดิ้น​อยู่​

หลังจาก​เดิน​สักพัก​ ในที่สุด​หลาน​ซิ่ว​ก็​ทนไม่ไหว​ก่อน​ส่งสัญญาณให้​ผู้ติดตาม​

ใคร​บางคน​ร่าย​คาถา​ทันที​

…สายลม​เดือด​พล่าน​

สายลม​รุนแรง​โหมกระหน่ำ​ พัดพา​ไปตาม​เส้นทาง​ด้านล่าง​อย่าง​ต่อเนื่อง​ ซากศพ​และ​โลหิต​ถูก​สายลม​รุนแรง​กวาด​ผ่าน​ ในที่สุด​ก็​หาย​ไปใน​ความว่างเปล่า​

ในที่สุด​เส้นทาง​ก็​ดู​ดีขึ้น​ แต่​คราบ​โลหิต​ไม่อาจ​ถูก​ขจัด​ออก​จน​สิ้น​ได้​ ดังนั้น​จึงยัง​มองเห็น​แถบ​สีแดง​ดำ​ขนาดใหญ่​อยู่​ตาม​เส้นทาง​

“วิชา​นี้​ใช้เพื่อ​ป้องกัน​หมอก​พิษ​และ​สภาพแวดล้อม​บดบัง​ได้​” หลาน​ซิ่ว​อธิบาย​

“อืม​ ไม่ผิด​ที่จะ​ใช้แบบนี้​” กู่​ฉิงซาน​กล่าว​

ทุกคน​ยังคง​เดิน​ไปตาม​ทาง​

ผ่าน​ไปราว​ครึ่ง​ชั่วโมง​

“หยุด​ก่อน​” ฉ่าเฉียง​กล่าว​

ทุกคน​หยุด​

“มีศัตรู​อยู่​ข้างหน้า​หรือ​” กู่​เหยียน​ถาม

“เปล่า​ เจ้ามาดู​สิว่า​นี่​คือ​อะไร​” ฉ่าเฉียง​ตอบ​

มัน​ผิวปาก​

ภาพ​ติดตาม​พลัน​กลับ​มาจาก​ด้านหน้า​

สุนัข​แดน​ชำระ​คว้า​บางสิ่ง​มาได้​ก่อน​เอา​กลับมา​ให้​กลุ่ม​

ฉ่าเฉียง​ส่งสิ่งนั้น​ให้​กู่​เหยียน​

“ข้า​ไม่รู้​ ไม่มีสิ่งมีชีวิต​แบบนี้​อยู่​ใน​อารยธรรม​ของ​พวก​ข้า​” กู่​เหยียน​กล่าว​

กู่​เหยียน​ส่ายหน้า​ขณะ​ส่งให้​หลาน​ซิ่ว​

หลาน​ซิ่ว​ไม่รู้​ว่า​มัน​คือ​อะไร​เช่นกัน​ ในที่สุด​สิ่งนั้น​จึงมาอยู่​ใน​มือ​ของ​กู่​ฉิงซาน​

กู่​ฉิงซาน​หยิบ​มาดู​ใกล้​ๆ

…นี่​คือ​กระดูก​ขนาดเล็ก​ แตกต่าง​จาก​สิ่งมีชีวิต​ที่​เขา​รู้จัก​ใน​โลก​เก้า​ร้อย​ล้าน​ชั้น​ มีเดือน​กระดูก​หนา​บน​กรงเล็บ​กระดูก​นี้​ กระดูก​แต่ละ​ท่อน​ถูก​สลัก​ด้วย​อักขระ​โบราณ​

ไม่มีคำตอบ​บน​หน้าต่าง​ระบบ​เทพ​สงคราม​ เป็น​สัญญาณว่า​กระดูก​นี้​เป็น​เพียง​ของ​ไร้ประโยชน์​

“เจ้ารู้​หรือเปล่า​” กู่​เหยียน​ถาม

“ไม่รู้​”

กู่​ฉิงซาน​ส่ายหน้า​ขณะ​มอง​กระดูก​อย่าง​ตั้งใจ​

“ถ้าไม่รู้​แล้​วจะ​ดู​อีก​ทำไม​” ฉ่าเฉียง​ถามด้วย​น้ำเสียง​ราบเรียบ​

กู่​ฉิงซาน​ยิ้ม​แล้ว​ตอบ​ว่า​ “ต้อง​ขอบคุณ​เจ้าที่​มอบ​แสงสว่าง​ให้​เล็กน้อย​จน​ทำให้​ส่องสว่าง​ที่นี่​ไม่มาก​พอ​ ข้า​เลย​ต้อง​ตั้งใจ​ดู​ให้​ดี​”

ฉ่าเฉียง​เดิน​เข้า​มาหา​เขา​

เปลวเพลิง​แดน​ชำระ​เผาไหม้​ ทำให้​รอบข้าง​ของ​กู่​ฉิงซาน​ส่องสว่าง​มากขึ้น​

กู่​ฉิงซาน​อยู่​ตรง​เปลวเพลิง​ขณะ​มอง​กระดูก​ต่อ​

“เจ้าเจอ​อะไร​ไหม​?” หลาน​ซิ่ว​ถาม

“พูด​ยาก​ กระดูก​นี้​ไม่ค่อย​บริสุทธิ์​” กู่​ฉิงซาน​ตอบ​

“ไม่บริสุทธิ์​หรือ​” หลาน​ซิ่ว​ถามด้วย​ความ​สับสน​

“ใช่ นี่​ไม่ใช่กระดูก​ของ​สิ่งมีชีวิต​… ข้า​รู้จัก​กระดูก​ของ​สิ่งมีชีวิต​ รู้​ความแข็ง​ความ​อ่อน​ รู้​ว่า​ต้อง​ฟัน​ตรงไหน​ รู้​ว่า​ควร​ใช้แรง​แบบ​ไหน​ใน​การ​ฟัน​ แต่​กระดูก​นี้​ไม่คล้าย​กับ​เป็น​กระดูก ก​ทั่วไป​…”

ขณะ​กู่​ฉิงซาน​กล่าว​ เขา​โยน​กระดูก​เข้าไป​ใน​อากาศ​

ประกาย​ดาบ​วูบ​ไหว​

ค​วับ​!

กระดูก​ถูก​สับ​จน​แยก​ออก​เป็น​สอง​ส่วน​ก่อน​ร่วง​ลงมา​

หลาน​ซิ่ว​คว้า​กระดูก​เอาไว้​ได้​ก่อน​มองดู​อีกครั้ง​

เขา​เห็น​ว่า​มีซากศพ​ขนาดเล็ก​ใน​กระดูก​นี้​

ซากศพ​มีขนาด​เท่า​หัวแม่มือ​ มัน​กลายเป็น​ธุลี​เมื่อ​ถูก​สายลม​สัมผัส​ก่อน​หาย​ไปจน​สิ้น​

“ภูต​!”

กู่​ฉิงซาน​และ​หลาน​ซิ่ว​กล่าว​พร้อมกัน​

ทั้งสอง​มองหน้า​กัน​ แสดงว่า​พวกเขา​ได้​พบ​ร่าง​ของ​ก็​อบ​ลิ​น​ที่นี่​

ตอนนี้​ฉ่าเฉียง​คล้าย​กับ​สัมผัส​บางสิ่ง​ได้​ก่อน​กล่าว​กับ​ผู้คน​ว่า​ “พบ​บางอย่าง​ข้างหน้า​”

ทุกคน​ออกเดินทาง​อีกครั้ง​

หลังจาก​เดิน​อยู่​ราว​สิบ​นาที​ ทุกคน​มาถึงตำแหน่ง​ที่​ฉ่าเฉียง​บอก​

สุนัข​แดน​ชำระ​สอง​ตัว​เตร็ดเตร่​อยู่​ที่นี่​

ไม่ไกล​จาก​พวกเขา​ กรงเล็บ​กระดูก​ขนาด​ยักษ์​ปรากฏ​ขึ้น​

ถึงแม้เส้นทาง​จะกว้าง​มาก​จน​สามารถ​เดิน​เรียงแถว​ได้​เจ็ด​ถึงแปด​คน​ แต่​กรงเล็บ​กระดูก​นี้​ปกคลุม​ทั่ว​ทางเดิน​ ทำให้​เหลือ​ช่องว่าง​เพียง​น้อย​นิด​

รอยข่วน​ยุ่งเหยิง​ตาม​กำแพง​รอบข้าง​ถูก​ขุด​ด้วย​กรงเล็บ​กระดูก​

ดูท่า​กรงเล็บ​กระดูก​นี้​พยายาม​จะคว้า​บางสิ่ง​

ทุกคน​มอง​กรงเล็บ​กระดูก​

“ทาง​ถูก​ขวาง​เอาไว้​” หลาน​ซิ่ว​กล่าว​กับ​ตัวเอง​

กู่​เหยียน​กล่าว​ด้วย​ความ​สับสน​ว่า​ “แต่​กรงเล็บ​กระดูก​นี้​ไม่ขยับ​เลย​ ดูท่า​มัน​ไม่ได้​ขยับ​มานาน​แล้ว​ แล้ว​ผู้ฝึก​ยุทธ์​สวมหน้ากาก​ผ่าน​ไปได้​ยังไง​”

ฉ่าเฉียง​กล่าวว่า​ “ยัง​ชัด​ไม่พอ​อีก​หรือ​ พวก​มัน​อาจจะ​เคลื่อนย้าย​พริบตา​ไปไงล่ะ​”

กู่​เหยียน​ชำเลือง​มอง​อีก​ฝ่าย​ก่อน​ไม่พูด​อะไร​

ฉ่าเฉียง​ครุ่นคิด​สักพัก​ขณะ​ส่งสัญญาณให้​สุนัข​แดน​ชำระ​ไปต่อ​

สุนัข​แดน​ชำระ​พุ่ง​ไปข้างหน้า​ก่อน​ออกแรง​กัด​กรงเล็บ​กระดูก​

กรงเล็บ​กระดูก​ไม่ขยับ​

สุนัข​แดน​ชำระ​อีก​ตัว​ลอดผ่าน​ช่องว่าง​ระหว่าง​กรงเล็บ​กระดูก​ มัน​แนบ​ตัว​กับ​กำแพง​ก่อน​ตรง​เข้า​ส่วนลึก​ของ​เส้นทาง​ด้านหลัง​ ผ่าน​ไปสักพัก​จึงกลับมา​

สุนัข​แดน​ชำระ​รายงาน​ว่า​ “หัวหน้า​ มีแขน​กระดูก​แข็งแรง​อยู่​หลัง​กรงเล็บ​กระดูก​ สุดท้าย​ทั้ง​เส้นทาง​ก็​ถูก​ปิดกั้น​เอาไว้​ ไม่มีช่องว่าง​ให้​ลอดผ่าน​ได้​ ข้า​เลย​กลับมา​”

ทุกคน​ครุ่นคิด​

ซาก​ของ​สัตว์ประหลาด​ตัว​นี้​คือ​อะไร​ แล้ว​ทำไม​มัน​ถึงตัว​ใหญ่​ได้ขนาด​นี้​

หลาน​ซิ่ว​ส่งสัญญาณ

ผู้ติดตาม​สอง​คน​โยน​ไพ่​ออก​ไป พวก​มัน​กลายเป็น​คาถา​น้ำแข็ง​และ​ไฟก่อน​กระแทก​ใส่กรงเล็บ​กระดูก​ยักษ์​

กรงเล็บ​กระดูก​ไม่ขยับ​ เมื่อ​คาถา​สิ้นสุดลง​ มัน​ยังคง​ไร้​รอยขีดข่วน​

นี่​ใช่ของ​คนตาย​แน่​หรือ​

สามารถ​ต้านทาน​น้ำแข็ง​และ​ไฟได้​พร้อมกัน​ วัสดุ​คล้าย​กับ​ทนทาน​มาก​

ฉ่าเฉียง​ครุ่นคิด​สักพัก​ก่อน​สั่งว่า​

“ดูท่า​สิ่งนี้​คงอยู่​มานาน​ ตอนนี้​มัน​แตกหัก​แล้ว​ พวก​เจ้าไปเก็บกวาด​ คง​ใช้เวลา​สักพัก​ถึงจะผ่าน​ได้​”

ปีศาจหลาย​ตน​ก้าว​มาข้างหน้า​ ยก​อาวุธ​ขึ้น​แล้ว​ฟาด​ใส่กรงเล็บ​กระดูก​

เมื่อ​ฟาด​ครั้งแรก​ ทุก​ตน​รู้สึก​ถึงบางอย่าง​ตรงหน้า​

ภาพ​ติดตาม​จำนวน​หนึ่ง​สั่น​ไหว​จาก​กรงเล็บ​กระดูก​น่า​สะพรึง​ขณะ​คว้า​ปีศาจไว้​ใน​มือ​แล้ว​บีบ​จน​เป็น​เนื้อ​บด​

โลหิต​สีเขียว​กระเซ็น​ไปทั่ว​กำแพง​

กรงเล็บ​กระดูก​หด​กลับมา​ก่อน​หาย​ไปทันที​

ตอนนี้​ ทุกคน​ตอบสนอง​

“สารเลว​! พวก​ที่​กล้า​ฆ่าคน​ของ​ข้า​ มัน​จะต้อง​ตาย​!”

สิ้น​เสียงคำราม​ของ​ฉ่าเฉียง​ มัน​กำลัง​เตรียม​จะพุ่ง​เข้าไป​

กู่​ฉิงซาน​ยื่นมือ​ออก​ไปรั้ง​ไว้​ก่อน​ตะโกน​อย่าง​เคร่งขรึม​ว่า​ “เจ้าไม่ใช่คู่มือ​หรอก​!”

ฉ่าเฉียง​กำลังจะ​พูด​จนกระทั่ง​ได้ยิน​เสียง​

ไกล​จาก​ด้านหลัง​กรงเล็บ​กระดูก​ มีเสียง​กรีดร้อง​โหยหวน​ดัง​ขึ้น​

เสียง​กรีดร้อง​ค่อยๆ​ เบาบาง​ลง​

เสียง​เคี้ยว​หมองหม่น​ดัง​ขึ้น​ครั้งแล้วครั้งเล่า​

หัวใจ​ของ​ทุกคน​ค่อยๆ​ ดิ่ง​วูบ​

…เจ้าของ​กรงเล็บ​กระดูก​ยักษ์​นี่​กำลังกิน​

ตัวตน​แบบ​ไหน​ที่​สามารถ​ครอบครอง​กรงเล็บ​ขนาดใหญ่​นี้​ได้​

ตัวตน​นี้​คล้าย​กับ​ติด​อยู่ในเส้นทาง​ดังกล่าว​จึงทำได้​เพียง​ยื่น​กรงเล็บ​กระดูก​เพื่อ​รอ​เหยื่อ​ที่​ไม่ต่าง​จาก​กระต่าย​น้อย​มาติดกับ​

“พวกเรา​เสีย​พละกำลัง​ทั้งหมด​ไปแล้ว​” หลาน​ซิ่ว​กล่าว​อย่าง​เคร่งขรึม​ “วิชา​ใช้ไม่ได้​ผล​ ด้วย​พละกำลัง​และ​ความเร็ว​ของ​มัน​ พวกเรา​ไม่สามารถ​จัดการ​มัน​ได้​หรอก​”

ฉ่าเฉียง​อ้า​ปาก​แต่​ไม่พูด​อะไร​

กู่​ฉิงซาน​ครุ่นคิด​ “ตอนแรก​ มัน​ปล่อย​ห​สุนัข​แด​นร​ชำระ​กัด​และ​ไม่ขยับ​จนกระทั่ง​มีเจ็ด​ถึงแปด​คน​เข้าไป​ติดกับ​…”

“เห็นได้ชัด​ว่า​สัตว์ประหลาด​ตัว​นี้​ยัง​มีชีวิต​อยู่​”

ทุกคน​กำลัง​สนทนา​ขณะ​ได้ยิน​เสียง​ครืน​มาจาก​ปลาย​อุโมงค์​

กรงเล็บ​กระดูก​ปรากฏ​ขึ้น​ต่อหน้า​ทุกคน​อีกครั้ง​ใน​ระยะ​ประชิด​

มัน​นอน​นิ่ง​อยู่​ตรงนั้น​ ขวางทาง​ข้างหน้า​เอาไว้​ราวกับ​จะไม่ขยับ​ไปไหน​

ติ๋ง​ๆ

ติ๋ง​ๆ

โลหิต​ของ​ปีศาจหยด​จาก​กรงเล็บ​กระดูก​ช้าๆ