พลิกตำนานสามก๊ก - บทที่ 194 ทั้งสองฝ่ายพักรบ

บทที่ 194 ทั้งสองฝ่ายพักรบ

เล่าเจี้ยงได้ยินคำพูดของซุนเกี๋ยน ทว่าไม่ได้ออกคำสั่ง และตอบซุนเกี๋ยนแต่อย่างใด

“แม่ทัพหลัง!”

ซุนเกี๋ยนร้อนใจมาก มีโอกาสดีเช่นนี้ เขาก็ไม่อยากเสียไปในพริบตา

เล่าเจี้ยงยกมือขึ้นหยุดพยัคฆ์แห่งกังตั๋ง และกำลังบอกว่าตนนั้นเข้าใจความหมายของเขาแล้ว

เวลาผ่านไปทีละนิด กองทัพซีเหลียงก็ค่อย ๆ สงบนิ่งลงภายใต้คำก่นด่าของเป่ยกงปั่วอวี้

“โว้ย!”

ซุนเกี๋ยนโกรธเกรี้ยวมาก เขามองโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้หลุดลอยไปตาปริบ ๆ

“จูล่ง กลับมาเถอะ”

จูล่งได้รับคำสั่งของเล่าเจี้ยง ก็หันกลับไปอยู่ข้างนายท่านอย่างไม่ลังเล

แม่ทัพหลังไม่เพียงเพิกเฉยต่อโอกาสดีในการโจมตี แต่ยังเรียกขุนศึกรูปงามกลับมาอีกด้วย การกระทำที่ผิดปกติซ้ำแล้วซ้ำเหล่านี้ ทำให้แม่ทัพพวกนี้สับสนเล็กน้อย

อีกอย่าง หาใช่แค่กองทัพฮั่นเท่านั้น แม้แต่กองทัพซีเหลียงยังงงงวยมาก เมื่อครู่เปียนจาง หันซุย และเป่ยกงปั่วอวี้ ถึงขนาดเตรียมพร้อมรับการโจมตีของเล่าเจี้ยง แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะไม่ฉวยโอกาสตอนคนอื่นลำบาก

“เปียนจาง เจ้าว่าหากข้าสั่งให้กองทัพบุกโจมตี เจ้ารู้ไหมว่าพวกเจ้าจะต้องเผชิญผลที่ตามมาอย่างไร?!” แม่ทัพหลังแผดเสียง

“เหอะ อย่าหวังว่าข้าจะขอบคุณเจ้าเลย!”

เปียนจางตอบอย่างส่ง ๆ ทว่าเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการทำอะไรกันแน่

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”

เล่าเจี้ยงไม่คิดเลยว่าเปียนจางจะใช้น้ำเสียงขุ่นเคืองเช่นนี้ จึงอดแหงนหน้าหัวเราะขึ้นฟ้าไม่ได้

“ไยข้าต้องสนใจคำขอบคุณของพวกกบฏด้วย เพียงแต่ข้าเล่าเจี้ยงเป็นสุภาพบุรุษ ไม่อยากฉวยโอกาสตอนคนอื่นลำบากก็เท่านั้น!”

“วันนี้ต่อสู้กันมานาน เกรงว่าทหารทุกคนคงเหนื่อยแล้ว อีกอย่างข้าเล่าเจี้ยงมีคุณธรรมความเมตตาต่อสรรพชีวิต ทนเห็นการฆ่าสังหารไม่ไหวอีกแล้ว”

“เจ้าพาคนของเจ้ากลับไปเถิด วันหน้าข้าค่อยสู้กับเจ้า!”

สิ้นเสียงเล่าเจี้ยง คนของทั้งสองฝ่ายต่างตะลึง

“ไม่ได้นะแม่ทัพหลัง! ตอนนี้พวกกบฏซีเหลียงหมดแรงแล้ว หากปล่อยพวกเขาไป พวกมันต้องชักนำเภทภัยอันใหญ่หลวงมาให้!”

“มิสู้เราบุกเข้าโจมตี ต้องฆ่าพวกมันทั้งหมดได้แน่!”

เหล่าแม่ทัพฮั่นไม่อยากปล่อยกองทัพซีเหลียงไป จึงโน้มน้าวเล่าเจี้ยงไม่หยุดหย่อน

“เฮอะ! พวกเจ้าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ยังคิดจะฆ่าพวกเราให้สิ้นอีก เก่งนักก็ลองดู!”

เป่ยกงปั่วอวี้รู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาเหมาะในการสู้อีกต่อไป กระนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุที่ไร้ยางอายของคนพ่ายเหล่านี้ ก็ฝืนตอบโต้

“แม่ทัพหลัง ท่านดูสิไอ้กบฏพวกนี้มันหยิ่งยโสแค่ไหน? ขอแม่ทัพออกคำสั่งด้วย พวกข้า…”

“พอแล้ว ข้าบอกพักรบแล้ว วันนี้ก็ต้องพอแค่นี้! พวกเจ้าไม่ต้องพูดให้มากความ”

เปียนจางย่อมได้ยินคำเล่าเจี้ยงแล้ว แต่ยังคงมองมาอย่างไม่สบายใจ

“แม่ทัพหลังพูดจริงหรือ? จะไม่ไล่โจมตีขณะเราถอนทัพหรอกใช่ไหม”

เล่าเจี้ยงพยักหน้า ก่อนตอบเปียนจางอย่างมั่นใจมาก

“ใช่ ข้าเล่าเจี้ยงไม่เหมือนคนบางคนที่ไม่รักษาคำพูด และเก่งแต่ปาก”

“เจ้า!”

เปียนจางกำลังจะโกรธ หันซุยที่อยู่ด้านข้างรั้งเขาไว้อย่างรวดเร็ว

“เช่นนั้น พวกข้าขอลาก่อน!”

“ไป เร็วเข้า!”

หันซุยกุมมือคำนับให้เล่าเจี้ยง ก่อนเร่งให้เปียนจางถอนทัพกลับ

หากฝืนดึงดันต่อไป อาจเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถึงครานั้นคงสายเกินไปแล้ว

เล่าเจี้ยงเองก็รักษาสัญญา มองกองทัพซีเหลียงห่างออกไป จนกระทั่งหายลับไปจากสายตาจริง ๆ

“เหตุใดแม่ทัพหลังจึงปล่อยพวกเขาไป? กบฏซีเหลียงที่มีกำลังเข้มแข็งเกรียงไกรเหล่านี้มาถึงจุดเสื่อมโทรมแล้ว!”

ซุนเกี๋ยนมีนิสิยตรงไปตรงมา หากเล่าเจี้ยงไม่อธิบายคำถามนี้อย่างชัดเจน เขาไม่ยอมเลิกราแน่

“เหวินไถ อย่าพูดมากนักเลย แม่ทัพหลังทำเช่นนี้ย่อมมีเหตุผลของเขาเอง!”

เตียวอุ๋นรีบรั้งซุนเกี๋ยนไว้ หยุดพฤติกรรมมุทะลุของเขา

วันนี้หากไม่ใช่เพราะเล่าเจี้ยงมาทันเวลา พวกเขาจะยังรอดอยู่หรือ?

ตอนนี้ศัตรูถอยกลับไปแล้ว จะตำหนิเล่าเจี้ยงได้อย่างไร!

เล่าเจี้ยงเหลือบมองซุนเกี๋ยนอย่างราบเรียบ พลางอดเยาะเย้ยในใจไม่ได้

มิน่าล่ะ ถึงถูกยิงเกาทัณฑ์ใส่จนตาย ช่างเป็นคนบ้าระห่ำจริง ๆ

“เจ้าดูสภาพของทหารราบสิ พวกเขายังจับอาวุธได้หรือ?”

ซุนเกี๋ยนมองไปตามที่แม่ทัพหลังชี้ เหล่าทหารนั่งอยู่บนพื้นจริง ๆ บ้างก็ถึงกับนอนราบไปกับพื้น!

“แต่ถึงกระนั้น เรายังมีทหารม้า และกองทหารม้าหัวหอกของท่านแม่ทัพด้วย!”

เล่าเจี้ยงถอนหายใจ พลางส่ายหน้า

“ทหารม้ามีกี่คน? ข้าจะบอกเจ้าให้ ทหารม้าของเรารวมกันมีไม่ถึงครึ่งของกองทัพซีเหลียงด้วยซ้ำ! เจ้าเข้าใจไหม?”

“หากเริ่มรบกันตอนนี้ เจ้าเอาอะไรมารับประกันว่าจะชนะ? หากเราพ่าย ทุกอย่างก็จบ!”

ก่อนเล่าเจี้ยงจะมาถึงเมื่อครู่ เขาได้สังเกตเปรียบเทียบความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายอย่างละเอียดแล้ว

แม้กองทัพฮั่นมีทหารราบจำนวนมาก แต่แทบไม่มีกำลังรบเลย

ทหารม้าของกองทัพฮั่นเดิมมีจำนวนสามหมื่นนาย หลังจากผ่านการรบครั้งนี้ มีผู้บาดเจ็บล้มตายไม่ถึงสองหมื่นคน

แม้จะรวมกับกองทหารม้าหัวหอกของเล่าเจี้ยงด้วย ก็ยังมีไม่ถึงสามหมื่นคน!

แล้วกองทัพซีเหลียงล่ะ? เขาเพ่งมองอย่างละเอียดแล้ว แม้มีทหารไม่ถึงสี่หมื่น ก็ต้องมีสามหมื่นกว่า ซึ่งแทบจะมากกว่ากองทัพฮั่นเกือบสองเท่า!

แม้ลูกน้องใต้บัญชาของแม่ทัพหลังจะกล้าหาญ ทว่าหลังจากมาถึงสนามรบก็เสียประสิทธิภาพในการจู่โจมไปแล้ว ทหารม้านับหลายพันตะลุมบอนอยู่ในหลุมโคลน ประสิทธิภาพของพวกเขาย่อมลดลงอย่างมาก

เล่าเจี้ยงคุ้นเคยกับตำราพิชัยสงคราม และเข้าใจหนทางสู่ชัยชนะ จะตัดสินใจอย่างโง่เขลาออกมาได้อย่างไร?

“นี่…”

ซุนเกี๋ยนถูกถามจนพูดไม่ออก เขาหมกมุ่นอยู่กับการทำลายล้างกลุ่มกบฏ กลับไม่สังเกตสภาพการณ์ของทัพตัวเองเลย

“เหวินไถ แม่ทัพหลังเป็นคนเช่นไร ทำสิ่งใดจะไม่มีเหตุผลเชียวหรือ? เจ้ายังเด็กเกินไป”

เตียวอุ๋นเห็นซุนเกี๋ยนอายมาก จึงรีบเข้าไปสั่งสอน

ทว่าประโยคเจ้ายังเด็กเกินไปกลับทำให้แม่ทัพหลังฉงน ซุนเกี๋ยนยังเด็กเกินไปรึ อีกฝ่ายเกิดในปี 155 ปีนี้พยัคฆ์แห่งกังตั๋งอายุสามสิบแล้ว

แล้วเล่าเจี้ยงอายุเท่าไร เพิ่งสิบหกปีเอง!

“อะแฮ่ม… เอาละ แม่ทัพเตียว รีบออกคำสั่งให้กลับเมืองเหมยหยางเถิด”

“เปียนจางบอกแล้วมิใช่หรอกหรือ? เขาส่งคนไปโจมตีเมืองเหมยหยาง”

เมื่อเตียวอุ๋นได้ยินสิ่งที่เล่าเจี้ยงพูดก็เริ่มกังวลขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนรีบขอความช่วยเหลือ

“แม่ทัพหลัง ท่านนำกองทหารออกมา เช่นนั้นเมืองเหมยหยางจะทำอย่างไร? หากเมืองเหมยหยางถูกกลุ่มกบฏ…”

เล่าเจี้ยงรีบกล่าวปลอบใจ เขาไม่คิดเลยว่าตอนนี้เตียวอุ๋นจะกลายเป็นนกตื่นธนูไปเสียแล้ว*[1]

“แม่ทัพเตียวไม่ต้องกังวล เมืองเหมยหยางไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แต่เรายังต้องกลับไปโดยเร็ว”

“เช่นนั้นเรารีบกลับกันเถอะ!”

เตียวอุ๋นพยักหน้าตกลงอย่างไม่ลังเล

เขาแอบสาบานในใจ นับจากนี้ไปตนเองจะเชื่อฟังคำสั่งของเล่าเจี้ยงแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น! พฤติกรรมตัดสินใจเองเช่นนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก

หลังจากการโจมตีครั้งนี้ ในที่สุดเตียวอุ๋นก็เข้าใจตัวเอง เขาไม่กล้าเพ้อฝันในเรื่องคอยอยู่เบื้องหลังคิดอุบายวางแผนการรบ หรือสงครามอะไรเหล่านี้อีก!

แม้กระทั่งการรอดพ้นจากสถานการณ์เมื่อครู่ เตียวอุ๋นก็ถือว่ามันเป็นของขวัญจากพระเจ้าแล้ว!

บางทีสิ่งที่ตนทำได้คือช่วยสนับสนุนชายผู้นี้ปราบกบฏ

เตียวอุ๋นมองเล่าเจี้ยงที่อยู่ด้านข้างพลางแอบตัดสินใจอย่างเงียบงัน

[1] 惊弓之鸟 นกตื่นธนู หมายถึง ผู้ที่เคยตกใจหรือผ่านเหตุการณ์ร้ายมาก่อน เมื่อพบกับเหตุการณ์ก็จะรู้สึกตื่นตระหนก หวาดกลัว

……….………………………………………………………………………………………………

จ่ายแค่ 99.- อ่านได้ทุกเรื่องของ Bookbox ที่ www.bookfet.com

ตอนนำมากกว่า 10 ตอนเกือบทุกเรื่อง ลองไปดู !!!