สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 370 'กระดาษเปล่า' แผ่นนั้น

“เป็นอย่างไร?”
“อารยธรรมมนุษย์ของเราขอเพียงหนึ่งในห้าส่วนของออโรรา ไม่มากเกิน
ไปใช่ไหม?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดกู่หลี่พูดด้วยน้ำเสียงสงบ แต่พลังของผู้แข็งแกร่งสูงสุดอีก
แปดสายที่แผ่กระจายไปในกาลเวลาและอวกาศทีบิดเบี้ยวนั้นไม่ได้ปิดบัง
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดกว่าสิบคนอื่นๆ มองหน้ากัน
เบื้องหลังพวกเขาก็มีสิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดคนอื่นๆ เช่นกัน แต่พลังการต่อสู้
ของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเก้าคนของอารยธรรมมนุษย์นั้นยากที่จะรับมือจริงๆ
“เอาเถอะ”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่มีเขาเดียวก็ยอมในที่สุด
ไม่มีทาง
หากไม่ให้อาหารอารยธรรมมนุษย์ก่อน การแบ่งส่วนที่เหลือก็ไม่สามารถ
ทำได้
วูบ
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดกู่หลี่ยื่นมือออกไปรับออโรราหนึ่งในห้าส่วนทันที จากนั้น
ก็หายไปจากกาลเวลาและอวกาศนี้
หลังจากผู้แข็งแกร่งสูงสุดกู่หลี่จากไป พลังของผู้แข็งแกร่งสูงสุดแปดคน
ของอารยธรรมมนุษย์ก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว
“เผ่าพันธุ์ปีกสวรรค์ของเราก็สูญเสียอย่างหนักเช่นกัน…”
ขึ้
บรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์ปีกสวรรค์พูดขึ้นอย่างช้าๆ ต้องการทำตามการก
ระทำของอารยธรรมมนุษย์เมื่อครู่นี้ แบ่งส่วนของออโรราไปก่อน
ดินแดนของอารยธรรมมนุษย์
จิตสำนึกของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเก้าคนสื่อสารกันอย่างรวดเร็ว
“ในออโรรานี้ มีพลังแห่งคำสาปแช่งแห่งเหตุและผลที่ลึกซึ้งก่อนที่จะถูก
หลอมเป็นอาวุธระดับสุดยอด สามารถให้ผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์เหล่า
นั้นเข้าใจได้”
“ถูกต้อง กฎแห่งเหตุและผล แม้ว่าจะไม่ใช่กฎหลัก แต่เป็นกฎทีลึกลับและ
พิเศษที่สุด ยิ่งเข้าใจกฎแห่งเหตุและผลมากเท่าไหร่ ย่อมมีแต่ประโยชน์ ไม่มี
โทษ”
“งั้นข้าจะแปรสภาพออโรรานี้ก่อน”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเก้าคนตัดสินใจเกี่ยวกับการใช้ออโรราอย่างรวดเร็ว
หลอมเป็นอาวุธระดับสุดยอด
แต่ก่อนที่จะหลอม สามารถให้ผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์ของ
อารยธรรมมนุษย์สัมผัสกับพลังของออโรราในระยะใกล้ได้
โลกส่วนตัวของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินนั่งอยู่บนบัลลังก์ ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบาง
อย่าง
ไม่นาน
ร่างของหลินหยวนก็ปรากฏขึ้น
“ท่านผู้แข็งแกร่งสูงสุด”
หลินหยวนโค้งคำนับเล็กน้อย
ยิ่
ยิ่
ยิ่
ยิ่งฝึกฝน หลินหยวนก็ยิ่งรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของผู้แข็งแกร่งสูงสุด
ความยิ่งใหญ่นี้ ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ด้านความแข็งแกร่งสาระสำคัญของชีวิต
ของพวกเขา ขอบเขตที่พวกเขาอยู่ ล้วนเป็นสิ่งที่ชีวิตในแม่น้ำแห่งกาลเวลาไม่
สามารถมองเห็นได้
“อืม”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินมองไปที่หลินหยวน มีรอยยิ้มบนใบหน้า
“ช่วงนี้ฝึกฝนเป็นอย่างไร? เจอปัญหาอะไรหรือไม่?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินเป็นห่วงหลินหยวนมาก เพราะในสายตาของเขา
หลินหยวนคือผู้แข็งแกร่งของอารยธรรมมนุษย์ในยุคนี้ ที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะ
ก้าวเข้าสู่ขอบเขตสูงสุด
หากอารยธรรมมนุษย์สามารถให้กำเนิดผู้แข็งแกร่งสูงสุดคนที่ 10 ได้ แรง
กดดันที่พวกเขารับอยู่ปกติย่อมลดลงมาก
“ยังดีอยู่ครับ”
หลินหยวนพยักหน้า
แค่ยังดีอยู่เหรอ?
50 ปีก่อน หลินหยวนเพิ่งเข้าใจกฎการหลอมรวมระหว่างกฎหลักเพียง 2
กฎ
แต่ตอนนี้ หลินหยวนเชี่ยวชาญกฎการหลอมรวมระหว่างกฎหลักมากถึง 6
กฎ ในบรรดากฎเหล่านี้ กฎแห่งวัฏจักรชีวิตและความตายยังไปถึงระดับ 2 แล้ว
กฎแห่งการทำลายล้างครั้งใหญ่ก็ใกล้จะถึงระดับ 2 แล้ว เช่นกัน
ความสำเร็จที่ผู้แข็งแกร่งระดับ 10 ทั่วไปใช้เวลาหลายสิบล้านปีจึงจะ
บรรลุ หลินหยวนใช้เวลาเพียง 50 ปีก็ทำได้
ยิ่
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนอกจากการเข้าใจกฎการหลอมรวมแล้ว หลินหยวนยังมี
ความก้าวหน้าอย่างมากในกฎแห่งมิติ กฎแห่งเวลา และทักษะลับป้องกันสาย
เลือด 3 ชนิดของสายเลือดเซียนฮวง
“แค่นั้นก็ดีแล้ว”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินไม่ได้ถามมาก
เส้นทางการพัฒนาเป็นเรื่องส่วนตัวมาก
ด้วยพรสวรรค์และความสามารถของหลินหยวน ได้ก้าวเดินบนเส้นทาง
ของตัวเองแล้ว
หากเขาเข้าไปแทรกแซงอย่างรุนแรง ย่อมไม่ใช่เรื่องดี
ตอนนี้ สิ่งที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินทำได้คือ กำจัดความกังวลทั้งหมดของ
หลินหยวนให้มากที่สุด
“อีกสักพัก จะมีโอกาสเข้าใจแก่นแท้ของออโรรา ข้าจะให้เจ้าไป”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพูดตรงๆ
“แก่นแท้ของออโรรา?”
“นั่นคือออโรราที่ทำลายสมรภูมิรบต่างเผ่าพันธุ์ขนาดใหญ่หมายเลข
A076?”
ดวงตาของหลินหยวนเป็นประกาย ถามทันที
“ถูกต้อง”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพยักหน้า
เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบัง
ที่
“หลังจากที่อารยธรรมมนุษย์ของเราและผู้แข็งแกร่งสูงสุดต่างเผ่าพันธุ์
ปรึกษาหารือกัน ในที่สุดก็ได้รับออโรราทั้งหมดหนึ่งในห้าส่วน”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินอธิบายอย่างย่อๆ
“ปรึกษาหารือ?”
“หนึ่งในห้าส่วน?”
หลินหยวนกระพริบตา
ระหว่างเผ่าพันธุ์สูงสุด มักจะให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่ง
ปรึกษาหารือ?
ปรึกษาอะไร?
และหนึ่งในห้าส่วน?
ตามที่หลินหยวนรู้ ผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่เข้าร่วมในการสกัดกั้นออโรรานั้นมี
มากกว่าสิบคน
ยังไม่รวมผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่ต้องการส่วนแบ่งในภายหลัง
อารยธรรมมนุษย์ได้รับหนึ่งในห้าส่วนโดยตรง เผด็จการอะไรเช่นนี้
“ท่านผู้แข็งแกร่งสูงสุด ออโรรานี้มาจากที่ไหนครับ?”
หลินหยวนถาม
เขารู้ว่าออโรรานั้นมาจากนอกรอยแยกมิติถาวร นั่นคือความว่างเปล่าแห่ง
ความโกลาหล
แต่มาจากที่ไหน และทำไมจึงมีสิ่งมีชีวิตอย่าง ‘ออโรรา’ เกิดขึ้น
หลินหยวนไม่เข้าใจ
นี้
“ออโรรานี้ น่าจะมาจาก ‘ซากปรักหักพังไท่หยวน’”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด
“ซากปรักหักพังไท่หยวน?”
หลินหยวนตกตะลึงเล็กน้อย
“ถูกต้อง ในขอบเขตของความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลทีสำรวจได้ใน
ปัจจุบัน ซากปรักหักพังไท่หยวนจัดเป็นหนึ่งในเก้าดินแดนอันตราย”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว
หลินหยวนฟังอย่างตั้งใจ
สิ่งที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพูดนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายใน
จักรวาลแล้ว
“ซากปรักหักพังไท่หยวนอันตรายมากเหรอครับ?”
หลินหยวนสังเกตเห็นว่าผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินใช้คำว่า ‘ดินแดน
อันตราย’ เพื่ออธิบายซากปรักหักพังไท่หยวน
“แน่นอนว่าอันตราย อันตรายมาก”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพยักหน้า
“แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับ 12 หากประมาท มีโอกาศติดอยู่ในซากปรักหักพัง
ไท่หยวนได้”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว
ยิ่งไปกว่านั้น อันตรายของซากปรักหักพังไท่หยวนไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายใน
ซากปรักหักพัง บางครั้งสิ่งของต้องห้ามต่างๆ ที่พุ่งออกมาจากส่วนลึกของซาก
ปรักหักพัง
สิ่
นี้
สิ่งของต้องห้ามเหล่านี้มีอิทธิพลมากน้อยต่างกัน ไม่อาจคาดเดาได้
“ในจักรวาล สิ่งมีชีวิตระดับ 12 นั้นอยู่ยงคงกระพัน อย่างมากก็แค่บาด
เจ็บสาหัส”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินพูดด้วยน้ำเสียงที่สับสน
“แต่นอกจักรวาล ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล สิ่งมีชีวิตระดับ 12
ก็ยังมีโอกาสเสียชีวิตได้”
หลินหยวนพยักหน้า
ร้อยหรือสองร้อยปีก่อน ศพของผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่ลอยเข้ามาจากนอก
จักรวาลทำให้หลินหยวนตระหนักว่าผู้แข็งแกร่งสูงสุดก็สามารถตายได้
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเพียงแค่หลุดพ้นจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา ไม่มีขีดจำกัด
อายุขัย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ตาย
“แน่นอนว่า ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลมีอันตราย แน่นอนว่าต้องมี
โอกาสเช่นกัน สิ่งมีชีวิตระดับ 12 หากต้องการก้าวไปอีกระดับ เปลี่ยนเป็นสิ่งมี
ชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ มีเพียงโอกาสเล็กน้อยที่จะสำเร็จได้ในความ
ว่างเปล่าแห่งความโกลาหล”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว
“สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ?”
ความคิดของหลินหยวนแผ่ขยายออกไป
สิ่งมีชีวิตระดับ 9 ถูกเรียกว่าชีวิตหลายมิติ
จากสิ่งมีชีวิตระดับ 9 ถึงระดับ 11 ล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงจากชีวิต
หลายมิติเป็นชีวิตแห่งกาลเวลา
จนกระทั่งก้าวเข้าสู่ระดับ 12
สิ่
นั้
สิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 นั้นแทบจะนับว่าเป็นชีวิตแห่งกาลเวลา
ครึ่งหนึ่งแล้ว
พวกเขาครอบครองอดีตและปัจจุบัน เดินอยู่ ‘ริมฝั่ง’ ของแม่น้ำแห่งกาล
เวลา
แต่สิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดยังคงมีเป้าหมาย นั่นคือการเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิต
แห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ
กล่าวโดยย่อ เป้าหมายของสิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 คือการ
พยายามครอบครองอนาคต
มีเพียงชีวิตที่ครอบครองอดีต ปัจจุบัน และอนาคตพร้อมกันเท่านั้น จึงมี
คุณสมบัติที่จะถูกเรียกว่าสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาทีสมบูรณ์แบบ
ว่ากันว่าสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบสามารถมองเห็นอนาคตอัน
ไกลโพ้นได้ในพริบตา และสามารถย้อนกลับไปสู่อดีตอันยาวนานได้
ในทางทฤษฎีแล้ว ตราบใดที่สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบต้องการ
ย่อมสามารถเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ในอดีตได้ปรับแต่งอนาคตให้เป็น
อนาคตที่พวกเขาต้องการเห็น
อย่างไรก็ตาม
จนถึงตอนนี้ หลินหยวนยังไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตแห่ง
กาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ
แม้แต่องค์จักรพรรดิ‘เซียนฮวง’ หรือเจ้าหอคอยหยกปีศาจ ก็ยังห่างไกล
จากการเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบ พวกเขาแข็งแกร่งกว่าสิ่งมี
ชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 ส่วนใหญ่เท่านั้น
“ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลมีโอกาสมากมาย น่าเสียดายที่ชีวิตใน
จักรวาลของเรา แม้แต่ระดับ 12 ก็ไม่สามารถออกไปได้”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินดูเหมือนจะนึกถึงอะไรบางอย่าง ถอนหายใจ
“ไม่สามารถออกไปได้?”
หลินหยวนมีสีหน้าสงสัย
รอยแยกมิติถาวรอยู่ตรงนั้น
ทำไมถึงออกไปไม่ได้?
“จักรวาลมีจิตสำนึก พวกเราที่เป็นระดับ 12 ไม่รู้ว่าดูดกลืนพลังงานของ
จักรวาลไปเท่าไหร่ หากหลุดพ้นจากจักรวาล ไปยังความว่างเปล่าแห่งความ
โกลาหล ย่อมต้องถูกขัดขวางอย่างเต็มทีโดยจิตสำนึกของจักรวาล”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินกล่าว
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
หลินหยวนเข้าใจในทันที
“ดังนั้น หากพวกเราต้องการไปยังความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล มี
เพียงช่วงเวลาที่จักรวาลยุคนี้สิ้นสุดลง ทุกสิ่งทุกอย่างถูกทำลายเท่านั้น จึงจะมี
โอกาส”
น้ำเสียงของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉินมีความผันผวนเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่า
เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาพูด
เมื่อจักรวาลยุคนี้สิ้นสุดลง ทุกสิ่งทุกอย่างพังทลาย ผู้แข็งแกร่งสูงสุดมี
เพียงอดทนเท่านั้น จึงจะสามารถหลุดพ้นจากข้อจำกัดของจักรวาลได้อย่าง
สมบูรณ์
หากอดทนไม่ได้ ต้องจบลงไปพร้อมกับจักรวาล
เพียงแต่หลังจากที่จักรวาลถูกทำลาย การเกิดใหม่ย่อมถือกำเนิด แต่ผู้
แข็งแกร่งสูงสุดไม่มีความสามารถนี้
สิ่
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดจบลงไปพร้อมกับจักรวาล ทุกสิ่งทุกอย่างของพวกเขาจะ
กลายเป็นพลังที่บริสุทธิ์ที่สุด เพื่อสนับสนุนการเกิดใหม่ของจักรวาลยุคต่อไป
โดยปกติแล้ว ในบรรดาสิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 10 คนมีเพียงครึ่ง
เดียวเท่านั้นที่สามารถผ่านช่วงเวลาที่จักรวาลยุคนี้สิ้นสุดลงได้
มีเพียงสิ่งมีชีวิตขอบเขตสูงสุดระดับ 12 ที่ผ่านช่วงเวลาทีจักรวาลยุคนี้สิ้น
สุดลงเท่านั้น จึงจะมีความมั่นใจที่จะผจญภัยในความว่างเปล่าแห่งความ
โกลาหล
หลังจากออกจากโลกส่วนตัวของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน
จิตใจของหลินหยวนมีความผันผวนเล็กน้อย
ครั้งนี้ ได้รับข้อมูลระดับสูงมากมายจากปากของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน
เช่น เก้าดินแดนอันตรายในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล?
หรือข้อจำกัดที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดได้รับในจักรวาล?
“สิ่งเหล่านี้ยังห่างไกลจากเราเกินไป”
หลินหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เลิกคิด
ตอนนี้เขาเป็นเพียงระดับ 10 ยังห่างไกลจากระดับ 12 มาก
ส่วนการสิ้นสุดของจักรวาลยุคนี้?
ตามการประมาณการของผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซี่ยฉิน นับตั้งแต่กำเนิด
จักรวาลจนถึงปัจจุบัน เพิ่งผ่านไปหนึ่งในสิบของจักรวาลยุคนี้
นั่นคือ ยังเหลืออีกเก้าในสิบของจักรวาลยุคนี้ หากคิดเป็นปี ก็มากกว่าล้าน
ล้านล้านปี
จนถึงตอนนี้ เวลาที่หลินหยวนอยู่ในจักรวาลหลักยังไม่ถึง 200 ปี
ในขณะเดียวกัน
นอกจักรวาลที่หลินหยวนอยู่
ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลที่เต็มไปด้วยก๊าซสีเทา
‘กระดาษเปล่า’ แผ่นหนึ่งกำลังพุ่งไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่ง
หากสังเกตอย่างละเอียด จะพบว่า ‘กระดาษเปล่า’ แผ่นนี้ดูเหมือนจะไม่มี
แนวคิดเรื่อง ‘ความหนา’ มีเพียงความยาวและความกว้างเท่านั้น
ภายใน ‘กระดาษเปล่า’ มีหมอกปกคลุม ครอบคลุมโลกอันกว้างใหญ่ไว้
อย่างเลือนราง
‘กระดาษเปล่า’ ทั้งแผ่นราวกับภาพวาด สวยงามและลึกลับ
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เหลือเชื่อก็คือ
ทุกที่ที่ ‘กระดาษเปล่า’ แผ่นนั้นผ่านไป อวกาศในความว่างเปล่าแห่งความ
โกลาหลก็เริ่มยุบตัวลง สูญเสียแนวคิดเรื่องความหนาของอวกาศอย่างรวดเร็ว
แม้แต่เวลาก็แคบลงผิดปกติ ราวกับลดลงจากสามมิติเป็นสองมิติในทันที
วูบ
ในพริบตา
‘กระดาษเปล่า’ แผ่นนั้น
ก็หายไปในสายธาร
แห่งความโกลาหล