ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 237 ถูกเปิดเผย

บทที่ 237 ถูกเปิดเผย

“ไอ้หนู ข้าจะคอยดูสิว่าแกจะหนีไปได้ถึงไหน?” มังกรตาเดียวยิ้มอย่างกรุ้มกริ่ม ที่ใต้ขาของเขาในตอนนี้มีมอเตอร์ไซค์สีทองซึ่งรูปทรงคล้ายมอเตอร์ไซค์ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน แล้วก็ใช้มือของเขาบิดคันเร่งมอเตอร์ไซค์เป็นช่วงๆ

แล้วทันใดนั้น ที่ท่อไอเสียด้านหลังของมอเตอร์ไซค์ก็ได้พ่นไฟออกมา!

“ขึ้นรถ!” มังกรตาเดียวกวักมือ แล้วชายร่างใหญ่อีก 3 คนก็ได้รีบขึ้นรถทันที!

“บ้าเอ๊ย รีบหนีก่อนดีกว่า” ฉิงเทียนแกล้งทำเป็นกลัว แล้วรีบวิ่งไปไกลๆ

มังกรตาเดียวพูดอย่างดูถูก “ข้าจะปล่อยให้แกหนีไป 3 ช่วงถนนเลย แล้วข้าจะไล่ตามให้ดู” พูดจบเขาก็ได้บิดคันเร่งแล้วยกเท้าออกจากพื้น ในตอนนั้นเองที่มอเตอร์ไซค์ก็ได้ลอยเหนือพื้นอย่างช้าๆ แล้วล้อทั้งสองล้อนั้นก็ได้พับเก็บไป

“ฮ่าๆ วันนี้ฉันจะเล่นกับพวกแกหน่อยก็ได้ แล้วจะต้องหาทางชิงรถคันนั้นมาให้ได้” ฉิงเทียนวิ่งหนีและหันไปมองที่มอเตอร์ไซค์ที่กำลังบินอยู่บนฟ้าอย่างสนใจ เขาไม่เคยขับรถบินได้มาก่อนเลย

ณ อาคารหลังหนึ่งในย่านชนชั้นสูง มีชายชุดดำคนหนึ่งที่ถูกไหว้วานโดยเจ้าปีศาจให้มาตามจับฉิงเทียนซึ่งกำลังนั่งอยู่ที่โซฟา และใกล้ๆก็มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่กำลังก้มหัวให้เขาอย่างนอบน้อม และรอการติชมจากเขา

“หานอี้ ข้อมูลที่ท่านประธานขอให้นายหามาได้รึยัง?” ชายชุดดำมองไปที่ชายวัยกลางคนที่ชื่อว่าหานอี้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงผู้บังคับบัญชา

“ครับท่าน ข้อมูลที่ท่านประธานสั่งให้ผมไปสืบหามานั้นอยู่นี่แล้วครับ!” หานอี้ได้ยื่นข้อมูลของเขาให้กับชายชุดดำทันที

ชายชุดดำรับข้อมูลนั้นมาแล้วกล่าว “นี่แหละคือคนที่ประธานต้องการ ถ้าคราวนี้นายสามารถจัดการได้เรียบร้อยดี อย่าว่าแต่โรงงานในย่านชุมชนเลย ย่านชุมชนทั้งย่านท่านประธานก็ยกเป็นรางวัลให้นายอย่างแน่นอน เข้าใจไหม?”

“ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ” หานอี้ผงกหัวและก้มพร้อมกับยิ้ม สำหรับชายชุดดำแล้ว เขานั้นมีความมั่นใจมากกว่า ผู้บริหารของเขานั้นคือผู้ที่ยืนอยู่จุดสูงสุดของโลกใบนี้

“ตอนนี้ผมได้ให้คนของเราคอยจับตาดูเขาเอาไว้แล้ว ซึ่งตอนนี้พบว่าเขากำลังถูกตามล่าโดยแก๊งอันธพาลในย่านนั้น จะให้คนของเราจัดการเก็บเขาเลยไหมครับ?”

“ยังไม่ต้องรีบ ขอฉันดูข้อมูลของเขาพวกนี้ก่อน” ชายชุดดำพูดแบบไร้สีหน้า

ในเวลานี้ฉิงเทียนนั้นยังไม่รู้ตัวว่าเขากำลังถูกจับตาดูโดยคนของปีศาจจิตใจอยู่ ในขณะที่เขากำลังเล่นอยู่กับมังกรตาเดียว

“มาเลย ผมอยู่ทางนี้!” ฉิงเทียนหัวเลี้ยวกะทันหันและหนีจากการตามล่าของมังกรตาเดียวอย่างรวดเร็ว

“ไอ้เด็กนี่ หยุดเดี๋ยวนี้นะโว้ย” มังกรตาเดียวตะโกนออกมา ตอนแรกเขาคิดว่าเขาจะต้องจับตัวฉิงเทียนได้แน่ๆคราวนี้ แต่เขานั้นไม่คาดคิดว่าจะต้องมาขับในตรอกเล็กๆเช่นนี้ โดยเฉพาะในตรอกที่มีทางแยกนับไม่ถ้วนเช่นนี้ ทุกครั้งที่เขาพอจะจัดการ ฉิงเทียนก็จะหนีไปได้แบบเดียวกับเมื่อสักครู่

“ได้เลย!” จู่ๆฉิงเทียนก็หยุดอยู่กับที่ แต่มอเตอร์ไซค์ของมังกรตาเดียวนั้นไม่สามารถที่จะหยุดได้ทันทีและยังพุ่งออกไปหลาย 10 เมตรจนไปชนเข้ากับกำแพง

“โครม” เสียงชนดังลั่นออกมา และคนทั้ง 4 คนก็ได้ลงมากองอยู่กับพื้น มังกรตาเดียวนั้นมีสีหน้าที่ปวดใจขึ้นมา แล้วยกมอเตอร์ไซค์ของเขาขึ้นมาและหันไปตะโกนบอกลูกน้อง “ข้าจ่ายไปตั้ง 10,000 ชั่วโมงเพื่อมอเตอร์ไซค์คันนี้ พวกแกรีบไปตรวจดูซิว่ามีตรงไหนที่เสียหายบ้าง”

“ไอ้เด็กนี่ ข้าจะคอยดูซิว่าคราวนี้แกจะหนีไปที่ไหนได้อีก!” มังกรตาเดียวกำหมัดแน่นและเดินไปหาฉิงเทียนพร้อมกับแสยะยิ้ม

ฉิงเทียนยักไหล่ของเขาแล้วพูดกลับไป “แล้วใครบอกว่าผมจะหนีล่ะ?”

“ไอ้เด็กนี่ แกยังจะเป็นปากเก่งได้อีกนะ” มังกรตาเดียวใช้มือของเขาสับไปที่ตัวของฉิงเทียน แต่ฉิงเทียนฉากหลบออกมาแต่ก็เฉียดๆแล้วคิ้วก็ขมวดขึ้นมาก่อนพูดกับตัวเอง “พอไม่มีพลังวิญญาณแล้ว ความเร็วในการตอบสนองก็ลดลงไปแต่ก่อนเยอะเลยแฮะ”

ฉิงเทียนล้มลงแล้วเอามือข้างหนึ่งยันพื้นเอาไว้ แล้วจากนั้นมังกรตาเดียวก็ได้รีบเตะฉิงเทียนด้วยขาอย่างรวดเร็ว ในคราวนี้ฉิงเทียนไม่ได้หลบแต่ยกขาของเขาขึ้นมากันทันที

ด้วยเสียงดัง “ผลั่ก” ขาของทั้งสองคนประสานกัน ฉิงเทียนถอยออกมาเล็กน้อย ส่วนมังกรตาเดียวกระเด็นออกไป

“โครม” เขากระเด็นไปชนกับมอเตอร์ไซค์ที่เขาเพิ่งยกขึ้นมาจนล้มลงไปอีกครั้ง

“ลูกพี่ ลูกพี่ไม่เป็นอะไรนะ!” ลูกน้องต่างพากันไปช่วยกันยกประคองมังกรตาเดียวขึ้นมา

มังกรตาเดียวลุกขึ้นยืน แล้วบิดคอของเขา และบิดเอวทำราวกับว่าไม่รู้สึกอะไร “ข้าเป็นลูกพี่ของพวกแกนะโว้ย แค่นี้จิ๊บๆ แค่รู้สึกคันๆนิดหน่อยเท่านั้น”

ในตอนนั้นเองที่เขาพบว่าเขากระแทกเข้ากับมอเตอร์ไซค์ แล้วก็มองไปที่รถมอเตอร์ไซค์อย่างหดหู่ “อ๊ากก หวานใจของข้า ข้าทำเจ้าล้มอีกแล้วเรอะ ไม่เป็นไร ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าเอง”

แล้วมังกรตาเดียวก็ได้หันหน้าไปหาลูกน้องแล้วสั่ง “พวกแกรีรออะไรอยู่ รีบๆเอารถมอเตอร์ไซค์ออกไปเพื่อไม่ให้ข้าชนอีกเซ่”

“ได้ครับลูกพี่ พวกผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ครับ” แล้วทั้งสามคนก็ได้รีบมองหาที่แล้วเอามอเตอร์ไซค์ไปซ่อนที่ตรอกใกล้ๆ

“ไอ้หนู ตอนนี้แกทำรถข้าเจ็บไม่ได้แล้ว เด็กๆจัดการมันเลย” มังกรตาเดียวไม่ได้บุกมาคนเดียวเหมือนเมื่อสักครู่แล้ว

“พอสู้ไม่ได้ก็เอา 4 คนรุมเลยงั้นเหรอ?” ฉิงเทียนพูดอย่างดูถูก

“หึ ข้าไม่อายโว้ย” มังกรตาเดียวพูดสวนกลับ แล้วทั้ง 4 คนก็ได้เข้ารุมทำร้ายฉิงเทียนอย่างดุเดือด

เผชิญหน้ากับการโจมตีที่ดุเดือดของมังกรตาเดียวและลูกน้อง ฉิงเทียนก็ได้พ่นลมออกมาอย่างไม่สนใจ แล้วจากนั้นเอื้อมมือไปจับคอเสื้อของชายคนที่เข้ามาคนแรก ชายคนนั้นพยายามหลบแต่มีหรือฉิงเทียนจะปล่อยให้เขาหลบไปได้

ฉิงเทียนก็ได้คว้าคอเสื้อของเขาไว้ได้แล้วเหวี่ยงเขาไปกระแทกกับกำแพงที่อยู่ข้างหลัง แล้วจากนั้นเขาก็ผลักแขนชายคนนั้นออกแล้วเตะเข้าไปที่ท้องก่อนที่อีก 3 คนจะมาทำร้ายเขา จากนั้นก็หยิบคอเสื้อของคนนั้นขึ้นมาอีกครั้งแล้วเหวี่ยงไปทางมังกรตาเดียว

ด้วยทึบๆดัง “ผลั่ก” เสียงของกระแทกกันอย่างรุนแรงของชายล่ำทั้ง 3 คนและมังกรตาเดียว จนทั้ง 4 ต้องลงไปนอนกองกับพื้น

ส่วนคนที่ถูกฉิงเทียนโยนไปนั้นก็ได้กดทับอยู่บนตัวของมังกรตาเดียว เขาร้องอย่างเจ็บปวดและรู้สึกได้ถึงเหงื่อที่ออกมาจากหลังเขา

“แก ออกไปจากตัวข้าเดี๋ยวนี้” มังกรตาเดียวพูดด้วยความโมโห ในเวลานี้เขาถูกทำร้ายโดยเจ้าหนูนี่อีกครั้งแล้ว เขาจึงได้ผลักคนที่ทับอยู่ออกไปแล้วลุกขึ้นยืนจากนั้นหันมามองที่ฉิงเทียนที่ทำท่าเหมือนไม่รู้ไม่ชี้

เขาจึงได้แอบคิดในใจ: เจ้าเด็กนี่มันทรงพลังขนาดพวกเรา 4 ยังเอาไม่อยู่เลยเรอะ

“ลูกพี่ พวกเราจะเอายังไงดี?” แล้วอีก 2 คนที่ไปประคองอีกคนที่ถูกทำร้ายจนลุกไม่ได้ ถามมังกรตาเดียวด้วยความกลัว

พวกเขาจึงได้หันไปมองที่ฉิงเทียนแล้วคิดว่างานนี้มันไม่หมูเสียแล้ว

“ลูกพี่ ผมว่าพวกเราขอโทษให้มันจบๆไปกันเถอะ ยังไงพวกเราก็ไม่ได้มีความแค้นเคืองอะไรกับเขาอยู่แล้ว!” ลูกน้องคนหนึ่งพูดเสนอความคิดขึ้นมา

“ไม่ได้ ถ้าเกิดคนอื่นรู้เรื่องนี้เข้า ต่อไปข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? แล้วเขายังมีเวลาอยู่กับตัวตั้ง 150,000 ชั่วโมง ถ้าพวกเราได้มาล่ะก็ พวกเราจะได้สบายกันไปพักใหญ่ๆเลยล่ะ” มังกรตาเดียวปฏิเสธ

“แต่ลูกพี่ครับ พวกเราไม่ใช่คู่มือของเขาเลยนะครับ!” ลูกน้องของเขามองไปที่ฉิงเทียนด้วยความกลัว

“ทำไมพวกเราไม่ถ่วงเวลาเอาไว้จนกว่าที่เหลือจะมา ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าเด็กนั่นจะเอาชนะพวกเราทั้งหมดได้” มังกรตาเดียวพูดอย่างฝืนๆ

เมื่อได้ยินแผนของหัวหน้าของเขา ลูกน้องทั้งสองคนก็ได้ถอยออกมา ด้วยสีหน้าที่ลังเลของพวกเขา

มังกรตาเดียวก็ได้มองไปที่ลูกน้องของเขาแล้วก็ด่าออกมา “ไปลุยได้แล้ว พวกแกห่างตีนข้าไปนานแล้วเป็นแบบนี้กันงั้นเหรอ” เขาพูดพร้อมกับเตะลูกน้องของเขา แล้วดันให้พวกเขาออกมายืนข้างหน้า

“ดี ในเมื่อพวกแกไม่อยากสู้ ฉันจะปล่อยพวกแกไปก็ได้” ฉิงเทียนมองไปที่ทั้งสองคนที่ไม่กล้าที่จะออกมาข้างหน้า จึงได้พูดอย่างไม่อยากจะเสียเวลากับพวกเขา