ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 880 ถึงเวลาเริ่มต้นธุรกิจแล้ว

ตอนที่ 880 ถึงเวลาเริ่มต้นธุรกิจแล้ว

และแล้วค่ำคืนนี้ก็ได้ผ่านพ้นไป

งานมหกรรมการลงทุนในวันถัดไปยังคงจัดขึ้นที่หอประชุมหงซาน

ด้านนอกหอประชุมมีพรมแดง ผนังลายเซ็น โต๊ะลงทะเบียน วงดนตรี และช่างภาพเหมือนกับเมื่อวานทุกประการ

ทว่าความแตกต่างก็คือ วันนี้มีการเพิ่มพื้นที่: จัดแสดงสินค้าของเจียงเจียกรุ๊ป

ซึ่งเย่กวงโต้วเป็นคนทำขึ้นเมื่อคืนนี้ ในพื้นที่แสดงสินค้า มีโมเดลร้านโยวผิ่นขนาดเล็ก รวมถึงโมเดลร้านหม้อไฟ โมเดลร้านซีฟู้ด โต๊ะหลุมไฟ ไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้ง ถ้วยพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้ง กล่องใส่อาหารแบบใช้แล้วทิ้ง และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อย่าง ล่าเถียว นมถั่วเหลือง อาหารกระป๋อง เป็นต้น

การเดินเข้าไปในพื้นที่แสดงสินค้าก็เหมือนกับการเดินเข้าไปในนิทรรศการเล็ก ๆ

“นี่คือหม้อไฟ ! ”

“หืมม ดูน่าทานจังเลย ! ”

“ใช่ ฉันแทบจะน้ำลายไหลแล้ว ! ”

“ร้านซีฟู้ดก็น่าไป ปูผัดเซียงล่าที่นั่นอร่อยมาก ! ”

“ร้านกุ้งอบน้ำมัน ? ทำไมไม่มีมาจัดแสดงเหมือนร้านหม้อไฟหรือร้านซีฟู้ด มีแต่รูปถ่ายเท่านั้นล่ะ ? ”

“แต่แค่ภาพถ่ายก็ดูน่าดึงดูดมากแล้ว ! ”

“ร้านโยวผิ่น ชื่อนี้ความหมายดีมาก”

“ฉันเชี่ยวชาญการทำขนม ฉันจะทำเงินจากร้านไหนได้บ้าง ? ”

“ที่นี่มีขนมทุกชนิด หลากหลาย และเลือกซื้อได้ง่าย มีแพ็คเกจที่สวยงาม ฉันคิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีให้กับลูกค้า”

“ใช่แล้ว ส่วนไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งนี้ก็สะดวกมาก ! ”

“ใช่ มันสะดวกจริง ๆ ”

“สิ่งสำคัญคือราคาถูกมาก อันละแค่หนึ่งหรือสองเหมาเท่านั้น แถมสะดวกกว่าการใช้ไม้ขีดมาก ! ”

“ถ้วยพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้งก็ดีเหมือนกันนะ ไม่ต้องล้างให้เปลืองแรง ใช้แล้วทิ้งได้เลย ! ”

“จะว่าไปขนมทานเล่นอย่างล่าเถียวก็อร่อยมาก ! ”

“……”

หลังจากลงทะเบียนร่วมงานและรับของขวัญแล้ว แขกก็จะเดินผ่านพื้นที่แสดงสินค้าเพื่อชมสินค้าต่าง ๆ ของเจียงเจียกรุ๊ปด้วยตนเอง

ทุกคนที่ได้เห็นต่างก็ชื่นชมออกมาไม่หยุดปาก

เมื่องานมหกรรมการลงทุนเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ แขกเกือบทุกคนที่มาร่วมงานก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับรูปแบบธุรกิจและผลิตภัณฑ์ของเจียงเจียกรุ๊ปอย่างคร่าว ๆ แล้ว

หอประชุมหงซานมีที่นั่งทั้งหมด 10,000 ที่นั่ง

เมื่อเทียบกับเมื่อวานนี้ที่ยังมีที่ว่าง วันนี้หอประชุมแน่นขนัดไปด้วยผู้คน และยังมีคนหลายร้อยคนยืนอยู่ด้านหลังสุด เพราะไม่มีที่นั่ง

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือมีผู้เข้าร่วมงานมหกรรมการลงทุนนี้มากกว่า 10,000 คน !

เมื่อเห็นแบบนี้ หวังผิงก็รีบให้คนขับรถบรรทุกไปยืมเก้าอี้จากเกสต์เฮาส์หงซาน และจัดให้แขกที่ไม่มีที่นั่งนั่งตรงทางเดินของหอประชุม

ส่วนพิธีกรก็ยังคงเป็นหลี่หลิงหลิงและเย่กวงโต้วเหมือนเคย

ส่วนผู้นำที่มาร่วมงานก็ได้แก่หลินต้ากั๋ว เจิงเหลียงหยู กัวเทียนเยว่ เจียผิงเล่อ หวังเว่ยตง และคนอื่น

เดิมที หลินต้ากั๋วตั้งใจจะมาเข้าร่วมการประชุมคำสั่งซื้อในวันแรกเท่านั้น และไม่มีแผนที่จะเข้าร่วมการประชุมมหกรรมการลงทุนในวันนี้

แต่เมื่อเขารู้ว่าในการประชุมคำสั่งซื้อเมื่อวานนี้ เจียงเจียกรุ๊ปมียอดสั่งซื้อที่ทำสัญญาเสร็จสิ้นเกือบสามพันล้าน โดยมีคนจ่ายเงินมาแล้วมากกว่า 600 ล้านหยวน เขาก็ตกใจและบอกให้ติงจวิ้นเจี๋ยเคลียร์ตารางงานของเขา เพราะเขาจะมาเข้าร่วมการประชุมมหกรรมการลงทุนในวันนี้ด้วย

เมื่อหลินต้ากั๋วต้องการเข้าร่วมมหกรรมการลงทุน แน่นอนว่าเมิ่งเสี่ยวเป่ยไม่มีทางปฏิเสธและรีบเตรียมที่นั่งให้เขาทันที

เมื่อเจียผิงเล่อและหวังเว่ยตงรู้ว่าหลินต้ากั๋วมาเข้าร่วม พวกเขาก็เข้าร่วม เพราะไม่กล้าที่จะละเลยงานของท่านผู้นำ

ส่งผลให้งานมหกรรมการลงทุนในวันนี้มีผู้นำมากกว่าเมื่อวาน นอกจากนี้ยังมีผู้เข้าร่วมประชุมมากกว่าเมื่อวาน ส่งผลให้เป็นงานประชุมครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

โดยไม่สนใจช่วงเปิดงานก่อนหน้านี้ หลังจากจับรางวัลครั้งที่สามเสร็จสิ้น มหกรรมการลงทุนก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ

หลังจากที่เย่กวงโต้วประกาศนโยบายการลงทุน เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็ขึ้นเวทีและกล่าวปาฐกถาพิเศษในหัวข้อ “ถึงเวลาเริ่มต้นธุรกิจแล้ว”

คำพูดของเธอมุ่งเป้าไปที่ผู้จัดการและหัวหน้าของรัฐวิสาหกิจ เธอกล่าวว่า “นี่เป็นยุคที่ดีที่สุดและเป็นโอกาสที่ดีที่สุด งานที่มั่นคงจะทำให้คุณมีเงินเพียงพอที่จะซื้ออาหารดี ๆ รับประทานและเสื้อผ้าดี ๆ สวมใส่ ให้อยู่ดีมีสุข ใช้ชีวิตอย่างที่คุณต้องการ”

“แล้วพวกคุณล่ะ ต้องการชีวิตแบบไหน ? ”

“คนอื่นกินผัก แต่ครอบครัวเราได้กินเนื้อสัตว์ ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังได้ทานอาหารที่หลากหลายในทุกวัน วันนี้กินหมูตุ๋น พรุ่งนี้ก็กินไก่ ส่วนวันมะรืนก็กินปลา ! ”

“คนอื่นเดินไปทำงานหรือปั่นจักรยานไป ส่วนคุณขับรถยนต์ไปทำงาน แวะรับภรรยาและลูก ๆ กลับบ้านด้วยกัน ไม่ต้องกังวลว่าระหว่างเดินทางจะต้องเจอฝนหรือพายุอีกต่อไป”

“หากไปทานอาหารนอกบ้าน ก็ให้ความสำคัญแค่อาหารที่ชอบ ไม่ใช่ต้องคอยมากังวลเรื่องราคา ! ”

“ตอนนั้นคุณจะมีเงินเหลือเพียงพอที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก คิดแค่ว่าจะซื้อเสื้อผ้าใหม่แบบไหนมาใส่ดี”

“……”

“ถ้าคุณมีแค่งาน เงินเดือนของคุณจะไม่สามารถดำรงชีวิตที่คุณปรารถนาได้ ! ”

“ถ้าคุณเพียงแค่ทำงานประจำเพียงอย่างเดียว ก็เท่ากับใช้พรสวรรค์ที่คุณมีไม่เต็มที่ ! ”

“นีโคไล ออร์ตรอฟสกี เขียนไว้ในหนังสือวีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ ว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับมนุษย์คือชีวิตและชีวิตมีเพียงครั้งเดียว ดังนั้นเราต้องใช้มันให้คุ้ม เมื่อมองย้อนกลับไปในอดีตจะได้ไม่เสียใจที่เสียเวลาหลายปีกับการที่ไม่ได้ทำอะไรเลย”

“ดังนั้นเมื่อเรามีงานและมีโอกาสเริ่มต้นธุรกิจ เราก็ต้องคว้าโอกาสนี้ไว้”

“การเป็นผู้ประกอบการไม่เพียงแต่สามารถเพิ่มความมั่งคั่งให้ฐานะของคุณได้ แต่ยังช่วยให้คุณใช้ชีวิตตามที่คุณต้องการ แต่ยังเพิ่มคุณค่าของชีวิตคุณด้วย”

“……”

คำพูดที่เร่าร้อนของเมิ่งเสี่ยวเป่ยได้เข้าไปทำลายเกราะหัวใจของผู้คนนับไม่ถ้วน

บางคนเริ่มคล้อยตาม บางคนตื่นเต้น บางคนรอคอยที่จะลงทุน และบางคนก็ทำอะไรไม่ถูก…

เมื่อหลินต้ากั๋วและผู้นำคนอื่นได้ยิน ใบหน้าของพวกเขาก็มืดมนลง

ทำไมถึงมาพูดเรื่องไร้สาระเหล่านี้ ?

แทนที่จะส่งเสริมให้พนักงานของรัฐวิสาหกิจทำงานให้ดี แต่กลับยั่วยุให้เริ่มต้นทำธุรกิจเป็นของตนเองในอนาคต !

นี่คือการรุกล้ำรัฐวิสาหกิจ !

และไม่ใช่เป็นแค่การขุดหลุมเล็ก ๆ ข้างกำแพง แต่เป็นการขุดหลุมขนาดใหญ่อีกด้วย

ขุดเยอะขนาดนี้ “กำแพง” คงจะพังแน่ ๆ !

แต่เมื่อคิดอย่างรอบคอบแล้ว จากมุมมองของเจียงเจียกรุ๊ป พวกเขาก็ต้องยอมรับว่าคำพูดของเมิ่งเสี่ยวเป่ยนั้นมีความจริงอยู่บ้าง

เพราะกลุ่มผู้บริหารห้างสรรพสินค้า ร้านค้า และสหกรณ์อุปทานและการตลาดเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่มีความสามารถและมีไหวพริบที่ดีในเรื่องธุรกิจ

พวกเขาเลือกกลุ่มเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ

หลังจากการกล่าวจูงใจของเมิ่งเสี่ยวเป่ยเสร็จสิ้น ขั้นตอนต่อไปคือการส่งเสริมการลงทุน

เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ทุกคนทราบถึงนโยบายการลงทุนของเจียงเจียกรุ๊ปแล้ว ตอนนี้เรากำลังรับสมัครตัวแทนทั่วไปของไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งประจำแต่ละมณฑลต่าง ๆ ”

ในปี 1984 ประเทศจีนได้แบ่งการปกครองออกเป็น 23 มณฑล 3 เขตเทศบาล และ 5 เขตปกครองตนเอง

ซึ่งหมายความว่าไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งสามารถรับสมัครตัวแทนทั่วไประดับมณฑลได้มากถึง 31 คน

คนในหอประชุมที่ต้องการเป็นตัวแทนจำหน่ายไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งอดรู้สึกกังวลไม่ได้

เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ก่อนที่เราจะเริ่มเชิญชวนการลงทุนอย่างเป็นทางการ ผมต้องอธิบายว่ามณฑลเทียนจิง มณฑลเจียงซู และมณฑลเจ้อเจียงมีตัวแทนจำหน่ายไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งอยู่แล้ว ดังนั้นเราจึงจะรับสมัครตัวแทนจำหน่ายไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งระดับมณฑลเพียง 28 รายเท่านั้น”

“หากท่านใดสนใจเชิญไปที่ห้องหมายเลข 1 หลังหอประชุมเพื่อฟังรายละเอียดเฉพาะจากพนักงานขายของเรา” เหลือเพียง 28 ที่เท่านั้น ! ”

ทันทีที่เย่กวงโต้วพูดจบ ผู้คนหลายร้อยคนก็ลุกขึ้นยืนทันที