ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 878 เผยความคิดเจ้าเล่ห์
ตอนที่ 878 เผยความคิดเจ้าเล่ห์
ที่จัตุรัสหงซานเต็มไปด้วยผู้คน และผู้คนส่วนใหญ่ที่มาดูการแสดงดอกไม้ไฟนี้ก็ได้รับเชิญมาจากเจียงเจียกรุ๊ป
เพราะดอกไม้ไฟพุ่งสูงขึ้นถึงสองร้อยเมตร และเบ่งบานเป็นวงกว้างในท้องฟ้ายามค่ำคืน จึงทำให้ไม่เพียงแต่ผู้คนในจัตุรัสหงซานเท่านั้นที่มองเห็นมัน
เมืองเจียงเฉิงตั้งอยู่บนที่ราบ ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 ยังไม่มีการก่อสร้างอาคารสูง ทำให้คนในเขตเจียงชาง, เจียงโข่ว และเจียงหยางต่างก็สามารถมองเห็นดอกไม้ไฟที่ปล่อยจากจัตุรัสหงซานได้
เป็นผลให้แทบทุกที่ในเมืองเจียงเฉิงเดือดพล่านในคืนนี้
“ดูสิ ต้องมีการจุดดอกไม้ไฟอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ ๆ ! ”
“นั่นดอกไม้ไฟงั้นเหรอ ? ดอกไม้ไฟจะลูกใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร ! ”
“แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่ดอกไม้ไฟ ? ”
“ดูเหมือนว่าดอกไม้ไฟพวกนี้จะขึ้นมาจากจัตุรัสหงซาน ! ”
“ที่จัตุรัสหงซานมีการจุดดอกไม้ไฟงั้นเหรอ ? ”
“พ่อ แม่ ออกมาดูนี่สิ เหมือนมีคนจุดดอกไม้ไฟ ! ”
“ใช่แล้ว มีคนจุดดอกไม้ไฟจริง ๆ ! ”
“มันสวยงามมาก ราวกับเทพธิดากำลังโปรยดอกไม้ ! ”
“ดอกไม้ไฟเยอะมาก ! ”
“น่าเสียดายที่มันอยู่ไกลเกินไป จึงมองเห็นได้ไม่ชัด ! ”
“ถ้าได้ดูในงาน คงน่าตกตะลึงมาก ! ”
“เสี่ยวหง เธอเคยบอกว่าอยากดูดอกไม้ไฟไม่ใช่เหรอ ? ออกมาเร็ว ๆ ดอกไม้ไฟเยอะมาก ! ”
“ว้าว ดอกไม้ไฟเยอะมาก สวยมากจริง ๆ ! ”
“……”
ไม่ว่าจะเป็นเจียงหยาง เจียงโขว หรือเจียงชาง บนถนนและตรอกซอกซอย บนหลังคา สนามหญ้า บนหน้าต่างหรือระเบียง ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างมองไปในทิศทางของจัตุรัสหงซาน ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างเพื่อดูดอกไม้ไฟอันงดงามบนท้องฟ้าท่ามกลางความประหลาดใจ
หนึ่งในนั้นคือหลินต้ากั๋ว เจิงเหลียงหยู เกาเทียนเยว่…
เจียผิงเล่อ, หวังเว่ยตง, จางกวงจง..
ซูหมานซาน เว่ยเสี่ยวเป่า เฉินซินอี้…
มีเจียงเสี่ยวชิง หลินเจียลี่, ซือถูหรง ฉู่หยวนหยวน…
โหยวตู้ เสี่ยวไค, จางเฉิน…
มีหวังเค่อ เจียงหลาน…
มีหลายคนที่เจียงเสี่ยวไป๋รู้จัก แต่ก็ไม่ใช่ทุกคน !
หลินต้ากั๋วกลับบ้านแล้วและยืนอยู่ในลานหญ้าเล็ก ๆ ด้านนอกวิลล่ากับมู่เสี่ยวหวาน หลินเจียปิง จางอ้ายผิง และคนอื่น ทุกคนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ราวกับว่าทั่วทั้งเจียงเฉิงถูกปกคลุมไปด้วยดอกไม้ไฟ
“คุณปู่ อาเจียงเป็นคนจุดดอกไม้ไฟหรือเปล่า ? ”
หลินจื้อหยวนถามด้วยความตื่นเต้นขณะชมดอกไม้ไฟไปด้วย
หลินต้ากั๋วพยักหน้า “ใช่ อาเจียงของหลานกำลังจุดดอกไม้ไฟที่จัตุรัสหงซาน”
หลินจื้อเสวียมุ่ยปากและพูดอย่างไม่พอใจ “คุณปู่ คุณปู่รู้ว่าอาเจียงจะจุดดอกไม้ไฟที่จัตุรัสหงซาน ทำไมคุณปู่ไม่พาหนูกับพี่ไปดูล่ะคะ ? ”
หลินเจียปิงที่ได้ยินก็รีบพูดออกมา “เสี่ยวหยวน เสี่ยวเสวีย คุณปู่มีงานยุ่งมาก เขาจะมีเวลาพาพวกหนูไปดูดอกไม้ไฟได้อย่างไร ! ”
จางอ้ายผิงยังกล่าวอีกว่า “ไม่ใช่ว่าอยู่ตรงนี้ก็เห็นเหมือนกันเหรอ ! ”
หลินจื้อเสวียพูดอย่างไม่ยอม “จัตุรัสหงซานก็ไม่ได้อยู่ไกล การไปดูที่นั่นคงจะเห็นได้ชัดกว่าแน่นอนค่ะ ! ”
หลินจื้อหยวนยังกล่าวอีกว่า “คุณปู่งานยุ่ง จะเอาเวลาที่ไหนพาไปดูดอกไม้ไฟ ! ”
แม้แต่หลินเจียหงก็พูดว่า “ใช่แล้วค่ะพ่อ พ่อรู้ว่าเสี่ยวไป๋จะจุดดอกไม้ไฟที่จัตุรัสหงซาน แทนที่พ่อจะบอกหนู หนูจะได้พาเสี่ยวหยวนและเสี่ยวเสวียไปดู ! ”
หลินต้ากั๋วอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าดอกไม้ไฟที่เจียงเสี่ยวไป๋สร้างขึ้นจะอลังการขนาดนี้
ถ้าเขารู้ เขาจะพาเจิงเหลียงหยูและคนอื่น ๆ ไปที่นั่นแน่นอน เพื่อดูว่า ‘ดอกไม้ไฟแบบใหม่’ เหล่านั้นหน้าตาเป็นอย่างไร
เพราะเขาก็สนใจ ‘ดอกไม้ไฟแบบใหม่’ นี้ด้วย !
ที่ชั้นบนสุดของหงซานเกสต์เฮาส์ นอกจากเสียงอุทานของเด็กน้อยทั้งสามอย่างเจียงชาน เจียงถิงและหวังกังแล้ว ผู้ใหญ่ทั้งสามคนอย่างจางอี้เต๋อ ถังจิงเทียน และหวังผิงก็ตกตะลึงเช่นกัน
“เสี่ยวเจียง คุณเป็นคนปรับปรุงดอกไม้ไฟเหล่านี้ใช่ไหม ? ”
ถังจิงเทียนละสายตามาจากดอกไม้ไฟอันงดงามบนท้องฟ้า เขาจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วถามออกมา
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะเบา ๆ “อย่าเรียกว่าปรับปรุงเลยครับ เรียกว่าออกแบบใหม่ดีกว่า ! ”
“ใช่ ใช่ ! ” ถังจิงเทียนหัวเราะ “ดอกไม้ไฟแบบใหม่นี้แตกต่างไปจากดอกไม้ไฟที่มีมาก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง มันถือเป็นการออกแบบใหม่ทั้งหมด ! ”
หวังผิงพูดด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวไป๋ ฉันขอถามจริง ๆ นะ มีอะไรบ้างที่คุณทำไม่ได้ ? ”
ก่อนที่เจียงเสี่ยวไป๋จะพูดออกมา เจียงชานก็รีบพูดว่า “ลุงหวัง ไม่มีอะไรที่ป่าป๊าทำไมได้หรอกค่ะ”
หวังกังก็พูดออกมาว่า “พี่ชานชานพูดถูก ลุงเจียงของผมทำทุกอย่างได้ และเก่งที่สุดเสมอ ! ”
หวังผิงโดนเด็กน้อยสองคนนี้ตอกหน้าจนพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง
จางอี้เต๋อมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่ลึกซึ้งแล้วถามว่า “เสี่ยวเจียง คุณตั้งใจจัดการแสดงดอกไม้ไฟคืนนี้เพื่อโปรโมตดอกไม้ไฟในวันพรุ่งนี้ใช่ไหม ? ”
ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ตรุษจีนกำลังจะมาถึงเร็ว ๆ นี้ เมื่อดอกไม้ไฟแบบใหม่ของคุณเปิดตัว ยอดขายจะต้องสูงมากแน่ ๆ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มและพูดด้วยท่าทางใจเย็น “เรากำลังจะเปิดตัวดอกไม้ไฟแบบใหม่ แต่นี่ไม่ใช่การโปรโมตหลักครับ คราวนี้เป็นการโปรโมตการลงทุนเต็มรูปแบบ ! ”
ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ใช่สิ อย่างไรคุณก็ต้องโปรโมตผลิตภัณฑ์ที่เพิ่งเปิดตัวอย่างไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งเป็นหลัก ส่วนการแสดงดอกไม้ไฟนี้ถือว่าเอามาเสริม”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไม่ใช่ครับ ดอกไม้ไฟแบบใหม่นี้ก็เป็นกำลังหลักเหมือนกัน เพราะผมเตรียมจะขายมันก่อนตรุษจีนนี้ ! ”
ถังจิงเทียนจึงกล่าวออกมาอย่างเป็นกังวล “ฉันรู้ดีว่าโรงงานประทัดหงหยุนของหวงหงหยุนนั้นมีขนาดไม่ใหญ่นัก คุณเพิ่งเข้าซื้อหุ้นโรงงานประทัดหงหยุนในวันปีใหม่ที่ผ่านมานี้ แม้ว่าคุณจะเปิดตัวดอกไม้ไฟแบบใหม่แล้ว แต่จะผลิตทันได้อย่างไร ? ”
จางอี้เต๋อขมวดคิ้วขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินประโยคนี้
ไม่ว่าสินค้าจะดีแค่ไหน แต่ก็ต้องมีสต๊อก !
ตอนแรกเจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะบอกว่าเขาได้ขอให้หวงหงหยุนรับสมัครคนงานจำนวนมาก ในปีนี้โรงงานประทัดหงหยุนไม่ได้มีพนักงานเพียงร้อยกว่าคนเหมือนปีก่อน ๆ เขาประเมินว่าน่าจะมีอย่างน้อยสี่ถึงห้าร้อยคน และคนพวกนี้ก็ทำงานล่วงเวลาเพื่อผลิตดอกไม้ไฟแล้ว
จำนวนการผลิตจึงไม่ใช่ปัญหาอะไร
อย่างไรก็ตาม หลังจากฟังคำพูดของถังจิงเทียนแล้ว เขาก็กลอกตาและยังไม่คิดจะพูดมันออกมา
“นายกเทศมนตรีจาง รองนายกเทศมนตรีถัง พวกคุณทั้งสองก็เห็นแล้วว่าดอกไม้ไฟแบบใหม่ของผมมีประสิทธิภาพมากแค่ไหน”
จางอี้เต๋อเม้มริมฝีปาก เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องพูดถึงหรอก ?
“มีอะไรจะพูด ก็พูดออกมาตรง ๆ เลย ! ” ถังจิงเทียนพูดอย่างไม่สบอารมณ์
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “หากมีคนจำนวนมากต้องการเป็นตัวแทนจำหน่ายดอกไม้ไฟในวันพรุ่งนี้ หลังจากกลับไปที่ชิงโจว ผู้นำทั้งสองควรช่วยผมทำงานโดยการไปขอซื้อหุ้นของโรงงานประทัดอีกสี่แห่งนะครับ ! ”
จางอี้เต๋อและถังจิงเทียนต่างก็ตกตะลึง
มีโรงงานประทัดทั้งหมดห้าแห่งในเมืองชิงโจว โดยโรงงานประทัดฟู่ซิงและโรงงานประทัดหงซิงเป็นหน่วยงานของรัฐ ในขณะที่โรงงานประทัดหงหยุน โรงงานประทัดเต๋อฟู่ และโรงงานประทัดซีเล่อเป็นองค์กรเอกชน
จางอี้เต๋อกล่าวว่า “ที่จริงแล้วโรงงานประทัดเต๋อฟู่และโรงงานประทัดซีเล่อ คุณสามารถเจรจากับพวกเขาได้โดยตรง ตราบใดที่คุณมีเงินมากพอ คุณสามารถพูดคุยกับซุนเต๋อฟู่และหงชวงซีได้อยู่แล้ว”
บทสนทนาเปลี่ยนไป “แต่โรงงานประทัดฟู่ซิงและโรงงานประทัดหงซิงเป็นรัฐวิสาหกิจ คุณจะให้เราไปขอซื้อมาได้อย่างไร ? ”