ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 456 ท่านช่วยดูหน่อยว่านางจะคลอดแล้วหรือไม่
- Home
- ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง
- บทที่ 456 ท่านช่วยดูหน่อยว่านางจะคลอดแล้วหรือไม่
โม่จิ่วเยี่ยยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกกลัว แม้แต่ตอนเข้าสนามรบครั้งแรกก็ยัง
ไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน
เขาจับมือเฮ่อจือหร่านไว้ตลอดทาง พูดจาด้วยความสับสน
วุ่นวาย
เฮ่อจือหร่านเพิ่งเคยเห็นเขาเป็นแบบนี้ครั้งแรก นางก็ไม่รู้ว่าควร
พูดอะไรเพื่อให้อารมณ์ของเขาสงบลง
โดยรวมแล้ว ในบรรดาคนทั้งสาม ดูเหมือนว่ามีเพียงนางที่ก าลัง
จะคลอดที่ดูสงบที่สุด
เมื่อกลับมาถึงบ้าน เฮ่อฮูหยินก็สั่งให้ป้าหลี่ไปเรียกฮูหยินผู้เฒ่า
มา พอต้องเผชิญหน้ากับการคลอดของบุตรสาวแท้ ๆ เฮ่อฮูหยินก็
รู้สึกราวกับมดที่อยู่บนกระทะร้อน ไม่รู้จะท าอย่างไรดี
ไม่นานป้าหลี่ก็เรียกฮูหยินผู้เฒ่ามาพร้อมกับพี่สะใภ้คนอื่น
ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ดีถึงอันตรายของการคลอดลูกแฝด แต่ด้วยความ
ที่นางเคยเผชิญกับเรื่องใหญ่โตมามากมาย จึงดูสงบกว่าคนอื่น ๆ
มาก
เนื่องจากในบ้านมีหญิงตั้งครรภ์ที่ก าลังจะคลอด ฮูหยินผู้เฒ่าจึง
สอบถามข้อมูลเอาไว้ล่วงหน้าแล้วว่าในหมู่บ้านมีหมอต าแยคนหนึ่ง
ว่ากันว่ามีประสบการณ์ท าคลอดมากว่ายี่สิบปี
ในยุคสมัยนี้ เมื่อสตรีจะคลอดล้วนเชิญหมอต าแยมาช่วย ส่วน
ตระกูลที่ร ่ารวยก็จะเชิญหมอมาคอยเฝ้า หากแม่เด็กเกิดอันตราย
อะไรขึ้นมา ก็จะมีหมอคอยรักษาได้ทันท่วงที่
ระหว่างทางที่รีบมา นางส่งคนไปพาหมอต าแยจากในหมู่บ้าน
มาแล้ว และยังสั่งให้เหลียงห่าวควบม้าเร็วไปเชิญหมอจากในเมืองมา
ด้วย
เฮ่อจือหร่านตอนนี้ก าลังนั่งพิงอยู่บนเตียงโดยมีโม่จิ่วเยี่ยคอย
พยุงอยู่
ความจริงแล้วตอนนี้นางไม่ได้รู้สึกไม่สบายอะไร อาจเป็นเพราะ
อยู่ข้างนอกมาทั้งวัน แค่รู้สึกว่าร่างกายเหนื่อยล้าเท่านั้น
ฮูหยินผู้เฒ่านั่งอยู่ข้างเตียง จับมือของเฮ่อจือหร่านเอาไว้
“หร่านหร่านอย่ากลัวไปเลย ข้ากับแม่ของเจ้าจะอยู่ที่นี่เป็นเพื่อน
เจ้าตลอด”
เฮ่อจือหร่านมองออกว่า แม้ภายนอกแม่สามีจะดูใจเย็น แต่ในใจ
นางคงก าลังประหม่ามาก
“ท่านแม่ ข้าไม่กลัวหรอก ก็แค่คลอดลูกเท่านั้น ข้าท าได้”
พี่สะใภ้สามได้ยินนางพูดเช่นนั้นจึงเดินเข้ามาหาด้วยดวงตาแดง
ก ่า
“น้องสะใภ้เก้า พวกข้ารู้ว่าเจ้าล าบากมาก พวกข้าจะอยู่เป็น
เพื่อน พอเด็กคลอดออกมาแล้ว เจ้าก็ไม่ต้องกังวลอะไร ในบ้านมี
พี่สะใภ้อยู่มากมาย พวกข้าจะผลัดกันดูแลให้ รับรองว่าเจ้าจะได้อยู่
ไฟอย่างสบายใจ ไม่ต้องล าบากแม้แต่น้อย”
“ถูกต้องแล้ว น้องสะใภ้เก้า พวกเราพี่น้องสะใภ้สามารถช่วยเจ้า
ดูแลเด็ก ๆ ได้ แต่มีเด็กสองคนนั้นน้อยเกินไป พวกข้าไม่รู้ว่าต้องรอ
อีกนานแค่ไหนกว่าจะถึงคราวได้ดูแลบ้าง” พี่สะใภ้ใหญ่กล่าวด้วย
น ้าเสียงหยอกล้อเล็กน้อย เพื่อบรรเทาความตึงเครียดของทุกคน
ค าพูดนี้ส่งผลไม่น้อยทีเดียว บรรดาสตรีต่างแย่งกันบอกว่า
ตนเองจะเป็นคนแรก ช่วยน้องสะใภ้ดูแลเด็ก ๆ
ต่อมาก็เป็นภาพที่บรรดาพี่สะใภ้แย่งชิงกัน ทุกคนต่างอยากเป็น
คนแรกที่ได้ช่วยน้องสะใภ้เก้าดูแลเด็ก ไม่มีใครอยากเป็นคนสุดท้าย
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ท าให้ทุกคนลืมเรื่องของเฮ่อจือหร่านไป
ชั่วขณะ
ขณะที่ทุกคนก าลังถกเถียงกันอย่างออกรสว่าใครจะได้ดูแลเด็ก
ก่อน หมอต าแยก็ถูกเชิญเข้ามาแล้วฮูหยินผู้เฒ่าเห็นคนมาถึงจึงรีบ
ลุกขึ้นถามทันที่
“หมอต าแยจ้าว รบกวนท่านช่วยดูลูกสะใภ้ของข้าหน่อย นางอยู่
ในทุ่งนานานเกินไป วันนี้พอกลับมาก็รู้สึกว่าท้องหนัก ยังเหลืออีก
ประมาณสิบวันกว่าจะถึงก าหนดคลอด ท่านช่วยดูหน่อยว่านางจะ
คลอดแล้วหรือไม่”
ในชีวิตนี้หมอต าแยจ้าวท าคลอดมานับครั้งไม่ถ้วน เคยเจอคน
ท้องแฝดมาแล้วหนึ่งครั้ง
ครั้งนั้นนางได้เห็นกับตาว่าหญิงตั้งครรภ์เสียชีวิตเพราะคลอด
ยาก ตายทั้งแม่และลูกในท้อง ด้วยเหตุนี้ นางจึงรู้สึกไม่อยากเสี่ยง
ช่วยท าคลอดให้สตรีที่ตั้งครรภ์แฝด
หากไม่ใช่เพราะฮูหยินผู้เฒ่ามาหานางหลายครั้งและเสนอ
ค่าตอบแทนงาม ๆ ให้ นางก็ไม่อยากจะมาช่วยจริง ๆ
ตอนนี้หมอต าแยจ้าวมองเฮ่อจือหร่านราวกับก าลังมองคนที่ใกล้
จะตาย แววตาเต็มไปด้วยความสงสาร
อย่างไรก็ตาม ในฐานะหมอต าแยนางไม่สามารถแสดงออกมาก
เกินไปต่อหน้าสตรีที่ก าลังจะคลอด จึงได้แต่พยักหน้าอย่างจริงจัง
ให้กับฮูหยินผู้เฒ่า
“ท่านอย่าเพิ่งร้อนใจ ข้าจะช่วยตรวจดูนางก่อน”
ตามความคิดของเฮ่อจือหร่าน นางต้องการรอให้ทุกคนออกไป
ก่อน แล้วจึงเข้าไปในพื้นที่มิติ เพื่อท าการตรวจสอบอย่างละเอียด
ด้วยตนเอง
แต่เมื่อเห็นทุกคนมีท่าทางกังวลและห่วงใย นางก็ไม่กล้าเอ่ยปาก
ไล่ จึงได้แต่ปล่อยให้หมอต าแยจ้าวช่วยตรวจสอบ
ที่ว่าตรวจสอบนั้น หมอต าแยจ้าวก็เพียงอาศัยประสบการณ์ของ
ตนเองคล าท้องนางและสอบถามอาการเท่านั้น
หลังจากตรวจสอบเสร็จ สีหน้าของหมอต าแยจ้าวก็ดูผ่อนคลาย
ลงบ้าง
พูดตามตรง หมอต าแยจ้าวมีความช านาญในการตรวจครรภ์อยู่
แล้ว แต่ส าหรับครรภ์แฝดนี้นางเคยพบเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จึงไม่มี
ประสบการณ์มากนัก
การตรวจก็แค่สัมผัสชีพจรของเด็ก นางคงอธิบายสภาพที่แท้จริง
ไม่ได้อย่างชัดเจน
นางกล่าวว่า “ท้องรู้สึกหนักและถ่วงลง แน่นอนว่าเป็นสัญญาณ
คลอด นางเพิ่งเริ่มรู้สึกไม่สบายตัว ข้าคิดว่าวันนี้คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทุกคนฟังค าแนะน าของข้าเถอะ พวกเจ้าที่ไม่มีธุระอะไรก็กลับไป
พักผ่อนแต่เนิ่น ๆ การมาล้อมดูนางเช่นนี้ ข้าเกรงว่าภรรยาเหล่าจิ่
วเองก็รู้สึกกังวล ไม่เป็นผลดีต่อการคลอดของนาง”
ค าพูดนี้ตรงใจเฮ่อจือหร่านพอดี
นางเป็นหมอที่คุ้นเคยกับความเป็นความตายมาตลอด ความ
เข้าใจเกี่ยวกับการคลอดบุตรของสตรีก็มีแค่ในความรู้ของตัวเอง
เท่านั้น
หญิงคลอดบุตรนั้นยากล าบากจริง ๆ แม้แต่ในสถานการณ์ที่ทุก
อย่างเป็นปกติ ก็ยากจะหลีกเลี่ยงความทรมานได้
อย่างน้อยที่สุด นางก็ได้สอนโม่จิ่วเยี่ยเกี่ยวกับการผ่าตัดคลอด
แล้ว และในพื้นที่มิติยังมีเครื่องทางการแพทย์ที่ล ้าสมัย ไม่ว่าอย่างไร
นางก็ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับปัญหาการคลอดที่ก าลังจะมาถึง เป็นไป
ไม่ได้เลยที่เฮ่อจือหร่านจะไม่รู้สึกกังวลแม้แต่น้อย
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจิตใจของนางจะเข้มแข็งเพียงใด เมื่อเห็นคน
ในบ้านต่างมีท่าทางกระวนกระวาย ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จิตใจนางจะ
หนักอึ้ง
ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนที่เคยคลอดบุตรมาแล้วถึงสิบครั้ง เมื่อนาง
เห็นหมอต าแยจ้าวพูดเช่นนั้น จิตใจก็ผ่อนคลายลงบ้าง นางจึงจับมือ
หมอต าแยจ้าวและถามว่า
“ต าแหน่งของทารกในครรภ์ลูกสะใภ้ข้าเป็นอย่างไรบ้าง”
ตอนที่นางอยู่ในเมืองหลวง การคลอดบุตรล้วนเชิญหมอต าแยที่
มีชื่อเสียงมาช่วย
เวลานั้นหมอต าแยมักจะตรวจดูต าแหน่งของทารกก่อน
นางเห็นหมอต าแยจ้าวใช้วิธีเดียวกันคล าท้องของเฮ่อจือหร่าน
จึงอยากเรียนรู้เพิ่มเติมเพื่อให้เข้าใจได้อย่างชัดเจน
ต้องรู้ไว้ว่าต าแหน่งและท่าทางของทารกที่ผิดปกติเป็นสาเหตุ
หลักที่ท าให้สตรีคลอดยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่านยัง
ตั้งครรภ์แฝดอีก หากต าแหน่งผิดปกติจริง ๆ นั่นจะเป็นเรื่องอันตราย
ถึงชีวิต
เมื่อถูกถามว่าต าแหน่งของทารกปกติหรือไม่ หมอต าแยจ้าว
เหมือนจะอึดอัดใจอยู่บ้าง แต่นางก็เลือกที่จะพูดความจริง
“ขออภัยด้วย สะใภ้เก้าของท่านตั้งครรภ์แฝด ทารกแฝดนี้อยู่
ติดกัน ข้าไม่อาจบอกได้ชัดเจน”
เฮ่อฮูหยินแม้จะไม่ได้คลอดบุตรมากเท่าแม่เขย แต่ก็ให้ความ
สนใจกับปัญหาที่เพิ่งเกิดขึ้นมาก
นางได้ยินหมอต าแยพูดเช่นนั้นก็สงบใจไม่ได้อีก
เฮ่อฮูหยินน ้าตาคลอเบ้า ดึงมือของหมอต าแยจ้าวมา
“ท่านหมายความว่าตอนนี้ยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าบุตรสาวของ
ข้าจะคลอดได้อย่างราบรื่นหรือไม่ อย่างนั้นหรือ?”
ฮูหยินผู้เฒ่ามองออกว่าแม่สะใภ้ก าลังวิตกจนสับสน นางกลัวว่า
หมอต าแยจ้าวจะพูดอะไรที่ไม่น่ายินดีออกมาแล้วส่งผลกระทบต่อ
เฮ่อจือหร่าน จึงรีบเดินเข้าไปดึงตัวนางไว้
“แม่สะใภ้ หร่านหร่านตั้งครรภ์แฝด การที่หมอต าแยจ้าวมองบอก
ต าแหน่งของเด็กไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ แน่นอนว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่
ท่านคิดหรอก…”
ขณะที่พูด ฮูหยินผู้เฒ่าหันหลังกลับพลางกะพริบตาถี่ ๆ ให้เฮ่
อฮูหยิน เป็นสัญญาณบอกให้นางไม่ต้องถามอีกแล้ว