ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - บทที่ 2947 วิธีแก้ปัญหาอันทรงพลัง

  นี่เป็นปฏิกิริยาปกติ แต่จุดที่ขัดแย้งระหว่างสามพลังนี้คือร่างกายของมู่เฉียนซี ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างแท้จริง

  คนอื่นๆ ทำได้เพียงระงับความกังวลและเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยทุกอย่างในตัวมู่เฉียนซี “   ซี

  จำไว้ เจ้าคือนายของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาต้องเชื่อฟังเจ้า” เสียงที่เด็ดขาดของจิ่วเย่ดังก้องอยู่ในใจของมู่เฉียนซีขณะที่เธอกำลังดิ้นรนควบคุมพวกเขา

  ใช่ เธอจำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้น เด็ดขาดมากขึ้น และแสดงอำนาจเหนือกว่า บังคับให้พวกเขายอมจำนน

  พลังวิญญาณของมู่เฉียนซีแข็งแกร่งยิ่งกว่า เกือบจะควบคุมพวกเขาด้วยท่าทีที่ไม่ยอมอ่อนข้อและเด็ดขาด บังคับให้พวกเขารวมเป็นหนึ่งเดียว

  มู่เฉียนซีนั่งอยู่บนแท่น และพื้นที่โดยรอบก็ปะทุขึ้นด้วยพลังอันเหลือเชื่อ น้ำทะเลโดยรอบพุ่งออกไปด้านนอก ก่อตัวเป็นกระแสน้ำวนไร้ก้นบึ้ง ราวกับกำลังจะกลืนกินมู่เฉียนซี

  ปรากฏการณ์แปลกประหลาดต่างๆ ปะทุขึ้นทีละอย่าง ไม่เพียงแต่ในแดนปีศาจเท่านั้น แต่ยังรวมถึงแดนอสูรและแดนผีด้วย

  ทันใดนั้น เกล็ดหิมะนับไม่ถ้วนก็ร่วงลงมาจากแดนภูตผี เกล็ดหิมะเป็นสิ่งที่หายากมากในแดนภูตผี และทุกคนต่างก็รู้สึกไม่เชื่อ

  “มังกรดุร้าย นี่คือหิมะหรือ? ฉันเคยเห็นในหนังสือ มันสวยงามมาก!” ผลไม้น้อยจากแดนภูตผีชูเกล็ดหิมะขึ้นมาหนึ่งกำมือแล้วถามมังกรดุร้าย

  มังกรดุร้ายจ้องมองหิมะที่ปกคลุมแดนภูตผีทั้งหมดด้วยสีขาวบริสุทธิ์ แล้วลูบผมของผลไม้น้อยพลางกล่าวว่า “ใช่ มันสวยงาม แต่ทิวทัศน์หิมะที่สวยงามเช่นนี้ไม่ควรปรากฏในแดนภูตผี มีบางอย่างผิดปกติอย่างแน่นอน ราชินีภูตหายไปหลายวันแล้ว ฉันสงสัยว่าทุกอย่างจะราบรื่นสำหรับเธอหรือไม่”

  ผลไม้น้อยตอบว่า “แน่นอน เธอสบายดี สบายดีมาก ๆ”

  สภาพอากาศของแดนปีศาจนั้นอบอุ่น แต่ตอนนี้กลับร้อนระอุราวกับเปลวไฟกำลังตกลงมาจากท้องฟ้า แดนปีศาจทั้งหมดรู้สึกเหมือนถูกโยนลงไปในหม้อต้มและกำลังถูกต้มอยู่ เหล่าปีศาจไม่สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพอากาศที่ร้อนระอุเช่นนี้ได้ จึงกำลังทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

  “ท่านจอมมาร เกิดอะไรขึ้น?”

  เผ่าหิมะกำลังย่ำแย่ที่สุด พวกเขารู้สึกเหมือนว่ากำลังเอาชีวิตรอดไปวันๆ

  จอมมารถามว่า “ท่านเจ้าแห่งต้นกำเนิด จักรพรรดิปีศาจยังไม่เสด็จกลับมา เกิดอะไรขึ้น?”

  ลูกกลมสีแดงสดขนาดเล็กตอบว่า “หญิงผู้นั้นกำลังทำบางสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง แม้ว่าเธอจะไม่ได้อยู่ในแดนปีศาจ แต่แดนปีศาจก็กำลังตอบสนอง มันอาจไม่ใช่แค่แดนปีศาจเท่านั้น”

  มู่เฉียนซีได้หลอมรวมพลังแห่งต้นกำเนิดของทั้งสามแดน ดังนั้นจึงเกิดสิ่งแปลกประหลาดต่างๆ ขึ้นในทั้งสามแดน

  (โปรดติดตามตอนต่อไป)

  ตอนนี้ ในแดนปีศาจ เหล่าปีศาจทั้งหมดต่างตกตะลึง

  เพราะแดนปีศาจที่เคยเต็มไปด้วยพลังปีศาจนับไม่ถ้วนได้หายไปอย่างสิ้นเชิง ถูกแทนที่ด้วยพลังแห่งแสง พวก

  เขาเคยเห็นผีในแดนปีศาจของพวกเขา มีเพียงผีเท่านั้นที่จะมีพลังเช่นนี้ได้ เหล่าปีศาจทั้งหมดดูราวกับว่าท้องผูกมาเป็นหมื่นๆ ปีแล้ว

  เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

  อาณาจักรปีศาจของพวกมันไม่ได้ถูกทำลายโดยกองทัพปีศาจมรณะ แต่กำลังจะถูกทำลายล้างด้วยพลังแสงอันเจิดจ้าเช่นนี้หรือ?

  ”อาณาจักรปีศาจของข้า!” ต้นกำเนิดของอาณาจักรปีศาจก็เริ่มตื่นตระหนกเช่นกัน

  มันไม่เชื่อว่ามู่เฉียนซีจะทำสำเร็จ แต่ถ้าเธอทำไม่สำเร็จ อาณาจักรปีศาจจะเป็นอย่างไร? มันไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึงเรื่องนั้น

  ”โมลี่ ตอนนี้มันสายเกินไปที่จะหยุดมู่เฉียนซีแล้วหรือ?” ต้นกำเนิดของอาณาจักรปีศาจถามด้วยเสียงเบา

  ”ลองหยุดเธอดูสิ” โมลี่กล่าวอย่างเย็นชา

  โมลี่ไม่สนใจอาณาจักรปีศาจมากเกินไป แม้ว่ามันจะหมายถึงการลากอาณาจักรปีศาจลงไปด้วย เขาก็จะปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้ทำต่อไป

  ต้นกำเนิดของอาณาจักรปีศาจมองไปที่ราชาผีแห่งอาณาจักรผีและจักรพรรดิปีศาจแห่งอาณาจักรปีศาจ พวกเขาไม่มีเวลาที่จะสนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับอาณาจักรผีหรืออาณาจักร

  ปีศาจ สิ่งเดียวที่พวกเขากังวลคือมู่เฉียนซี

  เหตุการณ์แปลกประหลาดในสามภพได้ไปถึงตระกูลเทพ ทำให้พวกเขาเชื่อว่าสามภพกำลังจะถึงจุดจบ

  “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าพวกเรา ตระกูลเทพ จะล้มเหลวในการพิชิตสามภพ แต่กลับมีคนในสามภพทำลายพวกมันเอง”

  จักรพรรดิเทพเสด็จไปยังบ้านของอู๋หยาด้วยพระองค์เอง เพื่อต้องการทราบว่าเกิดอะไรขึ้น

  เรื่องแปลกประหลาดเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในอาณาจักรมากมาย

  “แตก!” ขณะที่จักรพรรดิเทพเสด็จเข้าไปในลานบ้านของอู๋หยา ไข่มุกดาวก็แตกกระจายบนพื้น อู๋หยาไอเป็นเลือดและล้มลงกับพื้น ราวกับกำลังจะตาย

  ใบหน้าของเขาซีดเผือด ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยขณะที่เขาพูดว่า “ข้าบอกไม่ได้ว่านางจะสำเร็จหรือล้มเหลว”

  “ไร้ขอบเขต ไร้ขอบเขต!” จักรพรรดิเทพอุทานด้วยความประหลาดใจ

  มู่เฉียนซีไม่รู้เรื่องการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในสามภพ และเธอก็ไม่รู้ว่าอาณาจักรอื่นๆ มองพวกเขาอย่างไร บัดนี้ ในที่สุดนางก็ได้ปราบต้นกำเนิดอันดื้อรั้นของสามภพให้เชื่องด้วยพลังวิญญาณอันมหาศาลและไม่มีวันหมดสิ้นของนาง แสงทั้งสามหลอม

  รวม

  กัน สีทั้งสามผสมผสานกัน และพลังแห่งต้นกำเนิดอยู่ภายใต้การควบคุมของนางอย่างสมบูรณ์ การหลอมรวมจึงเป็นไปอย่างราบรื่น

  ลำแสงสามลำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ผู้คนในแดนปีศาจ แดน

  อสูร

  และแดนผี ต่างเห็นแสงนี้และสัมผัสได้ถึงพลังลึกลับอย่างยิ่ง

  พวกมันหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นพลังที่แท้จริงของต้นกำเนิดสามภพ

  อี้เซิงกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ที่รักของข้าสำเร็จแล้ว! การหลอมรวมสำเร็จ!”

  “ข้ารู้แล้ว ท่านลอร์ดของข้าทำได้แน่นอน” ใบหน้าของมังกรน้ำเต็มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

  “ผู้หญิงคนนี้ไม่ทำให้ข้าผิดหวัง” ริมฝีปากของอาติงยกขึ้นเล็กน้อย

  มู่หวู่ซวงและจูฉู่ตื่นเต้นอย่างมาก สวรรค์รู้ว่าพวกเขารอคอยมานานแค่ไหน ราวกับหลายหมื่นปี ทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

  ดวงตาสีม่วงเข้มของโมลี่จ้องมองไปยังเสียงที่ปกคลุมไปด้วยพลังลึกลับนั้น และกล่าวว่า “นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น”

  ใช่ มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น มีเพียงการรวมพลังแห่งต้นกำเนิดสามภพเท่านั้นที่จะสามารถต่อสู้กับพลังแห่งการลงโทษจากสวรรค์ได้

  จิ่วเย่กล่าวด้วยเสียงเบาว่า “ซี”

  ”จิ่วเย่ นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น สิ่งที่จะตามมานั้นสำคัญที่สุด เราต้องร่วมมือกันอย่างหนัก”

  พลังแห่งการลงโทษจากสวรรค์อ่อนกำลังลงอย่างมากเมื่อเธอรวบรวมพลังแห่งต้นกำเนิดสามภพ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงช่วงเวลาของการฟื้นฟู เมื่อมู่เฉียนซีพยายามทำลายมันด้วยพลังแห่งต้นกำเนิดสามภพ มันกลับรวบรวมพลังมหาศาลเพื่อตอบโต้ เต๋าแห่ง

  สวรรค์ปกครองทุกภพภูมิ ทำให้ทุกสิ่งดำเนินไปได้ และกำหนดกฎเกณฑ์ของโลกนี้ มันไร้รูปร่างและจับต้องไม่ได้ แต่ไม่มีใครสามารถต่อสู้กับมันได้

  แม้แต่จิตวิญญาณแห่งโชคชะตาก็ไม่อาจต้านทานได้ รวมถึง

  ปรมาจารย์แห่งสิ่งประดิษฐ์นิรันดร์ด้วย

  แต่หมูเฉียนซีก็ยังยืนกรานในแนวทางนี้ เธอไม่ชอบถูกมันบงการและไม่อยากที่จะไม่สามารถพัฒนาความแข็งแกร่งได้ การฝึกฝนร่างกายเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ

  ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ได้ถูกทรมานด้วยพลังแห่งการลงโทษจากสวรรค์เพียงอย่างเดียว แต่เธอยังมีคนที่เธอรักและห่วงใยที่ต้องช่วยชีวิต เธอไม่อาจแพ้

  ในการต่อสู้ระหว่างพลังแห่งการลงโทษจากสวรรค์และพลังแห่งต้นกำเนิดของสามภพ การต่อสู้ครั้งนี้อันตรายยิ่งกว่าการหลอมรวมครั้งก่อน โดยที่ร่างกายและจิตวิญญาณของหมูเฉียนซีกลายเป็นสนามรบ

  ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นนั้นเกินกว่าที่คนธรรมดาจะทนได้ หมูเฉียนซีเหงื่อท่วมตัว ใบหน้าซีดเผือด เป็นภาพที่ทำให้พวกเขาใจสลาย

  จิ่วเย่รู้ดีที่สุดว่าหมูเฉียนซีเจ็บปวดมากแค่ไหน เขาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับความเจ็บปวดนั้นแทน เธอ

  เขารู้สึกว่าพลังของเขากำลังจะระเบิด เมื่อกำจัดผู้กระทำผิดได้แล้ว ซีก็จะไม่ต้องออกแรงอะไรอีกเลย

  *แตก* รอยแตกปรากฏขึ้นบนเข็มกลัด

  (จบตอน)