ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 429 น้องชายถังเกิดเรื่อง

เมื่อจัดการเรื่องหนอนพิษเรียบร้อยแล้ว สองสามีภรรยาก็ตั้งใจจะ
ให้เสี่ยวไป๋พักอยู่ในพื้นที่มิติอีกหนึ่งวันก่อนจะเดินทาง
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังพบว่าแม้เสี่ยวไป๋กับข้าวปั้นน้อยจะเป็น
สัตว์ต่างพันธุ์ แต่เจ้าตัวน้อยพวกนี้ก็ได้สร้างมิตรภาพอันแน่นแฟ้น
ขึ้นในพื้นที่มิติโดยไม่รู้ตัว
แม้ว่าเวลาอยู่ด้วยกันดูเหมือนทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ ไม่มี
ใครยอมใคร แต่นานวัน หากไม่ได้เห็นหน้าพวกมันก็จะคิดถึงกัน
อย่างเช่นตอนนี้ที่โม่จิ่วเยี่ยเพิ่งปลดกล่องที่ลองผูกไว้กับขาของ
เสี่ยวไป๋ออก สิ่งมีชีวิตตัวน้อยก็กระพือปีกและวิ่งไปเล่นกับข้าวปั้น
น้อย
เสี่ยวไป๋เกาะลงบนหัวของข้าวปั้นน้อย ยังคอยจิกขนฟู ๆ บนหัว
ของมันเป็นครั้งคราว
ข้าวปั้นน้อยส่งเสียงร้องแอ้ ๆ ออกมาสองสามครั้ง แล้วเอื้อมมือ
ไปตบมัน
เสี่ยวไป๋บินหนีไป ข้าวปั้นน้อยใช้ขาสั้น ๆ วิ่งไล่ตาม ภาพของเจ้า
ตัวน้อยทั้งสองที่วิ่งไล่กันไปมา ช่างดูกลมกลืนอย่างยิ่งในสายตาของ
สามีภรรยาคู่นี้
ตอนนี้ยังเช้าอยู่ โม่จิ่วเยี่ยจึงจะเข้าเมืองเพื่อไปตามหาถังหมิงรุ่ย

เหตุที่เขารีบไปหาถังหมิงรุ่ยนั้น ไม่ใช่เพราะเรื่องการค้า
เครื่องประดับเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะแตงโมที่บ้านเริ่มสุกงอม
แล้ว เหมาะสมส าหรับการเก็บเกี่ยวที่สุด
เมื่อไม่กี่วันก่อน แตงหอมของถังหมิงรุ่ยขายได้ดีมาก ท าให้ทั้ง
เขาและคนสกุลโม่มีรายได้หลายหมื่นต าลึง
เขาควรจะรู้ดีว่าช่วงนี้เป็นเวลาที่แตงโมของสกุลโม่สุกแล้ว ด้วย
นิสัยของถังหมิงรุ่ย เขาน่าจะพาคนมาขนพวกมันไปแล้ว
แต่โม่จิ่วเยี่ยรอมาสองวันแล้ว กลับยังไม่เห็นถังหมิงรุ่ยมีความ
เคลื่อนไหวใด ๆ
หากเป็นเหมือนเมื่อก่อน การค้าที่สามารถท าเงินได้เช่นนี้ แม้
ถังหมิงรุ่ยจะงานยุ่งจนไม่มีเวลา เขาก็จะส่งคนมาขนสินค้าแทน
แต่ครั้งนี้กลับผิดปกติ ไม่เพียงตัวเขาที่ไม่ได้มา แม้แต่คนงาน
ของเขาก็ไม่มีใครมาด้วย
ด้วยความเป็นห่วง โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกว่าจ าเป็นต้องไปดูที่เรือนของอีก
ฝ่ายสักหน่อย
ชายหนุ่มเพิ่งจะเข้ามาในเมืองอวิ่น ก็เห็นพี่แปดน ากลุ่มคนมา ใน
นั้นมีทั้งเจ้าหน้าที่ทางการและชายวัยกลางคนที่ถูกจับมัดแน่นหนา
พวกเขารีบเดินเข้าไปในตรอกแห่งหนึ่ง

พี่แปดเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ของที่ว่าการ การน าคนไปจับกุมเป็น
เรื่องปกติ แต่ชายวัยกลางคนที่ถูกเจ้าหน้าที่คุมตัวไปนั้น โม่จิ่วเยี่ย
รู้สึกดูคุ้นตาอยู่บ้าง
เขาพยายามนึกทบทวน แล้วก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าคนผู้นี้เป็นใคร
เป็นลูกน้องของคุณชายรองที่ถูกเถ้าแก่จินจ้างมาในวันนั้น
ปกติแล้วพวกนักเลงก็มักท าผิดกฎหมาย แต่โม่จิ่วเยี่ยเพิ่ง
สังเกตเห็นว่าสีหน้าของพี่แปดไม่ได้สงบนิ่งเหมือนเช่นเคย เขาจึงรู้สึก
ว่าเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับสกุลโม่ไม่มากก็น้อย หรืออาจเกี่ยวพันกับ
ใครบางคนที่มีความสัมพันธ์กับสกุลโม่
โม่จิ่วเยี่ยคิดได้ดังนั้นจึงก้าวเท้าตามไป
ในตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก าลังทุบประตูบ้านของชาวบ้าน
อย่างแรง
“เจ้าหน้าที่มาตรวจสอบ! เปิดประตูเร็วเข้า…”
โม่จิ่วเยี่ยเดินเข้าไปหา “พี่แปด เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
โม่ชูหานเห็นว่าเป็นน้องชายของตนจึงขมวดคิ้วพลางกระซิบ
“น้องชายถังเกิดเรื่องแล้ว”
เมื่อได้ยินค าพูดของพี่แปดเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกไม่สบายใจ
ขึ้นมาทันที่
“มีคนตายหรือไม่?”

พี่แปดพยักหน้า “อืม เถ้าแก่จินถูกฆ่าตายเมื่อเช้านี้”
แม้ว่าพี่แปดจะไม่ได้อธิบายอะไรมาก แต่โม่จิ่วเยี่ยก็พอจะเดา
เรื่องราวคร่าว ๆ ได้
เถ้าแก่จินตายแล้ว น้องชายเกิดเรื่อง เจ้าหน้าที่พานักเลงไปจับ
คน ทั้งหมดไม่มีอะไรนอกจากถังหมิงรุ่ยที่เป็นศัตรูกับเถ้าแก่จินเพราะ
เรื่องการค้าเนื้อกระต่ายผัดเปรี้ยวหวาน แล้วจ้างคนไปฆ่าเขา
ต้องยอมรับว่าโม่จิ่วเยี่ยวิเคราะห์สิ่งที่เห็นเพียงผิวเผินได้อย่าง
ถูกต้อง
แต่อย่างไรก็ตาม เขาไม่เชื่อว่าถังหมิงรุ่ยจะท าเรื่องเช่นนี้
ด้วยความเฉลียวฉลาดของชายหนุ่มคนนั้น จะท าเรื่องที่จับได้
ง่ายไล่ได้ทันเช่นนี้ได้อย่างไร แน่นอนว่าต้องมีคนใส่ร้ายเขา
เมื่อเห็นพี่แปดคนก าลังปฏิบัติหน้าที่ คงไม่ดีหากเขาจะสอบถาม
รายละเอียด
ตอนนั้นเองก็ได้ยินเสียงดังโครมคราม ประตูบ้านถูกเจ้าหน้าที่
หลายนายผลักเปิดอย่างรุนแรง จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ถือดาบบุกเข้าไป
ทันที่
โม่ชูหานมอบหมายให้ลูกน้องคนหนึ่งดูแลนักเลงคนนั้น แล้วหัน
ไปเรียกโม่จิ่วเยี่ย
“น้องเก้า เจ้าตามข้าเข้าไปดูด้วยกันเถอะ”

พวกเขาสองพี่น้องมีวรยุทธ์ จึงเดินผ่านเจ้าหน้าที่เหล่านั้นไปยืน
อยู่หน้าสุดของลานบ้านอย่างรวดเร็ว
เกือบจะในเวลาเดียวกัน ทั้งสองกระโดดขึ้นไปบนก าแพงฝั่ง
ตะวันตก
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้อง “โอ๊ย…”
ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งตกลงมาจากด้านบนของก าแพงกระแทก
พื้นอย่างแรง
โม่ชูหานตะโกนสั่งเจ้าหน้าที่ “เด็ก ๆ จับเขาไว้ให้ข้า”
ไม่ช้าเจ้าหน้าที่หลายนายก็น าเชือกเข้ามา และมัดชายคนนั้น
อย่างรวดเร็ว
เมื่อจับคนที่ต้องการได้แล้ว โม่ชูหานย่อมจะน ากลับไปยังที่ว่า
การ
ระหว่างทาง โม่จิ่วเยี่ยจึงใช้โอกาสสอบถาม “พี่แปด เกิดอะไร
ขึ้นกับน้องชายถังกันแน่?”
แม้ว่าในใจของเขาจะคาดเดาได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว แต่ก็ต้องได้รับ
การยืนยันจากพี่แปดก่อน
“เมื่อเช้านี้พอข้ามาถึงที่ว่าการ ใต้เท้าเมิ่งก็มอบหนังสือราชการ
ฉบับหนึ่งที่ท่านเจ้าเมืองส่งมาให้ข้า สั่งพวกเราไปจับกุมถังหมิงรุ่ย
จากเมืองอวิ่นทันที่ เพียงได้ยินว่าเป็นถังหมิงรุ่ย ข้าจึงตรวจสอบ

หนังสือราชการนั้นอย่างละเอียด บนนั้นบันทึกไว้ว่าก่อนยามจื่อของ
คืนที่ผ่านมา เถ้าแก่จินถูกฆ่าตายกลางถนน คนที่ลงมือคือลูกน้อง
ของคุณชายรองคนอันธพาลแห่งเมืองมณฑล”
“แต่คนผู้นั้นโชคร้าย หลังจากลงมือแล้วก็ถูกทหารยามที่
ลาดตระเวนผ่านมาจับได้คาหนังคาเขา หลังจากสอบสวนทั้งคืน เขา
จึงสารภาพว่าถูกถังหมิงรุ่ยจ้างวานให้มาสังหารเถ้าแก่จิน”
โม่ชูหานชี้ชายวัยกลางคนที่ถูกเจ้าหน้าที่คุมตัวมา กล่าวว่า
“เขาคือคนคนนั้น ท่านเจ้าเมืองส่งเขามาที่เมืองอวิ่นพร้อมกัน
ความหมายท่านเจ้าเมืองต้องการให้ใต้เท้าเมิ่งจัดการเรื่องของ
น้องชายถังซึ่งเป็นคนเมืองอวิ่นเอง ท่านเจ้าเมืองผลักภาระออกไป
คราวนี้ ส าหรับน้องชายถังก็ถือเป็นเรื่องดี ใต้เท้าเมิ่งเป็นคนซื่อสัตย์
ยุติธรรม แน่นอนว่าจะต้องหาคนร้ายตัวจริงมาช าระความและให้
ความยุติธรรมแก่เขา”
“พี่แปดหมายความว่า ตอนนี้น้องชายถังอยู่ที่ที่ว่าการอ าเภอ
หรือ?”
“ใช่แล้ว ทันทีที่ใต้เท้าเมิ่งได้รับหนังสือราชการ ก็ส่งคนไปเชิญ
น้องชายถังให้มาที่ที่ว่าการแล้ว”
โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าแม้พี่แปดจะบอกว่าเมิ่งไห่หนิงส่งคนไปเชิญถังหมิง
รุ่ยมายังที่ว่าการ แต่ก่อนที่จะสรุปคดีได้ คงไม่ปล่อยให้เขาออกไป
ไหนได้แน่

ดูจากท่าทางของพี่แปด เห็นได้ชัดว่าเขาก็ไม่เข้าใจสถานการณ์
อย่างถ่องแท้ จึงถามอะไรที่เป็นประโยชน์จากเขาไม่ได้
โม่จิ่วเยี่ยตามพี่แปดไปยังที่ว่าการอ าเภอ เมิ่งไห่หนิงก าลังอยู่ใน
ห้องหนังสือ แต่กลับไม่เห็นเงาของถังหมิงรุ่ย
โม่จิ่วเยี่ยเข้าไปแล้วถามทันที่ “น้องชายเมิ่ง เรื่องของถังหมิงรุ่ย
เป็นอย่างไรกันแน่”
เมิ่งไห่หนิงไม่ได้ถือว่าโม่จิ่วเยี่ยเป็นคนนอก จึงหยิบหนังสือ
ราชการบนโต๊ะส่งให้
“มีคนกล่าวหาว่าถังหมิงรุ่ยจ้างวานฆ่าคน ท่านอ่านรายละเอียด
เองเถอะ”
โม่จิ่วเยี่ยรับหนังสือราชการมาอ่าน
เนื้อหาด้านในตรงกับที่พี่แปดบอก เถ้าแก่จินถูกฆ่าตายบนถนน
เมื่อคืน และคนร้ายถูกทหารยามที่ผ่านมาจับได้คาหนังคาเขา
ขณะเดียวกัน คนร้ายก็ยืนกรานว่าถังหมิงรุ่ยจ้างวานเขาให้ท า
เช่นนี้ เหตุผลเพราะเถ้าแก่จินหมายตาการค้าเนื้อกระต่ายผัด
เปรี้ยวหวานของเขา ถังหมิงรุ่ยจึงแค้นใจและจ้างวานฆ่าคน
โม่จิ่วเยี่ยอ่านอย่างรวดเร็ว หลังจากอ่านจบก็วางมันลงบนโต๊ะ
“น้องชายถังไม่มีทางท าเรื่องเช่นนี้”
น ้าเสียงของเขามั่นใจมาก

……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
…………….
“**B9ERCF6T**
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถน ามากรอกเพื่อรับ
เหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ”