ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1066 เชิญหลินเจียจวินมา
ตอนที่ 1066 เชิญหลินเจียจวินมา
หลังจากที่โหยวโหย่วหยูออกไป เจียงเสี่ยวไป๋ก็บอกให้หลี่ชิงอีโทรหาเย่กวงโต้วมาพบเขา
ไม่กี่นาทีต่อมา เย่กวงโต้วก็เคาะประตูและเข้ามา
“ผู้ช่วยเจียง คุณมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า ? ”
เย่กวงโต้วถามด้วยความเคารพ แม้ว่าเขาจะคุ้นเคยกับเจียงเสี่ยวไป๋เป็นอย่างดี แต่ก็ไม่สามารถทำตัวได้ตามสบายเหมือนโหยวโหยว่หยู ทุกครั้งที่เขาเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ เขายังคงรู้สึกกดดันอย่างอธิบายไม่ถูก
เจียงเสี่ยวไป๋ยื่นบุหรี่ให้ แล้วโบกมือให้เขานั่งลง ก่อนจะถามอย่างเป็นกันเองว่า “ช่วงนี้งานของนายเป็นอย่างไรบ้าง ? ”
“ก็เรื่อย ๆ ครับ ! ”
เย่กวงโต้วตอบกลับ จากนั้นก็รายงานความคืบหน้าของงานที่เขาทำออกมาโดยละเอียด
ซึ่งตอนนี้ โฆษณาน้ำแร่หลงฝู่ได้ถูกแทรกในรายการพยากรณ์อากาศในช่วงเวลาสำคัญของสถานีโทรทัศน์ CCTV ทำให้ยอดขายน้ำแร่พุ่งสูงขึ้น น้ำแร่ที่ราคา 3 เหมาต่อขวดสามารถสร้างยอดขายได้แตะหนึ่งล้านขวดอย่างน่าประหลาดใจ และยอดขายต่อเดือนก็พุ่งทะลุหนึ่งพันล้านขวด เกินความคาดหวังของพวกเขาไปมาก
ไม่ใช่ว่าโรงงานน้ำแร่ผลิตน้ำแร่ออกมาขายไม่ทัน แต่แผนกโลจิสติกส์ของเจียงเจียกรุ๊ปทำงานไม่ทัน
“ผู้ช่วยเจียง ไม่มีใครคิดว่าน้ำแร่ขวดเล็ก ๆ จะสร้างยอดขายได้มากขนาดนี้ ! ”
“เราเพียงแค่แทรกโฆษณาในรายการพยากรณ์อากาศของ CCTV เท่านั้น ช่างน่าแปลกใจจริง ๆ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม ที่จริงแล้วเวลาเพียง 5 วินาทีก่อนช่วงพยากรณ์อากาศของช่อง CCTV นั้นถือเป็นช่วงนาทีทองของการโฆษณาในยุคสมัยต่อมาเลยก็ว่าได้ จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีก ?
แต่เขาไม่จำเป็นต้องบอกเรื่องนี้ให้เย่กวงโต้วรู้
เขาแค่ยิ้มและพูดว่า “ถ้าเราได้เป็นผู้สนับสนุนภาพยนตร์เรื่อง ‘ไซอิ๋ว’ แล้วขอพื้นที่โมษณาในส่วนนี้ได้ ผลตอบรับจะดีกว่านี้มาก ! ”
เย่กวงโต้วขมวดคิ้วและพูดด้วยความกังวล “ผู้ช่วยเจียง ผมคุยกับผู้อำนวยการหยางครั้งที่แล้ว เธอพูดว่า ‘ไซอิ๋ว’ คงจะยังไม่ได้ออกอากาศในช่วงเวลาใกล้ ๆ นี้แน่”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ในความทรงจำของเขา ‘ไซอิ๋ว’ เวอร์ชันก่อนหน้าเปิดตัวเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 1982 และตอนนำร่อง ‘กำเนิดราชาวานร’ ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 ตุลาคมของปีเดียวกัน
ต่อมา ‘ไซอิ๋ว’ ก็ยุติการออกอากาศลง จนกระทั่งถึงเทศกาลตรุษจีน ปี 1986 CCTV ได้นำไซอิ๋วมาออกอากาศอีกครั้ง 11 ตอนอย่างต่อเนื่อง
จนกระทั่งปี 1988 ‘ไซอิ๋ว’ ได้ออกอากาศทั้งหมด 25 ตอน
สาเหตุที่เวอร์ชันก่อนหน้าของ ‘ไซอิ๋ว’ ใช้เวลาหลายปีกว่าจะถ่ายทำและออกอากาศเสร็จ ก็เนื่องมาจากปัญหาเรื่องนักแสดงและเงินทุน
ทว่าในชีวิตนี้ เจียงเจียกรุ๊ปได้สนับสนุนเรื่องเงินทุนไปแล้ว ดังนั้นเจียงเสี่ยวไป๋อาจจะไม่ต้องรอจนถึงปี 1988 เหมือนในชีวิตก่อนของเขา
แต่แน่นอนว่าเขาไม่สามารถบอกเรื่องนี้กับเย่กวงโต้วได้
เขาแสร้งทำเป็นสับสน และถามว่า “เราก็ได้ให้เงินสนับสนุนพวกเขาแล้วไม่ใช่เหรอ ? ยังมีปัญหากับการถ่ายทำอะไรอีก ? ”
เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ผู้อำนวยการหยางไม่ได้บอกเหตุผลเฉพาะเจาะจงให้ผมทราบ แต่ผมคิดว่าน่าจะมีปัญหาระหว่างการถ่ายทำแน่นอน”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “การถ่ายทำละครโทรทัศน์ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเรื่องเงินทุนและนักแสดง ติดต่อผู้กำกับหยางอีกครั้งและบอกเธอว่าเจียงเจียกรุ๊ปสามารถจัดหาเงินทุนเพิ่มเติมสำหรับการถ่ายทำไซอิ๋วให้ได้ หากว่าเรื่องเงินทุนคลี่คลายลงแล้ว ก็คงเป็นเรื่องของการคัดเลือกนักแสดง”
“และอย่าลืมบอกผู้กำกับหยางว่าตราบใดที่มีเงินทุนเพียงพอ ก็อย่าไปกลัวว่าจะคัดเลือกนักแสดงที่ดีไม่ได้”
“เรื่องเงินไม่ต้องกังวล ! ”
“เจียงเจียกรุ๊ปของเรายินดีสนับสนุนเรื่องเงิน ตราบใดที่ ‘ไซอิ๋ว’ สามารถออกอากาศได้เร็วที่สุด”
เย่กวงโต้วรู้สึกสับสน เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้างุนงง ไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไมเจ้านายถึงให้ความสำคัญกับละครทีวีเรื่องนี้มากขนาดนี้ ?
หรือว่าเรื่อง ‘ไซอิ๋ว’ มีดีขนาดนั้นเลยเหรอ ?
เขาคิดไม่ออกและขี้เกียจเกินกว่าที่จะคิด เขาเพียงแค่ต้องทำตามคำแนะนำของเจียงเสี่ยวไป๋ ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ ผมจะติดต่อผู้อำนวยการหยางไปให้ครับ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “งั้นก็พอแค่นี้ก่อน คุณมีอะไรที่อยากจะพูดอีกไหม ? ”
เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง ผมคิดว่าปัญหาตอนนี้ไม่ได้เกี่ยวกับโฆษณา แต่ปัญหาคือผลิตภัณฑ์ของเราอยู่ภายใต้ข้อจำกัดด้านการขนส่ง”
หลังจากหยุดชั่วครู่ เขาก็พูดว่า “แน่นอน นี่ไม่ใช่หน้าที่งานของผม และผมก็ไม่รู้วิธีแก้ไข ผมจึงอยากจะบอกคุณ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและพูดว่า “ฉันรู้เรื่องนี้แล้ว”
เขาสูดหายใจเข้า การแก้ปัญหาการคมนาคมเบื้องต้นนั้นก็ต้องรอจนกว่าทางหลวงและทางรถไฟจะเปิดสัญจร
ขณะนี้โครงการก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เรื่องทางรถไฟก็ควรถูกรวมไว้ในวาระการประชุมด้วย
เขาจึงตัดสินใจว่าจะไปพบนายกเทศมนตรีจางพรุ่งนี้ เพื่อให้อีกฝ่ายออกมา ‘เป็นผู้นำ ! ’ ในการผลักดันเรื่องนี้ให้
เขาพูดกับเย่กวงโต้วว่า “ฉันจะแก้ไขปัญหาเรื่องการขนส่งเอง”
เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ผมก็ไม่มีอะไรต้องรายงานเพิ่มแล้วล่ะครับ”
“แล้วคุณมีคำแนะนำอะไรเพิ่มเติมอีกไหมครับ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋มองเขาอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดว่า “ไม่มีอะไรแล้ว ฉันแค่ถามเกี่ยวกับสถานการณ์เหล่านี้ ตอนนี้ฉันรู้ทุกอย่างแล้ว นายกลับไปทำงานของนายได้เลย”
เย่กวงโต้วสับสนเล็กน้อย นี่… ดูเหมือนจะไม่ใช่นิสัยของเจียงเสี่ยวไป๋เลย !
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเจียงเสี่ยวไป๋พูดแบบนี้ออกมา เขาจึงไม่มีอะไรอยากถามต่อ ดังนั้นเขาจึงยืนขึ้นและขอตัวออกไป
“เอาล่ะ ผู้ช่วยเจียง งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ ระวังคู่แข่งของคุณด้วย”
“โอเค ผมเข้าใจแล้ว ! ”
เย่กวงโต้วพยักหน้า และรู้สึกอยู่ว่าสิ่งที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดในภายหลังนั้นค่อนข้างแปลก แต่เขาก็หาเหตุผลไม่ได้ เขาจึงทำได้แค่จากไปอย่างไม่สบายใจ
เมื่อมองไปที่ร่างที่จากไปของเย่กวงโต้ว ริมฝีปากของเจียงเสี่ยวไป๋ก็โค้งงอเป็นรอยยิ้ม
ที่เขาเรียกเย่กวงโต้วมา เพราะเขามีงานจะให้อีกฝ่ายทำจริง ๆ
แต่สุดท้ายเขาก็เปลี่ยนใจกะทันหัน
บริษัทที่ไม่มีคู่แข่ง ย่อมโดดเดี่ยวและไร้การพัฒนา
เขาจึงตัดสินใจจะสร้างคู่แข่งให้กับเย่กวงโต้ว
แน่นอนว่านี่ ก็เป็นหนึ่งในมาตรการป้องกันเหมือนกัน
คนที่เอาชนะตัวเองได้ก็คือตัวคุณเองเสมอ
หลังจากปิดประตู เขาก็จุดบุหรี่ หลังจากสูบบุหรี่เสร็จ เจียงเสี่ยวไป๋ก็คว้าโทรศัพท์บนโต๊ะแล้วกดโทรออก
กว่าสิบนาทีต่อมา
เมื่อสายเชื่อมต่อแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาว่า “ผม เจียงเสี่ยวไป๋เอง ! ”
“ฮ่าฮ่า เสี่ยวไป๋ ทำไมนายถึงโทรมาหาฉันได้วันนี้ ? ” เสียงหัวเราะของหลินเจียจวินดังมาจากปลายสายของโทรศัพท์
เจียงเสี่ยวไป๋ถามว่า “แล้วพี่สะดวกคุยกับผมไหม ? ”
หลินเจียจวินกล่าวว่า “สะดวกสิ ฉันอยู่คนเดียวในออฟฟิศ มีอะไรก็พูดมาเถอะ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ถามออกมาว่า “เป็นอย่างไรบ้างครับ ร้านเสื้อผ้ามีความคืบหน้าบ้างไหม ? ”
หลินเจียจวินถามว่า “ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ตอนนี้สตูดิโอออกแบบในเซี่ยงไฮ้ได้จัดตั้งขึ้นแล้ว มีนักออกแบบและช่างตัดเสื้ออยู่ด้วย รวมแล้วมีพนักงานทั้งหมด 60 คนแล้ว”
“ตอนนี้พวกเขากำลังพยายามค้นคว้า และออกแบบชุดสไตล์ใหม่จากต่างประเทศอยู่”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แล้วโรงงานล่ะครับ ? ”
หลินเจียจวินกล่าวว่า “ตามรายชื่อที่นายให้ไว้ ฉันไปหาคนทั้ง 13 คนในสี่มณฑล ได้แก่ เจียงซู เจ้อเจียง ฝูเจี้ยนและกวางตุ้ง ทั้งยังได้หาคนเพิ่มอีก 5 คน จากนั้นก็ลงทุนเปิดโรงงานทั้งหมด 18 แห่งในสี่มณฑ มีทั้งโรงงานเสื้อผ้าเด็ก เสื้อผ้าผู้หญิง เสื้อผ้าผู้ชาย เสื้อผ้าเฉพาะอาชีพ”
“นอกจากนี้ โรงงานอีกสิบแห่งยังเป็นโรงงานรองเท้า ถุงเท้า กระเป๋าและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ด้วย”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า หลินเจียจวินลงมือค่อนข้างไว ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าพอใจมาก เขาย้ำว่า “ไม่เพียงแต่ต้องเร่งสร้างโรงงานเท่านั้น แต่เราต้องเริ่มวางแผนการตลาดได้แล้ว”
หลินเจียจวินกล่าวว่า “เรื่องนี้ฉันเองก็อยากคุยกับนายเมื่อเรามีเวลาได้พบกัน”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมก็เหมือนกัน ผมอยากจะคุยกับพี่เกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ผมไม่มีเวลาไปเจียงเฉิง พี่มาชิงโจวได้ไหม ! ”
“ให้ฉันวิ่งไปหานายอีกแล้วนะ!”
หลินเจียจวินบ่นออกมา และพูดว่า “เอาล่ะ ฉันจะขึ้นเครื่องไปพรุ่งนี้เช้าแล้วกัน”