ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2820 ฟื้นจากความตาย
“นายน้อยของพวกเราหายไปไหนแล้ว!”
“นายน้อยของพวกเราล่ะ”
“……”
ผู้ติดตามของนายน้อยทั้งสามเผ่าต่างพากันตื่นตกใจ เมื่อค้นพบว่านายน้อยของตนเองหายตัวไปแล้ว
สีหน้าของผู้นำเผ่าหิมะเปลี่ยนไปอย่างมาก แย่แล้ว
ลูกสาวต้องมาตายในงานแต่งงาน และนายน้อยของทั้งสามเผ่ายังมาหายตัวไปอีก เกรงว่าเผ่าหิมะของพวกเขาคงไม่สามารถหลีกหนีการตำหนิเรื่องทั้งหมดนี้ไปได้อย่างแน่นอน
ผู้นำเผ่าหิมะจำเป็นต้องอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดออกมา แต่การอธิบายกลับยากที่จะบรรเทาความตื่นตระหนกของพวกเขาไปได้
พวกเขาเริ่มกล่าวตำหนิออกมา “หรือจะพูดได้ว่านายน้อยของพวกเราถูกคนที่มีสถานะไม่ชัดเจนจับตัวไปอย่างนั้นหรือ”
“หากไม่ใช่เพราะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในเผ่าหิมะของพวกเจ้า นายน้อยของพวกเราคงไม่ต้องมาเจอกับโชคร้ายเช่นนี้”
“พวกเรามาเข้าร่วมงานแต่งงานอยู่ดี ๆ สุดท้ายกลับต้องมาเจอเรื่องเช่นนี้ นอกจากนี้พวกเราก็ไม่รู้ว่านายน้อยอยู่ที่ไหน ฉะนั้นเผ่าหิมะของพวกเจ้าต้องรับผิดชอบ”
ผู้นำเผ่าหิมะในเวลานี้รู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก เขากล่าวว่า “ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง แขกทุกท่านโปรดวางใจเถอะ ข้า…”
“ไปเตรียมโลงน้ำแข็งมา ข้าจะให้เซี่ยเซี่ยได้พักผ่อน!” ผู้นำเผ่าหิมะกล่าวอย่างเศร้าโศก
พวกเขาเองก็รู้ดีว่าการทำให้ผู้นำเผ่าหิมะต้องลำบากในเวลานี้มันเป็นเรื่องที่เกินจะทนได้ แต่นายน้อยของพวกเขาหายไปเชียวนะ!
เมื่อถึงเวลานั้นหากผู้นำเผ่ารู้เข้า พวกเขาจะต้องตายอย่างน่าสังเวชมากแน่นอน
หลังจากนั้นไม่นานเพวกเขาก็ได้รับข่าวมาจากเผ่าของตนเอง และสีหน้าก็พลันซีดเผือดไปทันที ผู้นำเผ่าของพวกเขารู้เรื่องแล้ว
“ผู้นำเผ่าหิมะ พวกข้าต้องขอตัวกลับเผ่าก่อนแล้วล่ะ”
“ตอนนี้พวกเราจำเป็นที่จะต้องรีบกลับไปทันที”
“……”
เหล่าแขกคนอื่น ๆ ได้เดินทางกลับไปก่อนแล้ว เพราะกลัวว่าเผ่าหิมะจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง
นอกจากนี้สถานที่แห่งนี้ยังหนาวเย็นอย่างผิดปกติ ซึ่งทำให้พวกเขาไม่อยากที่จะอยู่นานเกินไปนัก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ส่งข่าวไปให้จอมราชาภูต ให้คนดูว่าสถานการณ์ของนายน้อยทั้งสามเป็นอย่างไรกันแน่”
หากจับพวกเขาไปเพียงเพื่อแลกกับแผนที่ก็ยังไม่เท่าไร แต่หากพวกเขาเหล่านั้นต้องเจอเรื่องเหมือนจูเชว่แบบนั้นละก็ เกรงว่าคงจะไม่ได้โชคดีเหมือนจูเชว่เป็นแน่
“อื้ม!”
คนอื่น ๆ ต่างไปกันจนหมดแล้ว แต่มู่เฉียนซีกับจูเชว่ยังไม่ยอมไป ซึ่งนี่ก็ทำให้ผู้นำเผ่าหิมะประหลาดใจเป็นอย่างมาก
เขารู้ดีว่าหากไม่ใช่เพราะทั้งสองท่านนี้ลงมือ เผ่าหิมะของพวกเขาจะต้องน่าอนาถกว่าตอนนี้เป็นแน่ และเขาก็จะไม่สามารถแก้แค้นไอ้ผู้ชายสารเลวกับผู้หญิงคนนั้นได้
แม้ว่าผู้นำเผ่าบอกว่าจะไม่ฆ่าเซี่ยเม่ย แต่นางกลับทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีก
“ท่านทั้งสองที่ยังอยู่ที่เผ่าหิมะของข้า ยังมีเรื่องอะไรที่อยากจะสั่งอยู่อีกหรือไม่ พวกท่านช่วยเหลือเผ่าหิมะของข้าเอาไว้มาก ขอเพียงเป็นเรื่องที่ข้าสามารถช่วยได้ ข้าไม่มีทางล่าช้าอย่างแน่นอน” ผู้นำเผ่าหิมะกล่าวอย่างสุภาพ
“เช่นนั้นข้าขอพูดอย่างตรงไปตรงมาก็แล้วกัน ข้าต้องการแผนที่สุสานของจักรพรรดิภูตที่เผ่าหิมะของพวกเจ้ามีอยู่ พูดตามตรง ข้ารู้สึกว่าเป้าหมายของเจ้าพวกนั้นก็คือแผนที่เช่นเดียวกัน” มู่เฉียนซีกล่าว
ผู้นำเผ่าหิมะผงะไปเล็กน้อย “แผนที่สุสานของจักรพรรดิภูตได้ถูกปกป้องจากเผ่าหลักทั้งสิบสองมาเสมอ ถึงจะเอาไปได้อันหนึ่งก็ไม่มีความหมาย ดังนั้นจึงไม่มีคนโลภในแผนที่มานานหลายปีแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นเพราะมันถึงทำให้เผ่าหิมะของพวกข้าต้องเจอกับหายนะเช่นนี้”
“ข้าคิดว่าเหตุผลที่มีคนลงมือ เพราะพวกเขามั่นใจว่าจะสามารถรวบรวมแผนที่ทั้งหมดได้” มู่เฉียนซีกล่าว
“ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงไม่สามารถมอบให้ท่านได้! ขอเพียงแผนที่อยู่ในมือของข้า พวกเขาก็จะต้องมาอีกแน่ ข้าต้องการที่จะแก้แค้นให้ลูกสาวข้า! หากฆ่ามันได้เท่าไร ข้าก็จะฆ่ามันเท่านั้น!” ภายในแววตาของผู้นำเผ่าหิมะลุกโชนไปด้วยความแค้น เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อล้างแค้นให้ลูกสาวของตนเองให้ได้
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านผู้นำเผ่าหิมะ หากว่าข้าสามารถช่วยชีวิตลูกสาวของท่านได้ เช่นนั้นท่านจะมอบแผนที่ให้ข้าได้หรือไม่”
“จะเป็นไปได้อย่างไร ท่านไม่หลอกข้าใช่หรือไม่ ข้าจริงจังกับมันจริง ๆ นะ!” น้ำเสียงของผู้นำเผ่าสั่นเครือ
แม้ว่าจะมีความเป็นไปได้เพียงริบหรี่ เขาก็อยากจะเชื่อ เพราะนั่นคือลูกสาวของเขา!
“เป็นเรื่องจริง!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ข้าสามารถพิสูจน์ให้ท่านดูได้”
“ตกลง! ข้าจะพาท่านไปที่ตำหนักของเซี่ยเซี่ย” ตั้งแต่ที่องค์หญิงตาย ผู้นำเผ่าหิมะก็ยังไม่สามารถยอมรับความจริงเรื่องนี้ได้เลย
เขายังไม่ได้ฝังองค์หญิงหิมะ และตั้งนางเอาไว้ในตำหนักที่นางเคยอยู่มาตั้งแต่แรก
มู่เฉียนซีเดินเข้าไป ในตอนแรกที่องค์หญิงเผ่าหิมะกำลังจะตาย นางก็ได้ฝังเข็มเอาไว้ได้ทันเวลา ฉะนั้นจึงรับประกันได้ว่านางมีโอกาสรอดแน่นอนอยู่แล้ว
“ทำให้เซี่ยเซี่ยกลับมามีชีวิตได้อีกครั้งจริง ๆ หรือ” ผู้นำเผ่าหิมะกล่าว
“ทำได้สิ! เพราะข้าคือหมอปีศาจอย่างไรล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหนักแน่น
“หมอปีศาจรึ!” เพราะเผ่าหิมะอยู่ห่างไกล จึงเป็นเรื่องปกติที่เผ่าหิมะจะไม่รู้จักชื่อเสียงของหมอปีสาจ แต่ดูเหมือนว่าผู้นำเผ่าหิมะจะเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน
“ที่แท้ท่านก็คือท่านหมอปีศาจ มิแปลกใจเลยที่ฝ่าบาทจอมราชาภูตให้ท่านมาเผ่าหิมะแทนเขา เรื่องของเซี่ยเซี่ยคงต้องมอบให้เป็นหน้าที่ท่านแล้ว ขอเพียงนางสามารถฟื้นขึ้นมาได้ อย่าว่าแต่แผนที่เลย! แม้ว่าท่านจะต้องการเผ่าหิมะทั้งหมด ข้าก็ยอม” ผู้นำเผ่าหิมะกล่าวอย่างตื่นเต้น
“เช่นนั้นท่านผู้นำเผ่าออกไปก่อนเถอะ! เรื่องจากนี้ไปไว้เป็นหน้าที่ข้าเอง”
มู่เฉียนซีถือยาน้ำเอาไว้ในมือสองสามขวด จากนั้นก็เริ่มผสมยาน้ำใหม่อีกครั้ง นอกจากนี้นางยังขัดเกลาเอาแก่นแท้ของหญ้าแห่งชีวิตออกมาอีกด้วย
ทันทีที่ยาชนิดใหม่นี้ปรากฏขึ้น มันก็ได้ช่วยทำให้องค์หญิงหิมะมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง ซึ่งมันก็ทำให้ร่างกายที่เย็นเยือกของนางชุ่มชื่นขึ้น
ร่างกายของนางกลับมามีความอบอุ่นอย่างช้า ๆ หัวใจของนางก็เริ่มเต้นอย่างเป็นจังหวะ และเริ่มมีเสียงหายใจอย่างแผ่วเบา แต่หลังจากนั้นองค์หญิงหิมะก็ยังไม่ตื่นขึ้นมา
จูเชว่กล่าวว่า “องค์หญิงหิมะนาง…”
“แม้ว่าหมอปีศาจอย่างข้าสามารถรักษาอาการป่วยได้นานาชนิด แม้กระทั่งทำให้ฟื้นจากความตายก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ขอเพียงยังไม่ตายสนิทเท่านั้น แต่ทว่า ข้ากลับไม่สามารถรักษาหัวใจที่ถูกทำร้ายของนางได้” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“ถ้าผู้นำเผ่าไม่ยอมมอบแผนที่ให้จะทำเช่นไร อย่างไรเสียองค์หญิงหิมะก็ยังไม่ฟื้นขึ้นมาอยู่ดี!” จูเชว่กล่าว
“จะทำอะไรได้ล่ะ ก็ต้องแย่งมาน่ะสิ!” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
เมื่อผู้นำเผ่าหิมะได้ยินเสียงหัวใจเต้นของลูกสาวตนเอง เขาก็ต้องร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ “ท่านทำได้จริง ๆ ท่านหมอปีศาจสามารถเปลี่ยนสิ่งที่เสื่อมโทรมให้กลายเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์ได้จริง ๆ”
“นางไม่ยอมตื่น เพราะหัวใจได้แตกสลายไปแล้ว และนางก็กำลังหนีความจริงนี้อยู่! แม้ว่านักปรุงยาจะมีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมมากเพียงใดก็ไม่สามารถรักษาโรคทางใจให้หายได้อยู่ดี และผู้ที่รักษานางได้ก็คงมีเพียงท่านคนเดียวเท่านั้น ท่านต้องทำให้นางได้เข้าใจ แม้ว่าจะถูกความรักทำร้ายอย่างสาหัส แต่ก็มิอาจลืมได้ว่านางยังมีความรักจากครอบครัวที่จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงตลอดไป” มู่เฉียนซีกล่าวกับเขา
“ข้าเข้าใจแล้ว! ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้เซี่ยเซี่ยมีความกล้าที่จะกลับมาใช้ชีวิตใหม่อีกครั้งให้ได้” ผู้นำเผ่าหิมะกล่าว
เขาไม่ได้ปฏิเสธที่จะมอบแผนที่ให้มู่เฉียนซีเพราะองค์หญิงหิมะไม่ตื่นขึ้นมา ในฐานะของพ่อที่ลูกสาวตายไปแล้ว คำขอนี้ของเขามีความเป็นไปได้น้อยมาก
ขอเพียงรักษาลมหายใจของนางเอาไว้ได้ แม้ว่าจะต้องหลับไหลตลอดไปเขาก็พอใจมากแล้ว
ผู้นำเผ่าหิมะกล่าวว่า “ข้าจะมอบแผนที่ให้ท่าน ข้าต้องขอบคุณท่านมากจริง ๆ”
ผลึกเม็ดนี้มีสีขาวบริสุทธิ์ ซึ่งมู่เฉียนซีก็รับมันมาอย่างใจเย็น
“นี่เป็นเพียงการทำข้อตกลงที่เรียบง่ายเท่านั้น ท่านดูแลองค์หญิงหิมะให้ดีเถอะ ข้าต้องขอตัวก่อน เกรงว่าอีกสามเผ่าน่าจะเริ่มมีการเคลื่อนไหวแล้ว” สีหน้าของมู่เฉียนซีเผยท่าทางที่เคร่งขรึมออกมาทันที
หลังจากที่มู่เฉียนซีออกไปจากเกาะหิมะ นางก็ได้รับข่าวจากจอมราชาภูต
จอมราชาภูตกล่าว่าภูตร้ายแห่งความตายเหล่านั้นได้เอานายน้อยทั้งสามมาเป็นตัวประกันเพื่อให้พวกเขามอบแผนที่ให้ และตอนนี้ผู้นำเผ่าทั้งสามก็ได้มุ่งหน้าไปยังน่านน้ำทะเลที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่เพื่อทำการแลกเปลี่ยนแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มุ่งหน้าไปยังน่านน้ำทะเลนั้นก็แล้วกัน ไปดูว่าจะขัดขวางได้หรือไม่”
“ตกลง!”
บนน่านน้ำทะเลแห่งนั้นเงียบสงบมาก และตอนนี้ผู้นำเผ่าของเผ่าพยัคฆ์ เผ่าอินทรีและเผ่าภูตเขายักษ์ก็ได้มาถึงกันหมดแล้ว
“พวกเราได้เอาแผนที่ของทั้งสามเผ่ามาด้วยแล้ว ลูกชายของพวกเราอยู่ที่ไหน” ผู้นำเผ่าทั้งสามกล่าว
.