จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1877 เบ่งบาน

บทที่ 1877 เบ่งบาน
แต่ว่ายังคงสามารถที่จะสัมผัสได้ถึง ความรู้สึกปรารถนาของเซียนเขาทองที่มีต่อดอกบัวดำสูงศักดิ์
“ถ้าหากนี่เป็นดอกบัวดำสูงศักดิ์จริงๆ งั้นต้องได้มันมา!”
“นี่เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ต่อการฝึกตนหมื่นเต๋าของฉัน!”
“ดูจากพลังเต๋าของดอกบัวดำสูงศักดิ์นี้ ดูเหมือนว่าสามารถที่จะทำให้ฉันสร้างต้าเต๋าที่ฉันต้องการได้? สำหรับวัฒนาการสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นอีกครั้งแล้ว?”
แม้ว่าจะเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อก็ตาม
แต่ว่าหลินหยุนยังคงร้อนรนอยู่ภายในใจ
ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริงๆ งั้นหนทางแห่งหมื่นเต๋าของเขาอาจจะราบเรียบ เพราะดอกบัวดำอันสูงศักดิ์นี้
ในเวลานี้ ใบไม้ที่สี่ของดอกบัวดำก็กำเนิดขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แล้ว กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง!
เพียงแต่ว่ามันยังไม่จบสิ้น
ใบไม้ที่ห้าก็เริ่มที่จะถือกำเนิดขึ้น
ในเวลานี้ พลังเต๋าแทรกซึมอยู่ในดอกบัวดำนั้นรุนแรงและชัดเจนมากยิ่งขึ้น
หลินหยุนสัมผัสได้ถึงร่องรอยของต้าเต๋ามากมายบนนั้น
พลังแห่งต้าเต๋าเหล่านี้ เป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาเมื่อชาติก่อน
ส่วนต้าเต๋าที่ยังไม่ได้สร้างขึ้น กลับมีเพียงพลังเต๋า และไม่มีร่องรอย
สิ่งนี้ก็ยิ่งยืนยันการคาดเดาในใจของเขาได้มากยิ่งขึ้น!
ควบคู่ไปกับพิสูจน์ยืนยันที่ตรงกันกับเคล็ดวิชาสืบทอดที่เหลือไว้โดยเซียนเขาทอง ก็ยิ่งทำให้หลินหยุนแน่วแน่มากยิ่งขึ้น ว่าดอกบัวดำสูงศักดิ์นี้ เก้าสิบเปอร์เซ็นต์เป็นดอกบัวดำสูงศักดิ์นั้น
สายตาของหลินหยุนมองไปรอบๆ
ที่นี่ยังมีผู้บำเพ็ญเซียนสิบคน
ส่วนใหญ่เป็นยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะ และเหนือยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะ
ผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวแห่งเต๋ามีเพียงหกคน
ยิ่งไปกว่านั้นก็ยังมีจ้าวครองหนึ่งเต๋าด้วย
เพียงแต่ว่า ถ้าหากคนเหล่านี้รวมกันขึ้นมาทั้งหมด เขาต้องการที่จะได้ดอกบัวดำสูงศักดิ์มา ก็เป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก
ยังไงซะเขาไม่ใช่จ้าวครองสามเต๋าอย่างแท้จริง
หากว่าสามารถที่จะละเลยยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะ และเหนือยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะได้ ถ้าอย่างนั้นจ้าวครองหกเต๋าทั้งหกคนนี้ เขายังคงต้องพิจารณา!
หากลงไม้ลงมือ สองคนสามคน เขาไม่มีทางใส่ใจ
ก็ไม่เท่าไหร่หรอก
เขามีความมั่นใจที่จะฆ่า
แต่ว่าหกคน…….
มากเกินไป!
แต่ว่าก็ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้
ไม้ตายของเขาก็มากมาย
เพียงแต่ว่าเขาค่อนข้างสงสัยว่า สถานการณ์อย่างในตอนนี้ ก็เป็นแบบนี้จริงๆเหรอ?
เขาไม่ค่อยแน่ใจ
สมบัติล้ำค่าอย่างดอกบัวดำสูงศักดิ์แบบนี้ถือกำเนิดขึ้น ต้องการได้มาจะง่ายดายเช่นนี้หรอกเหรอ?
ถูกต้อง
จ้างครองหนึ่งเต๋าทั้งหกคน แม้ว่าจะแข็งแกร่งมาก แต่ถ้าหากเป็นแค่เพียงแบบนี้ ก็ถือว่าง่ายดายอย่างแน่นอน
ดังนั้นหลินหยุนถึงได้ค่อนข้างไม่มั่นใจ!
เพราะว่านี่ไม่ได้สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ต้าเต๋า!
สมบัติล้ำค่าชิ้นไหนถือกำเนิดขึ้น ใครคนไหนอยากจะได้มา ก็ไม่มีทางง่ายดายอย่างแน่นอน นี่ก็คือกฎเกณฑ์ต้าเต๋า
เป็นอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว!
หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน หลินหยุนก็คิดได้วิธีหนึ่ง
ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่ ดอกบัวดำได้ถือกำเนิดใบไม้ที่แปดแล้ว และกำลังให้กำเนิดใบที่เก้า
ดูจากสภาพเจริญเติบโต นี่น่าจะเป็นใบสุดท้าย
ในเวลานี้ พลังเต๋าบนดอกบัวดำ ได้มาถึงระดับที่อธิบายไม่ได้แล้ว ชัดเจนเกินไป!
ดวงตาทั้งสองของทุกคนแดงก่ำ หายใจเร็วขึ้น วิตกกังวลเป็นอย่างมาก
และในเวลานี้ สายตาของผู้คนมากมายก็กำลังจ้องมองไปทางหลินหยุน
เพราะทุกคนรู้ว่า อยู่ที่นี่ ผลการฝึกตนของหลินหยุนแข็งแกร่งที่สุด!
นี่เป็นนายน้อยโลกชางฉองที่สามารถต่อสู้กับอริยปราชญ์ฟ้าจื้อหั่วของเขตไฟได้!
ผลการฝึกตนสูงมาก!
ภูมิหลังใหญ่มาก!
วิธีการก็ต้องมากมายอย่างแน่นอน!
ต้องการที่จะแย่งชิงดอกบัวดำสูงศักดิ์นี้ไป ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนข้ามหลินหยุนไปได้
แน่นอนว่า ก็มีคนไม่รู้เรื่อง
ตัวอย่างเช่นยังมีส่วนเล็กน้อยของที่นี่ เป็นเพราะว่ารีบเข้าสู่กระแสน้ำขึ้นน้ำลง
พวกเขาเหล่านี้ ก็ไม่ได้เห็นการต่อสู้ก่อนหน้านี้ของหลินหยุนกับอริยปราชญ์ฟ้าจื้อหั่วด้วยตาตัวเอง
และหลินหยุนในเวลานี้ รับรู้ได้ถึงสายตาแต่ละดวงที่จับจ้องมองมาที่บนตัวของตัวเอง สมองก็ทำงานอย่างรวดเร็วโดยไม่หยุดยั้ง ทำให้ความคิดของตัวเองสมบูรณ์แบบบ้าง
ในเวลานี้ มีคนตะโกนเสียงดัง “เก้าเป็นเลขที่มากที่สุด! ใบไม้ที่เก้าถือกำเนิดขึ้นมา น่าจะเป็นใบสุดท้ายแล้ว!”
คนที่พูดเป็นชายหนุ่มที่อยู่ในแดนสู่ธรรมะระยะปลาย
คนคนนี้เบิกตากว้าง ดวงตาทั้งสองแดงเข้ม จ้องมองไปที่ดอกบัวสีดำโดยไม่กะพริบตา
ในปากก็ยิ่งหายใจเร็วมากขึ้น!
ในเวลานี้ จ้าวแห่งเต๋าคนหนึ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ เดินไปหาหลินหยุน และคารวะให้กับหลินหยุนแล้วพูดขึ้นมาว่า “ท่าน สมบัติล้ำค่าอย่างดอกบัวดำสูงศักดิ์นี้ได้ถือกำเนิดขึ้น พวกเราก็เป็นไปไม่ได้ที่จะล้มเลิกไม่แย่งชิง ถึงเวลานั้น ยังหวังว่าท่านจะไม่ถือสา!”
เมื่อได้ยินคำพูดของบุคคลนี้ ทุกคนก็มองไปที่หลินหยุนอีกครั้ง ราวกับรอคำตอบของหลินหยุน
เมื่อหลินหยุนเห็นเช่นนี้ อดไม่ได้ที่จะพูดอย่างราบเรียบว่า “สมบัติล้ำค่าได้ถือกำเนิดขึ้น ผู้คนก็ย่อมสามารถที่จะลงมือแย่งชิงได้เป็นธรรมดา! ใครได้มันมา งั้นก็ขึ้นอยู่กับโชคในท้ายที่สุด!”
เมื่อได้ยินหลินหยุนพูดเช่นนี้ ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แน่นอนว่า ไม่ว่าหลินหยุนพูดอะไร พวกเขาก็ไม่มีทางปล่อยโอกาสแย่งชิงครั้งนี้ไปเด็ดขาด!
ถึงเวลานี้ ใครก็รู้ว่าดอกบัวดำดอกนี้ได้รับความโชคดีของฟ้าดินมากแค่ไหน!
และในเวลานี้ ใบไม้แผ่นที่เก้าของดอกบัวดำนั้นก็ได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ มีคนเคลื่อนไหวในทันที ลอยตัวขึ้นมา และก็ลงมือแย่งชิงก่อน
แต่ทว่า จ้าวแห่งเต๋าคนหนึ่งก็ลงมืออย่างกะทันหัน ฆ่ายอดฝีมือแดนสู่ธรรมะหลายคนในทันที ได้ยินเพียงแค่คนคนนั้นพูดขึ้นมาว่า “แม้ว่าใบไม้ที่เก้าจะถือกำเนิดมาอย่างสมบูรณ์ แต่ดอกบัวนี้ยังคงเติบโตต่อไป ถ้าหากยังมีใครกล้ากระทำการเหิมเกริม ฆ่าทิ้งให้หมดซะ!”
แน่นอนว่า จ้าวแห่งเต๋าคนนี้พูดถูก
แม้ว่าใบไม้เก้าใบจะถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์ แต่ดอกบัวสีดำยังคงเติบโตต่อไป
แต่ทว่า จ้าวแห่งเต๋าคนหนึ่งก็ลงมืออย่างกะทันหัน ฆ่ายอดฝีมือแดนสู่ธรรมะหลายคนในทันที ได้ยินเพียงแค่คนคนนั้นพูดขึ้นมาว่า “แม้ว่าใบไม้ที่เก้าจะถือกำเนิดมาอย่างสมบูรณ์ แต่ดอกบัวนี้ยังคงเติบโตต่อไป ถ้าหากยังมีใครกล้ากระทำการเหิมเกริม ฆ่าทิ้งให้หมดซะ!”
มันกำลังให้กำเนิดเมล็ดบัว
และในเวลานี้ ระดับความชัดเจนของพลังเต๋าในบนนั้น ไม่สามารถอธิบายได้แล้ว ดูเหมือนยิ่งเข้าใกล้เท่าไหร่ ก็ยิ่งรับรู้ต้าเต๋าได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
นี่เรียกได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าอันดับหนึ่งในจักรวาลอย่างแน่นอน!
สามารถที่จะทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนเข้าใจกฎของต้าเต๋าได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดนั้น ก็ย่อมเรียกได้ว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว!
เพราะว่าจ้าวครองหนึ่งเต๋าคนนั้นลงมือ ทุกคนก็เงียบอีกครั้ง
สายตาของทุกคนจับจ้องอยู่บนดอกบัวดำที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง
หลินหยุนยืนอยู่ในกลางอากาศ ไม่ได้เข้าใกล้ และก็ไม่ได้ห่างเกินไป!
ตอนนี้ เขามั่นใจอย่างสมบูรณ์แล้ว ว่าของสิ่งนี้เป็นดอกบัวดำสูงศักดิ์!
เพียงแต่เขามีสองคำถามในใจที่ยังไม่ได้รับคำอธิบาย
ดอกบัวดำสูงศักดิ์นี้ ทำไมถือกำเนิดขึ้นที่นี่?
อีกอย่างก็คือ จะแย่งชิงไปได้อย่างง่ายดายเช่นนี้จริงๆเหรอ?
ถอนหายใจยาวๆ หลินหยุนก็ไม่ได้คิดมากอีก ในเวลานี้ ทำได้เพียงปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ และพลิกแพลงตามสถานการณ์!
แย่งชิงสมบัติล้ำค่าแบบนี้ เกิดสถานการณ์อะไรขึ้นทีหลัง ก็ไม่เกินไป!
ในไม่ช้า เม็ดบัวก็เริ่มกำเนิดออกมา
รวมเม็ดบัวทั้งหมดสิบสามเม็ด
ตอนที่เม็ดบัวทั้งสามสิบได้ถือกำเนิดออกมาอย่างสมบูรณ์ ดอกบัวดำก็เหี่ยวเฉาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ไม่มีโอกาสให้ใครได้ตั้งสติเลย!
และในเวลานี้ จ้าวครองหนึ่งเต๋าที่อยู่ใกล้มากที่สุด ปลดปล่อยต้าเต๋าแห่งลมออกมา ไปถึงตรงหน้าของดอกบัวดำด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด และคว้าดอกบัวดำไว้ในมือทันที
เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนเบิกตากว้าง และทยอยลงไม้ลงมือกับผู้แข็งแกร่งจ้าวแห่งเต๋านั้น
ผู้แข็งแกร่งจ้าวครองหนึ่งเต๋าที่ได้ดอกบัวดำ ก็ถูกทุกคนรายล้อมเอาไว้ และอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ก็พุ่งไปหาเขา
หลินหยุนก็ต้องการที่กระทำการเคลื่อนไหว แต่กัดฟันแน่นในปาก และฝืนทนเอาไว้