หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 443 ค้นหาแม่บ้าน

บทที่ 443 ค้นหาแม่บ้าน

ควันบุหรี่ลอยอบอวลเต็มสำนักงาน แต่ถึงควันจะฟุ้งตลบแค่ไหนก็ไม่สามารถซ่อนใบหน้าเศร้า ๆ ของเนี่ยหยวนได้

เขาไม่ต้องการที่จะช่วยเถิงเฉียนเหลียนหางานแม่บ้านอีกต่อไปแล้ว แต่เมื่อเขานึกถึงหน้าภรรยา เขาก็ได้แต่ทำหน้าตาขึงขังและพูดว่า “เฉียนเหลียน! ปีใหม่ใกล้จะมาถึงแล้ว ทำไมคุณไม่กลับบ้านไปกับผมก่อน ลูกพี่ลูกน้องของคุณอยากจะให้คุณอยู่บ้านช่วงนี้นะ ทำไมคุณไม่ให้วันหยุดกับตัวเองและใช้เวลากับเธอที่บ้านสักหน่อยล่ะ?”

“ฉันอยากทำงาน” เถิงเฉียนเหลียนพูดอย่างดื้อรั้น

“ใกล้จะปีใหม่แล้ว ผมจะหางานแม่บ้านที่เหมาะสมให้คุณได้ที่ไหนกันล่ะ? ลองคิดถึงข้อกำหนดและเงื่อนไขของคุณดูสิ ถ้าไม่ใช่ตระกูลใหญ่ ใครจะให้เงินเดือนเป็นล้านต่อปีกับการจ้างให้มาเป็นแม่บ้าน?” เนี่ยหยวนถามด้วยความโกรธ

“ฉัน…”

กริ๊ง!

ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของเนี่ยหยวนที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้น

เขาจ้องไปที่เถิงเฉียนเหลียน จากนั้นก็คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู สายเรียกเข้าแสดงหมายเลขแปลก ๆ ที่เป็นเบอร์ลงทะเบียนในจินหลิง มณฑลเจียงซู

พวกโทรก่อกวนหรือเปล่าเนี่ย?

เนี่ยหยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังเลือกที่จะรับสาย

“ใครครับ?”

“ผู้จัดการเนี่ยหยวนหรือเปล่าครับ?”

“ใช่ ผมเอง คุณเป็นใคร?”

“ผมแซ่โจว ผมเพิ่งซื้อบ้านในเทียนชิน เบย์ วิลล่า พี่ชายของผม เชาหมิงคุน เขาให้หมายเลขโทรศัพท์ของคุณกับผม เขาบอกว่าคุณสามารถหาแม่บ้านที่ดีให้ผมได้”

เทียนชิน เบย์ วิลล่า?

แววตาของเนี่ยหยวนเป็นประกาย เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณเชาแนะนำมานั่นเอง! สวัสดีครับคุณโจว ไม่ทราบว่าคุณต้องการจ้างแม่บ้านแบบไหน?”

“มืออาชีพ!”

“แค่นี้?”

“แค่นี้ยังไม่พออีกเหรอ?”

“คุณเข้าใจผิดแล้วครับ ผมหมายถึงว่า คุณมีข้อกำหนดเรื่องเพศสำหรับแม่บ้านที่คุณต้องการจ้างไหม? หรือมีข้อกำหนดเกี่ยวกับการศึกษาขั้นต่ำหรือเปล่า และคุณจะให้เงินเดือนประมาณเท่าไหร่น่ะครับ” เนี่ยหยวนอธิบาย

“ไม่มีข้อกำหนดเรื่องเพศและการศึกษาหรอก ถ้ามีข้อกำหนดอื่นก็คงมีข้อเดียว นั่นคือบุคลิกต้องดี แน่นอนว่าถ้าเขาหรือเธอเป็นมืออาชีพมากพอ เงินเดือนก็จะดีไปด้วย”

“ผมเข้าใจแล้ว อันที่จริงคุณโชคดีมากเลย ผมมีแม่บ้านที่เหมาะกับคุณมาก ถ้าคุณว่าง ผมจะพาเธอไปหาคุณเดี๋ยวนี้” เนี่ยหยวนตอบกลับ

“ตกลง! มาที่เทียนชิน เบย์ วิลล่า! ผมอยู่ในคฤหาสน์หมายเลข 1”

“ได้ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้!”

เนี่ยหยวนวางสายและมองไปยังเถิงเฉียนเหลียนด้วยรอยยิ้ม

“เจ้าของเทียนชิน เบย์ วิลล่าคงให้สวัสดิการที่ดีมาก เราไปกันเถอะ…”

แต่แล้วคำพูดของเนี่ยหยวนก็หยุดลงกะทันหัน สีหน้าของเขาพลันมืดหม่น

คฤหาสน์หมายเลข 1?

คฤหาสน์หมายเลข 1 ในเทียนชิน เบย์ วิลล่า?

นั่นคือคฤหาสน์บนยอดเขาที่รู้จักกันดีว่าเป็นคฤหาสน์หรูอันดับหนึ่งในเซินเจิ้น

อีกฝ่าย…โทรมาหลอกเขารึเปล่า?

“พี่เขยเป็นอะไรเหรอ?” เถิงเฉียนเหลียนถามด้วยความสงสัย

“พอดีว่ารู้สึกเหมือนเจอคนโกหกน่ะ” เนี่ยหยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงโทรออกหาเชาหมิงคุน

สองนาทีต่อมา เขาวางสาย

มันเป็นเรื่องจริง!

ชายแซ่โจวที่เพิ่งโทรหาเขาเมื่อครู่นี้ได้รับการแนะนำมาจากเชาหมิงคุนจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังต้องการซื้อคฤหาสน์อันดับ 1 ในเทียนชิน เบย์ วิลล่า!

ถ้าจำไม่ผิด ดูเหมือนว่าราคาคฤหาสน์บนยอดเขาเทียนชิน เบย์ วิลล่า จะอยู่ที่ 888 ล้านหยวนใช่ไหม? และหากคุณจ่ายค่าธรรมเนียมทุกประเภทแล้ว ทั้งหมดคงราว ๆ 900 ล้านหยวนได้!

“เฉียนเหลียน คุณได้เห็นข้อมูลของคนรวยเกือบทั้งหมดในเซินเจิ้นและหยางเฉิงมาแล้ว มีคนรวยแซ่โจวคนไหนที่จะสามารถซื้อบ้านหรูราคา เกือบเก้าล้านหยวนได้ไหม?” เนี่ยหยวนถาม

“เอ่อ…”

เถิงเฉียนเหลียนขมวดคิ้วและคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพูดว่า “มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสม นั่นคือโจวหงเย่ ประธานของเถิงเหมากรุ๊ป ซึ่งมีสินทรัพย์มากกว่าห้าพันล้านในปีที่แล้ว”

เนี่ยหยวนพยักหน้า ทันใดนั้นก็นึกถึงหมายเลขโทรศัพท์ของอีกฝ่ายซึ่งเป็นหมายเลขโทรศัพท์ที่ลงทะเบียนในจินหลิง

คนแซ่โจวที่เพิ่งโทรหาเขาไม่ใช่คนเซินเจิ้น แต่เป็นคนจากเมืองจินหลิงใช่ไหม?

“มาเถอะ! รีบไปที่เทียนชิน เบย์ วิลล่ากันก่อน” เนี่ยหยวนลุกขึ้นทันที

เทียนชิน เบย์ วิลล่า

เวลานี้มีแขกคนที่สองซึ่งมาถึงคฤหาสน์หมายเลข 1

นั่นคือเซี่ยหลู่!

เธอสวมชุดหนังสีดำ ปล่อยผมยาวสลวย หญิงสาวเดินไปรอบ ๆ คฤหาสน์เหมือนกำลังเดินเล่น จากนั้นก็หันไปมองโจวอี้ที่อยู่ข้าง ๆ แล้วถามว่า “ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากซื้อคฤหาสน์นี่ล่ะ?”

“สภาพแวดล้อมที่นี่ดี ผมจะพาลูกสาวมาพักผ่อนในยามว่าง” โจวอี้ยิ้ม

“แค่นี้?” เซี่ยหลู่ขมวดคิ้ว

“ผู้คนควรใช้ชีวิตให้มีความสุขที่สุดในตอนที่ยังมีเวลาและโอกาส! นั่นคือสิ่งที่คุณสอนผมไง” โจวอี้ยิ้ม

“โอเค! งั้นฉันจะมอบของขวัญซื้อบ้านใหม่ให้คุณ หลังจากนี้ คุณสามารถส่งพ่อครัวที่นี่ไปเรียนทำอาหารในร้านอาหารไป๋เว่ยของฉันได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย”

“ขอบคุณครับบอสเซี่ย!” โจวอี้ยกนิ้วโป้งให้

การหยอกล้อนี้เป็นผลให้เซี่ยหลู่กลอกตาใส่เขา

“จองตั๋วเครื่องบินแล้วเหรอ จะกลับจินหลิงเมื่อไหร่?” เซี่ยหลู่ถาม

“ตอนที่ผมได้พบกับหัวหน้าแม่บ้านที่กำลังจะจ้างน่ะ ถ้าผมพอใจ ผมจะจ้างเธอทันทีแล้วค่อยกลับไป”

“อืม!”

เซี่ยหลู่พยักหน้า เมื่อเธอกลับมาที่ห้องโถงชั้น 1 เธอก็ดูลังเลบางอย่าง

“มีอะไร?” โจวอี้ถาม

“ซินเยว่ได้ติดต่อมาหาคุณบ้างหรือเปล่า?”

“อู๋ซินเยว่? ไม่!” โจวอี้ส่ายหัว “ทำไมจู่ ๆ คุณถึงถามแบบนี้ล่ะ?”

“ดูเหมือนช่วงนี้เธอจะดูผิดปกตินิดหน่อย ฉันโทรหาเธอหลายครั้ง แต่กลายเป็นว่าลูกน้องของเธอรับสายและบอกว่าเธอปิดด่านบ่มเพาะ แต่ฉันคิดว่านั่นเป็นข้อแก้ตัว เพราะเธอคงจะมีเวลาโทรกลับหาฉันบ้าง แต่จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังไม่ได้รับการติดต่อกลับจากซินเยว่เลย”

“เธอเพิ่งทะลวงระดับบรรพจารย์ยุทธ์เมื่อไม่กี่วันก่อนเอง บางทีเธออาจจะกำลังยุ่งกับการปรับรากฐานให้มั่นคงจริง ๆ ก็ได้!” โจวอี้กล่าว

“คุณคิดอย่างนั้นจริง ๆ หรือ?” เซี่ยหลู่ถามด้วยสีหน้าแปลกประหลาด

“แน่นอน!” โจวอี้รู้สึกผิดเล็กน้อย

“ช่างเถอะ ฉันไม่อยากพูดเรื่องน่าเบื่อนี้กับคุณแล้ว ให้คนทำอาหารเถอะ ฉันหิวแล้ว”

เวลา 1 ทุ่ม

โจวอี้และเซี่ยหลู่กำลังทานอาหารเย็นในห้องอาหาร จากนั้นก็มีสาวใช้เข้ามาแจ้งว่ามีแขกมาพบ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ โจวอี้จึงวางตะเกียบลงและเดินออกไปคนเดียว

ที่ลานหน้าคฤหาสน์

เนี่ยหยวนและเถิงเฉียนเหลียนรออยู่อย่างสงบ เมื่อพวกเขาเห็นชายหนุ่มเดินออกมาจากลานบ้าน สีหน้าของพวกเขาก็ฉายแววอยากรู้อยากเห็น

“ยินดีต้อนรับ คุณคือผู้จัดการเนี่ยหยวนใช่ไหม? ผมชื่อโจวอี้ เราคุยโทรศัพท์กันไปแล้วก่อนหน้านี้” โจวอี้มองไปยังเถิงเฉียนเหลียน จากนั้นก็ยิ้มออกมาและยื่นมือไปหาเนี่ยหยวน

“สวัสดีคุณโจว ผมชื่อเนี่ยหยวน และนี่คือเถิงเฉียนเหลียน แม่บ้านมือทองที่ผมพูดถึงทางโทรศัพท์” เนี่ยหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีครับคุณเถิง” โจวอี้พูดพร้อมกับยื่นมือออกมา

“สวัสดีค่ะ!” เถิงเฉียนเหลียนจับมือกับโจวอี้และรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ประสบการณ์ที่ผ่านมาของเธอบอกว่าถ้าเจ้านายของเธอเป็นผู้ชาย เธอคงทำงานได้ไม่นาน เพราะผู้ชายพวกนั้นมักจะอยากเชยชมความงามของเธอมากกว่าให้เธอจัดการงานบ้าน

“คุณเถิง ขอดูเรซูเม่ของคุณหน่อยได้ไหม?” โจวอี้ถามหลังจากเชิญพวกเขาเข้าไปในคฤหาสน์และนั่งลงในโถงต้อนรับ

“แน่นอนครับ!” เถิงเฉียนเหลียนหยิบเอกสารออกมา

หลังจากอ่านเรซูเม่ของเถิงเฉียนเหลียนแล้ว โจวอี้ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเพราะเขาพบว่าหญิงสาวสวยตรงหน้าเขาลาออกจากนายจ้างมาแล้วเจ็ดคนในช่วงสองปีที่ผ่านมา

“คุณเถิง คุณช่วยอธิบายได้ไหมว่าทำไมคุณถึงลาออกจากนายจ้างบ่อย ๆ?” โจวอี้ถาม

“ฉันกำลังมองหางานเป็นแม่บ้าน ไม่ใช่งานขายตัวค่ะ” เถิงเฉียนเหลียนตอบไปตามตรง

ไม่ขายตัว?

โจวอี้ยิ้มออกมาทันที

เขาเข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร แต่ก็ยังไม่ตัดสินใจจ้างเธอ เขาถามต่อไปว่า “ถ้าคุณไม่ต้องขายตัว คุณคิดว่าคุณจะทำงานที่นี่ไปได้นานแค่ไหน?”

เถิงเฉียนเหลียนตอบว่า “ฉันได้เขียนข้อกำหนดทุกอย่างของฉันในเรซูเม่แล้ว หากเงินเดือนเป็นที่น่าพอใจและไม่มีปัญหาอะไรที่นอกเหนือจากงาน ฉันคิดว่าฉันสามารถทำงานได้หลายปีค่ะ”

“คุณต้องการเงินเดือนปีละหนึ่งล้าน? หลังจากนั้นก็ต้องเพิ่มเงินเดือนให้อีกอย่างต่ำปีละ 10%?” โจวอี้ถาม

“ใช่ค่ะ!” เถิงเฉียนเหลียนพยักหน้า