สู่วิถีอมตะ - บทที่ 106 ร่างเทวะสุดขั้วหยาง
บทที่ 106 ร่างเทวะสุดขั้วหยาง
เดิมที ยามสี่อัจฉริยะจากต้าฉู่ถูกเมิ่งจิงสังหารลงตามกัน ในใจ ของหมิงเฉินก็เกิดความหวังขึ้น
แต่เมื่อทราบตัวตนของคนผู้นี้ หัวใจของเขาก็ดิ่งวูบอีกครั้ง
หนึ่งแดนดินมีเพียงหนึ่งรัชทายาท ส่วนบุตรผู้อื่นนั้นล้วนเรียก องค์ชาย
รัชทายาทแห่งต้าฉู่ นามฉู่หยาง เป็ นองค์ชายสุดท้อง
เดิมที เขายังมีพี่ชายอีกสองสามคน และจากระบบการสืบทอด บัลลังก ์อันมีแต่เนิ่นนาน สิทธิ์นั้นมิใช่ของเขา
แต่ยามฉู่หยางกาเนิด หนึ่งนิมิตโรยลงจากฟ้ า ล าน าศึกโบราณ กระหึ่มโหม มหาวิถีกู่สะท้อน แม้จะเกิดในเหมันต์ฤดู แต่ต้าฉู่ใน ขณะนั้นเข้าสู่คิมหันต์อย่างเฉียบพลัน บงกชทั้งมวลล้วนเบ่งบาน
เหตุการณ์นี้ทาให้แดนดินและขุมกาลังสูงสุดมากมายรายล้อม ตื่นตกใจ
เพราะการกาเนิดของฉู่หยางนี้เอง ต้าฉู่จึงเกิดความกล้าเปิดฉาก สงครามกับต้าเซี่ย
ส่วนฉู่หยางมีฝีมือเช่นไร คนนอกหาทราบได้ไม่ พวกเขาทราบ เพียงว่ามีตระกูลโบราณมากมายอยากใช ้การแต่งงานเกี่ยวดองกับ เขา
มิคาดว่าเขาจะมาปรากฏตัวที่นี่!
เห็นได้ชัดว่าต้าฉู่คิดยึดครองเกาะเทวะ มิเช่นนั้นคงไม่ส่งฉู่หยาง มา
เมื่อเยี่ยอู๋ฉิงทราบตัวตนของอีกฝ่ าย สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยน ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
ฉู่หยางเดินกอดอกออกมา อาภรณ์ของเขาเป็ นสีทองซีด ใบหน้า หยิ่งทะนงสูงศักดิ์จากภายใน
เขาพินิจใบหน้างดงามของเยี่ยอู๋ฉิงอย่างชื่นชม
“รูปงามจริง ๆ งามเกินสตรีเสียอีก มิน่าจึงถูกมารดาขายให้หอ โคมเขียว เกือบกลายเป็ นคณิกาชั้นยอด เอาละ ยอมแพ้แล้วมาเป็ น คนของรัชทายาทผู้นี้เสีย”
มารดาของเยี่ยอู๋ฉิงให้กาเนิดเขาในหอโคมเขียว มิอาจทราบ บิดาผู้ให้กาเนิด ยิ่งเติบโตยิ่งเจิดจรัสงดงาม มารดาจึงแต่งกายเขา เช่นสตรีเพื่อหาเงิน
เยี่ยอู๋ฉิงเผชิญวัยเด็กอันอดสู เนื่องจากทนความอัปยศมิได้ เขา จึงฉวยโอกาสหนึ่งวางยาพิษผู้ฝึ กตนที่รังแกเขา ชิงวรยุทธ ์ของอีก ฝ่ายมา และก้าวเดินสู่เส้นทางการฝึกฝน
หลังฝึกฝนบรรลุ เขาก็ฆ่าล้างหอโคมเขียว รวมถึงมารดาของตน
ทั่วทั้งเมืองแห่งนั้น บุรุษทุกคนที่เคยไปยังหอโคมเขียวล้วนถูก สังหาร
เยี่ยอู๋ฉิงได้เห็นด้านมืดแห่งธรรมชาติมนุษย์หลังได้รับมรดกของ บรรพชนเจวี๋ยฉิงมา เขาก็สัญจรสู่วิถีไร ้ใจ เปลี่ยนชื่อตัวเองเป็ นเยี่ยอู๋ ฉิง
เมื่อได้ยินวาทะของฉู่หยาง จิตสังหารน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดจาก ร่างของเยี่ยอู๋ฉิง
ประสบการณ์กาลก่อนเกินทนรับ อีกฝ่ายยังกล้าพูดออกมาอีก!
เยี่ยอู๋ฉิงออกกระบี่ไม้ตายของตนทันที อานาจกฎเกณฑ์ถูกชัก ดึง รัศมีศักดิ์สิทธิ์เรืองรองเหนือนภา
ยามฝึกปรือในดินแดนลับหมิงหวังสามเดือน เขาก็ขัดเกลาวิชา กระบี่นี้เสมอมา และขณะนี้ เขาก็ไม่ต้องอารัมภบทยาวนาน สามารถ ใช ้มันออกมาได้ทันที
กระบี่นี้ทรงอานาจเหนือการโจมตีของตัวตนขั้นปลายขอบเขต จินตาน!
แม้จะใช ้ได้เพียงสองหนก็ตามที
ปราณกระบี่กวาดทะยาน กระชากลากไปบนพื้น ทิ้งแผลกระบี่ไร ้ ก้นบึ้งเอาไว้
“รัชทายาทระวังด้วย! กระบี่ของเขาเจือกฎเกณฑ์!”
เฉินเจิ้นเกรงว่าอีกฝ่ายจะเกิดอันตราย จึงรีบร ้อนตะโกนเตือน
“ต้องให้เจ้าพูดพล่ามหรือ?”
ฉู่หยางหากลัวสักนิด ปราณร ้อนแรงระเบิดออกจากร่างของเขา กฎอัคคีผลาญปะทุเพลิงคลุมกาย
ต่อหน้ากระบี่นี้ ฉู่หยางหาได้หลบเลี่ยง เขาออกหมัดเข้ารับตรง ๆ
ดวงตาของหมิงเฉินเบิกกว้างทันที “ที่แท้ก็เป็ นร่างเทวะสุดขั้วห ยาง!”
ร่างเทวะสุดขั้วหยาง ทะยานสูงสุดหยาง หนึ่งในร่างเทวะสูงสุด
ในโลกหล้ามีสี่อานาจสุดขั้ว สุดหยินสุดหยาง สิ้นหยินและสิ้นห ยาง
หมัดอู๋จี๋ที่เจียงผิงอันได้เรียนนั้นสร ้างขึ้นเลียนแบบ ‘หทัยสูตรห ยินหยาง’ และ ‘หทัยสูตรหยินหยาง’ ก็ถูกสร ้างขึ้นโดยยอดฝีมือสอง คน หนึ่งมีร่างเทวะสุดขั้วหยิน และหนึ่งมีร่างเทวะสุดขั้วหยาง
ผู้ครอบครองพรสวรรค์ร่างเทวะสูงสุดเหล่านี้ห้อมล้อมด้วย กฎเกณฑ์มาแต่กาเนิด เติบโตรวดเร็วยิ่ง
เมื่อบรรลุขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิด ผู้ฝึกตนคนอื่นยังต้องดิ้น รนท าความเข้าใจกฎเกณฑ์เป็ นพัน ๆ ปี
แต่คนเช่นพวกเขาไม่จ าเป็ นเลย!
กฎเกณฑ์สูงสุดอยู่ตรงหน้า เมื่อขอบเขตสูงถึงก็ใช ้ได้เลย!
เปรี้ยง!
หมัดนั้นกระทบปราณดาบ ปราณดาบระเบิดสู่ท้องนภา คลื่น ปราณน่าสะพรึงกลัวคลั่งสาดทั่วรัศมีสามสิบจั้ง ผลักร่างของเยี่ยอู๋ฉิ งกระเด็นไป
ขณะที่ฉู่หยางยืนนิ่งกลางอากาศ ปลดปล่อยอัคนีแผดผลาญทั่ว กายเยี่ยงตะวันดวงน้อย มิอาจมองตรง ๆ ได้
“ก็แค่กฎเกณฑ์ รัชทายาทผู้นี้เกิดมากับมัน แม้จะไม่อาจใช ้งาน ได้อย่างสมบูรณ์ แต่กฎเกณฑ์ระดับเจ้าทาอะไรรัชทายาทผู้นี้มิได้ หรอก”
ฉู่หยางมองเยี่ยอู๋ฉิงอย่างถือตัว “มาเป็ นสัตว์เลี้ยงของรัชทายาท ผู้นี้ แล้วเจ้าจะได้รับการไว้ชีวิต”
เขาไม่ได้สนใจเยี่ยอู๋ฉิงจริงจังนักเลย แต่เยี่ยอู๋ฉิงงดงามถูกใจเขา ยิ่งนัก ต่อให้อีกฝ่ายจะเป็ นบุรุษก็ตามที
อีกเรื่องคือ เขาอยู่กับสตรีจนเบื่อแล้ว แต่ยังมิเคยได้ลิ้มลองบุรุษ งาม
เมื่อเห็นสายตาหื่นกระหายอันคุ้นเคย โทสะในใจเยี่ยอู๋ฉิงก็พุ่ง กระฉูด
เขากัดปลายลิ้น สังเวยอายุขัยสิบปีอย่างเด็ดเดี่ยว เหวี่ยงกระบี่ สุดกาลังไปอีกครั้ง
กระบี่นี้แข็งแกร่งกว่าเมื่อครู่!
ฉู่หยางซึ่งเดิมผ่อนคลายยิ่งขมวดคิ้ว
“ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตาย ข้าก็จะสงเคราะห์ให้!”
ฉู่หยางสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม ออกหมัดชกใส่อย่างแรง เปลว เพลิงร ้อนแรงพุ่งทะยาน บดขยี้เจตจานงกระบี่ลงแล้วทะลักไปหาเยี่ยอู๋ ฉิง
เยี่ยอู๋ฉิงยกกระบี่ขึ้นปัดป้ อง
แต่การโจมตีของเขา ต่อหน้าฉู่หยางผู้มีร่างเทวะสุดขั้วหยางนั้น ไม่ต่างจากกระบี่ไม้เด็กเล่น มิอาจป้ องกันใด ๆ
อานาจรุนแรงสะบั้นมันลง
“อั้ก!”
เยี่ยอู๋ฉิงถูกฟาดกระเด็นไป โลหิตกระอักออกจากปาก อาภรณ์ ขาวแปดเปื้อนด่างแดง
โลหิตของเขาระเหยไปด้วยอุณหภูมิชวนขนลุก
แรงกระแทกทรงพลังฟาดเยี่ยอู๋ฉิงกระเด็นขึ้นฟ้ าเกือบสามสิบจั้ง อย่างไร ้ปรานี เขากระแทกลงสู่พื้น เกิดเป็ นหลุมขนาดมหึมา
“ตาย!”
ฉู่หยางยกนิ้วขึ้นชี้ไปที่เยี่ยอู๋ฉิง
เปลวเพลิงเฉิดฉันพุ่งออกจากปลายนิ้วอย่างรวดเร็ว ร ้อนแรง ผลาญนภา
เยี่ยอู๋ฉิงสิ้นกาลังฝืนต้าน หลับตาลงช ้า ๆ
สองกระบวน พ่ายด้วยเพียงสองกระบวน
ฉู่หยางแข็งแกร่งเสียจนเขามิอาจรับต้าน
สวรรค์ไม่เคยยุติธรรม บางคนเกิดมารวยทรัพย์มากฝี มือ อยู่ เหนือผู้ฝึ กตนมากมาย ขณะที่ผู้อื่นเกิดมาต้อยต่า ต้องถูกเหยียด หยามเกินนับหน
บางที ความตายอาจเป็ นการปลดปล่อย
แม้ภายหน้ามีชาติถัดไป ก็ไม่ขอเกิดแล้ว
เปรี้ยง!
หนึ่งเสียงกระแทกดังสนั่น เปลวเพลิงกระจายไปทุกแห่งหน
เยี่ยอู๋ฉิงไร ้ความรู ้สึกเจ็บปวด ลืมตาขึ้นกะทันหัน
แผ่นหลังเพรียวสูงของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏตรงหน้าเขา ขวาง การโจมตีสุดท้ายนั้นไว้
เจียงผิงอันหันมองฉู่หยาง สายตาเย็นเยียบถึงขีดสุด “เขายอม แพ้แล้ว ข้ามาแทนเขา”
จิตสังหารของเขาเกินควบคุม
“ไสหัวไป ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามายุ่ง……”
เยี่ยอู๋ฉิงพูดไม่ทันจบ เจียงผิงอันก็ยัดโอสถเม็ดหนึ่งเข้าปากให้
ก่อนจะเดินตรงไปยังสมรภูมิ
หมิงเฉินรีบมาขวางตรงหน้าเจียงผิงอัน
สีหน้าของเขามืดหมองไม่เต็มใจยิ่ง “ข้าไม่อยากได้เกาะเทวะนี้ แล้ว อีกฝ่ ายมีร่างเทวะสุดขั้วหยาง ไม่อาจสู้ด้วยได้แล้ว หากเจ้าไป ก็ เท่ากับไปตาย อย่าเสียสละอย่างไร ้ค่าเลย”
เยี่ยอู๋ฉิงแข็งแกร่งเพียงนี้ แต่ยังรับไหวได้เพียงสองกระบวน ซ้ายัง เป็ นยามที่ฉู่หยางมิได้ลงมือจริงจัง
ต่อให้เจียงผิงอันแข็งแกร่งกว่าเยี่ยอู๋ฉิงนิดหน่อยก็ไร ้ประโยชน์
อัจฉริยะระดับนี้มิใช่ผู้ที่เจียงผิงอันสู้ด้วยได้เลย
“สหายเจียงอย่าวู่วาม อยู่ในป่ าเขา มิต้องกลัวสิ้นไม้ฟืนหรอก!” ฟางซิงผู้กาลังฟื้นตัวเอ่ยกล่อม
ในศึกนี้ พวกเขาพ่ายแล้ว มิใช่พ่ายแก่แคว้นหลิงไถ แต่พ่าย แก่ต้าฉู่
“เจ้าท่อนไม้! อย่าไป! อย่าไปนะ!”
เมิ่งจิงซึ่งทอดกายในอ้อมแขนอวิ๋นหวงอ้อนวอนอย่างร ้าวราน นางเพิ่งเสียบิดาไป ไม่อยากเสียเจียงผิงอันไปอีกคน
เจียงผิงอันหันกลับมาพูดกับเมิ่งจิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เชื่อข้าสิ ข้าจะฆ่าเขา เซ่นวิญญาณให้ท่านอาเมิ่ง”
ว่าแล้ว เจียงผิงอันก็เดินผ่านหมิงเฉินไปสู่สมรภูมิ
หมิงเฉินคว้าแขนเจียงผิงอันไว้
แต่เมื่อเห็นแววตาเด็ดเดี่ยวของเจียงผิงอัน หมิงเฉินก็ถอนหายใจ หนัก ๆ ก่อนจะปล่อยแขนอีกฝ่ายในที่สุด
“หากเผชิญอันตราย ยอมแพ้ไปเสีย จะไม่มีผู้ใดโทษเจ้า”
เจียงผิงอันไม่ตอบรับใด ๆ ก่อนจะเดินสู่สมรภูมิไปทีละก้าว
สายตาของทุกคนจากต้าเซี่ยล้วนมองมาที่เขา ในใจภาวนาให้ เด็กหนุ่มปลอดภัย
เจียงผิงอันไม่มีทางเอาชนะฉู่หยางได้ การรอดชีวิตนับเป็ นโชค สูงสุดแล้ว
ฉู่หยางยืนบนอากาศ มองลงมายังเจียงผิงอันด้วยสีหน้าสุด เหยียดหยาม
“อย่าคิดว่าเจ้าเรียนวิชาเทียมเทพสงครามมาแล้วจะแข็งแกร่งนัก นะ ในสายตาข้า เจ้าก็แค่มดติดปีกเท่านั้นแหละ”
นอกจากร่างวิญญาณอัสนี ฉู่หยางหามีผู้ใดในสายตาไม่ รวมถึง เจียงผิงอันด้วย
“เริ่มได้หรือยัง?” น้าเสียงของเจียงผิงอันสุขุมจนน่ากลัว
“โง่เอ๊ย เดี๋ยวส่งไปโลกหน้าให้”
เมื่อเห็นเจ้าเด็กนี่บ้าดีเดือด ฉู่หยางก็ยกมือตบออกไป เปลวเพลิง ก่อตัวเป็ นหัตถ์มหึมากว้างสี่จั้ง ฟาดเข้าใส่เจียงผิงอัน
ดวงตาของเมิ่งจิงแดงฉาน หัวใจกระดอนจุกคอ มิกล้าแม้แต่จะ หายใจ ด้วยกลัวเกิดเรื่องใดขึ้นกับเจียงผิงอัน
ขณะนี้ เจียงผิงอันแปรเปลี่ยนเป็ นหนึ่งอัสนี วูบไหวห่างออกไป สามสิบจั้ง ปรากฏตัวเบื้องหลังฉู่หยาง
ม่านตาของฉู่หยางหดวูบ
ความเร็วอะไรกัน!
เด็กนี่ต้องสลักอักขระอัสนีสิบทบในกายแล้วแน่ ๆ!
ฉู่หยางทราบถึง ‘อัสนีพริบตา’ และพอเดาระดับอัสนีพริบตาของ เจียงผิงอันได้
ฉู่หยางหลบไม่พ้น จึงเร่งเพลิงบนร่างสุดก าลัง เตรียมผลาญเผา เจียงผิงอันซึ่งอยู่ใกล้ตัวให้เป็ นจุณ
เจียงผิงอันควบแน่นโทสะทั้งหัวใจ ออกหมัดชกศีรษะอีกฝ่าย
เปรี้ยง!
หมัดแรกทะลวงเปลวเพลิง ชายแขนเสื้อลุกไหม้ กระแทกหมัด เข้าใส่อย่างรุนแรง
เปรี้ยง!
ฉู่หยางถูกชกกระเด็นร่วงเช่นอุกกาบาต กลายเป็ นเส้นแสง กระแทกลงสู่พื้น
ตู้ม!
หลุมลึกปรากฏบนพสุธา รอยร ้าวแพร่ไกลเป็ นรัศมีหลายสิบจั้ง เศษหินปลิวกระเด็น กระทั่งทุกคนซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร ้อยจั้งยัง สัมผัสแรงสะเทือนบนพื้นได้
ทุกคู่เนตรเบิกกว้าง
นั่นมันพลังอะไรกัน?
การโจมตีนี้เทียบขอบเขตจินตานได้เลย!
YOU MAY ALSO LIKE
