ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 263 สู่จวนรัชทายาท

ซุ่นจือช่วยเตรียมอาหารให้เขา แต่ฝีมือการท าอาหารของซุ่นจือ
ไม่ค่อยดีนัก อาหารที่ท าออกมาจึงแค่พอประทังหิวเท่านั้น
โม่ซิวเหยียนร่างกายอ่อนแอ เขาไม่ค่อยอยากอาหารอยู่แล้ว
ทานไปไม่กี่ค าก็หยุด
ตอนนั้นโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านมาถึงพอดี พวกเขาน าโจ๊กกับ
กับข้าวเล็ก ๆ น้อย ๆ มาด้วย
โม่จิ่วเยี่ยป้อนอาหารให้พี่สี่อีกเล็กน้อย จากนั้นเฮ่อจือหร่านจึง
มอบยาหลายชนิดที่เหมาะส าหรับพี่สี่ให้แก่ซุ่นจือ สั่งซุ่นจือป้อนยาให้
เขาตามเวลา
โม่ซิวเหยียนทานยาเสร็จแล้ว พอเห็นทั้งสองคนยังคงปลอมตัว
อยู่ จึงถามว่า “น้องเก้า พวกเจ้ายังจะออกไปอีกหรือ?”
วันนี้ร่างกายของโม่ซิวเหยียนอ่อนแอเกินไป สถานการณ์ใน
บ้านโม่จิ่วเยี่ยก็เพียงแค่บอกเรื่องการเนรเทศเท่านั้น รายละเอียด
เหล่านั้นโม่ซิวเหยียนไม่รู้ เขาจึงไม่รู้จุดประสงค์แท้จริงที่มาหนาน
เจียงของโม่จิ่วเยี่ย
หากพี่สี่ร่างกายแข็งแรง โม่จิ่วเยี่ยย่อมจะบอกเรื่องราวเหล่านี้กับ
เขา แต่สภาพของพี่ชายในตอนนี้ คงไม่สามารถรับความ
กระทบกระเทือนมากกว่านี้ได้ ดังนั้นโม่จิ่วเยี่ยจึงตั้งใจจะปิดบังเรื่อง
เหล่านี้ไว้ชั่วคราว

แน่นอนว่าในฐานะบุรุษสกุลโม่ เขามีสิทธิ์ที่จะรู้เรื่องเหล่านี้ โม่จิ่
วเยี่ยจะบอกเขาหลังจากที่ร่างกายของพี่สี่ดีขึ้นแล้ว
“พี่สี่ ข้ากับหร่านหร่านมาที่นี่เพื่อตามหาของสิ่งหนึ่ง เมื่อหาของ
สิ่งนั้นเจอแล้ว พวกเราจะกลับซีเป่ยด้วยกัน”
โม่ซิวเหยียนไม่รู้ว่าน้องเก้าต้องการหาอะไร ถึงได้เดินทางไกล
พันลี้มาถึงหนานเจียง เขาไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียง ท าเพียงพยักหน้าเบา
ๆ แล้วพูดว่า “พวกเจ้าออกไปท าธุระ ก็ระมัดระวังให้มากด้วยนะ”
“พี่สี่วางใจเถอะ!” โม่จิ่วเยี่ยพูดจบก็ก าชับให้ซุ่นจือดูแลโม่ซิวเห
ยียนดี ๆ แล้วพาเฮ่อจือหร่านออกเดินทางไปด้วยกัน
เป้าหมายของทั้งสองในวันนี้คือจวนรัชทายาทแห่งหนานเจียง
เพื่อท าภารกิจที่สองของการเดินทางมาหนานเจียงให้ส าเร็จ
เนื่องจากองค์หญิงสี่แห่งต้าซุ่นมาอภิเษกสมรสกับจวนรัชทายาท
แห่งหนานเจียง ดังนั้นโอกาสที่จะพบต้านผีมากที่สุดก็คือต าหนักรัช
ทายาท
โม่จิ่วเยี่ยเคยน ากองทัพบุกเข้าเมืองหลวงของหนานเจียงมาก่อน
จึงคุ้นเคยกับภูมิประเทศแถบนี้เป็นอย่างดี
ทั้งสองควบม้าไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงหน้าประตูจวนรัช
ทายาท

การรักษาความปลอดภัยของจวนรัชทายาทนั้นเข้มงวดมาก
เพียงแค่มองด้วยตาเปล่าก็เห็นทหารสองหน่วยก าลังลาดตระเวนไป
มาอยู่หน้าประตู ส่วนคนที่ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับก็ยังไม่รู้ว่ามีอีกเท่าไหร่
กระทั่งการปีนก าแพงเข้าไป พวกเขาก็ต้องระวังองครักษ์ลับที่
ซ่อนตัวอยู่ด้วย เห็นได้ชัดว่าการเข้าไปนั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดา
แม้จะเป็นเช่นนี้ก็ไม่ได้ท าให้โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านล้มเลิก
ความตั้งใจที่จะเข้าไปส ารวจในจวนรัชทายาท
ทั้งสองแกล้งท าเป็นเดินผ่านไปมา แล้วเดินอ้อมก าแพงจวนรัช
ทายาทไปยังสวนด้านหลัง
ทหารยามที่นั่นค่อนข้างหละหลวมกว่าด้านหน้า แต่ก็ยังมีทหาร
ยามสองสามคนเดินลาดตระเวนอยู่
โม่จิ่วเยี่ยอาศัยจังหวะแล้วอุ้มเฮ่อจือหร่านกระโดดข้ามก าแพง
เข้าไปในลาน
ในตอนนั้นมีทหารยามกลุ่มหนึ่งเดินลาดตระเวนมาพอดี เขารีบ
ดึงเฮ่อจือหร่านไปซ่อนตัวตรงมุมมืด รอจนคนทั้งหมดเดินห่างออกไป
ทั้งคู่จึงค่อย ๆ เดินออกมาด้วยความระมัดระวัง
เพื่อให้สามารถเดินไปมาได้อย่างอิสระในจวนรัชทายาทที่มีการ
รักษาความปลอดภัยเข้มงวดเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยจึงคิดแผนการขึ้นมา

ไม่ไกลนั้นทหารยามที่รักษาการณ์สองคนก าลังเดินมา เขา
สบตากับเฮ่อจือหร่าน แล้วพวกเขาก็พร้อมใจกันเดินอ้อมไปด้านหลัง
ต่างคนต่างใช้มือฟาดคอจนทหารยามสลบ แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าของ
พวกเขา พร้อมหยิบอุปกรณ์ตีระฆังยามในมืออีกฝ่ายมาด้วย
เพื่อป้องกันไม่ให้ทหารยามฟื้นขึ้นมา เฮ่อจือหร่านจึงแทงเข็มให้
พวกเขาคนละเข็ม เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด
ไม่ใช่ว่าพวกเขาใจอ่อน โดยเฉพาะเฮ่อจือหร่านที่ชาติก่อนเป็น
ถึงแพทย์ทหาร นางไม่เคยล้อเล่นกับชีวิตคน แน่นอนว่ายกเว้นกับคน
ที่ท าความผิดร้ายแรง
ทหารยามสองคนนี้ดูท่าว่าเป็นเพียงคนรับใช้ที่รัชทายาทซื้อตัว
มา คนพวกนี้ก็แค่ท างานแลกอาหาร ไม่จ าเป็นต้องฆ่าให้สิ้นซาก
หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เฮ่อจือหร่านก็ถือโคมไฟ ส่วน
โม่จิ่วเยี่ยถือไม้ไผ่ส าหรับตีระฆังยามเดินไปทั่วจวนรัชทายาท
โม่จิ่วเยี่ยคุ้นเคยกับภูมิประเทศของเมืองหลวงหนานเจียง แต่ไม่
ค่อยรู้โครงสร้างภายในของจวนรัชทายาทนัก
พวกเขาสามารถค้นหาได้จากประสบการณ์เท่านั้น องค์หญิงสี่
แห่งต้าซุ่นแต่งงานเป็นพระชายากับรัชทายาทแห่งหนานเจียง ที่
พ านักของนางควรจะมีขนาดใหญ่ ดังนั้นทั้งสองจึงมองหาเรือนที่
ใหญ่เพื่อตรวจสอบ
กระทั่งทั้งสองเดินมาถึงหน้าเรือนใหญ่แห่งหนึ่ง

เรือนแห่งนี้แตกต่างจากที่อื่นมาก มองจากภายนอกจะเห็นแสง
ไฟสว่างไสวและยังได้ยินเสียงดนตรีอันไพเราะดังมาจากด้านใน
นอกจากนี้ โม่จิ่วเยี่ยที่มีประสาทสัมผัสดีเยี่ยมยังได้ยินเสียง
หัวเราะคิกคักของสตรีมาเป็นระลอก
ขณะที่เขาก าลังจะสังเกตต่อไป จู่ ๆ ก็มีองครักษ์ลับสองคนในชุด
ด าปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า
องครักษ์ลับเอ่ยน ้าเสียงเข้มเพื่อไล่พวกเขา “พวกเจ้าสองคนรีบ
ไปให้พ้นซะ สถานที่ขององค์รัชทายาทไม่ใช่ที่ที่พวกเจ้าจะมาแอบดู
ได้”
โม่จิ่วเยี่ยดึงเฮ่อจือหร่านมาด้วยกัน พลางพยักหน้าให้องครักษ์
ลับทั้งสอง “ขอรับ ๆ ๆ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้”
แม้ว่าการแอบดูจะถูกองครักษ์ลับไล่ไป แต่ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์
เสียทีเดียว อย่างน้อยพวกเขาก็รู้ว่ารัชทายาทหนานเจียงอยู่ข้างใน
นั้น
ดูท่าว่าองค์รัชทายาทผู้นี้จะรู้จักเสพสุขพอสมควร อย่างนี้ก็ดี
เขาจะได้ไม่เป็นอุปสรรคต่อการค้นหาร่องรอยขององค์หญิงสี่
หลังจากออกจากที่พ านักของรัชทายาท ทั้งสองก็เดินต่อไปตรง
ด้านหลัง

แต่เดินออกไปได้ไม่นาน ก็เห็นหญิงสาวแต่งกายในชุดสาวใช้วิ่ง
ร้อนรนไปทางเรือนของรัชทายาท
อาจจะเพราะสาวใช้รีบร้อนเกินไป พอวิ่งมาไม่ไกลจากพวกเขา
นางจึงสะดุดล้มเพราะเหยียบอะไรบางอย่างเข้า
เฮ่อจือหร่านฉวยโอกาสเข้าไปช่วยพยุงนางขึ้น จงใจลดเสียงต ่า
พูดว่า “พี่สาวท่านนี้ ระวังหน่อยขอรับ”
สาวใช้จับแขนของเฮ่อจือหร่านไว้แน่น พยายามลุกขึ้นยืน แต่
เหมือนข้อเท้าของนางจะพลิก เพียงก้าวออกไปแค่ก้าวเดียวก็เกือบจะ
ล้มอีกครั้ง
ตอนนี้สาวใช้ยิ่งร้อนใจมากขึ้น
“น้องชาย รบกวนเจ้าไปรายงานองค์รัชทายาทให้ข้าที่ บอกว่า
พระชายาเป็นลมไปแล้ว ขอให้องค์รัชทายาทช่วยเชิญหมอผีมาดู
อาการเร็วเข้า”
เฮ่อจือหร่านรู้เรื่องที่ชาวหนานเจียงชอบถามหาหมอผี แต่นางแค่
ไม่เข้าใจว่าท าไมพระชายาของรัชทายาทถึงต้องให้รัชทายาทเป็นคน
เชิญหมอผีมาด้วย
ซ ้านางยังได้ยินสาวใช้คนนี้พูดส าเนียงของชาวต้าซุ่น อีกฝ่าย
น่าจะเป็นสาวใช้ที่ติดตามองค์หญิงสี่มา

โม่จิ่วเยี่ยก็สังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน เพื่อไม่ให้สาวใช้สังเกตเห็น
ส าเนียงที่ผิดปกติของเฮ่อจือหร่าน เขาจึงรีบก้าวออกมาพูดว่า “พวก
เราไม่ใช่คนที่จะสามารถเข้าไปในเรือนของรัชทายาทได้หรอก
ขอรับ”
“แล้วจะท าอย่างไรดีเล่า? ตอนนี้พระชายาประชวรหนักมาก ถ้า
ไม่รีบเชิญหมอผีมาดูอาการ ชีวิตพระชายาอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็
ได้” สาวใช้พูดจนเกือบจะร้องไห้ ตอนนี้นางดูจะไร้ที่พึ่งแล้ว
เฮ่อจือหร่านเห็นสถานการณ์เช่นนั้นจึงรีบส่งสายตาให้โม่จิ่วเยี่ย
โม่จิ่วเยี่ยเข้าใจทันที่ เขาพูดว่า “น้องชายท่านนี้มีคนในความ
ครัวเป็นหมอ เขาเองก็รู้วิชาแพทย์อยู่บ้าง ไม่สู้ท่านให้เขาไปช่วยดู
อาการพระชายาก่อน แล้วค่อยหาคนไปขอความช่วยเหลือจากองค์
รัชทายาทดีหรือไม่?”
สาวใช้รู้ดีว่าหากตนเองวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากองค์รัช
ทายาทในตอนนี้ อาจจะเสียเวลามาก ที่นี่อยู่ใกล้กับเรือนของพระ
ชายา นางจึงพาทั้งสองกลับไปเพื่อช่วยดูอาการก่อน แล้วให้คนอื่น
ไปแจ้งข่าวกับองค์รัชทายาท